III C 191/15

Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w SzczecinieSzczecin2015-11-10
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
dostawa gazunależnośćfakturawymagalnośćdoręczeniekoszty postępowaniaelektroniczne postępowanie upominawcze

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda część dochodzonej kwoty za dostawę gazu, oddalając powództwo w pozostałej części z powodu braku dowodów na doręczenie faktur.

Powód dochodził zapłaty za dostawę gazu, opierając roszczenie na umowie i wystawionych fakturach. Pozwany kwestionował zadłużenie i brak otrzymania faktur. Sąd ustalił, że pozwany zapłacił część należności, ale brak dowodów na doręczenie faktur uniemożliwił uznanie części roszczeń za wymagalne w terminach wskazanych na fakturach. W konsekwencji zasądzono jedynie część dochodzonej kwoty.

Sprawa dotyczyła zapłaty za dostawę gazu ziemnego, gdzie powód (...) Spółka z o.o. dochodził od pozwanego E. W. kwoty 215,24 zł. Pozwany zawarł umowę o dostawę gazu z poprzednikiem prawnym powoda w 1988 roku. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, twierdząc, że nie ma zadłużenia i nie otrzymał faktur. Sąd ustalił, że pozwany dokonał częściowych wpłat na poczet dwóch faktur, ale brak dowodów na doręczenie pozostałych faktur uniemożliwił uznanie ich wymagalności w terminach na nich wskazanych. Sąd oparł się na art. 455 k.c., uznając, że należności stały się wymagalne po wezwaniu do zapłaty. W efekcie zasądzono kwotę 214,77 zł z odsetkami od dnia 3 maja 2014 r., oddalając powództwo w pozostałej części. Sąd zasądził również od pozwanego na rzecz powoda koszty postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, brak dowodu doręczenia faktury powoduje, że należność staje się wymagalna zgodnie z art. 455 k.c. po wezwaniu dłużnika do wykonania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że warunkiem wymagalności roszczeń wynikających z faktur jest ich doręczenie pozwanemu przed terminem płatności. W przypadku braku dowodu doręczenia, należności stają się wymagalne niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania, zgodnie z art. 455 k.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

częściowe uwzględnienie powództwa

Strona wygrywająca

(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkapowód
E. W.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.c. art. 455

Kodeks cywilny

Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.

k.c. art. 481 § 1 i 3

Kodeks cywilny

Wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Do niezbędnych kosztów procesu zalicza się koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego.

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Zasądzenie kosztów następuje według zasady odpowiedzialności za wynik procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodu doręczenia faktur pozwanemu. Należności stały się wymagalne po wezwaniu do zapłaty zgodnie z art. 455 k.c.

Odrzucone argumenty

Roszczenie o zapłatę odsetek w kwocie 0,47 zł z powodu braku precyzyjnego wskazania podstawy ich naliczenia.

Godne uwagi sformułowania

brak było podstaw do uznania, iż roszczenia powoda o zapłatę należności objętych tymi fakturami stały się wymagalne w datach wskazanych w tych fakturach. Warunkiem wymagalności tych roszczeń było doręczenie pozwanemu każdej faktury przed wskazanym w niej terminem płatności, tak, by było możliwe zadośćuczynienie roszczeniu powoda w tymże terminie.

Skład orzekający

Irma Lorenc

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Kwestie związane z wymagalnością roszczeń z faktur w przypadku braku dowodu ich doręczenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki dostawy mediów i postępowań uproszczonych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne problemy związane z doręczaniem faktur i wymagalnością roszczeń, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i konsumentów.

Czy brak dowodu doręczenia faktury oznacza, że możesz nie zapłacić? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 215,24 PLN

zapłata: 214,77 PLN

Sektor

energetyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: III C 191/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2015 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie III Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Irma Lorenc Protokolant: Patrycja Frątczak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. w Szczecinie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko E. W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego E. W. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 214,77zł (dwieście czternaście złotych siedemdziesiąt siedem groszy) z odsetkami ustawowymi od dnia 3 maja 2014 roku do dnia zapłaty; II. oddala powództwo w pozostałej części; III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 107 zł (sto siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt III C 191/15 UZASADNIENIE w postępowaniu uproszczonym W dniu 11 września 2014 r. powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego E. W. kwoty 215,24 zł z odsetkami ustawowymi od kwot i dat wskazanych wyszczególnionych w pozwie i kosztami postępowania, wywodząc swe roszczenia z zawartej z pozwanym umowy o dostawę gazu do mieszkania przy ul. (...) w S. . Od wydanego w niniejszej sprawie nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwany wniósł sprzeciw, wskazując, że nie występuje po jego stronie zadłużenie wobec powoda, a także, że nie otrzymał faktur wymienionych w pozwie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 listopada 1988 r. pozwany E. W. zawarł z (...) Zakładami (...) , których następcą prawnym jest powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. , umowę o dostawę gazu ziemnego do lokalu przy ul. (...) w S. . W umowie tej pozwany zobowiązał się odbierać paliwo gazowe dostarczane do tego lokalu i uiszczać należność za dostarczony gaz obliczaną na podstawie wskazań gazomierza zgodnie z obowiązującą taryfą opłat na podstawie rachunku wystawionego przez dostawcę. dowód: - umowa z dnia 23.11.1988 r. k. 43 - taryfy k. 46-97 - umowa z dnia 1.08.2014 r. k. 98-103 W dniu 10 kwietnia 2012 r. powód dokonał rozliczenia prognozowanego zużycia gazu za okres od 10 lutego 2012 r. do 10 kwietnia 2012 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,28 zł z terminem płatności do 24 kwietnia 2012 r. W dniu 10 czerwca 2012 r. powód dokonał rozliczenia prognozowanego zużycia gazu za okres od 10 kwietnia 2012 r. do 10 czerwca 2012 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,28 zł z terminem płatności do 24 czerwca 2012 r. W dniu 10 sierpnia 2012 r. powód dokonał rozliczenia prognozowanego zużycia gazu za okres od 10 czerwca 2012 r. do 10 sierpnia 2012 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,28 zł z terminem płatności do 24 sierpnia 2012 r. W dniu 19 października 2012 r. powód dokonał rozliczenia zużycia gazu za okres od 13 października 2011 r. do 10 października 2012 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,74 zł z terminem płatności do 2 listopada 2012 r. W dniu 11 grudnia 2012 r. powód dokonał rozliczenia prognozowanego zużycia gazu za okres od 10 października 2012 r. do 11 grudnia 2012 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,28 zł z terminem płatności do 25 grudnia 2012 r. W dniu 11 lutego 2013 r. powód dokonał rozliczenia prognozowanego zużycia gazu za okres od 11 grudnia 2012 r. do 11 lutego 2013 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,28 zł z terminem płatności do 25 lutego 2013 r. W dniu 11 kwietnia 2013 r. powód dokonał rozliczenia prognozowanego zużycia gazu za okres od 11 lutego 2013 r. do 11 kwietnia 2013 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,28 zł z terminem płatności do 25 kwietnia 2013 r. W dniu 11 czerwca 2013 r. powód dokonał rozliczenia prognozowanego zużycia gazu za okres od 11 kwietnia 2013 r. do 11 czerwca 2013 r. , w związku z czym wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 21,28 zł z terminem płatności do 25 czerwca 2013 r. W dniu 30 października 2013 r. powód wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 289,02 zł z terminem płatności 13 listopada 2013 r. za sprzedaż gazu w okresie od 10 października 2012 r. do 12 października 2013 r. W dniu 26 listopada 2013 r. powód wystawił pozwanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 32,56 zł z terminem płatności 10 grudnia 2013 r. za sprzedaż gazu w okresie od 12 października 2013 r. do 13 listopada 2013 r. Pozwany zapłacił kwotę 22,71 zł na poczet należności wynikającej z faktury z dnia 26 listopada 2013 r. i kwotę 275,61 zł na poczet należności wynikającej z faktury z dnia 30 października 2013 r. Pismem z dnia 19 lutego 2014 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty łącznie 215,24 zł tytułem należności z ww. faktur, w tym 0,47 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych. Pismo to doręczono pozwanemu 17 kwietnia 2014 r. Zakreślono w nim termin 14 dni na zaspokojenie żądań powoda. dowód: - faktury k. 30-31, 34-42, 44-45 - wezwanie do zapłaty k. 28 - potwierdzenie doręczenia k. 29 Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się w znacznej mierze zasadne. Podstawę żądań pozwu stanowiła umowa zawarta przez pozwaną z poprzednikiem prawnym powoda w dniu 23 listopada 1988 r., w której § 4 pozwany zobowiązał się odbierać paliwo gazowe dostarczane do tego lokalu i uiszczać należność za dostarczony gaz obliczaną na podstawie wskazań gazomierza zgodnie z obowiązującą taryfą opłat na podstawie rachunku wystawionego przez dostawcę. Pozwany nie kwestionował zawarcia przedmiotowej umowy, ani następstwa prawnego po stronie powoda. Wskazywał, że nie występuje po jego stronie zadłużenie, a także, że nie otrzymał faktur, na podstawie których powód żądał zapłaty. Wskazać należy, że pozwany nie kwestionował tego, że paliwo gazowe nie było dostarczane do lokalu wskazanego w umowie, ani przyjętych za podstawę ostatecznych rozliczeń wskazań gazomierza, czy wysokości stawek za dostawę gazu ujętych w przedstawionych przez powoda fakturach, a popartych stosownymi taryfami. Jak wynikało z rozliczenia zawartego w skierowanym do pozwanego wezwaniu do zapłaty uregulował on jedynie część należności wobec powoda – kwotę 22,71 zł na poczet faktury z dnia 26 listopada 2013 r. i kwotę 275,61 zł na poczet faktury z dnia 30 października 2013 r. , przy czym pozwany nie udowodnił tego, by dokonał jakichkolwiek innych wpłat z tytułu należności za gaz dostarczony do przedmiotowego lokalu. W tej sytuacji uznać należało, iż pozwanemu pozostaje do zapłaty kwota 9,85 zł z faktury nr (...) , kwota 13,41 zł z faktury nr (...) , a także należności po 21,28 zł z faktur nr (...) oraz kwota 21,27 zł z faktury nr (...) , a zatem łącznie 214,77 zł. Z uwagi na to, że powód nie wskazał od jakich należności – z jakiego konkretnie tytułu, w jakiej kwocie, a także za jaki okres wyliczył odsetki ustawowe na kwotę 0,47 zł doliczone do należności ujętej w fakturze nr (...) , nie sposób było stwierdzić, że w istocie jest zobowiązany do zapłaty tychże odsetek, a tym samym uznać roszczenia powoda w tej części za zasadne. Ponieważ pozwany podniósł zarzut, iż nie otrzymał faktur ujętych w pozwie, a powód nie przedstawił żadnego dowodu na to, że zostały one pozwanemu doręczone, brak było podstaw do uznania, iż roszczenia powoda o zapłatę należności objętych tymi fakturami stały się wymagalne w datach wskazanych w tych fakturach. Warunkiem wymagalności tych roszczeń było doręczenie pozwanemu każdej faktury przed wskazanym w niej terminem płatności, tak, by było możliwe zadośćuczynienie roszczeniu powoda w tymże terminie. Zgodnie z art. 455 kc , jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Skoro brak jest dowodu na to, by pozwany przedmiotowe faktury otrzymał, uznać należało, że wynikające z nich należności winien był uiścić w terminie 14 dni wynikającym z doręczonego mu w dniu 17 kwietnia 2014 r. wezwania do zapłaty , a zatem do 2 maja 2014 r. (z uwagi na to, że termin ten upływał w dniu ustawowo wolnym od pracy). Od dnia następnego zatem pozwany pozostaje w opóźnieniu w zapłacie łącznie 214,77 zł, tym samym zgodnie z art. 481 § 1 i 3 kc od tego dnia powód uprawniony jest żądać zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie. Ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd oparł się o dowody z dokumentów złożone przez powoda, których wiarygodność nie budziła zastrzeżeń i nie była przez pozwanego kwestionowana. W tym stanie rzeczy w punkcie I wyroku zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 214,77 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 3 maja 2014 r., w pozostałym zaś zakresie, w punkcie II wyroku, powództwo oddalając. Z uwagi na to, że powód wygrał proces w niemalże całości, na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w zw. z art. 99 kpc w punkcie III wyroku zasądzono na jego rzecz od pozwanego poniesione przezeń koszty postępowania w postaci opłaty od pozwu – 30 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego – 17 zł oraz wynagrodzenia pełnomocnika powoda w wysokości 60 zł.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI