V U 1213/16

Sygn. akt V U 1213/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant : star. sekr. sądowy Magdalena Teteruk po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. w Legnicy sprawy z wniosku K. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o wysokość emerytury na skutek odwołania K. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 3 listopada 2016 r. znak (...) zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 3 listopada 2016 r. znak (...) w ten sposób, że do okresów składkowych wnioskodawcy K. Z. i ustalenia wysokości jego emerytury uwzględnia jako okresy składkowe okresy zatrudnienia od 15 maja 1965 r. do 25 października 1967 roku i od 18 października 1969 r. do 30 listopada 1969 r. SSO Krzysztof Główczyński VU 1213/16 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 03 listopada 2016 r. przyznał K. Z. prawo do emerytury od dnia 01 października 2016 r. i jednocześnie stwierdził, iż w wymiarze okresów składkowych nie uwzględniono jego zatrudnienia: - w Zakładzie (...) wł. Z. O. w okresie od 15 maja 1965 r. do 30 listopada 1969 r., przy czym uznano okres pełnienia służby wojskowej od 26 października 1967 r. do 17 października 1969 r., - u A. K. w okresach od 02 maja 1990 r. do 30 listopada 1990 r. i od 01 grudnia 1991 r. do 31 grudnia 1992 r. z uwagi na fakt, że dokumenty będące w posiadaniu Zakładu nie potwierdzają zatrudnienia w wymienionych okresach. W odwołaniu od powyższej decyzji K. Z. wniósł o zaliczenie okresów jego zatrudnienia od 15 maja 1965 r. do 25 października 1967 r. i od 18 października 1969 r. do 30 listopada 1969 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o oddalenie odwołania, z powołaniem analogicznych do zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentów. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. K. Z. w okresie od 15 maja 1965 r. do 30 listopada 1969 r. świadczył pracę montera instalacji odgromowych w Zakładzie (...) Z. O. (...) we W. . D o w ó d: w aktach emerytalnych: świadectwo pracy, k. 8. W czasie tego zatrudnienia, w okresie od 26 października 1967 r. do 17 października 1969 r. wnioskodawca pełnił zasadniczą służbę wojskową. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 03 listopada 2016 r. przyznał K. Z. prawo do emerytury od dnia 01 października 2016 r. i jednocześnie stwierdził, iż w wymiarze okresów składkowych nie uwzględniono jego zatrudnienia: - w Zakładzie (...) wł. Z. O. w okresie od 15 maja 1965 r. do 30 listopada 1969 r., przy czym uznano okres pełnienia służby wojskowej od 26 października 1967 r. do 17 października 1969 r., - u A. K. w okresach od 02 maja 1990 r. do 30 listopada 1990 r. i od 01 grudnia 1991 r. do 31 grudnia 1992 r. z uwagi na fakt, że dokumenty będące w posiadaniu Zakładu nie potwierdzają zatrudnienia w wymienionych okresach. (o k o l i c z n o ś c i n i e s p o r n e) Sąd zważył co następuje. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych za okresy składkowe uważa się również przypadające przed dniem 15 listopada 1991 r. okresy, za które została opłacona składka na ubezpieczenie społeczne albo za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Na podstawie § 22 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U.237.1412), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę jest między innymi świadectwo pracy. W realiach przedmiotowej sprawy fakt wykonywania pracy w spornym okresie wnioskodawca udowodnił przedłożonym do akt emerytalnych świadectwem pracy, którego autentyczności organ rentowy nie kwestionuje. Jedyną i bezpośrednią przyczyną pominięcia okresu zatrudnienia, na co wskazuje treść zaskarżonej decyzji, jest to, że będące w posiadaniu tego organu dokumenty nie potwierdzają zatrudnienia. W tym zakresie należy mieć na uwadze stanowisko jakie w uchwale z dnia 11 maja 1994 r., II UZP 5/94, wyraził Sąd Najwyższy. Zgodnie z tym stanowiskiem pracownikowi, który zgłosił wniosek o świadczenie emerytalno-rentowe po 15 listopada 1991 r. (po wejściu w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw ; Dz.U. Nr 104, poz. 450) można uwzględnić okresy zatrudnienia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.), wykonywanego przed 15 listopada 1991 r., za które pracodawca nie odprowadził składek na ubezpieczenie ( Legalis numer 28618). W uzasadnieniu Sąd Najwyższy stwierdził, że do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji, nabycie prawa do świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego pracowników nie było więc uzależnione od opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, ale tylko od faktycznego wykonywania zatrudnienia co najmniej w połowie obowiązującego czasu pracy. Opłacenie składek należało i należy do obowiązków pracodawcy. Na wykonanie czy też kontrolę wykonania tego obowiązku pracownik nie miał wpływu. Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 16 marca 2016 r., III Aua 1062/15 wyraził przekonanie, że nieopłacenie przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne nie może wywoływać dla tego pracownika ujemnych skutków w zakresie świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Sąd w pełni podziela przedstawione wyżej poglądy. W świetle zatem przedstawionych poglądów stanowiący podstawę odmowy uwzględnienia spornych okresów argument wskazujący na brak potwierdzenia w będących w posiadaniu Zakładu dokumentach zatrudnienia, nie uzasadnia odmowy. Skoro zatem w przepisanej formie wnioskodawca przedłożonym do akt emerytalnych świadectwem pracy udowodnił fakt zatrudnienia we wskazanym w nim okresie, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. uwzględniając uzasadnione odwołanie, zmienił zaskarżoną decyzję orzekł co do istoty sprawy.