IV U 826/13

Sygn. akt IV U 826/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Piesowicz Protokolant: Daniel Drożdż po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 roku w Nowym Sączu na rozprawie odwołania (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. z dnia 4 kwietnia 2013 roku znak: (...) w sprawie (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. o wysokość składki na ubezpieczenie wypadkowe oddala odwołanie Sygn. akt IV U 826/13 UZASADNIENIE wyroku z dnia 18 września 2013 roku Decyzją z dnia 4 kwietnia 2013 r., znak: (...) wydaną na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. stwierdził, że w roku składkowym obejmującym okres od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. podwyższa o 50% stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe obowiązującą płatnika składek (...) Spółka z o.o. Uzasadniając decyzję organ rentowy wskazał, że na podstawie złożonych dokumentów w dniach 4 marca 2013 r. oraz 7 marca 2013 r. korekt dokumentów ZUS IWA o identyfikatorach (...) , (...) , ulega zmianie ustalona w wysokości 3,36% stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe na rok składkowy trwający od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. Zgodnie z załączony zawiadomieniem z dnia 10 marca 2013 r., wysokość stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe wynosi 3,92%. Organ rentowy powołując się na treść art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków pracy i chorób zawodowych wskazał, że obowiązującą stopę procentową składek na ubezpieczenie wypadkowe podwyższa się o 50%. W związku z powyższym stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe na rok składkowy trwający od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r, wynosi 5,88%. Tym samym składki na ubezpieczenie wypadkowe w dokumentacji rozliczeniowej za okres od 1 kwietnia 2011 r do 31 marca 2012 r. winny być rozliczone w wysokości 5,88% podstawy ich wymiaru. Od powyższej decyzji odwołał się płatnik składek, który zaskarżył decyzję organu rentowego wnosząc o jej uchylenie i zarzucając organowi rentowemu błędne zastosowanie art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . W uzasadnieniu decyzji odwołujący wskazał, że ZUS po przeprowadzonej kontroli stwierdził, że odwołujący w dokumentach ZUS IWA za rok 2009 wskazał błędną liczbę osób poszkodowanych w wypadkach przy pracy. Jakkolwiek ustalenia z kontroli są zgodne ze stanem faktycznym, to zastosowanie podwyższonej stopy procentowej, co ustalone zostało zaskarżoną decyzją, było bezzasadne. Odwołujący powołał się na art. 34 ust. 1 , z którego wynika, że podwyższenie stopy procentowej może nastąpić w wyniku nieprzekazania danych, o których mowa w art. 31 ustawy. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, dwaj pracownicy, którzy u odwołującego ulegli wypadkom przy pracy , składali do ZUS wnioski o świadczenia z tego tytułu. Byli to pracownicy, którzy ulegli pierwszemu i trzeciemu wypadkowi w 2009 r. Wraz z wnioskami przekazywana jest przez płatnika do ZUS cała dokumentacja dotycząca wypadku, w tym karta wypadku. W druku tej karty wskazywany jest kolejny numer karty, odpowiadający kolejnemu wypadkowi w danym roku. Ponadto odwołujący, jako płatnik, składał droga elektroniczną miesięczne raporty imienne o wypłacanych świadczeniach i przerwach w opłacaniu składek ZUS P RSA (raporty za miesiące od sierpnia do listopada 2009 r.) na których widnieją pracownicy przebywający na zwolnieniach chorobowych , okresy oraz wysokość wypłacanych zasiłków brutto, a także kod świadczenia, gdzie kod 314 świadczy, że jest to zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego. Skoro zatem ZUS dokumentację tę posiadał, posiadał również informację, że w 2009 r. doszło nie do dwóch, a do trzech wypadków przy pracy u odwołującego się. Odwołujący przyznał, że w samej deklaracji ZUS IWA osoba odpowiedzialna za sporządzenie tego druku omyłkowo wpisała nieprawidłową liczbę wypadków (2 zamiast 3), jednak skoro ZUS otrzymał karty wypadków oraz imienne raporty miesięczne, z których wynikało, że w 2009 r. wystąpiły trzy wypadki u odwołującego, to nie można twierdzić, że ZUS nie otrzymał wymaganych informacji lub zostały mu przekazane nieprawdziwe dane. Nałożenie na odwołującego obowiązku zapłaty podwyższonej stopy procentowej o 50 % jest niezasadne i stanowi duże obciążenie finansowe. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podnosząc argumentację, którą posłużył się w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Płatnik składek (...) Spółka z o.o. z siedzibą w N. złożył do ZUS informację o danych do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe ZUS IWA za lata 2009- 2011. Pracownik biura rachunkowego, które zajmuje się prowadzeniem dokumentacji spółki (...) wykazał w druku ZUS IWA dwa wypadki przy pracy, ponieważ takie informacje przekazał jej telefonicznie pracownik Spółki (...) odpowiedzialny za sprawy bhp. W rzeczywistości w zakładzie tym w 2009 r. doszło do 3 wypadków przy pracy. W druku ZUS IWA za 2010 r. płatnik nie wykazał liczby pracowników zatrudnionych w warunkach zagrożenia. Przekazanie do ZUS błędnych danych spowodowało, że składka na ubezpieczenie wypadkowe za okres rozliczeniowy od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. została obliczona według zaniżonej stopy procentowej wynoszącej 3,36% podstawy jej wymiaru. Prawidłowo obliczona składka na ubezpieczenie wypadkowe w podanym okresie rozliczeniowym wynosiła 3,92% podstawy jej wymiaru. W związku z tym stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe dla płatnika (...) Spółka z o.o. w okresie rozliczeniowym od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r., wynosząca 3,92% podlega podwyższeniu o 50% i wynosi 5,88%. /dowód: protokół kontroli, k. 2-4 akt rentowych, druk ZUS IWA za rok 2009, k. 8 akt rentowych, korekta druku ZUS IWA za rok 2009, k.9 akt rentowych, druk ZUS IWA za rok 2010 wraz z korektą, k. 10-11, zeznania świadka W. G. , płyta z nagraniem przesłuchania, min. 12:01, koperta, k.20 akt IV U 825/13, zeznania świadka A. G. , płyta z nagraniem przesłuchania, min. 16:40, koperta, k.20 akt IV U 825/13/ Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których autentyczności i mocy dowodowej nie kwestionowała żadna ze stron postępowania. Sąd oparł się również na zeznaniach świadków – W. G. i A. G. , które uznał za wiarygodne w całości. Świadkowie byli odpowiedzialni za sporządzenie dokumentacji. A. G. jest pracownikiem biura rachunkowego, które prowadzi dokumentację spółki (...) . Wypełniając druk ZUS IWA oparła się na danych przekazanych telefonicznie przez pracownika tej spółki. Z kolei W. G. jest osobą odpowiedzialną za kwestie związane z bhp w tej spółce. Przyznał, że ze względu na problemy interpretacyjne błędnie ustalił liczbę osób poszkodowanych w wypadkach w 2009 r. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie (...) Spółki z o.o. nie zasługiwało na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie spór sprowadzał się do ustalenia, czy organ rentowy zasadnie dokonał podwyższenia o 50% stopy procentowej składek na ubezpieczenie wypadkowe w poprawnie obliczonej wysokości w okresie rozliczeniowym przypadającym od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. wobec płatnika składek (...) Spółki z o.o. w N. . Jako podstawę wydania decyzji organ rentowy wskazał art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2009 r., nr 167, poz. 1322, z późn. zm.), jeżeli płatnik składek nie przekaże danych lub przekaże nieprawdziwe dane, o których mowa w art. 31 , tj. m. in. liczbę poszkodowanych w wypadkach, liczbę zatrudnionych w warunkach zagrożenia, co spowoduje zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, Zakład ustala, w drodze decyzji, stopę procentową składki na cały rok składkowy w wysokości 150 % stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych. Podkreślenia wymaga, że powołany przepis pozwala na zastosowanie przewidzianej w nim sankcji tylko w przypadku podania nieprawdziwych danych, a nie danych nieprawidłowych. Stwierdzenie, czy strona ponosi, czy też nie ponosi odpowiedzialności na zasadzie art. 34 ust. 1 cytowanej ustawy, musi być ustalane indywidualnie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności, których dopiero łączna ocena może doprowadzić do konkluzji, że w tej konkretnej sprawie wymierzenia składki wypadkowej podwyższonej było zgodne lub nie do pogodzenia z normą prawną zawartą w powołanym przepisie i oceniana także przez pryzmat zasady zaufania jednostki do państwa i stanowionego przez to państwo prawa. W uzasadnieniu wyroku z dnia z dnia 14 lutego 2013 r., III UK 53/12, Sąd Najwyższy podkreślił, że płatnik składek może uwolnić się z odpowiedzialności przewidzianej w art. 34 ust. 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych wyłącznie pod warunkiem, że wykaże, iż podał obiektywnie nieprawdziwe dane z przyczyn od niego niezależnych (niezawinionych). Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że za na skutek podania błędnej liczby wypadków przy pracy za rok 2009 r. w druku ZUS IWA, jak również niewskazania liczby osób pracujących w warunkach zagrożenia za rok 2010, została zaniżona stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe w okresie rozliczeniowym od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. Składkę na ubezpieczenie wypadkowe obliczono według stopy procentowej wynoszącej 3,36% podstawy jej wymiaru. Prawidłowo ustalona stopa procentowa winna wynosić 3,92%. Z protokołu kontroli, jak i z zeznań świadków wynika, że pracownik odpowiedzialny za bhp przekazał do biura rachunkowego informację, że w 2009 r. z w zakładzie pracy zaistniały dwa wypadki przy pracy, podczas gdy w rzeczywistości u płatnika doszło wówczas do trzech wypadków. Spowodowało to zaniżenie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe. W ocenie Sądu zaistniały zatem przesłanki do zastosowania w stosunku do płatnika składek sankcji z art. 34 ust. 1 ustawy wypadkowej i podwyższenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe za okres rozliczeniowy przypadający od 1 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2012 r. o 50%, tj. do 5,88%. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. i powołanych przepisów prawa materialnego oddalił odwołanie.