III CA 1043/15

Sprawa dotyczyła wniosku o sprostowanie aktów stanu cywilnego w zakresie nazwiska rodowego. Wnioskodawczyni S. K. domagała się zmiany nazwiska w akcie małżeństwa J. i M. R. oraz w akcie małżeństwa W. i S. K., twierdząc, że w aktach wpisano błędne nazwisko jej ojca i jej własne. Sąd Rejonowy oddalił wniosek, uznając, że akty stanu cywilnego wstępnych J. R. (1) wskazują, iż nosili oni nazwisko R., a nie R., jak twierdziła wnioskodawczyni. Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawczyni. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sądu I instancji. Wskazał, że akt stanu cywilnego podlega sprostowaniu w razie błędnego lub nieścisłego zredagowania, a sprostowanie nazwiska może nastąpić na podstawie aktów urodzenia wstępnych. W sytuacji braku takich aktów, sąd ustala prawidłowe brzmienie na podstawie dostępnych materiałów dowodowych. Sąd Okręgowy uznał, że akty stanu cywilnego sporządzone przed 1946 r. przez duchownych (metryki kościelne) stanowią wiarygodny dowód nazwiska rodowego wstępnych J. R. (1), a wnioskodawczyni nie przedstawiła dowodów na okoliczność, że nosili oni inne nazwisko. Podkreślono, że używanie przez osobę nazwiska innego niż nadane administracyjnie nie powoduje samoistnej zmiany tego nazwiska. Sąd odniósł się również do zarzutu naruszenia art. 4 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego i art. 244 § 1 k.p.c., wskazując, że akty stanu cywilnego sporządzone przez duchownych przed 1 stycznia 1946 r. zachowują moc dowodową i stanowią dowody urzędowe. Sąd zauważył również, że wnioskodawczyni nie domagała się sprostowania aktu urodzenia J. R. (1), co uniemożliwia sprostowanie jego aktu małżeństwa poprzez zmianę nazwiska, gdyż prowadziłoby to do sprzeczności aktów. Zarzut naruszenia art. 3 k.c. uznano za niezasadny, gdyż przepis ten dotyczy prawa materialnego, a nie proceduralnego. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Zagadnienia prawne (3)