III AUA 870/12

Sprawa dotyczyła odwołania R. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową. Ubezpieczony doznał urazu kolana podczas służby w 1992 r. i przez pewien czas pobierał rentę. Po jej ustaniu, domagał się jej przywrócenia, argumentując pogorszenie stanu zdrowia i niemożność wykonywania pracy kierowcy. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, opierając się na opiniach biegłych ortopedy i medycyny pracy, którzy stwierdzili, że mimo przebytego urazu i zmian zwyrodnieniowych, ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy, a jedynie pewne czynności (np. praca w pozycji kucznej, dźwiganie ciężarów) są mu przeciwwskazane. Sąd Apelacyjny, rozpoznając apelację ubezpieczonego, podzielił ustalenia i wnioski sądu I instancji. Sąd odwoławczy podkreślił, że kluczowe jest ustalenie, czy niezdolność do pracy jest następstwem urazu doznanego w czasie służby wojskowej. Opinie biegłych, które zostały uznane za spójne i wiarygodne, wykazały, że obecny stan zdrowia ubezpieczonego, mimo pewnych ograniczeń, nie czyni go niezdolnym do pracy, zwłaszcza w zawodach, które dotychczas wykonywał (sprzedawca, magazynier, kierowca). Sąd Apelacyjny zaznaczył, że postępowanie sądowe w sprawach ubezpieczeń społecznych jest kontrolą decyzji organu rentowego według stanu na dzień jej wydania, a późniejsze zmiany stanu zdrowia mogą być podstawą nowego wniosku. W konsekwencji, apelacja została oddalona.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający