III C 847/14

Sygnatura akt III C 847/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S. , dnia 17 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie III Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Ilona Sobecka Protokolant: sekr.sąd. Marika Banuch po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. S. sprawy z powództwa D. J. (1) przeciwko R. P. o zapłatę 1. uchyla nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym w dniu 28 stycznia 2013r. przez Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w sprawie III N 67/13, 2. zasadza od pozwanego R. P. na rzecz powoda D. J. (1) kwotę 8400 zł (osiem tysięcy czterysta złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 grudnia 2012r. do dnia zapłaty, solidarnie z B. P. , od której należność zasądzono prawomocnym nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu nakazowym w dniu 24 października 2011r. przez Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie w sprawie X GNc (...) 3. w pozostałym zakresie powództwo oddala, 4. zasadza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 124,55 zł ( tysiąc sto dwadzieścia cztery złote pięćdziesiąt pięć groszy) tytułem kosztów procesu. Sygn.akt III C 847/14 UZASADNIENIE Powód D. J. (1) pozwem wniesionym w dniu 21 grudnia 2012r. wniósł o zasądzenie od pozwanego R. P. kwoty 9800 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, nadto wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż zawarł w dniu 6 października 2008r. z B. P. umowę sprzedaży w związku z którą uiścił na jej rzecz kwotę 54 483 zł. B. P. umowy tej nie wykonała, wobec czego powód wezwał ja do zwrotu otrzymanego świadczenia. W dniu 4 października 2011r. B. P. i jej konkubent pozwany Rober P. złożyli oświadczenia o uznaniu długu na kwotę 52 483 zł, nadto R. P. zobowiązał się do spłaty tego długu w ratach miesięcznych po 700 zł do 20 dnia każdego miesiąca. Pozwany do dnia wytoczenia powództwa nie uiścił żadnej z rat. Powód zatem wniósł o zasadzenie od pozwanego zaległych rat od 20 października 2011r. do 20 listopada 2012r. Nakazem zapłaty wydanym w dniu 28 stycznia 2013r. w postępowaniu nakazowym orzeczono, iż pozwany R. P. w ciągu dwóch tygodni od doręczenia niniejszego nakazu powinien zapłacić powodowi D. J. (1) kwotę 9800 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 grudnia 2012r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1275 zł tytułem kosztów postępowania. W zarzutach od nakazu zapłaty pozwany R. P. wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc i zasądzenie od powoda kosztów procesu podnosząc, iż oświadczenie z dnia 4 października 2011r. nie oznaczało wyrażenia zgody przez pozwanego na zapłatę długu B. P. wynikającego z umowy z dnia 6 października 2008r., albowiem w momencie podpisywania oświadczenia powód nie pozostawał w konkubinacie z B. P. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 6 października 2008r. powód D. J. (1) zawarł z B. P. umowę sprzedaży materiałów do ocieplenia budynku. W związku z zawartą umową powód uiścił na rzecz B. P. kwotę 52 483 zł. W związku z tym , iż nie doszło do realizacji umowy sprzedaży powód zażądał od B. P. zwrotu kwoty 52 483 zł Dowód: - umowa sprzedaży k. 11-12 - faktura k.13 - zeznania świadka B. P. k.142-143 B. P. w dniu 4 października 2011r. przybyła do biura powoda wraz z pozwanym R. P. , z którym pozostawała wówczas w związku. W biurze B. P. podpisała oświadczenie, iż zobowiązuje się do spłaty długu na rzecz D. J. (1) w kwocie 52 483 zł wynikającego z umowy sprzedaży z dnia 6 października 2008r. i dług ten będzie spłacać w ratach po 700 zł miesięcznie począwszy od grudnia 2011r. do 20 dnia każdego miesiąca. W piśmie tym zawarto również oświadczenia, iż R. P. pozostający w konkubinacie z B. P. zobowiązuje się do zapłaty powyższego długu. Oświadczenie zostało podpisane przez R. P. . Pracownik powoda poinformował pozwanego, iż podpisanie tego oświadczenia stanowi formalność dla potrzeb wewnętrznych firmy. Dowód: - oświadczenie z 4 października 2011r. k.14 - zeznania świadka B. P. k.142-143 - zeznania pozwanego k.143-144 Prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 24 października 2011r. wydanym w postępowaniu nakazowym w sprawie X GNc (...) przez Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie nakazano, aby pozwana B. P. zapłaciła na rzecz powoda D. J. (2) kwotę 52 483 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 19 października 2011r. do dnia zapłaty. Dowód: - nakaz zapłaty z 24 października 2011r. k.16 B. P. oraz pozwany nie uiścili żadnych kwot na rzecz powoda celem zapłaty długu powstałego w związku z umową sprzedaży z dnia 6 października 2008r. bezsporne Sad zważył co następuje: Powództwo okazało się częściowo uzasadnione. W niniejszej sprawie nie było sporne, iż pozwany R. P. w dniu 4 października 2011r. podpisał oświadczenie, w którym zobowiązał się do spłaty długu B. P. wobec powoda D. J. (1) w kwocie 52 483 zł w ratach miesięcznych po 700 zł płatnych do 20 dnia każdego miesiąca poczynając od grudnia od grudnia 2011r. Niewątpliwie zaś oświadczenia to prowadziło do zawarcia przez pozwanego umowy poręczenia, zgodnie bowiem z art. 876§1 kc przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. Przy czym jak stanowi §2 przywołanego przepisu oświadczenie poręczyciela powinno być pod rygorem nieważności złożone na piśmie, co w rozpoznawanej sprawie miało miejsce. Zauważyć należy, iż podstawową cechą umowy poręczenia jest jej akcesoryjność. Zobowiązanie poręczyciela pozostaje w stosunku zależności do zobowiązania dłużnika głównego i zasadniczo dzieli jego los. W przypadku zaspokojenia wierzyciela przez dłużnika lub przez osobę trzecią albo w przypadku wygaśnięcia wierzytelności z innych tytułów wygasa również zobowiązanie poręczyciela. Odpowiedzialność poręczyciela jest zatem uzależniona od istnienia ważnego zobowiązania dłużnika, którego poręczyciel dług poręczył. Jak wynikało z zeznań pozwanego , jak też świadka B. P. żadne kwoty na rzecz powoda w związku z zwarciem umowy sprzedaży z dnia 6 października 2008r. nie zostały uiszczone, a zatem zobowiązanie główne istniało, tym samym pozwany jako poręczający spłatę długu B. P. był zobowiązany jego zapłaty. Pozwany podnosił, iż podpisując oświadczenie był zapewniany przez pracownika powoda, iż jest to jedynie formalność i oświadczenie to nie będzie wykorzystane, jednakże okoliczność ta nie skutkowała nieważnością bezwzględną złożonego oświadczenia, którą Sąd winien brać pod uwagę z urzędu, lecz co najwyżej mogła stanowić przesłankę do podjęcia przez pozwanego działań celem uchylenia się od skutków złożonego oświadczenia woli z powołaniem się na błąd, czego pozwany nie uczynił. W tym zakresie należało bowiem mieć na uwadze treść art.88 § 1 kc stanowiącym, iż uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu lub groźby, następuje przez oświadczenie złożone tej osobie na piśmie. Zgodnie z § 2 uprawnienie do uchylenia się w razie błędu wygasa z upływem roku od jego wykrycia. W tym stanie rzeczy należało uwzględnić żądanie powoda, jakkolwiek nie w całości. Zauważyć bowiem należy, iż powód żądał rat za okres od października 2011r. do grudnia 2012r., natomiast jak wynikało z oświadczenia z dnia 4 października 2011r. termin płatności pierwszej raty przypadał na grudzień 2011r., a zatem żądanie powoda w zakresie rat za październik i listopada 2011r. podlegało oddaleniu. Natomiast zasądzono na rzecz powoda od pozwanego kwotę 8400 zł tytułem rat należnych od grudnia 2011r. do grudnia 2012r. Powód żądał odsetek ustawowych od dnia wniesienia pozwu tj. od 21 grudnia 2012r. i w tym zakresie żądanie powoda podlegało uwzględnieniu, gdyż zgodnie z art. 481 § 1 kc jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe ( art.481§2 kc ). Z uwagi na to, iż nakazem zapłaty z dnia 24 października 2011r. wydanym w postępowaniu nakazowy w sprawie XGNc (...) nakazano zapłacić B. P. kwotę 53 483 zł na rzecz powoda dotyzącą tej samej należności, której powód w niniejszej sprawie dochodził od pozwanego należało dokonać stosownego zastrzeżenia w tym zakresie w punkcie 2 wyroku, z uwagi na solidarną odpowiedzialność pozwanego R. P. z B. P. , zgodnie z art. 881 k, stanowiącym, iż w razie braku odmiennego zastrzeżenia poręczyciel odpowiedzialny jest jak współdłużnik solidarny. Ze względu na to, że w niniejszej sprawie wydano 28 stycznia 2013r. nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym na podstawie art. 496 kpc należało nakaz ten uchylić i orzec o żądaniu pozwu. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art.100 kpc zasądzając na rzecz powoda kwotę 1124,55 zł, mając na uwadze, iż powód wygrał w 85%, zaś na poniesione przez niego koszty procesu złożyły się koszty opłaty od pozwu wynoszące 123 zł oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 1200 zł.