III Ca 1134/21

Sygn. akt III Ca 1134/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek Protokolant Monika Piasecka po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2023 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku Spółki Akcyjnej w W. przeciwko A. T. i M. T. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt I C 757/20 1. oddala apelację; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego M. T. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym; 3. zasądza od powódki na rzecz pozwanego A. T. kwotę 2924 zł (dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia cztery złote) z tytułu zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) zastępstwa procesowego. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1134/21 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 25 10 2021r. wydanym w sprawie z powództwa (...) Banku Spółki Akcyjnej w W. przeciwko A. T. i M. T. (następcą prawnym zmarłej I. T. ) o zapłatę kwoty 15.880,12zł oraz o odsetek ustawowych za opóźnienie od wskazanych kwot i za podane okresy, uchylił swój wyrok zaoczny z dnia 9 07 2021r., oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia stwierdził, że źródłem dochodzonych roszczeń jest umowa kredytu zawarta przez I. T. - poprzednika prawnego pozwanych. Wskazał, że pozwani w toku postępowania zarzucali, że powódka nie wykazała, iż pozwana oddała do dyspozycji I. T. „środki finansowe wynikające z zawartej umowy kredytu”, co stosownie do regulacji art. 6 k.c. obligowało pozwaną do wykazania tej okoliczności. Ocenił, że pozwana z tego obowiązku nie wywiązała się, w konsekwencji czego nie udowodniono, iż „obecni spadkodawcy kredytobiorczyni byli zobowiązani do wykonania jej zobowiązania z tytułu spłaty kredytu” i z tej przyczyny powództwo oddalił. Niezależnie od tego wskazał, że „zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że dochodzone roszczenie jest w całości wymagalne”, gdyż wystosowane do spadkobierców kredytobiorczyni wezwania do zapłaty zostały wystosowane do na adresy, pod którymi oni nie zamieszkiwali, więcej w tym czasie jedna spadkobierczyni już nie żyła. Z tej przyczyny nie mogą one zostać uznane za skuteczne i brak było podstaw do zasądzenia całej dochodzonej należności, gdyż nie wszystkie raty były już wymagalne. Ponadto ocenił, że część roszczeń „podlegałaby oddaleniu jako przedawnione. O kosztach procesu orzekł w oparciu o regulację art. 98 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła powódka (...) Bank Spółka Akcyjna w W. , która wniosła o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa i zamieszczenie w wyroku wzmianki, iż pozwani ponoszą odpowiedzialność tylko do wartości ustalonej w wykazie inwentarza albo spisie inwentarza, bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy rozpoznania Sądowi pierwszej instancji do ponownego. Ponadto wniosła o zasądzenie od pozwanych na jej rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono wskazane w apelacji regulacje prawa procesowego w sposób w niej podany. Pozwani A. T. i M. T. wnieśli o oddalenie apelacji oraz zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gliwicach zarządzeniem z dnia 5 10 2022r. zarządził o rozpoznanie sprawy w postępowaniu procesowym uproszczonym. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenie powódki przyjmując, że ma ono źródło w regulacji art. 720 § 1 k.c. Pozwani jako spadkobiercy są następcami zmarłej kredytobiorczyni, nie posiadali wiedzy dotyczącej zawarcia oraz wykonania przedmiotowej umowy kredytu i w toku postępowania konsekwentnie zarzucali, że w tej sytuacji powinna ona – stosownie do regulacji art. 6 k.p.c. tę okoliczności te wykazać. Pomimo tego na okoliczność wykonania przez nią umowy nie zaofero-wała Sądowi pierwszej instancji żadnego wiarygodnego dowodu, stąd też Sąd pierwszej instancji słusznie ocenił, że w tym zakresie nie zrealizowała ona dyrektywy zawartej w art. 6 k.c. Skarżąca zgłoszony w apelacji wnioski dowodowe mogła i powinna była zaoferować już w toku postępowania przed Sądem Rejonowym, do czego została formalnie zobowiązana na rozprawie z dnia 18 11 2020r. Z tej przyczyny wnioski te nie mają zatem charakteru nowości w rozumieniu art. 381 k.p.c. przez co nie mogły one zostać uwzględnione. W następstwie tego w materiale sprawy brak jest wiarygodnych dowodów pozwalających poczynić pozytywne ustalenia. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela ( art. 387 § 2 1 pkt 2 k.p.c. poprzednio orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U.z 1935r. poz. 496 ). Powstanie po stronie pozwanej obowiązku spełnienia powódce dochodzonych świadczeń jest uzależnione od wypłacenia pozwanej udzielonej jej pożyczki. Okoliczność ta jest sporna pomiędzy stronami (pozwana w toku postępowania podniosła zarzut nie wykazania przez powódkę faktu wypłacenia jej pożyczonej kwoty), stąd też – zgodnie z regulacją art. 6 k.p.c. - na powódce ciążył obowiązek jej wykazania. Z podanych powyżej przyczyn powódka nie sprostała temu obowiązkowi. Z tej przyczyny powództwo już tylko z tergo powodu jest nieuzasadnione i jako takie podlega ono oddaleniu. Niezależnie od tego Sąd odwoławczy w całości podziela ocenę Sądu pierwszej instancji dotyczącą wymagalności i przedawnienia dochodzonych roszczeń, co do-datkowo czyni powództwo nieuzasadnione. W połączeniu z powyższym obligowało to Sąd Rejonowy – w świetle regulacji art. 347 zd. 1 k.p.c. w zw. Z art. 13 § 2 k.p.c. - do uchylenia wydanego w sprawie wyroku zaocznego i oddalenia powództwa oraz orzeczenia o kosztach procesu. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku, a to czyni apelację bezzasadną w rozumieniu art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , co z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia. Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art. 98 § 1 k.p.c. i § 10 ust. 1 i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015 poz. 1804), biorąc pod uwagę, iż powódka uległa w całości w postępowaniu odwoławczym i dlatego powinna zwrócić: - pozwanemu M. T. poniesione przez niego w tym postępo-waniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika w kwocie 1800zł ( § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia; 3.600zł x 50% = 1.800zł), - pozwanemu A. T. poniesione przez niego w tym postępo-waniu koszty procesu w kwocie 2.924zł, w tym 2.700zł ( § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia; 3.600zł x 75% = 2.700zł) zastępstwa przez fachowego pełnomocnika, 207zł i 17zł wydatków odpowiednio w postaci kosztów dojazdu pełnomocnika na rozprawę i uiszczonej od pełnomocnictwa opłaty skarbowej, oddalając równocześnie jego wniosek w pozostałym zakresie, uznając, że zasą-dzone koszty zastępstwa procesowego są adekwatne do nakładu pracy pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym i nie należy mu się zwrot podatku od towarów i usług (VAT) w kwocie 621zł.. SSO Leszek Dąbek