III AUa 743/19

Sygn. akt III AUa 743/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Marta Sawińska Sędziowie: Małgorzata Aleksandrowicz Renata Pohl Protokolant: Nina Bekalarek-Bruź po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. w P. sprawy (...) spółka z o. o. w S. i E. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przy udziale : W. L. , Z. U. , R. S. , M. S. (1) , T. B. , R. M. , W. K. , N. B. , P. D. , A. G. , T. W. , H. M. , W. W. , J. S. , M. G. , M. S. (2) , M. T. , T. J. o składki na ubezpieczenie społeczne na skutek apelacji (...) sp. z o.o. w S. od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 21 lutego 2019 r. sygn. akt IV U 2414/13 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Zielonej Górze do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w instancji odwoławczej. Renata Pohl Marta Sawińska Małgorzata Aleksandrowicz UZASADNIENIE Decyzją z dnia 01.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego A. G. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Jako podstawę prawną decyzji organ rentowy wskazał przepisy art. 83 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 18 ust. 1, 1a i 3, art. 20 ust. 1, art. 22, art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.), art. 12 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.), art. 81 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.), art. 104 ust. 1 i art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29.12.1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 85 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wywodził, że płatnik składek – (...) spółka z o.o. z siedzibą w R. – w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia nie uwzględnił przychodów wypłaconych ubezpieczonemu skierowanemu do pracy w Niemczech, uzyskanych ze stosunku pracy w wysokościach określonych w umowach o pracę w kwotach wykazanych w decyzji. Płatnik składek do podstawy wymiaru składek przyjął kwotę prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za dany rok kalendarzowy. Ponadto płatnik składek nie naliczył składek na ubezpieczenia, w myśl aneksów do umów o pracę, od dodatków żywieniowych oraz wartości świadczeń w naturze (udostępnienie lokalu mieszkalnego, za które ponosi koszty wynajmu) udostępnionych ubezpieczonemu oddelegowanemu do pracy w Niemczech. Decyzją z dnia 1.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego M. G. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Decyzją z dnia 1.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego T. J. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Decyzją z dnia 1.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego W. L. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Decyzją z dnia 1.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego M. T. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Decyzją z dnia 1.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego M. S. (2) za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego N. B. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego T. B. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego P. D. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego R. F. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego E. P. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego H. M. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego R. M. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 21.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego K. Ł. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 20.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego W. K. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 27.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego M. S. (1) za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 27.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego J. S. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek Decyzją z dnia 1.03.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego R. S. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 27.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego Z. U. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 27.02.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego T. W. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Ponadto organ rentowy wskazał, że płatnik składek dla ubezpieczonego nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia kwoty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłaconego przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ), a przychód ten stanowi podstawę wymiaru składek. Decyzją z dnia 1.03.2007 r., nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. dokonał przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za ubezpieczonego W. W. za miesiące i w kwotach wskazanych w sentencji decyzji. Organ rentowy powołał analogiczną podstawę prawną i argumentację uzasadniającą wydaną decyzję, jak w przypadku ubezpieczonego A. G. . Płatnik składek (...) spółka z o.o. w S. wniósł odwołania od w/w decyzji zaskarżając je w całości i wnosząc o ich uchylenie i przekazanie sprawy organowi rentowemu do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie wnosił o ich zmianę. W uzasadnieniu odwołująca spółka zarzuciła organowi rentowemu naruszenie przepisów art. 107 § 1 i §3 k.p.a. tj. brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Zdaniem płatnika, kwoty zobowiązań określone w zaskarżonych decyzjach nie są poparte żadnymi dowodami. Organ rentowy nie odniósł się do przebiegu postępowania kontrolnego w spółce. Niemożliwym jest zorientowanie się, jakie konkretnie zdarzenia gospodarcze, kwoty, dowody, zostały przyjęte za podstawę przedstawionych wyliczeń zobowiązań spółki. Płatnik stwierdził, że zawsze regularnie odprowadzał składki na ubezpieczenia społeczne w pokaźnej wysokości. Przypis składek wynika z trudności interpretacyjnych dotyczących statusu ubezpieczeniowego pracowników wykonujących zadania służbowe poza granicami kraju. Odnosząc się do dodatków żywieniowych, płatnik podał, że nie wypłacał żadnych dodatków żywieniowych. Dodatek „Auslösegeld” wypłacany przez spółkę to dodatek za rozłąkę, który nie stanowi podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne do wysokości diet z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, określonych w stosownych przepisach. W kwestii udostępniania lokalu mieszkalnego płatnik stwierdził, że przy wydawaniu decyzji organ rentowy zignorował regulamin z dnia 25.05.2000 r. i tym samym naruszył § 3 rozporządzenia MPiPS z 18.12.1998 r. (Dz.U. Nr 161, poz. 1106). Jeśli chodzi o nieuwzględnienie przychodów uzyskanych ze stosunku pracy, odwołująca spółka wskazała, że regularnie odprowadzała od wszystkich pracowników składki na ubezpieczenie społeczne. Ponadto płatnik zarzucił, że organ rentowy powołał się na dowody (umowy o pracę), które nie istnieją, a nie uwzględnił istniejących dowodów (umów, aneksów). Świadczenia urlopowe były zaś wypłacane pracownikom spółki nie przez płatnika składek, a przez Niemiecką Kasę Urlopową w oparciu o obowiązujące na terenie państwa, w którym praca była świadczona, przepisy prawa. Ubezpieczony E. P. również wniósł odwołanie od decyzji z dnia 20.02.2007 r., nr (...) podając, że domaga się ponownego rozpoznania jego sprawy, gdyż zgodnie z umową o pracę firma zobowiązała się opłacać składki ZUS. Odwołujący wskazał, że nie wiedział o tym, że składki nie są opłacone oraz poinformował, że złożył w tej sprawie zawiadomienie na policji. Pozwany organ rentowy w odpowiedzi na odwołania wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach. Wyrokiem z dnia 2.02.2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV U 63/09 Sąd Okręgowy w Zielonej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżone decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. w ten sposób, że ustalił, iż kwoty przyjęte przez organ rentowy w zaskarżonych decyzjach jako poniesiony przez płatnika składek koszt noclegów zainteresowanych w czasie pracy poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz świadczenia wypłacane im z niemieckiej kasy urlopowej (...) , wypłacony dodatek rozłąkowy oraz diety z tytułu podróży służbowej – nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Ponadto zasądził od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz wnioskodawcy (...) Spółka z o. o. w S. kwotę 1.260 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na skutek apelacji wniesionej przez organ rentowy sprawę rozpoznał Sąd Apelacyjny Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. , który wyrokiem z dnia 13.10.2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III Aua 453/11 oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze i zasądził od odwołującej Spółki na rzecz pozwanego kwotę 2.400,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Sąd Apelacyjny uznał wniesioną apelację za bezzasadną wskazując, że odwołująca spółka nie była zobowiązana opłacać składek na ubezpieczenie społeczne od żadnego ze spornych składników wynagrodzenia wypłacanego pracownikom wykonującym pracę poza granicami kraju. Podkreślił ponadto, że organ rentowy nie był w stanie określić wysokości zobowiązań składkowych płatnika w przypadku uznania zaskarżonych decyzji za prawidłowe. Sąd Apelacyjny wskazał, że organ rentowy w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych jest stroną i musi przedstawić jednoznaczne dowody na poparcie swoich twierdzeń. Niniejsza spawa nie dotyczyła- co stara się udowodnić ZUS, prawidłowości prowadzenia dokumentacji przez płatnika składek, a konkretnych zarzutów względem nieprawidłowego naliczenia wysokości składek, których organ rentowy sam nie potrafił wyliczyć. Na skutek wniesionej przez organ rentowy skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 19.11.2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II UK 96/12 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd Najwyższy wskazał, że jak wynika z ustaleń Sądu Apelacyjnego, zainteresowani byli pracownikami zatrudnionymi za granicą u polskiego pracodawcy, nie odbywali zaś podróży służbowych. W związku z tym ocenę prawną podniesionych zarzutów prawa materialnego odnieść należy do takiej właśnie sytuacji faktycznej. Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych będących pracownikami stanowi przychód, o którym mowa w art. 4 pkt 9 ustawy, co oznacza przychody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Przepis art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku pracy uznaje zaś wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Stosownie do treści art. 21 ustawy systemowej, określenie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek oraz wyłączeń z tej podstawy niektórych rodzajów przychodów pozostawiono ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego do uregulowania w drodze rozporządzenia. Na podstawie tej delegacji Minister Pracy i Polityki Socjalnej wydał w dniu 18 grudnia 1998 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe . Z § 2 ust. 1 pkt 16 tego aktu prawnego wynika, że podstawy wymiaru składek nie stanowi przychód stanowiący część wynagrodzenia pracowników zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców, odpowiadający równowartości diety z tytułu podróży służbowej przysługującej poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, z tym zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Zdaniem Sądu Najwyższego ten właśnie przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w której zainteresowani, zatrudnieni w odwołującej się Spółce, nie odbywali podróży służbowych w rozumieniu art. 77 k.p. . Z § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia wyraźnie wynika, że chodzi o część wynagrodzenia odpowiadającą równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju. Oczywisty wydaje się także cel takiej regulacji. Pracownik odbywający podróż służbową, tzn. wykonujący powierzone mu obowiązki poza stałym miejscem świadczenia pracy, ma prawo do diety, która ma rekompensować zwiększone w takiej sytuacji faktycznej wydatki na wyżywienie i nocleg. Tego rodzaju funkcja tej należności powoduje, że wolą ustawodawcy zwolniona jest od podatku dochodowego ( art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ), a także wyłączona z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (§ 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia). Pracownik zatrudniony za granicą u polskiego pracodawcy nie odbywa podróży służbowej, wobec czego nie przysługują mu należności z tym związane, ale jego sytuacja faktyczna wykazuje podobieństwo do przebywania w takiej podróży, skoro pracę świadczy poza miejscem swego zamieszkania i w oddaleniu od rodziny, co generuje wyższe niż zwykle wydatki na utrzymanie. Biorąc to pod uwagę, ustawodawca zadecydował się zastosować w tym przypadku ulgę w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, zbliżoną do ulgi uzyskiwanej przez pracownika przebywającego w podróży służbowej, poprzez wyłączenie z podstawy ich wymiaru części wynagrodzenia stanowiącej równowartość diety. Oznacza to, że wykluczone jest dalsze wyłączenie z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne tych pracowników świadczeń wypłacanych im przez pracodawcę, a nazywanych dietami z tytułu podróży służbowej. Jak już bowiem powiedziano, takie diety nie przysługują pracownikom zatrudnionym za granicą u polskich pracodawców, bo nie przebywają oni w podróży służbowej, a ich brak, gdy chodzi o ulgę w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, rekompensuje odliczenie od podstawy wymiaru składek przychodu stanowiącego część wynagrodzenia pracowników, odpowiadającego równowartości diety z tytułu podróży służbowej przysługującej poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu. Odliczenia od podstawy wymiaru składek diet i innych należności z tytułu podróży służbowych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia, dotyczą wyłącznie należności uzyskiwanych z tych właśnie tytułów przez pracowników faktycznie przebywających w podróży służbowej. Świadczenie pracodawcy, choćby nazwane dietą z tytułu podróży służbowej, wypłacone pracownikowi nieodbywającemu takiej podróży (jak w niniejszej sprawie zainteresowanym zatrudnionym za granicą), nie jest tą należnością, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia, tylko przychodem stanowiącym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia w rozumieniu art. 18 ust. 1 ustawy systemowej, jak trafnie podnosi skarżący. Przy tej kwestii Sąd Najwyższy zauważył, że chociaż Sąd drugiej instancji przyjął, iż spór w niniejszej sprawie dotyczy też należności wypłacanej zainteresowanym nazwanej dietą z tytułu podróży służbowej, jednak nie znajduje to pokrycia w ustaleniach faktycznych. Z nich bowiem wynika, że zainteresowani otrzymywali nieodpłatne zakwaterowanie, świadczenia urlopowe oraz dodatki rozłąkowe i te składniki organ rentowy włączył do podstawy wymiaru składki w zaskarżonych decyzjach. Jak też wskazuje organ rentowy, nie jest kwestionowane wyłączenie z podstawy wymiaru części wynagrodzenia pracowników - w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, ale dalsze wyłączenia dotyczące dodatku rozłąkowego oraz niewłączenie do niej nieodpłatnego zakwaterowania i świadczenia urlopowego. Wydaje się więc, że w niniejszej sprawie pracodawca nie wypłacał pracownikom jeszcze jakiegoś innego, dodatkowego świadczenia nazywanego „dietą”, ale nie zostało to w dostateczny sposób wyjaśnione. Z przedstawionych wyżej względów nie było więc podstaw do dalszego obniżania podstawy wymiaru składki o tzw. dodatek rozłąkowy. Odwołująca się Spółka wskazuje w tym kontekście na § 2 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe . Stosownie do niego, podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne nie stanowi dodatek za rozłąkę wypłacany pracownikowi czasowo przeniesionemu oraz strawne - do wysokości diety z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Ulga w postaci odliczenia od przychodu należności wypłacanych tytułem dodatku rozłąkowego przysługuje zatem wyłącznie pracownikom czasowo przeniesionym, którzy uzyskują tego rodzaju świadczenia. Zainteresowani nie byli czasowo przeniesieni w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe , lecz zatrudnieni za granicą u polskiego pracodawcy, wobec czego nie mieścili się w zakresie podmiotowym wskazanego wyżej przepisu, stąd należności wypłacane im przez Spółkę, nazywane dodatkiem rozłąkowym, były innym przychodem ze stosunku pracy niż świadczenie określone tym przepisem, w związku z czym, wbrew stanowisku Sądu Apelacyjnego, brak było podstaw do stwierdzenia, że nie stanowią one podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Sąd Najwyższy podkreślał, że dodatek za rozłąkę oraz strawne pełnią podobną funkcję jak dieta, przysługują bowiem z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania w związku z świadczeniem pracy poza miejscem zamieszkania i w oddaleniu od rodziny. Z racji tych zwiększonych kosztów utrzymania poszczególnym grupom pracowników przysługuje jedna ulga na podstawie: albo pkt 15 , albo pkt 16 , albo pkt 18 - § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe - w zależności od ich sytuacji faktycznej odpowiadającej hipotezie poszczególnych punktów. Jak wyżej wskazano, stosownie do treści art. 18 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych będących pracownikami stanowią dokonywane z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zakwaterowanie pracownika za granicą na koszt pracodawcy stanowi niewątpliwie świadczenie w naturze, którego wartość pieniężna jest przychodem danego pracownika ze stosunku pracy uwzględnianym w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy systemowej, obowiązek obliczania, potrącania z dochodów ubezpieczonych, rozliczania oraz opłacania należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy, według zasad wynikających z przepisów ustawy, spoczywa na płatniku składek. W stosunku do pracowników płatnikiem składek jest pracodawca ( art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ). Wynika z tego, że powinnością odwołującej się Spółki było obliczenie, potrącenie, rozliczenie i opłacenie składek należnych od wszystkich przychodów zainteresowanych, w tym od wartości udzielonych im świadczeń w naturze w postaci kosztów zakwaterowania za granicą. Prawidłowe wykonanie tego obowiązku nie było możliwe bez prowadzenia dokumentacji odnoszącej się do ewidencji kosztów ponoszonych przez pracodawcę z tego tytułu wobec każdego pracownika w rozliczeniu miesięcznym. Skoro obowiązek ewidencjonowania w taki sposób kosztów zakwaterowania wynika wprost ze wskazanych wyżej przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , to jego niedopełnienie nie może działać na korzyść odwołującej się Spółki w tym sensie, że zostanie zwolniona z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia pracowników od kwoty wartości pieniężnej tych świadczeń w naturze. Organ rentowy jako uprawniony do dokonywania kontroli wykonywania zadań i obowiązków w zakresie ubezpieczeń społecznych przez płatników składek ( art. 86 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ) ma prawo żądać od płatników wszelkich informacji ( art. 87 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ) odnośnie do prawidłowości i rzetelności obliczania, potrącania i opłacania składek (art. 86 ust. 1 ustawy systemowej). W takiej sytuacji, gdy Spółka z powodu niedopełnienia ciążącego na niej obowiązku nie przedstawiła organowi rentowemu wykazów odzwierciedlających wartość świadczeń udzielonych faktycznie poszczególnym pracownikom, jedyną podstawą umożliwiającą organowi rentowemu wyliczenie należności składkowych z tego tytułu było to tzw. hipotetyczne wyliczenie wartości tych świadczeń, niezależnie od tego, że jak podnosiła odwołująca się „hipotetyczne wyliczenie nie ma nic wspólnego z rzeczywistymi kosztami poniesionymi przez spółkę, albowiem nie było sporządzane w oparciu o dokumenty finansowe oraz faktyczny czas pobytu pracowników na terenie Niemiec, albowiem zdarzało się, że dana kwatera była zapłacona z góry a faktyczny czas pobytu pracowników był zdecydowanie krótszy, albo były opłacane cztery miejsca na kwaterze, w sytuacji gdy mieszkało tam dwóch pracowników”. Brak stosownej ewidencji obciąża bowiem Spółkę, a nie organ rentowy. Z art. 232 zdanie pierwsze k.p.c. wynika, że strony obowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Kwestionując wykazy przedstawione przez organ rentowy, to odwołująca się winna zatem wykazać, że faktycznie poniesione przez nią koszty były różne od wykazanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, także w tym zakresie, że nie odpowiadają one uśrednionym kwotom wynikającym z faktur będących w posiadaniu płatnika, a dotyczącym należności za wynajem kwater. Niepodjęcie nawet próby przeprowadzenia takiego dowodu negatywnymi skutkami procesowymi obciąża wyłącznie Spółkę, a nie organ rentowy. W tym stanie rzeczy za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Sądu odwoławczego, że skoro koszty noclegów uwidocznione w zaskarżonych decyzjach nie odpowiadają faktycznym kosztom poniesionym przez Spółkę w odniesieniu do poszczególnych zainteresowanych, to tym samym nie mogą stanowić podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Kwestia, czy wypłacane pracownikom odwołującej się Spółki przez niemiecką kasę urlopową ekwiwalenty za urlop stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne w aktualnym stanie sprawy nie poddaje się natomiast kontroli kasacyjnej. W tym zakresie Sąd odwoławczy nie poczynił bowiem żadnych ustaleń faktycznych, nie dokonał też oceny prawnej w świetle przepisów regulujących wypłacanie tych świadczeń. Z pewnością za wystarczające do wyłączenia przedmiotowych świadczeń z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne nie może być bowiem uznane to, że ekwiwalenty wypłacane były nie przez pracodawcę, skoro nie jest sporne, że świadczenia te finansowane są ze składek odprowadzanych do kasy przez pracodawców zatrudniających pracowników na terenie Niemiec. Bez powołania się na jakąkolwiek podstawę prawną dowolnością razi też stwierdzenie Sądu drugiej instancji, że „niedopuszczalnym jest - mając na względzie polsko - niemiecką umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania - potrącenie składki na ubezpieczenie społeczne w Polsce od świadczenia niewątpliwie oskładkowanego w kraju wypłaty, tj. na terenie Niemiec”. W toku postępowania, również w apelacji od wyroku Sądu Okręgowego, organ rentowy podnosił, że przedsiębiorca kraju, z którego nastąpiło oddelegowanie do pracy na terenie Niemiec, zobowiązany jest do udziału w niemieckim postępowaniu urlopowym. Pracodawcy zabezpieczają prawa urlopowe pracowników, opłacając składki do kasy urlopowej. Ekwiwalent za niewykorzystany przez pracownika urlop jest wypłacany bezpośrednio pracownikowi bądź przekazywany pracodawcy w celu wypłaty byłym pracownikom. Ekwiwalent jest wypłacany po potrąceniu składki w części pracowniczej na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe, którą przekazuje się polskiemu pracodawcy w celu przekazania jej do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne w celu przekazania jej na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego. Pracodawca i pracownik uzyskują potwierdzenie wysokości wypłaconego ekwiwalentu oraz części składek przekazanych pracodawcy w dokumencie „Zestawienie roszczeń do urlopu za dany rok”. Według Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, odwołująca się Spółka posiada niezbędną dokumentację do ustalenia prawidłowej podstawy wymiaru składek od tej należności, a także dysponuje składką w części pracowniczej na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Rację ma skarżący, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 378 § 1 KPC , poprzez brak ustosunkowania się do podnoszonej w apelacji kwestii wliczania do podstawy wymiaru składek ekwiwalentów za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wypłacanych pracownikom oddelegowanym przez niemiecką kasę urlopową w sytuacji, gdy organ rentowy wykazał, iż instytucja ta zawiadomiła płatnika o wysokości wypłacanego ekwiwalentu i przekazywała płatnikowi część składki pracowniczej na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne w celu dalszego przekazania do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Ekwiwalent za urlop jest przychodem pracownika, stanowiącym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (por. art. 18 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 ustawy systemowej i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ), czego nie zmienia okoliczność, że w tym konkretnym przypadku wypłacany jest nie przez pracodawcę a przez inny podmiot, skoro taką podstawę stanowią wszelkie wypłaty dokonywane z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, nawet bez względu na źródło finansowania tych wypłat, a przedmiotowe świadczenie finansowane jest ze składek pracodawców przeznaczonych na wypłatę tych świadczeń. Ponieważ ekwiwalent przysługuje za niewykorzystany urlop wypoczynkowy ( art. 171 KP ), to takie same znaczenie przypisać należy odszkodowaniu za utracone roszczenia urlopowe, jeśli przysługuje ono z niemieckiej kasy urlopowej z tytułu niewykorzystania urlopu wypoczynkowego w naturze. O tym, że są to świadczenia równoważne i jednocześnie zamienne świadczy także treść art. 172 1 KP , stosownie do którego jeżeli pracodawca na podstawie odrębnych przepisów jest obowiązany objąć pracownika ubezpieczeniem gwarantującym mu otrzymanie świadczenia pieniężnego za czas urlopu, pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie przewidziane w art. 172 KP lub ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w art. 171 KP . W aktualnym stanie sprawy nie można też stwierdzić, ażeby od wypłat tego rodzaju należności pobierane były składki przez niemieckie instytucje ubezpieczeniowe, bowiem Sąd odwoławczy nie powołał się w tym zakresie na żadne przepisy prawa ani nie odniósł się do twierdzeń i zarzutów apelacyjnych organu rentowego odnośnie do potrącania i przekazywania płatnikowi przez kasę urlopową obciążającej pracownika części składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe od tego rodzaju należności i składki na ubezpieczenie zdrowotne celem jej uiszczenia w polskich funduszach, jak również odnośnie do tego, że odwołująca się Spółka jest w posiadaniu dokumentów źródłowych potwierdzających stanowisko organu rentowego. Również więc i w tym zakresie skarga kasacyjna oparta jest na usprawiedliwionej podstawie. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 15 § 1 KPC i art. 398 w związku z art. 108 § 2 KPC , orzekł jak w sentencji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 14.03.2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV U 1493/12 uchylił zaskarżony wyrok w punkcie I i II i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że zainteresowani nie byli czasowo przeniesieni, lecz zatrudnieni za granicą u polskiego pracodawcy. Dodatek za rozłąkę został wypłacony pracownikom bez podstawy prawnej , skoro pracownicy nie byli przeniesieni do pracy na terenie Niemiec, lecz wykonywali tam stale swoje obowiązki pracownicze. W takiej sytuacji nie mieścili się w zakresie podmiotowym § 2 pkt 18 powołanego rozporządzenia, a wypłacone im kwoty były innym przychodem ze stosunku pracy niż świadczenie określone w § 2 pkt 18. Odnosząc się natomiast do możliwości wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne kosztów zakwaterowania pracownika Sąd Apelacyjny stwierdził, że z faktu niewywiązywania się przez odwołującą spółkę z obowiązku nałożonego przez Sąd Okręgowy przedłożenia dokumentów pozwalających na ustalenie kosztów zakwaterowania pracowników w okresach miesięcznych nie można wyciągać dla organu rentowego negatywnych skutków procesowych. Powinnością odwołującej spółki było obliczenie, potrącenie, rozliczenie i opłacenie składek należnych od wszystkich przychodów zainteresowanych, w tym od wartości udzielonych im świadczeń w naturze postaci kosztów zakwaterowania za granicą. Brak stosownej ewidencji obciąża odwołującą spółkę i to ona powinna wykazać, że faktycznie koszty zakwaterowania były inne od wykazanych przez ZUS. W kwestii wypłacanych zainteresowanym pracownikom przez niemiecką kasę urlopową ekwiwalentów za urlop Sąd I instancji nie poczynił żadnych ustaleń faktycznych za wyjątkiem tego, że od wynagrodzeń zatrudnionych na terenie Niemiec pracowników odprowadzono składkę do Niemieckiej Kasy Urlopowej, która po zakończeniu każdego roku kalendarzowego przesyłała formularz na podstawie którego wypłacała pracownikom świadczenia urlopowe. Sąd I instancji doszedł do przekonania, że świadczenia urlopowe zostały faktycznie wypłacone nie przez pracodawcę, ale przez Niemiecką Kasę Urlopową w oparciu o obowiązujące w tym kraju przepisy i na tej podstawie wyłączył te kwoty z podstawy wymiaru składek. Sąd I instancji nie ustalał też kwot świadczeń urlopowych . Tymczasem ekwiwalent za urlop jest przychodem pracownika, stanowiącym podstawę wymiaru składek, niezależnie od tego, czy jest wypłacany przez pracodawcę, czy innym podmiot, nawet bez względu na źródło finansowania tych wypłat. Sąd Okręgowy nie badał też, czy od wypłaconego ekwiwalentu pobierane były składki przez niemieckie instytucje ubezpieczeniowe. W konsekwencji wyrok Sądu Okręgowego podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny wskazał, że Sąd Okręgowy ponownie analizując sprawę winien rozważyć charakter prawny wypłacanych i ponoszonych przez odwołująca spółkę spornych świadczeń i możliwość ich wyłączenia - w aktualnym stanie sprawy - z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Sąd orzekający powinien przede wszystkim zbadać, czy od kwestionowanych świadczeń urlopowych pobierane były składki przez niemieckie instytucje ubezpieczeniowe oraz zbadać i zastosować właściwie w tym zakresie przepisy prawa. Na podstawie zarządzenia z dnia 23.08.2017 r. (k. 843) sprawy z udziałem ubezpieczonych R. F. i K. Ł. wyłączono do odrębnego rozpoznania z uwagi na zgon w/w osób. Wyrokiem z 21 lutego 2019r.., sygn. IV U 2414/13, Sąd Okręgowy w Zielonej Górze, I. zmienił w części zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 20.02.2007 r., znak: (...) , nr (...) w ten sposób, że ustalił, iż podstawę wymiaru składek dla ubezpieczonego N. B. w miesiącu X/2004 r. stanowi kwota 9.560,46 zł, II. zmienił w części zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 20.02.2007 r., znak: (...) , nr (...) w ten sposób, że ustalił, iż podstawę wymiaru składek dla ubezpieczonego P. D. w miesiącu X/2004 r. stanowi kwota 3453,37 zł, III. zmienił w części zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 1.02.2007 r., znak: (...) , nr (...) w ten sposób, że ustalił, iż podstawę wymiaru składek dla ubezpieczonego A. G. w miesiącu XI/2004 r. stanowi kwota 3283,18 zł, IV. w pozostałym zakresie oddala odwołania, V. zasądził od odwołującego (...) z o.o. w S. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. kwotę 7980,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, VI. nie obciążył odwołującego E. P. kosztami procesu. Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia oraz rozważania Sądu I instancji. Płatnik składek – (...) spółka z o.o. z siedzibą w Z. prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest wykonywanie robót budowlanych izolacyjnych. W spornych okresach wskazanych w zaskarżonych decyzjach płatnik wykonywał działalność gospodarczą w Polsce i w Niemczech. W związku z powyższym występował do ZUS o wydanie formularzy D/PL 101, następnie E 101 pracownikom wykonującym pracę w Niemczech. Zarządzeniem zarządu spółki z dnia 25.05.2000 r., w przedmiocie zasad wykonywania pracy za granicą, obowiązującym w spornych okresach, określono warunki wynagradzania pracowników za pracę i przyznawania im innych świadczeń związanych z wykonywaniem przez nich pracy poza granicami kraju (§ 1). Zarządzenie nie obowiązywało w przypadku odbywania przez pracowników podróży służbowych za granicę (§ 2 ust. 1). Pracownikowi, który wykonuje pracę za granicą, przysługiwało wynagrodzenie w wysokości uzgodnionej w umowie o pracę, w aneksie eksportowym lub w innym porozumieniu (§ 4). Pracownikowi, który wykonuje pracę za granicą, pracodawca mógł przyznać dodatki rozłąkowe. Wysokość tych dodatków nie mogła przekraczać kwoty zwolnionej z opodatkowania, wg przepisów prawa podatkowego kraju zatrudnienia (§ 5 ust. 1-2). Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za nocleg wynosiła 8 zł i przysługiwała za każdy dzień pobytu za granicą (§ 6). Zgodnie z regulaminem wynagradzania pracowników płatnika z dnia 16.07.2004 r., pracownicy na stanowiskach nierobotniczych wynagradzani byli według płacy czasowo-premiowej, a pracownicy na stanowiskach robotniczych – wg płacy zadaniowo-premiowej (§ 4 ust. 1-2). Z tytułu świadczonej pracy przysługiwały na zasadach określonych w regulaminie: wynagrodzenie zasadnicze, premia, wypłacana okresowo według uznania pracodawcy, dodatki do wynagrodzenia i inne świadczenia związane z pracą. Dla pracowników na stanowiskach nierobotniczych premia uznaniowa w wysokości 50% wynagrodzenia zasadniczego w stosunku do danego pracownika. Dla pracowników na stanowiskach robotniczych premia uznaniowa wypłacana okresowo w granicach środków uzyskanych z przerobu wykonanego w danym miesiącu rozliczeniowym (przyjętym przez pracodawcę) przez brygadę, w której pracownik pracuje. Pula środków przeznaczonych ogółem na premie uznaniową nie może przekroczyć 33% netto przerobu (zadania) wykonanego w danym miesiącu przez brygadę, w której pracownik pracuje (§ 5). Pracownicy zatrudnieni na kontraktach eksportowych otrzymywali wynagrodzenie dewizowe. Wynagrodzenie to było ustalane wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości do 33% netto wykonanego na konkretnych budowach przerobu, przypadającego w danym miesiącu na brygadę, w której pracownik pracował, przy jednoczesnym zachowaniu stawki podstawowej brutto wg niemieckich taryfikatorów dla poszczególnych zawodów. Za czas przepracowany na kontrakcie pracownicy otrzymują ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, który jest naliczany i wypłacany wg przepisów prawnych kraju delegowania (§ 6). Zainteresowany A. G. zatrudniony był u płatnika składek w okresie od 5.11.2004 r. do 30.11.2005 r., na podstawie umowy o pracę z dnia 5.11.2004 r. oraz z dnia 23.12.2004 r., i aneksu z dnia 19.09.2005 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa (max do wysokości 33% netto wykonanego zadania w danym miesiącu) na budowach krajowych. Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 5.11.2004 r. do 22.12.2004 r., od dnia 10.01.2005 r. do 30.09.2005 r. oraz od dnia 1.10.2005 r. do 30.11.2005 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany M. G. zatrudniony był u płatnika składek w okresie od 30.05.2005 r. do 23.02.2007 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 30.05.2005 r. oraz z dnia 30.08.2005 r. i aneksu z dnia 17.10.2005 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa (max do wysokości 33% netto wykonanego zadania w danym miesiącu) na budowach krajowych. Od dnia 1.01.2006 r. płaca zasadnicza wynosiła 900,00 zł, od dnia 1.01.2007 r.- 936,00 zł. Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 17.06.2005 r. do 29.08.2005 r., od 26.09.2005 r. do 30.10.2005 r., od 8.11.2005 r. do 22.12.2005 r., od 9.01.2006 r. do 31.05.2006 r., od dnia 29.05.2006 r. do 30.09.2006 r. , od dnia 1.10.2006 r. do 20.10.2006 r., od 21.10.2006 r. do 22.12.2006 r., od 8.01.2007 r. do 23.02.2007 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany T. J. zatrudniony był u płatnika składek w okresie od 2.08.2004 r. do 31.05.2008 r., na podstawie umowy o pracę z dnia 2.08.2004 r. oraz z dnia 28.10.2004 r., aneksu z dnia 13.12.2004 r. oraz umowy z dnia 22.12.2006 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa (max do wysokości 33% netto wykonanego zadania w danym miesiącu) na budowach krajowych. Od dnia 1.01.2006 r. płaca zasadnicza wynosiła 900,00 zł, od dnia 1.01.2007 r.- 936,00 zł. Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad na okres od 2.08.2004 r. do 27.10.2004 r., od 28.01.2004 r. na czas trwania kontraktu, od 17.01.2005 r. do 1.08.2005 r., od 2.08.2005 r. do 30.09.2005 r., od 9.05.2006 r. do 24.08.2006 r., od 25.08.2006 r. do 15.10.2006 r., od 16.10.2006 r. do 22.12.2006 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany W. L. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 17.01.2005 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 17.01.2005 r. zawartej na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 849,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa (max do wysokości 33% netto wykonanego zadania w danym miesiącu) na budowach krajowych. Od dnia 1.01.2006 r. płaca zasadnicza wynosiła 900,00 zł, od dnia 1.01.2007 r.- 936,00 zł, od 1.01.2008 r.- 1126,00 zł Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad na okres od 17.01.2005 r. do 16.01.2006 r., od 17.01.2006 r. do 22.12.2006 r., od 8.01.2007 r. do 21.12.2007 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany M. T. był zatrudniony u płatnika składek w okresie 23.06.2003 r. do 28.02.2006 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 23.06.2003 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Umowa była przedłużana kolejnymi aneksami. Od dnia 21.12.2003 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 824,00 zł Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 23.06.2003 r. do 31.10.2003 r., od 1.11.2003 r. do 20.12.2003 r., od 26.01.2004 r. do 30.04.2004 r., od 1.05.2004 r. do 31.07.2004 r., od 1.08.2004 r. do 22.12.2004 r., od 27.12.2004 r. do 22.06.2005 r., od 23.06.2005 r. do 22.12.2005 r., , od 22.01.2006 r. do 22.12.2006 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany M. S. (2) był zatrudniony u płatnika składek od 18.10.2004 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 17.02.2003 r. zawartej na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Od dnia 23.12.2006 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 900,00 zł, od 1.01.2010 r.- 1317,00 zł, od dnia 1.01.2011 r.- 1386,00 zł Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 18.10.2004 r. do 22.12.2004 r., od 17.01.2005 r. do 30.09.2005 r., od 1.10.2005 r. do 22.12.2005 r., od 10.01.2006 r. do 22.12.2006 r. Na mocy porozumienia z dnia 9.01.2008 r. strony wskazały, że ich intencją jest przejściowe wykonywanie obowiązków służbowych za granicą w ramach oddelegowania pracownika. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany N. B. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 7.04.2003 r. do 8.09.2006 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 7.04.2003 r. r. zawartej na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Od dnia 23.12.2004 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 849,00 zł Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 4.08.2003 r. do 15.10.2003 r., od 16.01.2003 r. na czas trwania kontraktu, od 27.10.2003 r. na czas trwania kontraktu, od 20.01.2004 r. na czas trwania kontraktu, od 22.10.2004 r. na czas trwania kontraktu, od 17.06.2005 r. do 30.09.2005 r., od 26.09.2005 r. 30.11.2005 r., od 1.12.2005 r. do 20.12.2005 r., od 9.01.2006 r. do 31.05.2006 r., od 1.08.2006 r. do 30.09.2006 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany pracował również we wcześniejszych i późniejszych okresach, nie objętych sporem. Zainteresowany T. B. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 2.04.2001 r. do 4.01.2002 r. , od 4.03.2002 r. do 13.03.2003 r., od 12.05.2003 r. do 20.12.2003 r., od dnia 26.01.2004 r. do 30.03.2004 r., od dnia 18.05.2004 r. do 13.01.2005 r. na podstawie: - umowy o pracę z dnia 2.04.2001 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 1300,00 zł (V kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, - umowy o pracę z dnia 4.03.2002 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, - umowy o pracę z dnia 12.05.2003 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, - umowy o pracę z dnia 26.01.2004 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, - umowy o pracę z dnia 18.05.2004 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 10.05.2001 r. do 22.09.2001 r., od 22.10.2001 r. do 19.12.2001 r., 4.03.2002 r. do 14.06.2002 r., od 15.06.2002 r. do 30.06.2002 r., od 9.09.2002 r., od 11.11.2002 r. na czas trwania kontraktu, Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany pracował również w późniejszym okresie, nie objętych sporem. Zainteresowany P. D. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 2.08.2004 r. do 30.09.2005 r. na podstawie: - umowy o pracę z dnia 2.08.2004 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, - umowy o pracę z dnia 28.10.2004 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 2.08.2004 r. do 27.10.2004 r., od 28.10.2004 r. na czas trwania kontraktu Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany pracował również we wcześniejszych i późniejszych okresach, nie objętych sporem. Odwołujący E. P. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 18.10.2004 r. do 30.12.2004 r. na podstawie: - umowy o pracę z dnia 18.10.2004 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, - umowy o pracę z dnia 23.12.2004 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa, Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 18.10.2004 r. do 22.12.2004 r., od 27.12.2004 r. do 30.12.2004 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany pracował również we wcześniejszych i późniejszych okresach, nie objętych sporem. Zainteresowany H. M. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 17.02.2003 r. do dnia 30.09.2004 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 17.02.2003 r. zawartej na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Od dnia 21.12.2003 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 824,00 zł Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 17.02.2003 r. do 31.03.2003 r., od 1.04.2003 r. do 30.04.2003 r., od 1.05.2003 r. do 31.05.2003 r., od 1.06.2003 r. do 31.07.2003 r. , od 1.08.2003 r. do 30.09.2003 r., od 1.10.2003 r. do 20.12.2003 r., od 19.01.2004 r. do 31.03.2004 r., od 1.04.2004 r. do 30.06.2004 r., od 1.07.2004 r. do 30.09.2004 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany R. M. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 15.11.2000 r. do 31.07.2002 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 15.11.2000 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. W umowie wskazano, że A. F. deleguje pracownika do pracy na budowę: kraj RFN, na stanowisku monter fasad. Ustalono, że w czasie trwania umowy pracownik będzie otrzymywał stawkę podstawową brutto wg taryfikatora dla budownictwa w RFN oraz wynagrodzenie akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 30% wykonanego przerobu. Stosownie do postanowień umowy o pracę w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany W. K. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 24.01.2001 r. do 31.01.2001 r. oraz od 19.03.2001 r. do 30.04.2001 r. na podstawie umów o pracę z dnia 24.01.2001 r. na czas określony i z dnia 19.03.2001 r. zawartej na okres próbny, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. W umowie z dnia 24.01.2001 r. ustalono, że w czasie jej trwania pracownik będzie otrzymywał stawkę podstawową brutto wg taryfikatora dla budownictwa w RFN oraz wynagrodzenie akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 30% wykonanego przerobu. Stosownie do postanowień umowy o pracę w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. W drugiej z umów wskazano jako miejsce wykonywania pracy (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: ryczałtowo 1000,00 zł brutto i premia uznaniowa do 80%. Zgodnie z aneksem do umowy z dnia 19.03.2001 r., zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 1.04.2001 r. do 30.04.2001 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany M. S. (1) był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 20.11.2000 r. do 31.07.2002 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 17.11.2000 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. W umowie wskazano, że A. F. deleguje pracownika do pracy na budowę: kraj RFN, na stanowisku monter fasad. Ustalono, że w czasie trwania umowy pracownik będzie otrzymywał stawkę podstawową brutto wg taryfikatora dla budownictwa w RFN oraz wynagrodzenie akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 30% wykonanego przerobu. Stosownie do postanowień umowy o pracę w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany pracował u płatnika składek również we wcześniejszych okresach, nie objętych sporem. Zainteresowany J. S. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 12.05.2003 r. do 31.12.2003 r. oraz od dnia 19.07.2004 r. do 30.11.2004 r. na podstawie: - umowy o pracę z dnia 12.05.2003 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. - umowy o pracę z dnia 19.07.2004 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 824,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 12.05.2003 r. na czas trwania kontraktu, od 19.07.2004 r. na czas trwania kontraktu. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany R. S. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 7.04.2003 r. do 23.02.2007 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 7.04.2003 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Kolejnymi aneksami umowa o pracę była zawierana na dalsze okresy. Od dnia 23.12.2004 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 849,00 zł. W dniu 22.12.2006 r. strony zawarły umowę o pracę na czas nieokreślony za wynagrodzeniem w kwocie 900,00 zł. Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 20.05.2003 r. na czas trwania kontraktu, od 6.09.2004 r. na czas trwania kontraktu, od 10.01.2005 r. do 31.08.2005 r., od 1.09.2005 r. do 30.09.2005 r., od 1.08.2006 r. do 30.09.2006 r. od 1.10.2006 r. do 15.10.2006 r., od 16.10.2006 r. do 22.12.2006 r., od 8.01.2007 r. do 23.02.2007 r. Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany Z. U. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 24.03.2003 r. do 18.08.2006 r. na podstawie umowy o pracę z dnia 24.03.2003 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Od dnia 21.12.2003 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 824,00 zł Zgodnie z aneksem do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 6.09.2004 r. na czas trwania kontraktu. Stosownie do postanowień ww. aneksu, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany był zatrudniony u płatnika również w innych okresach nie objętych przedmiotem sporu. Zainteresowany T. W. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 24.03.2003 r. do 30.11.2004 r. oraz od 3.01.2005 r. do dnia 7.11.2006 r. na podstawie: - umowy o pracę z dnia 24.03.2003 r. na okres próbny w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. - umowy o pracę z dnia 12.04.2004 r. na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. - umowy o pracę z dnia 3.10.2005 r. zawartej na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 849,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Od dnia 1.01.2006 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 900,00 zł. Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 20.05.2003 r. na czas trwania kontraktu, od 5.07.2004 r. na czas trwania kontraktu, od 28.09.2004 r. na czas trwania kontraktu, 2.05.2005 r. do 30.09.2005 r., od 6.07.2006 r. do 31.10.2006 r., Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowany W. W. był zatrudniony u płatnika składek w okresie od 10.09.2001 r. do 31.03.2005 r. oraz od 1.06.2005 r. do 2.09.2005 r. na podstawie: - umowy o pracę z dnia 10.09.2001 r. zawartej na czas określony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 800,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. - umowy o pracę z dnia 1.06.2005 r. na czas określony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku monter fasad. Jako miejsce wykonywania pracy w umowach wskazano (...) . Wynagrodzenie określono w kwocie: płaca zasadnicza 849,00 zł (III kat. zaszeregowania), premia uznaniowa. Od dnia 1.01.2006 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 900,00 zł. Zgodnie z kolejnymi aneksami do umowy, zainteresowany delegowany został do pracy na budowie do RFN, na stanowisku monter fasad, na okres od 14.01.2002 r. do 24.01.2002 r., od 4.11.2002 r. na czas trwania kontraktu, od 1.07.2003 r. na czas trwania kontraktu, 20.04.2004 r. na czas trwania kontraktu, Stosownie do postanowień ww. aneksów, w czasie trwania umowy o pracę, pracownik miał otrzymywać następujące wynagrodzenie: stawka podstawowa brutto wg aktualnego taryfikatora dla budownictwa w RFN, akordowe wg uzgodnionych kontraktowych cen jednostkowych w wysokości netto 33% wykonanego przerobu. Podstawą obliczenia stawki podstawowej netto jest niemiecka taryfowa stawka podstawowa brutto odpowiedniej grupy zawodowej pomniejszona o podatki: ubezpieczenie socjalne płatne w Polsce, dodatek od płac płatny w RFN, dodatek solidarnościowy płatny w RFN, składka urlopowa w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom wpłacana do Kasy Urlopowej w RFN. Pracodawca pokrywa koszty wyjazdu na kontrakt oraz zjazdu z kontraktu. Pracodawca pokrywa całkowicie koszty zakwaterowania. Zainteresowani pracownicy w ramach zatrudnienia u płatnika pracowali przez określone okresy na terenie Polski, a przez resztę czasu byli delegowani do pracy na terenie Niemiec. Za pracę na terenie Niemiec otrzymywali wynagrodzenie w Euro oraz dodatek zwany rozłąkowym. Nie otrzymywali diet. Spółka nie prowadziła ewidencji noclegów i kwater zapewnianych pracownikom. Kwatery były bezpośrednio opłacane wynajmującym przez spółkę. Zdarzało się, że pracownicy odbywali nocleg w kwaterze zapewnionej przez kontrahenta niemieckiego. Spółka sporządziła hipotetyczne, uśrednione zestawienie kosztów kwater na osobę, które zostało wyrywkowo zweryfikowane przez organ rentowy w toku kontroli, bez zabezpieczenia dostępnych dokumentów źródłowych (faktur). Pracodawca potrącał ze stawki wynagrodzenia, w okresie pracy zainteresowanych w Niemczech, składkę urlopową w wysokości odpowiadającej aktualnym przepisom, wpłacaną do Kasy Urlopowej w RFN. Świadczenie za niewykorzystany urlop było wypłacane pracownikom przez Niemiecką Kasę Urlopową. Niemiecka Kasa Urlopowa po wypłaceniu zainteresowanym ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przesłała płatnikowi na piśmie informację o jego kwocie. Kasa Wyrównawcza z tytułu Urlopu i Wynagrodzenia w Budownictwie (die U. - und L. der B. , w skrócie (...) ) jest wspólną instytucją stron układów zbiorowych pracy niemieckiego budownictwa. Razem z Dodatkową Kasą (...) na zewnątrz