III AUA 523/15

Sprawa dotyczyła odwołania Z. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K., który odmówił mu przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Ubezpieczony podnosił, że szereg schorzeń ortopedycznych, laryngologicznych i neurologicznych uniemożliwia mu wykonywanie prac zgodnych z wykształceniem (mechanik) i dotychczasowym doświadczeniem zawodowym (maszynista offsetowy, krajacz). Sąd Okręgowy w Koszalinie, po dopuszczeniu dowodu z opinii biegłych lekarzy różnych specjalności, zmienił decyzję ZUS i przyznał ubezpieczonemu prawo do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na opinii biegłej z zakresu medycyny pracy, która stwierdziła ubezpieczonego częściową, trwałą niezdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, wskazując na przeciwwskazania do pracy wymagającej długotrwałego stania, dźwigania ciężarów, pracy w hałasie oraz schylania się. Organ rentowy złożył apelację, zarzucając sprzeczność ustaleń sądu z materiałem dowodowym i naruszenie przepisów postępowania, w szczególności poprzez uznanie opinii biegłej z medycyny pracy za kategoryczną, podczas gdy inne opinie nie potwierdzały niezdolności do pracy. Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację ZUS, uznając ją za bezzasadną. Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sądu Okręgowego, podkreślając, że opinia biegłej z medycyny pracy ma nadrzędną wartość w sprawach o rentę, ponieważ kompleksowo ocenia wpływ schorzeń na zdolność do pracy zgodnej z kwalifikacjami. Sąd Apelacyjny uznał, że ubezpieczony, ze względu na swój wiek (62 lata) i stan zdrowia, nie ma rokowań na odzyskanie zdolności do pracy w zawodach zgodnych z jego kwalifikacjami, a przekwalifikowanie jest bezcelowe. W związku z tym, potwierdzono prawo Z. T. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający