III Ca 1004/14

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2014-10-22
SAOSRodzinnealimentyŚredniaokręgowy
alimentyobowiązek alimentacyjnydziadkowierodziceKodeks rodzinny i opiekuńczysąd okręgowyapelacja

Podsumowanie

Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda, uznając, że jego dziadkowie nie są zobowiązani do alimentacji, gdy ojciec i matka są w stanie zaspokoić jego potrzeby.

Powód K. K. (1) domagał się alimentów od dziadków, twierdząc, że ojciec nie wywiązuje się z obowiązku. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że nie zachodzą przesłanki do obciążenia dziadków. Sąd Okręgowy, oddalając apelację powoda, potwierdził, że ojciec sukcesywnie uiszcza alimenty, a matka, mimo pracy na część etatu, jest w stanie zaspokoić potrzeby syna, co czyni powództwo bezzasadnym.

Powód K. K. (1) wniósł o zasądzenie alimentów od swoich dziadków, T. K. i K. K. (2), solidarnie po 600 zł miesięcznie, argumentując, że jego ojciec, S. K., nie wywiązuje się z nałożonego na niego obowiązku alimentacyjnego. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju oddalił powództwo, stwierdzając, że nie zachodzą przesłanki z art. 132 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, które uzasadniałyby obciążenie dziadków obowiązkiem alimentacyjnym w sytuacji, gdy rodzice są w stanie zaspokoić potrzeby dziecka. Powód zaskarżył ten wyrok, domagając się zmiany orzeczenia i zasądzenia alimentów od dziadków, zarzucając błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 132 k.r.o. przez sąd pierwszej instancji, wskazując na zaległości alimentacyjne ojca i jego trudności z egzekucją. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację, przyjął ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za własne, uznając je za prawidłowe i oparte na zgromadzonym materiale dowodowym. Sąd odwoławczy potwierdził, że ojciec powoda sukcesywnie uiszcza zasądzone alimenty i uregulował zaległości, a matka powoda, mimo pracy na część etatu, jest w stanie zaspokoić potrzeby syna, zapewniając mu mieszkanie i środki utrzymania. W związku z tym Sąd Okręgowy uznał, że powództwo o alimenty od dziadków jest bezzasadne, a apelacja powoda podlega oddaleniu na mocy art. 385 k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek alimentacyjny dziadków wobec wnuka powstaje tylko w sytuacji, gdy uzyskanie środków utrzymania od rodziców jest niemożliwe lub połączone z nadmiernymi trudnościami.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ojciec powoda sukcesywnie uiszcza alimenty i uregulował zaległości, a matka jest w stanie zaspokoić potrzeby syna. W związku z tym nie zachodzą przesłanki z art. 132 k.r.o. do obciążenia dziadków obowiązkiem alimentacyjnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie apelacji

Strona wygrywająca

pozwani

Strony

NazwaTypRola
K. K. (1)osoba_fizycznapowód
K. K. (2)osoba_fizycznapozwany
T. K.osoba_fizycznapozwany
S. K.osoba_fizycznaojciec powoda
K. K. (3)osoba_fizycznamatka powoda

Przepisy (5)

Główne

k.r.o. art. 132

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Obowiązek alimentacyjny dziadków wobec wnuka powstaje, gdy uzyskanie środków utrzymania od rodziców jest niemożliwe lub połączone z nadmiernymi trudnościami.

k.r.o. art. 129 § § 1

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Pomocnicze

k.r.o. art. 133 § § 1

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Obowiązek alimentacji ciąży na krewnych.

k.r.o. art. 135

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna oddalenia apelacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ojciec powoda sukcesywnie uiszcza zasądzone alimenty i uregulował zaległości. Matka powoda jest w stanie zaspokoić jego potrzeby, zapewniając mieszkanie i środki utrzymania. Matka powoda pracuje na część etatu i mogłaby w pełni zaspokoić potrzeby powoda, wykorzystując swoje możliwości zarobkowe.

Odrzucone argumenty

Ojciec powoda nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego. Zaległość alimentacyjna ojca wynosiła 1.857,03 zł plus odsetki. Możliwości zarobkowe i majątkowe ojca nie gwarantowały egzekucji alimentów.

Godne uwagi sformułowania

nie zachodzi żadna z okoliczności przewidzianych w art. 132 k.r.o. uzyskanie przez niego od nich środków utrzymania jest co najmniej połączone z nadmiernymi trudnościami powstaje on dopiero wtedy, gdy żadne z jego rodziców nie jest w stanie wypełnić swego obowiązku alimentacyjnego

Skład orzekający

Leszek Dąbek

przewodniczący-sprawozdawca

Barbara Braziewicz

członek

Żaneta Bloma – Wojciechowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek obowiązku alimentacyjnego dziadków wobec wnuka."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy rodzice są w stanie zaspokoić potrzeby dziecka, mimo chwilowych trudności z egzekucją od jednego z nich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia alimentacyjnego, ale jej rozstrzygnięcie jest oparte na standardowej interpretacji przepisów.

Czy dziadkowie muszą płacić alimenty, gdy rodzice mogą?

Dane finansowe

WPS: 7200 PLN

Sektor

praca

Lexedit — asystent AI dla prawników

Analizuj umowy, identyfikuj ryzyka i edytuj dokumenty z pomocą AI. Wrażliwe dane są anonimizowane zanim opuszczą Twój komputer.

Analiza umów

Ryzyka, klauzule i rekomendacje w trybie śledzenia zmian

Pełna anonimizacja

Dane osobowe usuwane lokalnie przed wysyłką do AI

Bezpieczeństwo danych

Szyfrowanie, brak trenowania modeli na Twoich dokumentach

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III Ca 1004/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) Sędzia SO Barbara Braziewicz Sędzia SR (del.) Żaneta Bloma – Wojciechowska Protokolant Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa K. K. (1) przeciwko K. K. (2) i T. K. o alimenty na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt III RC 538/13 oddala apelację. SSR (del). Żaneta Bloma – Wojciechowska SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz Sygn. akt III Ca 1004/14 UZASADNIENIE Powód K. K. (1) żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanych T. K. i K. K. (2) solidarnie alimentów w kwotach po 600zł miesięcznie, z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia termonowi płatności oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdził, że pozwani są jego dziadkami ojczystymi. Nie jest w stanie samodzielne się utrzymać, gdyż jego ojciec S. K. nie realizuje nałożonego na niego w wyroku Sadu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 10 2012r. w sprawie o sygn. akt II RC 445/12 obowiązku płacenia na rzecz powoda alimentów w kwotach po 600zł miesięcznie. Pozwani T. K. wnieśli o oddalenie powództwa, zarzucając, że pomimo przejściowych problemów z zatrudnieniem ojciec powoda dostarcza mu środki utrzymania oraz że jego matka K. K. (3) jest w stanie zaspokoić jego potrzeby, gdyby w pełni wykorzystywała posiadane możliwości zarobkowe powoda (pracuje ona tylko na 3/8 etatu). Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju w wyroku z dnia 8 04 2014 2012r. oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 129 § 1 k.r.o , art. 132 k.r.o. oraz 135 k.r.o. Dokonał oceny ustalonego stanu faktycznego i w konkluzji cenił, że w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności przewidzianych w art. 132 k.r.o. co czyni powództwo bezzasadnym. Orzeczenie zaskarżył powód K. K. (1) , który wnosił o jego zmianę przez zasądzenie na jego rzecz solidarnie od pozwanych alimentów kwotach po 300zł miesięcznie, począwszy od dnia 1 04 2014r. oraz „obciążenie pozwanych kosztami postępowania”. Zarzucał, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo materialne, regulację art. 132 k.r.o poprzez jej błędna wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez przyjęcie, iż przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka określona w tym przepisie, polegająca na niemożności lub nadmiernej trudności uzyskania środków potrzebnych na utrzymanie małoletniego od osoby zobowiązanej w pierwszej kolejności, tj. ojca małoletniego powoda, kiedy z niebudzących wątpliwości dowodów jednoznacznie wynika, iż na dzień złożenia pozwu zaległość alimentacyjna wynosiła 1.857,03zł plus odsetki, a możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego nie gwarantowały egzekucji alimentów, zważywszy na to, że S. K. został ze swojej winy zwolniony dyscyplinarnie z (...) Spółki (...) w kwietniu 2013r., natomiast obecnie pomimo uregulowania zaległości alimentacyjnych na dzień wydania wyroku, trwa nadal zadłużenie S. K. w kwocie po 300zł miesięcznie”. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powoda przyjmując, że mają one źródło w regulacji art. 132 k.r.o , a następnie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były kwestionowane w apelacji, w znacznej części dotyczą okoliczności bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę zgromadzonym w sprawie materiale dowodowy, który w zakresie dokonanych ustaleń jest logiczny i wzajemnie spójny, zaś informacje zawarte w poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają i jako takie są w pełni wiarygodne. Z tych też względów Sąd odwoławczy z powyższymi modyfikacjami przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa, ma odniesienie we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia regulacjach prawnych i Sąd odwoławczy w całości ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U. z 1935r. poz. 496). Powód nie posiada znaczącego majątku, kontynuuje naukę i nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać, stąd też na jego krewnych - z mocy regulacji art. 133 § 1 k.r.o. - ciąży obowiązek jego alimentacji. Stosownie do regulacji art. 132 k.r.o. w związku z art. 129 § 1 k.r.o. powstanie tego obowiązku po stronie pozwanego jest uzależnione od braku osób zobowiązanych do alimentowania powoda w bliższej kolejności lub gdy uzyskanie przez niego od nich środków utrzymania jest co najmniej połączone z nadmiernymi trudnościami i zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, powstaje on dopiero wtedy, gdy żadne z jego rodziców nie jest w stanie wypełnić swego obowiązku alimentacyjnego (wyrok SN z dn 16 03 1967r. II CR 88/87, OSNC 1967r. nr 9, poz. 168) art. 132 i 129 § 1 k.r.o. ). Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie. Powód pozostaje na utrzymaniu rodziców: ojca S. K. i matki K. K. (3) . Obecnie mieszka wspólnie z matką, która zapewnia mu mieszkanie, realizując a ten sposób w części ciążący na niej obowiązek jego alimentacji. Z informacji uzyskanych w toku postępowania odwoławczego od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Jastrzębiu Zdroju A. M. wynika, że od sierpnia br. ojciec powoda sukcesywnie uiszcza zasądzone od niego na rzecz powoda alimenty w kwotach po 600zł miesięcznie oraz uregulował w całości powstałe wcześniej zaległości (k 212-213 akt). Matka powoda zarabia obecnie około 1000 netto miesięcznie i oprócz powoda nie ma ona innych osób na swoim utrzymaniu. Wraz z otrzymywanymi od dłuższego czasu alimentami jest ona zatem w stanie w pełni zaspokoić jego wszystkie niezbędne potrzeby powoda, co już tylko z tego powodu czyni powództwo bezzasadnym, Niezależnie od tego matka powoda pracuje obecnie tylko w wymiarze 13/26 etatu i gdyby w pełni wykorzystywała ona swe możliwości zarobkowe mogłaby samodzielnie w pełni zaspokoić potrzeby powoda. Czyni to dodatkowo powództwo bezzasadnym, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i apelacja jest nieuzasadniona. Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację powoda jako bezzasadną oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. SSR (del). Żaneta Bloma – Wojciechowska SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz