III AUz 129/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny oddalił zażalenie Z. P. na postanowienie o odrzuceniu odwołania od decyzji ZUS o wstrzymaniu wypłaty świadczenia, uznając, że odwołanie zostało złożone z nadmiernym przekroczeniem terminu.
Z. P. złożyła odwołanie od decyzji ZUS o wstrzymaniu wypłaty świadczenia po upływie ustawowego terminu. Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie, uznając przekroczenie terminu za nadmierne i niezawinione. Z. P. wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i merytorycznych. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego i podkreślając, że odwołująca miała wiedzę o decyzji od października 2011 r., a odwołanie złożyła dopiero w maju 2013 r., co stanowi znaczące i zawinione przekroczenie terminu.
Sprawa dotyczyła zażalenia Z. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu, który odrzucił jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wstrzymaniu wypłaty świadczenia. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie odwołania tym, że zostało ono złożone po upływie ustawowego terminu, a przekroczenie tego terminu było nadmierne i nie nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony. Z. P. w zażaleniu domagała się zmiany postanowienia i merytorycznego rozpoznania sprawy, zarzucając naruszenie art. 477 9 § 3 k.p.c. oraz art. 85 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Przyznała, że nie dotrzymała terminu, ale tłumaczyła to błędnym przeświadczeniem o możliwości zmiany przepisów prawnych. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił zażalenie jako bezzasadne. Sąd w pełni podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, wskazując, że odwołanie zostało złożone z nadmiernym przekroczeniem miesięcznego terminu. Mimo braku dowodu doręczenia decyzji, sąd uznał, że odwołująca miała wiedzę o wstrzymaniu wypłaty emerytury od października 2011 r., a odwołanie złożyła dopiero w maju 2013 r. Sąd podkreślił, że przekroczenie terminu było zawinione przez odwołującą i wynikało z braku należytej dbałości o własne interesy procesowe. W związku z tym, zgodnie z art. 477 9 § 3 k.p.c., odwołanie podlegało odrzuceniu. Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, odrzucenie jest zasadne, jeśli przekroczenie terminu jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn zawinionych przez stronę.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że odwołanie zostało złożone z nadmiernym przekroczeniem miesięcznego terminu, a odwołująca miała wiedzę o decyzji od długiego czasu. Przekroczenie terminu było zawinione i wynikało z braku należytej dbałości o własne interesy procesowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. P. | osoba_fizyczna | odwołująca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 477 § 9 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd odrzuca odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony.
Pomocnicze
u.s.u.s. art. 85
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu. Przekroczenie terminu było nadmierne. Przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn zawinionych przez stronę (brak należytej dbałości o własne interesy procesowe).
Odrzucone argumenty
Zażalenie Z. P. kwestionujące prawidłowość postanowienia o odrzuceniu odwołania. Zarzut naruszenia art. 477 9 § 3 k.p.c. i art. 85 u.s.u.s. Tłumaczenie o błędnym przeświadczeniu o możliwości zmiany przepisów prawnych jako usprawiedliwienie przekroczenia terminu.
Godne uwagi sformułowania
odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony odwołująca miała wiedzę o treści decyzji i wstrzymaniu wypłaty jej emerytury odwołanie złożyła dopiero w dniu 15 maja 2013r., a zatem ze znacznym przekroczeniem terminu złożenie odwołania po terminie niewątpliwie było przez odwołującą zawinione i wynikało z jej braku należytej dbałości o własne interesy procesowe
Skład orzekający
Marta Sawińska
przewodniczący
Iwona Niewiadowska-Patzer
sprawozdawca
Jolanta Cierpiał
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminów do wniesienia odwołania od decyzji ZUS oraz przesłanek odrzucenia odwołania z powodu przekroczenia terminu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku przekroczenia terminu i braku uzasadnionych przyczyn, a także specyfiki decyzji ZUS o wstrzymaniu świadczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z terminami, co jest ważne dla praktyków, ale niekoniecznie interesujące dla szerszej publiczności.
“Przekroczyłeś termin na odwołanie od ZUS? Sąd wyjaśnia, kiedy masz szansę.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III AUz 129/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Marta Sawińska Sędziowie: SSA Iwona Niewiadowska-Patzer (spr.) del. SSO Jolanta Cierpiał Protokolant: st.sekr.sądowy Emilia Wielgus po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy Z. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wstrzymanie wypłaty świadczenia na skutek zażalenia odwołującej Z. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt VIII U 2163/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. del. SSO Jolanta Cierpiał SSA Marta Sawińska SSA Iwona Niewiadowska-Patzer UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 lipca 2013r. Sąd Okręgowy w Poznaniu odrzucił odwołanie Z. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 26 września 2011r. o wstrzymaniu wpłaty świadczenia. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Sąd Okręgowy wskazywał, że odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu i nie można przyjąć, że przekroczenie terminu nie było nadmierne ani, że nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony. Z tych względów na zasadzie art. 477 9 § 3 k.p.c. Sąd I instancji odrzucił przedmiotowe odwołanie. W zażaleniu na powyższe postanowienie odwołująca domagała się jego zmiany i merytorycznego rozpoznania sprawy oraz uwzględnienia odwołania. Odwołująca zarzucała naruszenie art. 477 9 § 3 k.p.c. oraz art. 85 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . W uzasadnieniu skarżąca przyznała, że co prawda nie dotrzymała terminu ustawowego do wniesienia odwołania, jednak z uwagi na błędne przeświadczenie o możliwości zmiany przepisów prawnych, mającej na celu zaspokojenie roszczeń jej i innych ubezpieczonych. Jednocześnie żaląca kwestionowała prawidłowość zaskarżonej decyzji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu jako bezzasadne. Sąd Apelacyjny w pełni podziela i aprobuje stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepis art. 477 9 § 3 k.p.c. w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 477 9 § 3 k.p.c. Sąd odrzuca odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony. Trafnie wskazywał Sąd Okręgowy, że odwołanie od decyzji z dnia 26 września 2011r. zostało złożone z nadmiernym przekroczeniem ustawowego miesięcznego terminu. Bezspornym było, że odwołanie wpłynęło do organu rentowego w dniu 15 maja 2013r., jak również, że odwołująca otrzymała decyzję z dnia 26 września 2011r. dotyczącą wstrzymania wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011r. Co prawda w aktach rentowych brak jest dowodu doręczenia decyzji, jednak z uwagi na fakt, że świadczenie nie było wypłacane odwołującej od dnia 1 października 2011r., mając na uwadze chociażby zasady doświadczenia życiowego, to należy uznać, że odwołująca co najmniej od października 2011r. miała wiedzę o treści decyzji i wstrzymaniu wypłaty jej emerytury. Odwołująca miała prawo zaskarżyć przedmiotową decyzję w terminie 1 miesiąca od jej doręczenia, tymczasem odwołanie złożyła dopiero w dniu 15 maja 2013r., a zatem ze znacznym przekroczeniem terminu. Odwołująca nie podała przy tym uzasadnionych przyczyn, usprawiedliwiających złożenie przez nią odwołania po terminie. W konsekwencji złożenie odwołania po terminie niewątpliwie było przez odwołującą zawinione i wynikało z jej braku należytej dbałości o własne interesy procesowe. Z tych wszystkich względów słusznie Sąd Okręgowy uznał, iż przedmiotowe odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 477 9 § 3 k.p.c. Skarżąca nie przedstawiła w złożonym zażaleniu żadnych zarzutów ani okoliczności, które mogłyby prowadzić do podważenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie zażalenie należało oddalić jako bezzasadne, o czym Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. del. SSO Jolanta Cierpiał SSA Marta Sawińska SSA Iwona Niewiadowska-Patzer
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI