III AUz 31/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny uchylił postanowienie o odrzuceniu odwołania od decyzji ZUS i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że błędne doręczenie orzeczenia lekarza orzecznika uniemożliwiło wnioskodawczyni wniesienie sprzeciwu.
Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie A. W. od decyzji ZUS, uznając brak sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika. Pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł zażalenie, podnosząc, że A. W. nie została poinformowana o decyzji lekarza. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za zasadne, stwierdzając, że orzeczenie zostało doręczone na błędny adres, co uniemożliwiło wniesienie sprzeciwu. W konsekwencji uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu.
Sprawa dotyczyła odwołania A. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. w przedmiocie renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze odrzucił odwołanie, opierając się na art. 477^9 § 3^1 k.p.c., ponieważ wnioskodawczyni nie wniosła sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Pełnomocnik A. W. złożył zażalenie, argumentując, że jego klientka nie została poinformowana o decyzji lekarza, a co za tym idzie, nie mogła wnieść sprzeciwu. Sąd Apelacyjny w Poznaniu uznał zażalenie za zasadne. Analiza akt wykazała, że orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012 r. zostało doręczone na niewłaściwy adres, mimo ustanowienia przez A. W. pełnomocnika procesowego. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, pisma w takiej sytuacji powinny być doręczane pełnomocnikowi. Błędne doręczenie uniemożliwiło wnioskodawczyni skorzystanie z prawa do wniesienia sprzeciwu w ustawowym terminie. Sąd Apelacyjny, powołując się na art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 477^14a k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzającą je decyzję, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, błędne doręczenie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, które uniemożliwiło stronie wniesienie sprzeciwu, stanowi podstawę do uchylenia postanowienia o odrzuceniu odwołania i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a., pisma powinny być doręczane ustanowionemu pełnomocnikowi. Błędne doręczenie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS na niewłaściwy adres uniemożliwiło wnioskodawczyni wniesienie sprzeciwu w terminie, co stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
A. W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. | instytucja | organ rentowy |
| H. W. | osoba_fizyczna | pełnomocnik wnioskodawczyni |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 477^9 § § 3^1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W razie uwzględnienia środka odwoławczego sąd drugiej instancji orzeka reformatoryjnie.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Do zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
k.p.c. art. 477^14a
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie dowodów zebranych w postępowaniu w pierwszej instancji oraz dowodów dopuszczonych w postępowaniu apelacyjnym.
k.p.a. art. 40 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie lekarza orzecznika ZUS zostało doręczone na błędny adres, mimo ustanowienia pełnomocnika. Błędne doręczenie uniemożliwiło wnioskodawczyni wniesienie sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS w ustawowym terminie.
Godne uwagi sformułowania
odpis orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. został błędnie doręczony – nie ustanowionemu pełnomocnikowi (k. 110 akt ZUS), którego adresem organ rentowy dysponował, lecz A. W. Naruszenie przepisów prawa o doręczeniu decyzji wszystkim stronom nie wywołuje wprawdzie skutku prawnego pozbawienia przymiotu ostateczności decyzji administracyjnej. Tego rodzaju naruszenie przepisów prawa jest wadliwością procesową pozbawienia udziału strony w postępowaniu administracyjnym.
Skład orzekający
Marta Sawińska
przewodniczący
Marek Borkiewicz
sprawozdawca
Robert Macholak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu przed ZUS oraz skutków błędnego doręczenia dla możliwości wniesienia sprzeciwu i odwołania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędnego doręczenia orzeczenia lekarza orzecznika ZUS.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje, jak kluczowe są prawidłowe procedury doręczeń w postępowaniu administracyjnym i sądowym, a błędy w tym zakresie mogą prowadzić do uchylenia decyzji i konieczności ponownego rozpoznania sprawy.
“Błąd w adresie ZUS kosztował odrzucenie odwołania. Sąd Apelacyjny naprawił niesprawiedliwość.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III AUz 31/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Marta Sawińska Sędziowie: SSA Marek Borkiewicz (spr.) del. SSO Robert Macholak Protokolant: st.sekr.sądowy Emilia Wielgus po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z deportacją na skutek zażalenia wnioskodawczyni A. W. na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze z dnia 3 stycznia 2013 r. sygn. akt IV U 5469/12 p o s t a n a w i a : u c h y l i ć zaskarżone postanowienie oraz poprzedzającą go decyzję i sprawę przekazać Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze odrzucił odwołanie A. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 listopada 2012r. W uzasadnieniu Sąd orzekający, powołując się na treść art. 477 9 § 3 1 k.p.c. stwierdził, ze odwołujący – pouczony o sposobie i terminie zgłoszenia sprzeciwu do komisji lekarskiej od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, sprzeciwu takiego nie wniósł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik A. W. , H. W. . Skarżący, kwestionując ustalenia Sądu I instancji podniósł, że nigdy nie był poinformowany o treści decyzji lekarza Orzecznika ZUS w G. a wiec nie mógł wnieść sprzeciwu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje : Zażalenie skarżącego jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 477 9 § 3 1 k.p.c. Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Odwołujący kwestionował ustalenia Sądu I instancji dotyczące braku wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. Z akt organu rentowego załączonych do sprawy wynika, że orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. zostało doręczone pod błędny adres, co skutkowało niemożnością wniesienia przez stronę sprzeciwu. A. W. występowała bowiem w postępowaniu przed organem rentowym przez pełnomocnika w osobie H. W. . Odpis orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 16 października 2012r. został błędnie doręczony – nie ustanowionemu pełnomocnikowi (k. 110 akt ZUS), którego adresem organ rentowy dysponował, lecz A. W. . Zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. Naruszenie przepisów prawa o doręczeniu decyzji wszystkim stronom nie wywołuje wprawdzie skutku prawnego pozbawienia przymiotu ostateczności decyzji administracyjnej. Tego rodzaju naruszenie przepisów prawa jest wadliwością procesową pozbawienia udziału strony w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2012r., sygn. II OSK 154/11, Lex 1219064). Skarżący zatem nie dysponował możliwością wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni. Błędnie zatem Sąd I instancji odrzucił odwołanie A. W. uznając, że zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 477 9 § 3 1 k.p.c. Okoliczności podniesione w zażaleniu są zasadne. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o treść art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 477 14a kpc Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji. SSA Marek Borkiewicz SSA Marta Sawińska del. SSO Robert Macholak