występuje pod nazwą (...) . (...) prowadzi postępowanie urlopowe na rzecz krajowych i zagranicznych przedsiębiorstw budowlanych, w oparciu o przepisy prawa niemieckiego, jak i europejskie regulacje prawne o kierowaniu pracowników do pracy za granicą. W celu finansowania świadczeń, (...) pobiera składki od przedsiębiorstw budowlanych, stanowiące określony procent od wynagrodzenia brutto każdego pracownika. Pracodawcy z siedzibą w kraju i za granicą, na podstawie niemieckich układów zbiorowych w budownictwie, mają obowiązek wypłacania pracownikom wynagrodzenia za urlop, liczonego jako określony procent od wynagrodzenia brutto . (...) zwraca pracodawcy wypłacone pracownikowi wynagrodzenie za urlop w taryfowej wysokości. (...) wypłaca natomiast oddelegowanym pracownikom ekwiwalent pieniężny za urlop, jeżeli podczas delegowania do Niemiec pracownik nie wykorzystał należnego w całości lub w części urlopu wypoczynkowego bądź innych dni wolnych od pracy. W przypadku utraty prawa do urlopu lub ekwiwalentu za urlop pracownik może otrzymać od (...) tak zwane odszkodowanie za urlop. Wynagrodzenie za urlop podlega zgodnie z niemieckim prawem obowiązkowi składkowemu na ubezpieczenie socjalne. Wypłacany przez (...) ekwiwalent za urlop podlega obowiązkowi składkowemu na ubezpieczenie społeczne . Zanim (...) wypłaci pracownikowi ekwiwalent za urlop, potrąca od ekwiwalentu część udziału pracownika przypadającego na składkę ubezpieczenia socjalnego. Dla polskich pracowników, (...) ustala składkę na ubezpieczenie socjalne na podstawie składek należnych ZUS. (...) przekazuje pracodawcy udział pracownika, przypadający na składkę, aby on przekazał łączną sumę na ubezpieczenie społeczne do kompetentnej instytucji. Również w ramach postępowania urlopowego pracodawca pozostaje dłużnikiem łącznej sumy składek. Odszkodowanie za urlop według niemieckiego prawa nie podlega składce. Od ekwiwalentu i odszkodowania za urlop podatek odprowadza (...) . Przy każdym rozliczeniu wypłaconego świadczenia (...) informuje pisemnie pracownika i pracodawcę o wysokości ekwiwalentu oraz o ewentualnych potrąceniach na ubezpieczenie społeczne (polski ZUS) i z tytułu podatku. Za sporny okres od 01.01.2001 r. do 31.07.2005 r. płatnik składek do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od przychodów wypłaconych zainteresowanym, skierowanym do pracy w Niemczech, nie uwzględnił przychodów uzyskanych ze stosunku pracy w wysokościach określonych w umowach o pracę i aneksach do umów o pracę. Płatnik składek do podstawy wymiaru składek przyjął kwotę prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za dany rok kalendarzowy. Ponadto płatnik składek od dodatków żywieniowych (zwanych dodatkami za rozłąkę) oraz wartości świadczeń w naturze (udostępnienie lokalu mieszkalnego, za który ponosi koszty najmu) udostępnionych zainteresowanym, oddelegowanym do pracy w Niemczech, nie naliczył składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Płatnik składek dla zainteresowanych N. B. , T. B. , P. D. , W. K. , H. M. , R. M. , M. S. (1) , J. S. , R. S. , Z. U. , T. W. i W. W. nie przyjął do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych kwot ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz kwot odszkodowania za utracone prawo do urlopu lub ekwiwalentu za urlop, wypłaconych przez Niemiecką Kasę Urlopową ( (...) ). Zainteresowanemu N. B. wypłacono z tego tytułu: - 1034,93 Euro w dniu 11.10.2004 r. (co przy kursie Euro 4,3156 zł stanowi 4466,34 zł) - 537,55 Euro w dniu 11.10.2004 r. (co przy kursie Euro 4,3156 zł stanowi 2319,85 zł), - 278,38 Euro w dniu 12.05.2004 r. (co przy kursie Euro 4,1503 zł stanowi 1155,36 zł). Zainteresowanemu T. B. wypłacono z tego tytułu: - 299,05 Euro w dniu 29.07.2003 r., - 1634, 14 Euro w dniu 29.07.2003 r., co przy kursie 4,41 zł stanowi łącznie 8.525,22 zł. Zainteresowanemu P. D. wypłacono z tego tytułu: - 1005,26 Euro w czerwcu 2005 r. (co przy kursie Euro 4, (...) stanowi 4064,57 zł). Zainteresowanemu W. K. wypłacono z tego tytułu: - 259,23 Euro w styczniu 2002 r., co przy kursie Euro 3, (...) stanowi 941,21 zł. Zainteresowanemu H. M. wypłacono z tego tytułu: - 1801,74 Euro w dniu 4.03.2005 r., co przy kursie Euro 3,928 stanowi 7077,23 zł. Zainteresowanemu R. M. wypłacono z tego tytułu: - 2496,86 Euro w dniu 10.12.2002 r., - 1363,64 Euro w dniu 10.12.2002 r., co przy kursie Euro 3,9873 zł, stanowi kwotę 15393,01 zł. Zainteresowanemu M. S. (1) wypłacono z tego tytułu: - 1333,12 Euro w dniu 10.12.2002 r., - 2119,81 Euro w dniu 10.12.2002 r., co przy kursie Euro 3, (...) stanowi 13.767,87 zł. Zainteresowanemu J. S. wypłacono z tego tytułu: - 1538,80 Euro w 3.05.2004 r., co przy kursie Euro 4,781 stanowi 7356,23 zł, - 788,40 Euro w dniu 12.05.2005 r., co przy kursie Euro 4, (...) stanowi 3271,10 zł. Zainteresowanemu R. S. wypłacono z tego tytułu: - 1113,94 Euro w dniu 17.01.2002 r., co przy kursie Euro 3,631 zł stanowi 4044,94 zł, - 1090,01 Euro w dniu 20.04.2004 r., co przy kursie Euro 4,774 zł stanowi 5204,14 zł. Zainteresowanemu Z. U. wypłacono z tego tytułu: - 809,40 Euro w dniu 12.05.2005 r., co przy kursie Euro 4,15 zł stanowi 3359,25 zł. Zainteresowanemu T. W. wypłacono z tego tytułu: - 1090,01 Euro w dniu 1.06.2004 r., co przy kursie Euro 4, (...) stanowi 5069 zł, - 1125,03 Euro w dniu 12.05.2003 r., co przy kursie Euro 4, (...) stanowi 4669,52 zł. Zainteresowanemu W. W. wypłacono z tego tytułu: - 253,95 Euro w dniu, co przy kursie Euro 3,799 zł stanowi 964,76 zł, - 2056,21 Euro w dniu 12.05.2005 r. (103,21 E i 150,74 E), co przy kursie 4,15 zł stanowi 8533,89 zł. Łączna wartość składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych należnych za sporne okresy w przypadku poszczególnych zainteresowanych wynosi: - A. G. : 18.155,88 zł, - M. G. : 3503,68 zł, - T. J. : 22425,92 zł, - W. L. : 53670,66 zł, - M. T. : 42838,71 zł, - M. S. (2) : 16464,19 zł, - N. B. , 23834,17 zł, - T. B. : 30507,15 zł, - P. D. - 10576,48 zł, - E. P. : 5540,32 zł, - H. M. : 35754,70 zł, - R. M. : 15259,16 zł, - W. K. : 2098,00 zł, - M. S. (1) : 10995,48 zł, - J. S. : 17931,52 zł, - R. S. : 40072,08 zł, - Z. U. : 12814,45 zł, - T. W. : 32168,49 zł, - W. W. , 51722,83 zł. Mając na uwadze przywołanej powyżej ustalenia faktyczne, Sąd Okręgowy uznał iż odwołania okazały się zasadne jedynie w części i tylko w stosunku do niektórych zainteresowanych. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, jak podnosił Sąd Okręgowy, była prawidłowość przypisu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za poszczególne miesiące za zainteresowanych, w kwotach wymienionych w zaskarżonych decyzjach. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1778 ze zm.), art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 200 ze zm.), a nadto pkt 15), pkt 16) i pkt 18) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe , które w § 2 ust. 1 , w brzmieniu obowiązującym na daty wydania zaskarżonych decyzji (Dz.U. z 1998 r., Nr 161, poz. 1106 ze zm.) Sąd Okręgowy podkreślał, że na obecnym etapie postępowania przesądzone zostało, że wszyscy zainteresowani pracownicy byli w spornych okresach pracownikami zatrudnionymi za granicą u polskiego pracodawcy, a nie odbywającymi podróże służbowe, na co wskazuje uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego, wydanego w niniejszej sprawie, sygn. akt II UK 96/12 (k. 447-460 akt sąd.), a w konsekwencji – uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu (k. 516-528), który przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Status prawny wszystkich zainteresowanych, jako pracowników wykonujących pracę na terenie Niemiec, został kategorycznie przesądzony wyrokami Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, które uznały, że wszyscy zainteresowani byli pracownikami zatrudnionymi za granicą u polskiego pracodawcy i nie odbywali natomiast podróży służbowych. Ponadto z dokumentacji pracowniczej zainteresowanych wynika, że pomimo zawarcia pisemnych umów o pracę, w których wskazano miejscowość S. jako miejsce pracy, zainteresowani delegowani byli do stałej pracy w Niemczech na podstawie aneksów, w rzeczywistości określających miejsce ich pracy i warunki zatrudnienia. Wykonywanie pracy w Niemczech potwierdzili zainteresowani, zeznający w sprawie. Podali, że pracowali zarówno w Polsce, jak i w Niemczech, jednak z kontraktów wynika, że stale obowiązywała zasada pracy w Niemczech. Należało więc przyjąć, że w przypadku umów o pracę, w których wskazano miejsce pracy w RFN i w przypadku umów o pracę, w których wskazano miejsce pracy w S. , ale do których zawarto aneks, praca w okresach oddelegowania była świadczona stale w Niemczech. Jak podkreślał Sąd Okręgowy świadczenie pracodawcy, choćby nazwane dietą z tytułu podróży służbowej, wypłacone pracownikowi nieodbywającemu takiej podróży (jak w niniejszej sprawie zainteresowanym zatrudnionym za granicą), nie jest natomiast należnością, o której mowa w § 2 pkt 15 rozporządzenia, tylko przychodem stanowiącym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia w rozumieniu art. 18 ust. 1 ustawy systemowej. Skoro stałe miejsce pracy zainteresowanych znajdowało się za granicą i tam też świadczyli oni stale pracę, to tym samym formuła podróży służbowej w rozumieniu art. 775 § 1 k.p. , faktycznie nie miała zastosowania. Samo zastrzeżenie w umowach o pracę, że miejscem wykonywania pracy jest miejscowość S. , miało w istocie pozorny charakter i było aktualizowane przez aneksy delegujące pracowników na teren RFN. Zainteresowani, zatrudnieni na warunkach opisanych powyżej, bezspornie otrzymywali następujące świadczenia: dodatek do wynagrodzenia zwany rozłąkowym, świadczenia w naturze w postaci zakwaterowania na terenie Niemiec na koszt płatnika, a niektórzy z nich – również ekwiwalent za niewykorzystany urlop oraz odszkodowanie za utracone roszczenie urlopowe, wypłacane z Niemieckiej Kasy Urlopowej. To właśnie wliczenia tych ostatnich świadczeń do podstawy wymiaru składek dotyczył spór w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy podkreślał, że kwalifikacja prawna świadczeń w postaci dodatku zwanego rozłąkowym (niezależnie od jego nazwy) oraz zapewnienia nieodpłatnego zakwaterowania w Niemczech – jako przychodów podlegających oskładkowaniu – została (podobnie jak status pracowników) również przesądzona przez Sąd Najwyższy wyrokiem wydanym w niniejszej sprawie, czemu dał też wyraz Sąd Apelacyjny w Poznaniu ( Sąd Najwyższy wskazał wprost w uzasadnieniu, że „z przedstawionych wyżej względów nie było więc podstaw do dalszego obniżania podstawy wymiaru składki o tzw. dodatek rozłąkowy”). Sąd Okręgowy przyjął więc za własne wskazania Sądu Najwyższego, wyrażone w niniejszej sprawie, że dodatek zwany w pozwanej Spółce dodatkiem za rozłąkę, nie jest przychodem ze stosunku pracy, o którym mowa w § 2 pkt 18 rozporządzenia. Z tego przepisu wynika bowiem, że ulga w postaci odliczenia od przychodu należności wypłacanych tytułem dodatku rozłąkowego przysługuje wyłącznie pracownikom czasowo przeniesionym, którzy uzyskują tego rodzaju świadczenia. Zainteresowani nie byli czasowo przeniesieni, lecz zatrudnieni za granicą u polskiego pracodawcy, wobec czego nie mieścili się w zakresie podmiotowym wskazanego wyżej przepisu. Podobnie jak dodatek rozłąkowy, Sąd Najwyższy, a w ślad za nim Sąd Apelacyjny w Poznaniu przesądziły kwestie związane z kosztami zakwaterowania zainteresowanych pracowników za granicą. W uzasadnieniu wyroku Sąd Najwyższy wskazał po pierwsze, że jest to świadczenie w naturze, którego wartość pieniężna jest przychodem danego pracownika ze stosunku pracy, uwzględnianym w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, lecz także, iż powinnością odwołującej się Spółki było obliczenie, potrącenie, rozliczenie i opłacenie składek należnych od wszystkich przychodów zainteresowanych, w tym od wartości udzielonych im świadczeń w naturze w postaci kosztów zakwaterowania za granicą. W tym miejscu Sąd Okręgowy zacytował fragment uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego wydanego w niniejszej sprawie, w którym wskazane zostało, że: „prawidłowe wykonanie tego obowiązku nie było możliwe bez prowadzenia dokumentacji odnoszącej się do ewidencji kosztów ponoszonych przez pracodawcę z tego tytułu wobec każdego pracownika w rozliczeniu miesięcznym. Skoro obowiązek ewidencjonowania w taki sposób kosztów zakwaterowania wynika wprost ze wskazanych wyżej przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , to jego niedopełnienie nie może działać na korzyść odwołującej się Spółki w tym sensie, że zostanie zwolniona z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia pracowników od kwoty wartości pieniężnej tych świadczeń w naturze. Organ rentowy, jako uprawniony do dokonywania kontroli wykonywania zadań i obowiązków w zakresie ubezpieczeń społecznych przez płatników składek ( art. 86 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ) ma prawo żądać od płatników wszelkich informacji ( art. 87 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ) odnośnie do prawidłowości i rzetelności obliczania, potrącania i opłacania składek (art. 86 ust. 1 ustawy systemowej). W takiej sytuacji, gdy Spółka z powodu niedopełnienia ciążącego na niej obowiązku nie przedstawiła organowi rentowemu wykazów odzwierciedlających wartość świadczeń udzielonych faktycznie poszczególnym pracownikom, jedyną podstawą umożliwiającą organowi rentowemu wyliczenie należności składkowych z tego tytułu było to tzw. hipotetyczne wyliczenie wartości tych świadczeń, niezależnie od tego, że jak podnosiła odwołująca się "hipotetyczne wyliczenie nie ma nic wspólnego z rzeczywistymi kosztami poniesionymi przez spółkę, albowiem nie było sporządzane w oparciu o dokumenty finansowe oraz faktyczny czas pobytu pracowników na terenie Niemiec, albowiem zdarzało się, że dana kwatera była zapłacona z góry a faktyczny czas pobytu pracowników był zdecydowanie krótszy, albo były opłacane cztery miejsca na kwaterze, w sytuacji, gdy mieszkało tam dwóch pracowników". Brak stosownej ewidencji obciąża bowiem Spółkę, a nie organ rentowy. Z art. 232 zdanie pierwsze k.p.c. wynika, że strony obowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Kwestionując wykazy przedstawione przez organ rentowy, to odwołująca się winna, zatem wykazać, że faktycznie poniesione przez nią koszty były różne od wykazanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, także w tym zakresie, że nie odpowiadają one uśrednionym kwotom wynikającym z faktur będących w posiadaniu płatnika, a dotyczącym należności za wynajem kwater. Niepodjęcie nawet próby przeprowadzenia takiego dowodu negatywnymi skutkami procesowymi obciąża wyłącznie Spółkę, a nie organ rentowy. W tym stanie rzeczy za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Sądu odwoławczego, że skoro koszty noclegów uwidocznione w zaskarżonych decyzjach nie odpowiadają faktycznym kosztom poniesionym przez Spółkę w odniesieniu do poszczególnych zainteresowanych, to tym samym nie mogą stanowić podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne”. Również Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał (k. 526) na to, iż płatnik składek został zobowiązany przez Sąd Okręgowy do przedłożenia dokumentów pozwalających na ustalenie kosztów zakwaterowania pracowników w okresach miesięcznych, a fakt, że tego nie uczynił, nie może skutkować negatywnymi skutkami procesowymi dla organu rentowego. Niewątpliwe jest to, że odwołująca Spółka zarówno w toku kontroli, jak i w toku rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy, pomimo nałożonego zobowiązania takiej dokumentacji nie przedstawiła dla każdego z zainteresowanych Skoro Sąd Najwyższy wskazał wprost, że jedyną możliwością było ustalenie kosztów zakwaterowania na podstawie hipotetycznego wyliczenia, to brak było podstaw do ustalania owych wartości na nowo w obecnie toczącym się postępowaniu. Dodatkowo Sąd Okręgowy zauważył, że płatnik składek konsekwentnie wykazywał, że zestawienie zostało sporządzone przez pracownika spółki (...) , który nie pełnił funkcji w zarządzie. Nie negując tej okoliczności (wykazanej zeznaniami w/w oraz prezesa zarządu C. K. ), podkreślić należy, że stanowisko odnośnie braku możliwości przedłożenia imiennych wykazów wartości świadczeń w naturze za udostępnione lokale zajmował również prezes zarządu. I tak np. w piśmie z dnia 16.01.2006 r. (k. 167) C. K. wskazał nie tylko, że ich przedłożenie nie jest możliwe, ale również, że sposób wyliczenia potwierdzić może właśnie Z. L. . Płatnik nie kwestionował więc ani uprawnień ani wiedzy swojego pracownika w tym zakresie. Dlatego też Sąd oddalił wniosek odwołującego o przesłuchanie właściciela spółki, gdyż jego przeprowadzenie znacznie przedłużyłoby postępowanie i wygenerowało wysokie koszty, zaś okoliczność dotycząca ewentualnego sprawowania funkcji w zarządzie przez Z. L. nie mogła dyskredytować wartości sporządzonego przez niego hipotetycznego wylicze

[... tekst skrócony ...]