IV SA/Wr 87/06

IV SA/Wr 87/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-09-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Mirosława Rozbicka-Ostrowska /przewodniczący/
Wanda Wiatkowska-Ilków /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne
Zatrudnienie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 58 poz 514
art. 6 pkt 1, art. 37 k, art. 37 l, art. 76 pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 149 par. 1 i par. 2, art. 151
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Robert Hubacz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 września 2006 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Przedmiotem skargi B. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r Nr [...] orzekająca o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Starosty Powiatu W. z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie przyznania B. J. prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W sprawie ustalono, że skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu [...] r. uzyskując status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od dnia [...] r. do dnia [...] r. Przed zarejestrowaniem się w urzędzie skarżąca była zatrudniona w firmie A. Sp. z o.o. w okresie od [...] r. do [...] r. Stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem pracodawcy. Następnie po ustaniu zatrudnienia skarżąca pobierała zasiłek chorobowy z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w okresie od [...] r do [...] r. B. J. miała ukończone [...] lat życia oraz posiadała okres zatrudnienia uprawniający do emerytury w liczbie [...] lat [...] miesięcy i [...] dni. Pismem z dnia [...] r skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Jednocześnie wskazała, iż w Sądzie Pracy toczy się postępowanie przeciwko byłemu pracodawcy w sprawie sposobu rozwiązania stosunku pracy.
Na mocy decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] r.odmówiono przyznania B. J. prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W piśmie z dnia [...] r. skarżąca zawarła wniosek o powtórne rozpatrzenie wniosku w sprawie przyznania świadczenia przedemerytalnego z uwagi na zawarcie ugody sądowej na mocy której, dotychczasowy pracodawca "A" sp. z o.o. we W. zobowiązała się, że w terminie do [...] r. sprostuje B. J. świadectwo pracy z dnia [...] r. w ten sposób, że w pkt 3 b dopisze, że umowa o pracę została rozwiązana z przyczyny leżącej po stronie zakładu pracy- art.10 ustawy z dnia 28.12.1989r.
Powiatowy Urząd Pracy we W. w odpowiedzi z dnia [...] r. poinformował, że zmiana sposobu rozwiązania stosunku pracy nie ma wpływu na zmianę decyzji na podstawie której odmówiono przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W wyniku złożonego przez Panią B. J. pisma z dnia [...] r. nazwanego "odwołaniem", które przekazano do załatwienia Wojewodzie D. ", Wydział Polityki Społecznej D. Urzędu Wojewódzkiego przekazując akta sprawy Powiatowemu Urzędowi Pracy we W. wskazał, iż w sprawie tej organ l instancji winien wydać decyzję administracyjną.
Skarżąca w dniu [...] r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w którym zarzuciła, iż organ l instancji uniemożliwił przed wydaniem decyzji odmawiającej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego wypowiedzenia się w kwestii toczącego się przed Sądem Pracy postępowania o zmianę sposobu rozwiązania ostatniego stosunku pracy.
Po wznowieniu postępowania w trybie art. 145§1 pkt 4 , art. 147, art. 149 § 1 i art. 150 KPA - postanowieniem Prezydenta W. z dnia [...] r. Prezydent W. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 37 k ust.1,art. 37! ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. art. Dz.U. z 2001 r., Nr 6, póz. 56 ze zm.) oraz 29 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych z dnia 30.04.2004r. (Dz.U. z 2004r. Nr 120,póz. 1252) odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Starosty Powiatu W. z dnia [...] r. orzekającej o odmowie przyznania B. J. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu podkreślono, że zawarta ugoda sądowa na mocy, której ostatni pracodawca skarżącej zobowiązał się do sprostowania świadectwa pracy poprzez dopisanie, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn leżących po jego stronie pracodawcy nie zmienia sytuacji zainteresowanej ponieważ nadal nie spełnia wymogów do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Powodem odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego jest to, że zainteresowana w dniu rozwiązana stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy nie miała ukończonego [...] roku życia ani też nie osiągnęła co najmniej [...] letniego okresu uprawniającego do emerytury.
Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając naruszenie art. 37 K i art.37 L oraz art. 6 pkt. 1 lit. B ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, polegające na wadliwym przyjęciu przez organ orzekający w sprawie, iż odwołująca się uzyskała status bezrobotnego z chwilą rozwiązania stosunku pracy, a nie z chwilą zakończenia okresu zasiłkowego. Skuteczna rejestracja wniosku o świadczenie przedemerytalne nastąpiła bowiem w dniu [...] r. Jak wywodzi dalej skarżąca, zgodnie z treścią art. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. nr 58 poz 514)bezrobotnym jest osoba, która po ustaniu zatrudnienia nie pobiera zasiłku chorobowego lub świadczenia przedemerytalnego, a skarżąca od [...] r do [...] r pobierała zasiłek chorobowy, po ustaniu tytułu z ubezpieczenia chorobowego. Nadto jak podkreśliła istotnym jest fakt, iż status bezrobotnego należy się w przypadku spełnienia przesłanek w momencie złożenia w tej sprawie wniosku, a ona w chwili składania wniosku o rejestrację do Urzędu Pracy nadal pobierała zasiłek chorobowy, zatem w jej opinii złożenie tego wniosku należy uznać za bezskuteczne wobec niespełnienia wskazanych w ustawie przesłanek, co w konsekwencji obala podstawę prawną odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego .
Organ II instancji po rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż w świetle art. 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (obowiązującym od dnia 1.01.2002r.) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełnia warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Zgodnie z art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:
1. osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet, lub
2. do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet, lub
3. do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy , w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet, lub
4. do 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy , posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy ...
Wobec powyższego B. J. do dnia rozwiązania stosunku z przyczyn dotyczących zakładu pracy tj. do [...] r. miała ukończone [...] i [...] miesięcy oraz legitymowała się [...] letnim [...] miesięcznym i [...] dniowym okresem uprawniającym do emerytury, zatem nie spełniała wymogów wynikających z art.37k ust.1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, bowiem do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy nie ukończyła co najmniej 50 roku życia i nie posiadała co najmniej 30 letniego okresu uprawniającego do emerytury. Brak było podstaw prawnych do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. B. J. nie spełniała w opinii również ponadto pozostałych wymogów wynikających z art. 37 k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu uprawniających do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Nadto zdaniem organu zarzut zainteresowanej, iż w dniu rejestracji w urzędzie pracy powinna spełniać warunki uprawniające do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego a w szczególności mieć ukończony 50 rok życia oraz posiadać co najmniej 30 letni okres uprawniający do emerytury w świetle powołanych przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie może być uwzględniony. Zgodnie z art.37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu warunki wynikające z art. 37 k ust.1 ustawy należy spełniać w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, oraz decyzji ją poprzedzającej ponawiając argumentację i zarzuty zawarte w odwołaniu tj. naruszenie art. 37k i art. 37l oraz art. 6 pkt 15 lit b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U z 2003r., Nr 58, poz 514 ze zm.)
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać swojej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku wystąpienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej u.p.s.a.
Nadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 §1 ustawy- Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi). Legalność decyzji bada zarówno pod względem formalnym jak i też materialno-prawnym
Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego), z których wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Przepis art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ administracyjny obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Realizacja zasady ogólnej prawdy obiektywnej musi znaleźć odbicie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (...)".
W sprawie będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji nie zostały naruszone przepisy prawa procesowego zarówno w odniesieniu do decyzji pierwszo-instancyjnej jak i kolejnej wydanej po rozpatrzeniu odwołania. Obie decyzje zawierają zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne rozstrzygnięć organu orzekającego w sprawie wraz z analizą dokumentacji sprawy .
Nadto, w oderwaniu od zarzutów skargi, zauważyć należy, że decyzja organu I instancji zapadła w postępowaniu wznowieniowym uregulowanym przepisami Rozdziału 12 Działu II Kodeksu postępowania administracyjnego. Zamieszczony tam przepis art. 151 §1 kpa wyraźnie wskazuje rodzaje decyzji, jakimi kończy się postępowanie w sprawie, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 KPA. Celem tego postępowania jest bowiem rozpoznanie i rozstrzygniecie sprawy administracyjnej, rozsądzonej decyzją ostateczną.
Badanie sprawy wznowienia postępowania w zakresie określonym w art. 151 §1 i 2 kpa nastąpiło zaś prawidłowo po wydaniu postanowienia o wznowieniu na podstawie art. 149 §1 i 2 kpa ( pogląd szeroko komentowany na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych por wyrok NSA z dnia 8 czerwca 1995r SA/Po 416/95 Mon. Pod 1996r nr 7 , s 214). Następnie dopiero w wyniku przeprowadzenia postępowania rozpoznawczego organ wydał decyzję, w której na podstawie art. 151 odmówił uchylenia decyzji ostatecznej, wobec stwierdzenia braku podstaw do tego z mocy art. 145 §1 kpa.
Nadto zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisu procesowego art. 6 pkt 15 lit b powoływanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu należy uznać za chybiony bowiem stosownie do treści przepisu art. 6b pkt 1 tej samej ustawy zadania o których mowa w art. 6, są wykonywane przez powiatowe urzędy pracy w wchodzące w skład powiatowej administracji zespolonej. Zgodnie z art. 76 pkt 2) tej ustawy Ilekroć w przepisach jest mowa o: "staroście" - należy przez to rozumieć prezydenta miasta w miastach na prawach powiatu. Tym samym decyzja wydana w wyniku wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 §1 pkt 4 nie uchybia temu przepisowi.
Przechodząc zaś do materialno-prawnej podstawy wydania zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że zasadnicza kontrowersja pomiędzy stronami dotyczy zastosowania przepisu art. 37k oraz oraz 37l ustawy z dnia 14.12.1994r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz 514 ze zm) Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest bowiem sposób kwalifikacji skarżącej jako osoby spełniającej bądź nie warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. Z redakcji przywołanego przepisu art. 37K wynika zaś iż świadczenie przedemerytalne przysługuje, osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku ( ust 1 tego przepisu) przy jednoczesnym spełnieniu ( pod warunkiem "jeżeli") jednej przesłanek określonych w poszczególnych punktach tego przepisu, muszą zatem w każdym przypadku zostać spełnione łącznie co najmniej dwie podstawy wskazane w tym przepisie .
Zadaniem organu orzekającego w sprawie było zbadanie czy w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem B. J. z dnia [...] r. skarżąca spełniała wszystkie przesłanki warunkujące przyznanie takiego świadczenia. Bezsprzecznym jest natomiast, iż w tym okresie tj po ustaniu zatrudnienia ([...] r nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z przyczyny lezącej po stronie pracodawcy) do [...] r pobierała zasiłek chorobowy, to zaś zgodnie z postanowieniami art.2 ust 1 pkt 2) lit c) wykluczało ja z kręgu bezrobotnych w rozumieniu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W tym miejscu należy zwrócić tutaj szczególną uwagę na celowościową wykładnię prawa służącą poszukiwaniu założonych w ustawie celów. Świadczenie przedemerytalne jest bowiem przewidziane dla osób które po rozwiązaniu umowy o pracę, są generalnie rzecz ujmując, pozbawione środków do życia.( por wyrok NSA z 1 .10.2001r. sygn. akt. II SA 1021/01 LEX nr 51007)
Nadto skarżąca do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres od [...] r do [...] r. (zatem ponad [...] miesięcy) wbrew dyspozycji art. 37 k ust.1 pkt 2 miała ukończone [...] lat i [...] miesięcy a okres uprawniający do emerytury wynosił w jej przypadku [...] lat [...] miesięcy i [...] dni. Nie można zatem zgodzić się z argumentacją skarżącej wybiórczo traktującą kryteria ustawowe, które precyzują okoliczności warunkujące przyznanie świadczenia poprzez wskazanie konkretnej daty okoliczności, w postaci określenia
" do dnia rozwiązania stosunku pracy". Podnoszony w skardze argument, iż do uzyskania statusu bezrobotnego doszło z dniem [...] r.pozostaje bez wpływu na prawidłowość ustaleń dokonanych przez organy orzekające w sprawie. Należy zatem uznać za błędne wnioskowanie skutkiem, którego wymogi dotyczące okresu zatrudnienia oraz wieku wnioskodawcy warunkujące uzyskanie prawa do świadczenia przedemerytalnego wiąże się z okolicznością uprzedniej rejestracji w powiatowym urzędzie pracy.
Jak wynika bowiem ze znajdującego się w aktach świadectwa pracy wystawionego przez A. Sp z o.o. rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło z dniem [...] r. Tym samym B. J. winna spełniać warunki wskazane w dalszej części tego przepisu (art. 37 K ust 1 pkt 2) w dniu rozwiązania stosunku pracy czyli [...] r. Należy zatem stwierdzić, iż okoliczność ta przesądza o zasadności- po przeprowadzonym postępowaniu wznowieniowym - odmowy uchylenia decyzji ostatecznej orzekającej o odmowie przyznania B. J. prawa do świadczenia przedemerytalnego wobec niespełnienia podstawowych przesłanek.
Należy podkreślić, że w myśl regulacji art. 37 l przywoływanej ustawy w istocie prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia, w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, jednakże przepis ten ma charakter instrukcyjny i w żaden sposób nie modyfikuje przesłanek ściśle określonych również w zakresie czasowym przepisem art. 37K ust 1.
Z przytoczonych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i brak jest podstaw do jej uchylenia , zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153 poz 1271 ze zm) orzekł jak w sentencji.