III CA 1009/22

Sąd Rejonowy w Pabianicach wyrokiem z dnia 17 lutego 2022 roku oddalił powództwo M. J. przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (PBUK) o zapłatę 1500 zł wraz z odsetkami, zasądzając jednocześnie od powoda na rzecz PBUK zwrot kosztów procesu. Powód złożył apelację, zarzucając sądowi I instancji naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną ocenę dowodów (nieprawidłowe przyjęcie, że odwołania nie przerywają biegu terminu przedawnienia) oraz naruszenie art. 819 k.c. poprzez błędne uznanie, że nie doszło do przerwania biegu przedawnienia. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną sądu I instancji. Wskazano, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. jest bezzasadny, gdyż powód nie kwestionował wiarygodności dowodów, a jedynie zasadność rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 819 k.c., sąd stwierdził, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie. Powód zgłosił szkodę ubezpieczycielowi sprawcy poprzez jego korespondenta, co przerwało bieg przedawnienia wobec tego ubezpieczyciela zgodnie z art. 819 § 4 k.c. Jednakże, przerwanie biegu przedawnienia wobec ubezpieczyciela nie miało skutku wobec PBUK, które nie jest ubezpieczycielem w rozumieniu tego przepisu, a jego odpowiedzialność wynika z ustawy. Powód nie podjął żadnych innych czynności przerywających bieg przedawnienia wobec PBUK, a pozew wniesiono po upływie terminu przedawnienia, który upłynął z dniem 31 grudnia 2020 roku. Sąd Okręgowy uznał, że sąd I instancji prawidłowo ocenił zarzut przedawnienia. Wobec powyższego, apelacja została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c., a o kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)