III C 1260/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił powództwo o odszkodowanie za rzekomo złe warunki w zakładach karnych z powodu przedawnienia roszczeń.
Powód J. J., przebywający w zakładach karnych od 2000 roku, domagał się od Skarbu Państwa odszkodowania w wysokości 10 mln zł, renty oraz przekazania środków na cel społeczny, zarzucając naruszenie jego dóbr osobistych i złe warunki bytowe. Pozwany wniósł o odrzucenie pozwu lub oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia i tożsamości sprawy. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, uznając zarzut przedawnienia za zasadny, gdyż roszczenia przedawniły się przed wniesieniem pozwu.
Powód J. J., który od 3 lutego 2000 r. przebywał w różnych zakładach karnych, wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej o zasądzenie kwoty 10.000.000 zł, ustanowienie renty w wysokości 5.000 zł miesięcznie oraz przekazanie 300.000 zł na rzecz szpitala. Powód zarzucił pozwanemu naruszanie obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i higieny, w tym brak ciepłej wody, wydawanie zimnych posiłków, problemy z korespondencją oraz niewłaściwe zachowanie pracowników, co miało skutkować uszkodzeniem jego zdrowia (wzroku, słuchu, mowy), ciężkim kalectwem i chorobą psychiczną. Pozwany wniósł o odrzucenie powództwa lub oddalenie go, podnosząc zarzut przedawnienia roszczeń oraz tożsamości sprawy z innymi, już toczącymi się lub prawomocnie osądzonymi postępowaniami. Sąd Okręgowy w Warszawie, analizując stan faktyczny i argumenty stron, uznał, że zarzut przedawnienia jest zasadny. Sąd ustalił, że powód opuścił ostatnią jednostkę penitencjarną (Areszt Śledczy w G.) 22 września 2010 r., a roszczenia związane z pobytami w poprzednich jednostkach (C. i B.) przedawniły się odpowiednio w 2005 r. i 2007 r. Roszczenie dotyczące pobytu w Areszcie Śledczym w G. przedawniło się najpóźniej 22 września 2013 r. Ponieważ pozew został wniesiony 22 września 2014 r., Sąd uznał, że wszystkie dochodzone roszczenia uległy przedawnieniu. W związku z tym, Sąd oddalił powództwo, a o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 102 k.p.c., uwzględniając trudną sytuację materialną powoda.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, roszczenie uległo przedawnieniu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że termin przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym wynosi trzy lata od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Mając na uwadze daty opuszczenia przez powoda poszczególnych jednostek penitencjarnych i datę wniesienia pozwu, Sąd stwierdził, że roszczenia przedawniły się przed datą wniesienia pozwu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w G.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w G. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.c. art. 442 § 1
Kodeks cywilny
Roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Termin należy liczyć od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego szkodę.
Pomocnicze
k.c. art. 24
Kodeks cywilny
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
k.c. art. 471 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 445
Kodeks cywilny
k.c. art. 449
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 199 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd odrzuca pozew, jeśli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej wyższą lub niższą kwotę, niż według zasad ponoszenia kosztów należałaby się jej od strony wygrywającej, lub nie obciążać jej w ogóle kosztami, jeżeli przemawiają za tym zasady współżycia społecznego lub cel, do którego środki procesowe były wytoczone.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut przedawnienia roszczeń powoda. Argument o tożsamości sprawy (choć nie doprowadził do odrzucenia całego pozwu).
Godne uwagi sformułowania
powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie zasługiwał zaś na uwzględnienie skutecznie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia dochodzonych przez powoda roszczeń roszczenie zatem również w tym zakresie uległo przedawnieniu jeszcze przed wytoczeniem powództwa O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c., mając na uwadze trudną sytuację materialną i życiową powoda.
Skład orzekający
Agnieszka Matlak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o przedawnieniu roszczeń odszkodowawczych związanych z warunkami w zakładach karnych oraz stosowanie art. 102 k.p.c. w sprawach osób osadzonych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i okresu, a rozstrzygnięcie opiera się na przedawnieniu, co ogranicza jej zastosowanie do spraw, gdzie termin nie upłynął.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest pilnowanie terminów procesowych, nawet w trudnych warunkach. Pokazuje również, że sądy stosują art. 102 k.p.c. w przypadkach osób pozbawionych wolności.
“Milionowe odszkodowanie za warunki w więzieniu oddalone przez sąd. Kluczowy okazał się zarzut przedawnienia.”
Dane finansowe
WPS: 10 000 000 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. III C 1260/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie III Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Agnieszka Matlak Protokolant: Stażysta Magdalena Grabowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w G. o odszkodowanie 1. Powództwo oddala; 2. Nie obciąża powoda J. J. kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej; 3. Przyznaje adw. A. N. z sum Skarbu Państwa Kasy Sądu Okręgowego w Warszawie wynagrodzenie w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych + VAT za pomoc prawną świadczoną powodowi z urzędu. III C 1260/14 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 22 września 2014 r. powód J. J. wniósł na podstawie art. 24 k.c. , art. 448 k.c. , art. 471 § 1 k.c. , art. 445 k.c. w związku z art. 449 k.c. o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa – Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej kwoty 10.000.000 zł, ustanowienia na jego rzecz renty od pozwanego w wysokości 5.000 zł miesięcznie, płatnej z góry do 10 tego dnia każdego miesiąca, przekazania kwoty 300.000 zł na rzecz Szpitala z siedzibą w G. przy ul. (...) , jako cel społeczny, a także zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Uzasadniając swoje roszczenie powód wskazał, że od 3 lutego 2000 r. przebywa w różnych celach Aresztu Śledczego w G. i Zakładów Karnych w C. i B. , w których to w ocenie powoda, złośliwie i uporczywie narusza się obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i higieny, co narusza na bezpośrednią utratę zdrowia. W ocenienie powoda, do takich naruszeń dochodziło w szczególności poprzez nieodpowiednie zachowanie norm bytowych - w tym w braku ciepłej wody, konieczności wieszania odzieży w celi, braku gąbki, płynu do mycia naczyń itp., a także niezagwarantowanie powodowi kąpieli, wydawanie powodowi zimnych posiłków, uniemożliwienie korzystania z radio i telewizji, bezpodstawne cenzurowanie lub dłuższe oczekiwanie na wydanie korespondencji, nieodpowiednie zachowanie kultury słownej przez pracowników. Zdaniem powoda, bezprawne działanie pozwanego skutkowało uszkodzeniem zdrowia powoda, w szczególności wzroku, słuchu, mowy, ciężkiego kalectwa i długotrwałej choroby psychicznej. Konsekwencją chorób w ocenie powoda jest zaś trwała, całkowita bądź znacznie ograniczona zdolności do funkcjonowania z życiu codziennym. Powód wskazał ponadto, że pozwany nie wywiązał się z obowiązku zapewnienia godziwych warunków odbywania kary. /k. 4 – pozew/ W dniu 24 listopada 2015 r. pozwany złożył odpowiedź na pozew, w której wniósł o odrzucenie powództwa, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie, o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany podniósł, że powód wielokrotnie występował już przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę, wskazując jako podstawę swoich roszczeń nieprawidłowe jego zdaniem warunki odbywania kary pozbawienia wolności, w związku z czym wniósł o odrzucenie pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Ponadto pozwany wskazał, że roszczenie powoda uległo przedawnieniu w zakresie dotyczącym AŚ w G. najpóźniej w dniu 22 września 2013 r., ZK w C. – 8 maja 2005 r., ZK w B. - 4 lutego 2007 r., wobec czego powództwo powinno zostać oddalone. Z ostrożności procesowej, pozwany wskazał także, że powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa. /k. 103 – odpowiedź na pozew/ W dalszym toku procesu, strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. J. od 3 lutego 2000 r. do dnia wniesienia powództwa tj. do dnia 22 września 2014 r. przebywał w Zakładach Karnych, w tym w C. do 8 maja 2002 r., w w B. do 4 lutego 2004 r. oraz w Areszcie Śledczym w G. do 22 września 2010 r. /k. 105 – wydruk informacji o pobytach i orzeczeniach, okoliczności Postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. Sąd Okręgowy w G. , w sprawie o sygnaturze I C 570/08 odrzucił pozew powoda wskazując, że to samo roszczenie między tymi samymi stronami zostało już rozstrzygnięte bądź jest w toku w sprawach toczących się w Sądzie Okręgowym w G. pod sygnaturami I C 92/07, I C 743/07, I C 972/07, I C 1028/07 oraz I C 93/07 oraz pod sygnaturą I C 413/07 w Sądzie Rejonowym G. (...) w G. . Zażalenie od przedmiotowego postanowienia zostało oddalone przez Sąd Apelacyjny w G. w sprawie I Acz 1419/08. Analogiczny pozew powoda został odrzucony ponownie w dniu 12 listopada 2010 r. przez Sąd Okręgowy w G. , w sprawie pod sygn. I C 145/10. Sąd Apelacyjny w G. postanowieniem wydanym w sprawie I Acz 1997/10 ponownie oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu pozwu. /k.106 – 110 – Postanowienia Sądu Okręgowego w G. oraz Sądu Apelacyjnego w G. / Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym na podstawie odpisów postanowień Sądu Okręgowego w G. oraz Sądu Apelacyjnego w G. . Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu, powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd rozważył wniosek pozwanego o odrzucenie pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Stosownie do tego przepisu, sąd odrzuca pozew jeśli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Niezaprzeczalną okolicznością w niniejszej sprawie jest, że powód wielokrotnie pozywał Skarb Państwa w związku z warunkami bytowymi w Zakładzie Karnym w C. , w Zakładzie Karnym w B. oraz Areszcie Śledczym w G. . Jak ustalono na podstawie materiału zgromadzonego w aktach powód przebywał m.in. Areszcie Śledczym w G. do 22 września 2010 r. wobec czego, tutejszy Sąd nie mógł uznać, że roszczenie powoda, które zgłoszone zostało w sprawach I C 570/08 I C 92/07, I C 743/07, I C 972/07, I C 1028/07 oraz I C 93/07 w Sądzie Okręgowym w G. oraz pod sygnaturą I C 413/07 w Sądzie Rejonowym G. (...) w G. zostało rozpoznane w całości, skoro postanowienia te zapadły przed opuszczeniem przez powoda Aresztu Śledczego w G. , z którym powód wiąże zaistniałą szkodę. Wobec powyższego, powództwo podlegało odrzuceniu jedynie w zakresie pobytów powoda w Zakładzie Karnym w B. , Zakładzie Karnym w C. oraz częściowego pobytu w Areszcie Śledczym w G. . Jednocześnie, z uwagi na fakt, że powód sformułował swoje żądanie niepodzielnie - wskazując jedną kwotę za naruszenia związane ze wszystkimi jednostkami penitencjarnymi, Sąd nie mógł częściowo odrzucić pozwu. W ocenie Sądu, zasługiwał zaś na uwzględnienie skutecznie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia dochodzonych przez powoda roszczeń, który stał się podstawą oddalenia powództwa. Zgodnie bowiem z art. 442 1 1 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. W przedmiotowej sprawie, powód od chwili zaistnienia zdarzenia był świadomy szkody, jaka zaistniała, ponadto wiedział, kogo obciąża obowiązek jej naprawienia. W związku z powyższym, termin przedawnienia roszczenia należy liczyć od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego szkodę. Mając na uwadze, że powód opuścił Zakład Karny w C. w dniu 8 maja 2002 r., jego roszczenie w tym zakresie przedawniło się w roku 2005. Następnie powód przebywał do 4 lutego 2004 r. w Zakładzie Karnym w B. . Roszczenie to przedawniło się w roku 2007. Ostatnią objętą niniejszym postępowaniem jednostką penitencjarną jest Areszt Śledczy w G. , w którym powód przebywał do dnia 22 września 2010 r. Roszczenie zatem również w tym zakresie uległo przedawnieniu jeszcze przed wytoczeniem powództwa tj. w dniu 22 września 2013 r. Powód wytoczył powództwo 22 września 2014 r., a zatem po upływie roku od daty, w której upłynął termin do skutecznego dochodzenia swoich roszczeń. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. , mając na uwadze trudną sytuację materialną i życiową powoda.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI