III AUa 1042/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny odrzucił apelację organu rentowego jako niedopuszczalną z powodu skierowania jej przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w części, gdyż sąd pierwszej instancji nie orzekł o całości żądania.
Organ rentowy złożył apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu, który częściowo zmienił decyzję ZUS dotyczącą należności składkowych. Sąd Apelacyjny uznał jednak apelację za niedopuszczalną, ponieważ Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania ZUS, a apelacja odnosiła się również do kwestii pominiętych w sentencji wyroku. Sąd wskazał, że w takiej sytuacji strona powinna złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku, czego organ rentowy nie uczynił.
Sprawa dotyczyła apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu, który częściowo zmienił decyzję ZUS ustalającą wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek. Sąd Okręgowy orzekł jedynie w zakresie należności za listopad 2002r. i styczeń 2003r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, rozpoznając apelację organu rentowego, stwierdził, że apelacja jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. Powodem odrzucenia było to, że Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania ZUS, a apelacja organu rentowego odnosiła się również do kwestii należności składkowych i odsetek za okresy pominięte w sentencji wyroku. Sąd Apelacyjny podkreślił, że apelacja została skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w części, a w przypadku, gdy sąd nie orzekł o całości żądania, stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c., czego organ rentowy nie uczynił. W związku z tym, Sąd Apelacyjny odrzucił apelację.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, apelacja taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny odrzucił apelację, ponieważ Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania, a apelacja odnosiła się do kwestii pominiętych w sentencji. Wskazano, że w takiej sytuacji strona powinna złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie wnosić apelację od nieistniejącego w części orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucić apelację
Strona wygrywająca
J. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. K. | osoba_fizyczna | ubezpieczona |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia niedopuszczalnej apelacji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 367
Kodeks postępowania cywilnego
Apelacja przysługuje od wyroku wydanego.
k.p.c. art. 369 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Apelacja przysługuje od wyroku wydanego.
k.p.c. art. 351 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wniosek o uzupełnienie wyroku.
u.s.u.s. art. 24 § 4
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Dotyczy przedawnienia należności składkowych.
u.s.u.s. art. 24 § 5b
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Dotyczy zawieszenia biegu terminu przedawnienia.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny dowodów i ustalenia stanu faktycznego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w części, gdyż Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania. Organ rentowy nie złożył wniosku o uzupełnienie wyroku.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego (art. 24 ust. 4 i 5b u.s.u.s.) i przepisów postępowania (art. 233 § 1 k.p.c.) dotyczące przedawnienia składek.
Godne uwagi sformułowania
apelacja jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu apelacja została skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w przypadku, gdy Sąd nie orzekł o całości żądania, stronie przysługuje prawo do złożenia (...) wniosku o uzupełnienie wyroku
Skład orzekający
Iwona Szybka
przewodniczący
Maria Padarewska - Hajn
sędzia
Jacek Zajączkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność apelacji w przypadku niepełnego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji oraz konieczność składania wniosku o uzupełnienie wyroku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, nie rozstrzyga merytorycznie kwestii przedawnienia składek.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest interesująca z perspektywy prawników procesowych ze względu na kwestię dopuszczalności apelacji w przypadku niepełnego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
“Apelacja odrzucona: Sąd nie rozstrzygnął wszystkiego, a Ty nie złożyłeś wniosku o uzupełnienie?”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: III AUa 1042/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Iwona Szybka Sędziowie: SSA Maria Padarewska - Hajn SSA Jacek Zajączkowski Protokolant: sekr. sądowy Aleksandra Słota po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. w Łodzi sprawy J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o uregulowanie należności, na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt: V U 741/10; postanawia: odrzucić apelację. Sygn. akt III AUa 1042/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 26 maja 2010r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. ustalił wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek na: ubezpieczenia społeczne za okresy: kwiecień 2000r. – czerwiec 2000r., październik – grudzień 2000r., marzec – kwiecień 2001r., listopad 2002r., styczeń 2003r. w wysokości 3.658,78 zł; - ubezpieczenie zdrowotne za grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r., listopad 2002r. w wysokości 367,79 zł; - Fundusz Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: listopad 2000r., grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r. w wysokości 103,77 zł oraz kosztów upomnienia w wysokości 17,60 zł, odsetek za zwłokę naliczonych do dnia 25 maja 2010r. od nieopłaconych w terminie składek w łącznej wysokości 6.186 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona zarzuciła błędne rozliczenie wpłat na konto ZUS, co naraża ją na powtórne zapłacenie tych samych składek. Podniosła, że z dokumentów otrzymanych z ZUS wraz z decyzją oraz z odpowiedzi na skargę wynika sprzeczność, co do rozliczeń środków i jej wpłat na konto ZUS. Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 8 maja 2012r. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za listopad 2002r. w kwocie 417,45 zł oraz za styczeń 2003r. w wysokości 433,20 zł i odsetek za zwłokę naliczanych do dnia 25 maja 2010r. od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za listopad 2002r. w kwocie 412 zł i styczeń 2003r. w kwocie 377 zł oraz ustalił wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne za listopad 2002r. w wysokości 95,88 zł oraz odsetek od tej kwoty za zwłokę naliczonych do 25 maja 2010r. w kwocie 100 zł. W apelacji Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżył niniejszy wyrok w całości, zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego: - art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych , przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że należności z tytułu składek do których uregulowania zobowiązana była ubezpieczona w tym z tytułu nieopłaconych składek na: - ubezpieczenia społeczne za okresy kwiecień 2000r. – czerwiec 2000r., październik – grudzień 2000r., marzec – kwiecień 2001r., - na ubezpieczenie zdrowotne za grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r.; - Fundusz Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: listopad 2000r., grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r. uległy przedawnieniu podczas gdy taki wniosek nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach niniejszej sprawy; - art. 24 ust.5b ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych , poprzez brak jego zastosowania i w konsekwencji błędne ustalenie, że nie wystąpiły okoliczności skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, a należności z tytułu składek uległy przedawnieniu; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. , poprzez nieuwzględnienie okoliczności wpływających na zawieszenie biegu terminu przedawnienia i bezpodstawne przyjęcie, że należności z tytułu składek za lata 2000 i 2001 uległy przedawnieniu, podczas gdy biorąc pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych sprawy, taki wniosek nie jest uprawniony. Wskazując na wyżej wymienione podstawy apelacji, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. Przedmiotem rozpoznania w sprawie z odwołania J. K. była decyzja ZUS dotycząca uregulowania zaległych należności składkowych i odsetek za okresy: kwiecień 2000r. – czerwiec 2000r., październik – grudzień 2000r., marzec – kwiecień 2001r., listopad 2002r., styczeń 2003r. Sąd Okręgowy natomiast w zaskarżonym wyroku odniósł się jedynie do kwestii należności składkowych za listopad 2002r. i styczeń 2003r. W tej sytuacji, gdy Sąd Okręgowy nie orzekł o oddaleniu odwołania w pozostałym zakresie a apelacja odnosi się także do kwestii należności składkowych i odsetek za pozostałe wskazane w zaskarżonej decyzji okresy, tj. dotyczy kwestii pominiętej w sentencji zaskarżonego wyroku, to apelacja została skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 367 k.p.c. w zw. z art. 369 § 1 k.p.c. apelacja przysługuje od wyroku wydanego, a więc istniejącego (por. post. SN z 11.09.2002r.; post. SN z 07.10.1998r. ). Wskazać przy tym należy, że w przypadku, gdy Sąd nie orzekł o całości żądania, stronie przysługuje prawo do złożenia w myśl art. 351 § 1 k.p.c. wniosku o uzupełnienie wyroku. W niniejszej sprawie organ rentowy w przewidzianym terminie wniosku takiego nie złożył. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI