III C 4050/13

Sygn. akt III C 4050/13 UZASADNIENIE wyroku w postępowaniu uproszczonym W dniu 19 września 2013 r. powód (...) w L. wniósł o zasądzenie od pozwanego J. D. na swą rzecz kwoty 225,50 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód nabył od Canal + (...) S.A. wierzytelności z tytułu wystawionych not obciążeniowych. Na podstawie umowy o świadczenie usług abonamentowych pozwany nie wywiązał się z obowiązku zwrotu sprzętu stanowiącego własność cedenta, w związku z tym cedent obciążył go notą na kwotę 200 zł. Obok tej należności powód domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 25.50 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych liczonych od niej od 25 września 2012 r. do 18 września 2013 r. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że jest ono bezzasadne i nie uznaje go. Pozwany zarzucił powodowi, że nie przedstawił umowy, z której wynikałoby jego zobowiązanie, a sama nota obciążeniowa nie uzasadnia jego roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28 września 2012 r. pomiędzy (...) Spółką Akcyjną w W. i powodem (...) w L. została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności. Umową tą objęto wierzytelność w wysokości 200 zł wobec pozwanego J. D. wynikającą z noty obciążeniowej z dnia 10 września 2012 r. z terminem płatności 25 września 2012 r. dowody: - nota obciążeniowa k. 17 - zawiadomienie k. 21 v. - częściowy wykaz wierzytelności k. 22 - umowa sprzedaży k. 23 v. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Podstawę prawną żądania pozwu należało wiązać z art. 483 § 1 kc , zgodnie z którym można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna), powód dochodził bowiem – jak wynika z treści pozwu i noty obciążeniowej – odszkodowania z tytułu niezwrócenia przez pozwanego terminala cyfrowego SD. Zgodnie z art. 509 § 1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania, zaś zgodnie z § 2 tego przepisu wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Powód dochodząc od pozwanego zapłaty kwoty 200 zł oraz skapitalizowanych za opóźnienie w jej zapłacie winien w pierwszej kolejności wykazać, przy uwzględnieniu zarzutów pozwanego sformułowanych w odpowiedzi na pozew, iż (...) Spółka Akcyjna w W. była związana z pozwanym umową, z której wynikała wierzytelność z określonego tytułu i w określonej wysokości, bowiem tylko istniejąca wierzytelność następnie mogła stanowić przedmiot przelewu na powoda. Powód tymczasem ograniczył się do przedłożenia noty obciążeniowej, nie złożył natomiast umowy, która mogła stanowić podstawę wystawienia takiego dokumentu i pozwalałaby na ustalenie, iż w istocie pozwany zobowiązany był do zwrotu poprzednikowi prawnemu powoda terminala cyfrowego SD, a także, że uchybienie temu obowiązkowi uprawniało tegoż poprzednika do obciążenia go odszkodowaniem i to w kwocie 200 zł. Jak słusznie wskazał pozwany, to umowa, a nie nota, mogła stanowić źródło roszczeń dochodzonych w tym postępowaniu. I tylko roszczenie znajdujące oparcie w umowie, mogło zostać przelane na powoda mocą umowy z dnia 28 września 2012 r. Ponieważ powód nie wykazał istnienia dochodzonego pozwem roszczenia, a w zasadzie jedynie fakt wystawienia noty obciążeniowej i zawarcia umowy przelewu, Sąd powództwo oddalił.