III AUZ 400/15

Sąd Apelacyjny w Gdańsku rozpoznał zażalenie K. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku, który odmówił wnioskodawczyni doręczenia odpisu postanowień z dnia 20 października 2014 r. wraz z uzasadnieniem. Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 357 § 1 i art. 394 § 1 k.p.c.), wskazując, że postanowienia wydane na posiedzeniu jawnym uzasadnia się tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu, a postanowienia, których dotyczyła odmowa, nie należały do katalogu postanowień zaskarżalnych zażaleniem. Wnioskodawczyni zarzuciła nieważność postępowania z powodu pozbawienia konstytucyjnego prawa do obrony, wskazując na naruszenia przepisów Konstytucji RP oraz nieetyczne zachowanie sędziego. Sąd Apelacyjny uznał jednak, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślono, że zgodnie z art. 357 § 1 k.p.c., sąd nie ma obowiązku uzasadniania postanowień, które nie podlegają zaskarżeniu. Wskazano również, że katalog postanowień zaskarżalnych zażaleniem jest ściśle określony w art. 394 § 1 k.p.c., a postanowienia Sądu Okręgowego nie mieściły się w tym katalogu. Sąd Apelacyjny przywołał orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące przesłanki pozbawienia strony możności obrony swych praw, podkreślając, że musi być ona wynikiem naruszenia przepisów przez sąd lub przeciwnika procesowego. W ocenie Sądu Apelacyjnego, odmowa doręczenia uzasadnienia niezaskarżalnych postanowień nie stanowi naruszenia prawa do obrony. Pozostałe argumenty skarżącej uznano za nieistotne dla oceny zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający