II CZ 76/06

Sygn. akt II CZ 76/06 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 18 października 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Helena Ciepła (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa K.S. 
przeciwko Skarbowi Państwa - Lasom Państwowym Nadleśnictwu  
o zapłatę i wydanie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 18 października 2006 r., 
zażalenia powódki  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt [...], 
 
 
odrzuca zażalenie w części dotyczącej oddalenia wniosku 
powódki o przywrócenie terminu; 
oddala zażalenie w pozostałej części. 
 
 
 
 

 
 
2 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny: 1) oddalił wniosek 
powódki K.S. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie 
uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 6 października 2004 r. i jego doręczenie i 2) 
odrzucił wniosek powódki o sporządzenie uzasadnienia wymienionego wyroku i 
jego doręczenie. Sąd Apelacyjny wskazał, że termin do żądania doręczenia wyroku 
z uzasadnieniem upłynął w dniu 13 października 2004 r. i wnioski powódki z dnia 
14  i 13 października 2004 r. o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, jako wniesione 
w dniach 14 i 15 października 2004 r., odrzucone zostały przez ten Sąd 
postanowieniem z dnia 10 listopada 2004 r., a zażalenie powódki na to 
postanowienie Sąd Najwyższy oddalił postanowieniem z dnia 9 marca 2005 r. 
Według Sądu Apelacyjnego wniosek o przywrócenie terminu w istocie zmierza 
do wzruszenia 
skutków 
tego 
postanowienia. 
Niemniej 
Sąd 
Apelacyjny 
przeprowadził postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia, kiedy został 
wniesiony wniosek z dnia 13 października 2004 r. i ustalił, m.in. na podstawie opinii 
biegłych, że miało to miejsce w dniu 15 października 2004 r. Okoliczności, które 
powołała powódka na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, zdaniem 
Sądu Apelacyjnego w żadnym razie nie stanowią o braku zawinienia pełnomocnika 
powódki w nie dochowaniu terminu. Zaniechanie pełnomocnika obciąża zaś samą 
stronę. 
 
Postanowienie wymienione na wstępie powódka zaskarżyła w całości. 
Zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu błędną ocenę opinii biegłych i okoliczności 
związanych 
z 
wniesieniem drugiego z wniosków o doręczenie wyroku 
z uzasadnieniem, które doprowadziły Sąd do uznania, że wniosek ten został 
wniesiony w dniu 15, a nie 13 października 2004 r. Podniosła, że jej pełnomocnik 
dołożył należytej staranności w wykazaniu, że zdarzenie to miało miejsce w dniu 
13 października 2004 r. i, że uprawdopodobniła, iż działała bez swojej winy. 
Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

 
 
3 
 
1. Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o przywrócenie 
terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie jest 
postanowieniem kończącym postępowanie. Przeto na postanowienie takie, 
stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje. 
Zażalenie powódki w tym zakresie (pkt 1 zaskarżonego postanowienia) należało 
zatem odrzucić (art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 oraz art. 373 i 371  k.p.c.). 
 
2. Jak wynika z uzasadnienia zażalenia, skarżąca w istocie kwestionuje 
prawidłowość oddalenia jej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku 
o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 października 2004 r., czego 
konsekwencją stało się postanowienie o odrzuceniu wniosku o dokonanie tego 
doręczenia 
(pkt 
2 
zaskarżonego 
postanowienia). 
Należało 
więc 
uznać, 
że zaskarżając to ostatnie postanowienie powódka wniosła o rozpoznanie 
poprzedzającego je postanowienia oddalającego jej wniosek o przywrócenie 
terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, które 
nie podlegało zaskarżeniu w drodze zażalenia do Sądu Najwyższego, a które miało 
wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu o odrzuceniu wniosku 
o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (art. 3941 § 3 w związku z art. 39821  
i art. 380 k.p.c.). 
To, że złożone przez powódkę wnioski z dnia 14 i 13 października 2004 r. 
o doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożone zostały po terminie przewidzianym 
w art. 387 § 3 k.p.c., przesądzone zostało postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 
dnia 10 listopada 2004 r. i postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2005 
r. Opieranie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie 
wyroku z uzasadnieniem na twierdzeniu, że wniosek z dnia 13 października 2004 r. 
złożony został w terminie, jest nieporozumieniem. Powódka, po prawomocnym 
odrzuceniu jej wniosków z dnia 13 i 15 października 2004 r., oczywiście mogła 
wnieść o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z 
uzasadnieniem, równocześnie składając taki wniosek (art. 169 § 3 k.p.c.). 
Uprawdopodobnienie przez powódkę okoliczności uzasadniających wniosek o 
przywrócenie terminu, a więc uprawdopodobnienie, że bez swojej winy nie 
dokonała czynności w terminie (art. 169 § 2 w związku z art. 168 § 1 k.p.c.), 
powinno dotyczyć okoliczności spóźnionego złożenia nowego wniosku, a nie może 

 
 
4 
opierać się na twierdzeniu, że wniosek prawomocnie odrzucony był jednakże 
złożony w terminie. Podważanie w postępowaniu o przywrócenie terminu do 
złożenia 
wniosku 
o 
doręczenie 
wyroku 
z uzasadnieniem, 
prawomocnie 
przesądzonej okoliczności, że uprzednio złożony wniosek z dnia 13 października 
2004 r. o dokonanie tej czynności był złożony w terminie i  przeprowadzanie w tym 
postępowaniu dowodów mających to wykazać, było niedopuszczalne. Zarzuty 
zażalenia kwestionujące przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu, że wniosek 
z dnia 13 października 2004 r. o doręczenie wyroku z  uzasadnieniem był złożony 
w terminie, nie mogą zatem odnieść skutku. 
Powódka, jak prawidłowo uznał Sąd Apelacyjny, nie uprawdopodobniła, 
że składając 
kolejny 
wniosek 
o 
doręczenie 
wyroku 
z 
uzasadnieniem 
wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, nie zawiniła 
wniesienia tego kolejnego wniosku po terminie. Uprawdopodobnieniem tym 
nie mogą być twierdzenia i dowody mające świadczyć o złożeniu wcześniejszego 
wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (z dnia 13 października 2004 r.) 
w terminie. Uzasadnienie zażalenia sprowadza się zaś do twierdzeń i zarzutów 
mających przekonać, że ten wcześniejszy wniosek został złożony w terminie. 
Wobec 
powyższego, 
skoro 
brak 
podstaw 
do 
zakwestionowania 
prawidłowości zaskarżonego postanowienia w części oddalającej wniosek powódki 
o przywrócenie terminu do wniesienia kolejnego wniosku o doręczenie 
uzasadnienia wyroku z uzasadnieniem, a uprzednio wniesione wnioski z dnia 
14  i 13 października 2004 r. złożone zostały po terminie, zażalenie dotyczące 
zaskarżonego postanowienia w części  odrzucającej – jako wniesiony po terminie – 
kolejny wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest niezasadne 
i na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. podlegało oddaleniu.