III AUz 90/13

Sąd Apelacyjny w PoznaniuPoznań2013-07-17
SAOSubezpieczenia społecznerentyŚredniaapelacyjny
rentaniezdolność do pracyZUSodwołaniepostępowaniesąd pracyubezpieczenia społeczne

Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu odwołania od decyzji ZUS, uznając, że pismo wnioskodawczyni, mimo błędnego wskazania jako odwołanie od orzeczenia komisji lekarskiej, w istocie stanowiło odwołanie od decyzji ZUS.

Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie M. Ś. od decyzji ZUS, uznając je za wniesione od orzeczenia komisji lekarskiej, a nie od decyzji. M. Ś. wniosła zażalenie, argumentując błędnym pouczeniem przez ZUS. Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie, stwierdzając, że pismo wnioskodawczyni, mimo wskazania orzeczenia komisji, w rzeczywistości było odwołaniem od decyzji ZUS, co wynikało z jej intencji i kontekstu sprawy.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę z wniosku M. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 maja 2013 r. odrzucił odwołanie M. Ś., uznając, że błędnie odwołała się ona od orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 18 marca 2013 r., zamiast od decyzji ZUS. Wnioskodawczyni wniosła zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia i merytorycznego rozpoznania sprawy, podnosząc, że została błędnie pouczona przez urzędnika ZUS o sposobie wniesienia odwołania. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za zasadne i uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 477^9 § 1 i 2 k.p.c., odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. W analizowanej sprawie, decyzją z dnia 2 kwietnia 2013 r. ZUS odmówił M. Ś. prawa do renty, opierając się na orzeczeniu komisji lekarskiej z dnia 18 marca 2013 r. Pismo z dnia 15 kwietnia 2013 r., złożone przez skarżącą w organie rentowym i skierowane do Sądu Okręgowego, zostało przez Sąd Apelacyjny uznane za odwołanie od decyzji ZUS, mimo że skarżąca kwestionowała w nim orzeczenie komisji lekarskiej. Sąd zwrócił uwagę, że intencją wnioskodawczyni było odwołanie od decyzji, a pismo zostało skierowane do właściwego sądu za pośrednictwem ZUS w ustawowym terminie. Sąd Apelacyjny podkreślił również zasadę odformalizowania postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, która oznacza racjonalizowanie treści pism składanych przez ubezpieczonego w oparciu o rzeczywistą wolę w nich wyrażoną. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do dalszego prowadzenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pismo wnioskodawczyni, mimo błędnego wskazania orzeczenia komisji lekarskiej jako przedmiotu odwołania, może być uznane za skuteczne odwołanie od decyzji ZUS, jeśli z treści pisma i okoliczności sprawy wynika taka intencja.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że pismo skarżącej, mimo wskazania orzeczenia komisji lekarskiej, w istocie stanowiło odwołanie od decyzji ZUS, ponieważ zostało skierowane do właściwego sądu za pośrednictwem organu rentowego w ustawowym terminie, a intencją strony było odwołanie od decyzji odmawiającej renty. Podkreślono zasadę odformalizowania postępowania w sprawach ubezpieczeniowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

M. Ś.

Strony

NazwaTypRola
M. Ś.osoba_fizycznawnioskodawczyni
Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 477^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji.

k.p.c. art. 477^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Organ rentowy przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych.

Pomocnicze

k.p.c. art. 386 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

W razie uchylenia postanowienia w przedmiocie odrzucenia odwołania, sąd drugiej instancji przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W przypadku uchylenia postanowienia, sąd drugiej instancji może przekazać sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Intencja wnioskodawczyni była wniesienie odwołania od decyzji ZUS. Pismo zostało skierowane do właściwego sądu za pośrednictwem organu rentowego w ustawowym terminie. Zasada odformalizowania postępowania w sprawach ubezpieczeń społecznych. Błędne pouczenie przez urzędnika ZUS.

Odrzucone argumenty

Odwołanie zostało wniesione od orzeczenia komisji lekarskiej, a nie od decyzji ZUS.

Godne uwagi sformułowania

odformalizowanie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oznacza także racjonalizowanie treści pism składanych przez ubezpieczonego w oparciu o rzeczywistą wolę w nich wyrażoną

Skład orzekający

Iwona Niewiadowska-Patzer

przewodniczący-sprawozdawca

Ewa Cyran

sędzia

Marek Borkiewicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja formalnych wymogów odwołania od decyzji ZUS w kontekście zasady odformalizowania postępowania i rzeczywistej woli strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędnego wskazania przedmiotu odwołania, ale może być stosowane analogicznie w innych przypadkach niedoskonałości formalnych pism procesowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sądy podchodzą do formalnych wymogów w sprawach ubezpieczeniowych, chroniąc prawo strony do sądu nawet przy drobnych błędach formalnych. Jest to istotne dla prawników procesowych i ubezpieczonych.

Błąd we wniosku do ZUS? Sąd Apelacyjny przypomina: liczy się intencja!

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III AUz 90/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Iwona Niewiadowska-Patzer (spr.) Sędziowie: SSA Ewa Cyran SSA Marek Borkiewicz Protokolant: st.sekr.sądowy Alicja Karkut po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek zażalenia wnioskodawczyni M. Ś. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt VII U 1567/13 p o s t a n a w i a : u c h y l i ć zaskarżone postanowienie. SSA Marek Borkiewicz SSA Iwona Niewiadowska-Patzer SSA Ewa Cyran UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 maja 2013r. Sąd Okręgowy w Poznaniu odrzucił odwołanie M. Ś. na podstawie art. 477 9 § 1 k.p.c. wskazując, że M. Ś. błędnie odwołała się od orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 18 marca 2013r., a nie od decyzji ZUS. W zażaleniu na powyższe postanowienie M. Ś. wniosła o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie sprawy, argumentując, że została błędnie pouczona przez urzędnika ZUS o sposobie wniesienia odwołania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 477 9 § 1 i 2 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Organ rentowy przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych. Decyzją z dnia 2 kwietnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił M. Ś. prawa od renty z tytułu niezdolności do pracy, w związku z orzeczeniem komisji lekarskiej z dnia 18 marca 2013r., z którego wynikało, że wnioskodawczyni nie została uznana za osobę niezdolną do pracy. Organ rentowy doręczył wnioskodawczyni powyższą decyzję załączając do niej orzeczenie komisji lekarskiej ZUS. W dniu 15 kwietnia 2013r. skarżąca złożyła w organie rentowym pismo skierowane do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu, w którym wskazała, że wnosi odwołanie dotyczące orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 18 marca 2013r. W uzasadnieniu wskazywała na zły stan swojego zdrowia, który w jej ocenie skutkuje niezdolnością do pracy. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny zwraca uwagę, że z treści pisma wnioskodawczyni wynika, że jej intencją było w istocie wniesienie odwołania od decyzji – pismo zostało przez nią nazwane odwołaniem, a ponadto zostało skierowane do organu właściwego – Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w terminie 1 miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Z treści odwołania wynikało co prawda, że skarżąca kwestionuje orzeczenie komisji lekarskiej z dnia 18 marca 2013r., jednak należy wskazać, że to właśnie orzeczenie komisji lekarskiej stanowiło podstawę do wydania decyzji, bowiem podstawą odmowy odwołującej renty z tytułu niezdolności do pracy był brak - w ocenie organu rentowego - przesłanki niezdolności do pracy. Również organ rentowy nie zakwestionował tego, że pismo z dnia 15 kwietnia 2013r. jest w istocie odwołaniem od decyzji z dnia 2.04.2013r. , natomiast przekazał przedmiotowe pismo – jako odwołanie – wraz z odpowiedzią na odwołanie, wnosząc o jego oddalenie. Podkreślić należy, że odformalizowanie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oznacza także racjonalizowanie treści pism składanych przez ubezpieczonego w oparciu o rzeczywistą wolę w nich wyrażoną (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2012r. III AUa 1005/12). Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny uznał, że pismo skarżącej z dnia 15 kwietnia 2013r. jest w istocie odwołaniem od decyzji z dnia 2 kwietnia 2013r. i podlega rozpoznaniu na ogólnych zasadach. W konsekwencji Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do dalszego prowadzenia Sądowi Okręgowemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu, orzekając o tym na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z 397 § 2 k.p.c. SSA Marek Borkiewicz SSA Iwona Niewiadowska-Patzer SSA Ewa Cyran

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI