III AUz 11/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia, wskazując na nierozpoznanie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania i zbyt formalne potraktowanie kwestii doręczenia.
Sąd Apelacyjny rozpoznał zażalenie ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego, które ponownie odrzuciło jego zażalenie na wcześniejsze postanowienie o umorzeniu postępowania. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie, uznając wyjaśnienia poczty dotyczące doręczenia za wystarczające. Sąd Apelacyjny uchylił jednak to postanowienie, wskazując, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał wniosku organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania, co było podstawą do umorzenia, i zbyt formalnie podszedł do kwestii doręczenia.
Sąd Apelacyjny rozpoznał zażalenie ubezpieczonego M. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie, które ponownie odrzuciło jego zażalenie na postanowienie z dnia 1 października 2013 roku. Sąd Okręgowy pierwotnie odrzucił zażalenie z powodu nieusunięcia braków formalnych, a następnie, po uchyleniu tego postanowienia przez Sąd Apelacyjny, ponownie je odrzucił, opierając się na wyjaśnieniach Poczty Polskiej dotyczących prawidłowego awizowania przesyłki z wezwaniem do usunięcia braków. Sąd Apelacyjny uznał jednak, że Sąd Okręgowy zbyt formalistycznie podszedł do kwestii doręczenia i nie rozważył kluczowej kwestii zasadności umorzenia postępowania. Wskazał, że w aktach sprawy znajdował się wniosek organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania, który pozostał nierozpoznany, co czyniło umorzenie postępowania niedopuszczalnym. Sąd Apelacyjny podkreślił, że Sąd Okręgowy powinien najpierw rozpoznać wniosek organu rentowego, a dopiero potem rozważać kwestie doręczenia. W związku z tym, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu, nakazując uwzględnienie wszystkich wskazanych argumentów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli strona zaprzecza otrzymaniu awiza, a sąd nie wyjaśnił tej kwestii w sposób wyczerpujący, przyjęcie doręczenia w trybie art. 139 k.p.c. może być zbyt formalistyczne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wskazał, że Sąd Okręgowy zbyt formalnie przyjął prawidłowość doręczenia wezwania, mimo zaprzeczeń strony. Konieczne jest dokładne wyjaśnienie procedury doręczenia i ewentualnych nieprawidłowości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
M. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | ubezpieczony |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. | instytucja | organ rentowy |
| P. C. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| (...) spółki z o.o. w S. | spółka | uczestnik |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 139
Kodeks postępowania cywilnego
Doręczenie w tym trybie może być uznane za zbyt formalistyczne, jeśli strona zaprzecza otrzymaniu awiza, a sąd nie wyjaśnił tej kwestii.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nierozpoznanie wniosku organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania. Zbyt formalistyczne potraktowanie kwestii doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia poczty dotyczące prawidłowego awizowania przesyłki. Brak zgłaszania przez ubezpieczonego nieprawidłowości przy doręczaniu przesyłek.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy zbyt formalnie potraktował przyjęcie prawidłowości doręczenia wezwania Sąd Okręgowy powinien formalnie rozpoznać wniosek organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania, wydając postanowienie. Po raz kolejny rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy weźmie pod uwagę wszystkie wskazane wyżej argumenty.
Skład orzekający
Romana Mrotek
przewodniczący
Barbara Białecka
sędzia sprawozdawca
Beata Górska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazuje na konieczność dokładnego badania prawidłowości doręczeń i formalnego rozpoznawania wniosków o podjęcie zawieszonego postępowania, nawet w sprawach dotyczących składek ZUS."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i procedury doręczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i specjalistów od ubezpieczeń społecznych ze względu na wskazówki dotyczące prawidłowości doręczeń i procedury umarzania postępowań.
“Kiedy doręczenie nie jest doręczeniem? Sąd Apelacyjny wyjaśnia procedury ZUS.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIIIAUz 11/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Romana Mrotek Sędziowie: SSA Barbara Białecka (spr.) SSO del. Beata Górska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przy udziale P. C. i (...) spółki z o.o. w S. o składki w związku z zażaleniem ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 14 listopada 2014r. w sprawie sygn. akt VII U 1032/11 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie III AUz 11/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 listopada 2014r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. przy udziale P. C. i (...) Spółki z o.o. w S. odrzucił ponownie zażalenie M. M. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 01 października 2013 roku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że po uchyleniu przez Sąd Apelacyjny postanowienia z 18 grudnia 2013 roku, mocą którego Sąd I instancji odrzucił zażalenie ubezpieczonego wskutek nie usunięcia braków formalnych zażalenia, Sąd I instancji podjął starania zmierzające do wyjaśnienia , czy wezwanie do usunięcia przez powoda braków formalnych zażalenia było doręczone w trybie art. 139 k.p.c. w sposób prawidłowy, czy nie. Wobec zawartych w zażaleniu twierdzeń powoda, jakoby nie otrzymał on ani pisma wzywającego go do usunięcia braków formalnych zażalenia, ani nawet awiza o nadejściu tej przesyłki (to jest pisma sądu z 22 października 2013 roku) , Sąd II instancji rozpoznając zażalenie przyjął, iż założenie przez Sąd Okręgowy, że przesyłka z dnia 22 października 2013 roku jest doręczona prawidłowo w trybie art. 139 k.p.c. było zbyt formalistyczne, skoro M. M. w zażaleniu zaprzeczył faktom otrzymania awiza. Obecnie Sąd Okręgowy zwrócił się do Naczelnika Urzędu Poczty – Urząd Pocztowy (...) w S. , który wyjaśnił, iż przesyłka z dnia 22 października 2013 roku nadeszła do (...) w dniu 28 października, jej nadejście było awizowane u adresata dwukrotnie w dniach 28 października oraz 05 listopada, zaś 13 listopada, wobec nie podjęcia jej w terminie została zwrócona do nadawcy. Awiza o nadejściu przesyłek pozostawiane są w skrzynkach odbiorczych odbiorców. Natomiast M. M. nigdy nie zgłaszał u operatora pocztowego jakichkolwiek nieprawidłowości przy doręczaniu adresowanych do niego przesyłek. Tym samym, wobec tak brzmiącego wyjaśnienia (...) zarzuty M. M. Sąd Okręgowy uznał za gołosłowne, co więcej, nieprawdziwe i skierowane w celu uzyskania korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł ubezpieczony, zaskarżając je w całości. Podniósł, że Sąd Apelacyjny w postanowieniu z dnia 25 czerwca 2014r. wskazał na wątpliwości w zbyt formalnym przyjęciu prawidłowości doręczenia wezwania a także na brak odpowiedzi na wniosek organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania. Skarżący wskazał, że w jego mieszkaniu zawsze ktoś jest, ponieważ jego żona jest osobą niedowidzącą i praktycznie przebywa w domu, co świadczy, że nie doręczono żadnego wezwania. Ubezpieczony powołał się również na słabą znajomość przepisów prawa jak i chorobę. Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na zażalenie. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie ubezpieczonego jest uzasadnione. Sąd Apelacyjny poprzednio uchylając postanowienie o odrzuceniu zażalenia w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 czerwca 2014r. (III AUz 70/14) wskazał, że Sąd Okręgowy umorzył postępowanie podając, że mimo upływu roku żadna ze stron nie wniosła o podjęcie postępowania, co czyni postanowienie o umorzeniu zasadnym. Tymczasem w aktach znajduje się wniosek organu rentowego z dnia 15 stycznia 2013r. o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie (k. 541). Sąd Okręgowy ustalił wprawdzie, czy ubezpieczony jest w stanie brać udział w postępowaniu (zarządzenie sędziego z 18.01.2013r. k. 547), jednak wniosek organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie pozostał bez rozpoznania. Odnosząc się do zasadności odrzucenia zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 1.10.2013r. o umorzeniu postępowania Sąd Apelacyjny w poprzednim postępowaniu zażaleniowym podkreślił, że Sąd Okręgowy zbyt formalnie potraktował przyjęcie prawidłowości doręczenia wnioskodawcy wezwania z dnia 22.10.2013r. Tym samym Sąd Okręgowy powinien wyjaśnić kwestię doręczenia wnioskodawcy zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków formalnych – oczywiście, jeśli uzna, że postanowienie o umorzeniu postępowania było zasadne. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji zwrócił się do Urzędu Pocztowego o ustalenie okoliczności dotyczących doręczenia przesyłki ubezpieczonemu i po wskazaniu przez urząd, że przesyłkę prawidłowo awizowano ponownie odrzucił zażalenie ubezpieczonego. Sąd Okręgowy pomimo wskazań i oceny prawnej zawartych w uzasadnieniu Sądu Apelacyjnego nie rozważył w ogóle kwestii zasadności umorzenia postępowania, a od tego powinien zacząć po raz kolejny rozpoznawanie sprawy w tej kwestii. Sąd Apelacyjny ponownie podkreśla, że Sąd Okręgowy powinien formalnie rozpoznać wniosek organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania, wydając postanowienie. Skoro tego nie zrobił niedopuszczalne było umorzenie postępowania z uwagi na brak wniosku o podjęcie postępowania. Po raz kolejny rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy weźmie pod uwagę wszystkie wskazane wyżej argumenty. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI