IV U 1296/13

Sygn. akt IV U 1296/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Załęska Protokolant: staż. Monika Szukalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 r. w Sieradzu odwołania M. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z dnia 12.08.2013 r. Nr (...) w sprawie M. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o świadczenie przedemerytalne 1. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje M. R. prawo do świadczenia przedemerytalnego od 02 sierpnia 2013 roku, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. na rzecz M. R. kwotę 60 (sześćdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt IVU 1296/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22.04.2013r. (Nr (...) ) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił M. R. prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na brak wymaganego co najmniej 35 – letniego okresu składkowo - nieskładkowego. W dniu 05.09.2013r. pełnomocnik strony ustanowiony w sprawie złożył odwołanie, wnosząc o przyznanie prawa do przedmiotowego świadczenia. Wskazywał, że wnioskodawczyni spełniła sporną przesłankę nabycia prawa do przedmiotowego świadczenia, bowiem okres skróconego wypowiedzenia, za który pracownik otrzymał odszkodowanie jako nieskładkowy jest okresem uprawniającym do emerytury w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 30.04.2004r. o świadczeniach przedemerytalnych . W odpowiedzi organ rentowy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: M. R. urodzona (...) W okresie od 26.09.1977 – 31.12.1983, w/w była zatrudniona w (...) Przedsiębiorstwie (...) w Ł. (...) jako pomoc garmażera (świadectwo pracy k. 10/akta ZUS). W okresie od 03.04.1984 – 31.12.2012, M. R. była zatrudniona w (...) S.A. w W. na stanowiskach robotnika gospodarczego, referenta ds. rozliczeń sprzętowo – transportowych, specjalisty ds. rozliczeń i administracji z tym, że od 27.12.1990 – 31.12.1990, korzystała z urlopu bezpłatnego. Stosunek pracy został rozwiązany przez pracodawcę za wypowiedzeniem w trybie art. 30§1 pkt 2 k.p. w zw. z art. 1 ustawy z dnia 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844 ze zm.). Okres wypowiedzenia umowy o pracę został skrócony na podstawie art. 36 1 §1 k.p. z 3 miesięcy do 2 miesięcy i upłynął 31.12.2012r. Za pozostałą część M. R. otrzymała odszkodowanie w wysokości 1 miesięcznego wynagrodzenia, liczonego jako ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy (świadectwo pracy k. 5/akta ZUS; poświadczone za zgodność z oryginałem: rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem z przyczyn niedotyczących pracownika, wydruk listy płac za grudzień k. 6 - 7 akt sprawy). W dniu 01.08.2013r., M. R. złożyła w ZUS wniosek o świadczenie przedemerytalne (wniosek z załącznikami/akta ZUS). Po rozpoznaniu wniosku uwzględniono łącznie do stażu 34 lata, 11 miesięcy i 29 dni okresów składkowo – nieskładkowych (okresy stażowe k. 13/akta ZUS) Decyzją z dnia 12.08.2013r. odmówiono M. R. prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na brak wymaganego stażu 35 lat (decyzja k. 14/akta ZUS). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w postępowaniu przed organem rentowym, w tym potwierdzonych za zgodność z oryginałem dokumentów, tj. rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem z przyczyn niedotyczących pracownika, wydruku listy płac za grudzień 2012r. Dowody te nie były kwestionowane przez ZUS. W świetle powyższych dowodów należy stwierdzić, że M. R. spełniła sporną przesłankę co najmniej 35 – letniego stażu ubezpieczeniowego. Sąd Okręgowy zważył: Odwołanie M. R. jest zasadne. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5, ustawy z dnia 30.04.2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. nr 120, poz. 1252 ze zm.), prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet. Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; 2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; 3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych (ust. 3). Zgodnie z art. 2 ust. 2 w/w ustawy, za okres uprawniający do emerytury uprawniający, o którym mowa w ust. 1 , uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004r., Nr 39, poz. 353 ze zm.). W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 3. Organ rentowy nie zaliczył odwołującej do stażu pracy skróconego okresu wypowiedzenia umowy o pracę, dokonanego na podstawie art. 36 1 k.p. Od 01.01.2013 – 31.01.2013, co w ocenie Sądu jest nieprawidłowe. Okres o który skrócono okres wypowiedzenia nie jest co prawda okresem zatrudnienia, jest jednak do niego wliczany, wobec czego powinien być traktowany, tak jakby pracownik w tym czasie pracował. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, okres skróconego wypowiedzenia, za który pracownik otrzymał odszkodowanie, jako okres nieskładkowy jest okresem uprawniającym do emerytury w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 30.04.2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252 ze zm.) (por. wyrok S z dnia 3.07.2012r., II UK 324/11). W myśl z art. 36 1 §2 k.p. , okres za który przysługuje odszkodowanie, wlicza się do pracownikowi pozostającemu w tym okresie bez pracy (tak jak wnioskodawczyni w niniejszej sprawie) do okresu zatrudnienia, niemniej nie jest kwestionowane w judykaturze, że skrócenie przez zakład pracy okresu wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie 36 1 §2 k.p. powoduje rozwiązanie tej umowy z upływem skróconego okresu (por. uchwałę składu 7 sędziów SN z dnia 9.07.1992r., I PZP 20/02). Były pracownik, który otrzymuje odszkodowanie z tytułu skróconego okresu wypowiedzenia umowy o pracę nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu pracowników (por. m. in. wyrok SN z dnia 13.07.2005r., I UK 315/04). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 477 14 §2 kpc , Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał M. R. prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 02.08.2013r. (pkt. 1 wyroku). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie § 12 ust. 2 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) -pkt 2 wyroku.