III AUa 31/21

Sprawa dotyczyła odwołania M. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Ubezpieczona domagała się przeliczenia swojej emerytury obliczonej w sposób mieszany (na podstawie art. 53 i art. 26 ustawy) z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 2001-2010 i aktualnej kwoty bazowej. Sąd Okręgowy w Koszalinie oddalił odwołanie, uznając, że do przeliczenia emerytury mieszanej, przyznanej na podstawie art. 183 ustawy, stosuje się wyłącznie art. 108 ustawy, a nie art. 110a. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że taka interpretacja jest zgodna z ugruntowanym orzecznictwem sądów. Ubezpieczona wniosła apelację, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwą wykładnię art. 183 ust. 6 w związku z art. 108 ust. 2 ustawy oraz niezastosowanie art. 110a. Podniosła również zarzut naruszenia art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c. przez niezastosowanie przepisu dotyczącego zawieszenia postępowania w związku z toczącą się przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawą SK 62/20. Sąd Apelacyjny, po zawieszeniu postępowania i jego podjęciu, oddalił apelację. Sąd odwoławczy podkreślił, że dopóki przepis nie zostanie uznany za niezgodny z Konstytucją przez Trybunał Konstytucyjny, podlega on stosowaniu. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, że art. 183 ust. 6 ustawy emerytalnej w sposób jednoznaczny odsyła do art. 108 ustawy w kwestii przeliczenia emerytury mieszanej, co wyklucza zastosowanie art. 110a. Sąd odrzucił argumenty apelującej dotyczące naruszenia zasad sprawiedliwości społecznej, równości i niedyskryminacji, wskazując, że ubezpieczona oczekuje uprzywilejowania. Sąd Apelacyjny uznał, że orzeczenie Sądu Okręgowego jest prawidłowe i nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego ani zasad konstytucyjnych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający