III BPZ 1/10

Sąd Najwyższy2010-10-27
SAOSinnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
niezgodność z prawemprawomocny wyrokpełnomocnikzastępstwo procesoweSąd Najwyższyk.p.c.odrzucenie skargikoszty postępowania

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, uznając, że skarga sporządzona osobiście przez stronę, bez zachowania wymogu zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika, podlega odrzuceniu.

Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, ponieważ została ona sporządzona osobiście przez skarżącą, bez zachowania wymogu zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego. W zażaleniu na to postanowienie podniesiono zarzut niewłaściwego zastosowania przepisów proceduralnych, argumentując, że skarżąca powinna była zostać wezwana do uzupełnienia braków formalnych. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że niezachowanie wymogu profesjonalnego pełnomocnika nie jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu, lecz stanowi podstawę do odrzucenia skargi na mocy przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę J. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Podstawą odrzucenia skargi było jej sporządzenie osobiście przez skarżącą, bez zachowania wymogu zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 4246 § 3 w związku z art. 871 § 1 k.p.c. Pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, wniósł zażalenie, zarzucając Sądowi Apelacyjnemu niewłaściwe zastosowanie przepisów i brak wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podkreślił, że wymóg wniesienia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika wynika wprost z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i dotyczy sytuacji, gdy strona nie posiada określonych kwalifikacji. Niezachowanie tego wymogu nie jest traktowane jako brak formalny podlegający naprawieniu, lecz jako uchybienie skutkujące odrzuceniem skargi na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował wskazane przepisy, odrzucając skargę. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne i orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, przyznając pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, skarga taka podlega odrzuceniu.

Uzasadnienie

Niezachowanie wymogu wniesienia skargi przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.) nie jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu, lecz stanowi podstawę do odrzucenia skargi na mocy art. 4246 § 3 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznaskarżąca
Skarb Państwa - Sąd Apelacyjnyinstytucjaodpowiedzialny za koszty
adw. I. K.osoba_fizycznapełnomocnik z urzędu

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 4246 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Nakazuje odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesionej z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c.

k.p.c. art. 871 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa wymóg wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że strona ma kwalifikacje przewidziane w § 2.

Pomocnicze

k.p.c. art. 4246 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy trybu naprawczego dla warunków formalnych skargi.

k.p.c. art. 4245 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Określa warunki formalne skargi.

k.p.c. art. 398 § 14

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania o oddaleniu zażalenia.

k.p.c. art. 424 § 12

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy postępowania w sprawach o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zażalenia.

Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Podstawa orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezachowanie wymogu profesjonalnego pełnomocnika przy skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem jest podstawą do odrzucenia skargi, a nie brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu.

Odrzucone argumenty

Niewłaściwe zastosowanie art. 4246 § 3 k.p.c. przez niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Godne uwagi sformułowania

Niezachowanie wymogu przewidzianego w art. 871 k.p.c. nie jest brakiem formalnym, nie odnosi się do żadnego z warunków formalnych skargi, które są określone w art. 4245 § 2 k.p.c. Zgodnie z art. 4246 § 2 k.p.c. tylko warunki formalne, określone w art. 4245 § 2 k.p.c. podlegają przewidzianemu trybowi naprawczemu.

Skład orzekający

Jerzy Kwaśniewski

przewodniczący-sprawozdawca

Zbigniew Hajn

członek

Zbigniew Myszka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego podejścia do wymogów formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, w szczególności obowiązku zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju skargi i wymogów proceduralnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z wymogami formalnymi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest istotne dla praktyków prawa, choć może nie być zrozumiałe dla szerokiej publiczności.

Czy możesz sam napisać skargę do Sądu Najwyższego? Ten wyrok wyjaśnia, dlaczego nie!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III BPZ 1/10 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn SSN Zbigniew Myszka w sprawie z odwołania J. S. od orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Mianowanych Urzędników Państwowych przy Ministerstwie Sprawiedliwości w Warszawie z dnia 12 stycznia 2009 r. , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2010 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 maja 2010 r., 1. oddala zażalenie, 2. przyznaje adw. I. K. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o przewidzianą stawkę podatku VAT od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił – przy zastosowaniu art. 4246 § 3 k.p.c. i art. 871 § 1 k.p.c. – skargę odwołującej się J. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 31 marca 2009 r. wydanego w sprawie sygn. akt III A Po …/09 z uwagi na to, że 2 skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącą, bez zachowania obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwa stron. W zażaleniu na powyższe postanowienie ustanowiony z urzędu dla skarżącej adwokat domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, w tym o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W zażaleniu zarzucono niewłaściwe zastosowanie art. 4246 § 3 k.p.c. przez niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie wnoszącej zażalenie niesporządzenie i niepodpisanie skargi przez fachowego pełnomocnika stanowiło brak formalny skargi, do uzupełnienia którego żaląca się powinna być wezwana. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W zażaleniu nie kwestionuje się zastosowania art. 871 k.p.c. w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji. Skarga ta – zgodnie z wyraźnym tego określeniem w art. 4246 § 3 k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c. – powinna być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego, jeżeli strona nie ma kwalifikacji przewidzianych w § 2 tego przepisu. Wynikające z art. 871 § 1 k.p.c. ograniczenie zdolności postulacyjnej stron w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w odniesieniu do czynności procesowych, które wymagają uprzedniego podjęcia działań przed sądem niższej instancji, oznacza, że skargę może sporządzić i wnieść do Sądu Najwyższego tylko pełnomocnik procesowy strony, będący adwokatem lub radcą prawnym, natomiast nie może tego uczynić sama strona (chyba że jest jedną z osób wymienionych w art. 87¹ § 2 k.p.c.). Niezachowanie wymogu przewidzianego w art. 871 k.p.c. nie jest brakiem formalnym, nie odnosi się do żadnego z warunków formalnych skargi, które są określone w art. 4245 § 2 k.p.c. Zgodnie z art. 4246 § 2 k.p.c. tylko warunki formalne, określone w art. 4245 § 2 k.p.c. podlegają przewidzianemu trybowi naprawczemu. Natomiast w odniesieniu do naruszenia art. 871 § 1 k.p.c. konsekwencje prawne określa art. 4246 § 3 k.p.c. nakazując odrzucenie skargi (por. 3 postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., II CZ 89/08 - LEX nr 527186). Wobec powyższego nie budzi wątpliwości zasadność zastosowania w zaskarżonym postanowieniu art. 4246 § 3 k.p.c. i odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionej przez żalącą się z naruszeniem art. 871 § 1 k Z powyższych względów, Sąd Najwyższy, uznając bezzasadność zażalenia, postanowił jak w sentencji na podstawie art. 398 14 w związku z art. 424 12 oraz art. 3941 § 3 k.p.c. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono w myśl § 19 w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 i z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI