III AUa 1042/12

Sąd Apelacyjny w ŁodziŁódź2013-03-15
SAOSubezpieczenia społecznenależności składkoweŚredniaapelacyjny
ZUSskładkiprzedawnienieapelacjapostanowienienieprawomocne orzeczenie

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację organu rentowego jako niedopuszczalną z powodu skierowania jej przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w części, gdyż sąd pierwszej instancji nie orzekł o całości żądania.

Organ rentowy złożył apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu, który częściowo zmienił decyzję ZUS dotyczącą należności składkowych. Sąd Apelacyjny uznał jednak apelację za niedopuszczalną, ponieważ Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania ZUS, a apelacja odnosiła się również do kwestii pominiętych w sentencji wyroku. Sąd wskazał, że w takiej sytuacji strona powinna złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku, czego organ rentowy nie uczynił.

Sprawa dotyczyła apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu, który częściowo zmienił decyzję ZUS ustalającą wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek. Sąd Okręgowy orzekł jedynie w zakresie należności za listopad 2002r. i styczeń 2003r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, rozpoznając apelację organu rentowego, stwierdził, że apelacja jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. Powodem odrzucenia było to, że Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania ZUS, a apelacja organu rentowego odnosiła się również do kwestii należności składkowych i odsetek za okresy pominięte w sentencji wyroku. Sąd Apelacyjny podkreślił, że apelacja została skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w części, a w przypadku, gdy sąd nie orzekł o całości żądania, stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c., czego organ rentowy nie uczynił. W związku z tym, Sąd Apelacyjny odrzucił apelację.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, apelacja taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację, ponieważ Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania, a apelacja odnosiła się do kwestii pominiętych w sentencji. Wskazano, że w takiej sytuacji strona powinna złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie wnosić apelację od nieistniejącego w części orzeczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucić apelację

Strona wygrywająca

J. K.

Strony

NazwaTypRola
J. K.osoba_fizycznaubezpieczona
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia niedopuszczalnej apelacji.

Pomocnicze

k.p.c. art. 367

Kodeks postępowania cywilnego

Apelacja przysługuje od wyroku wydanego.

k.p.c. art. 369 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Apelacja przysługuje od wyroku wydanego.

k.p.c. art. 351 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Wniosek o uzupełnienie wyroku.

u.s.u.s. art. 24 § 4

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Dotyczy przedawnienia należności składkowych.

u.s.u.s. art. 24 § 5b

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Dotyczy zawieszenia biegu terminu przedawnienia.

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oceny dowodów i ustalenia stanu faktycznego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Apelacja skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w części, gdyż Sąd Okręgowy nie orzekł o całości żądania. Organ rentowy nie złożył wniosku o uzupełnienie wyroku.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego (art. 24 ust. 4 i 5b u.s.u.s.) i przepisów postępowania (art. 233 § 1 k.p.c.) dotyczące przedawnienia składek.

Godne uwagi sformułowania

apelacja jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu apelacja została skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu w przypadku, gdy Sąd nie orzekł o całości żądania, stronie przysługuje prawo do złożenia (...) wniosku o uzupełnienie wyroku

Skład orzekający

Iwona Szybka

przewodniczący

Maria Padarewska - Hajn

sędzia

Jacek Zajączkowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność apelacji w przypadku niepełnego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji oraz konieczność składania wniosku o uzupełnienie wyroku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, nie rozstrzyga merytorycznie kwestii przedawnienia składek.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca z perspektywy prawników procesowych ze względu na kwestię dopuszczalności apelacji w przypadku niepełnego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Apelacja odrzucona: Sąd nie rozstrzygnął wszystkiego, a Ty nie złożyłeś wniosku o uzupełnienie?

0

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: III AUa 1042/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Iwona Szybka Sędziowie: SSA Maria Padarewska - Hajn SSA Jacek Zajączkowski Protokolant: sekr. sądowy Aleksandra Słota po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. w Łodzi sprawy J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o uregulowanie należności, na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt: V U 741/10; postanawia: odrzucić apelację. Sygn. akt III AUa 1042/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 26 maja 2010r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. ustalił wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek na: ubezpieczenia społeczne za okresy: kwiecień 2000r. – czerwiec 2000r., październik – grudzień 2000r., marzec – kwiecień 2001r., listopad 2002r., styczeń 2003r. w wysokości 3.658,78 zł; - ubezpieczenie zdrowotne za grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r., listopad 2002r. w wysokości 367,79 zł; - Fundusz Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: listopad 2000r., grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r. w wysokości 103,77 zł oraz kosztów upomnienia w wysokości 17,60 zł, odsetek za zwłokę naliczonych do dnia 25 maja 2010r. od nieopłaconych w terminie składek w łącznej wysokości 6.186 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona zarzuciła błędne rozliczenie wpłat na konto ZUS, co naraża ją na powtórne zapłacenie tych samych składek. Podniosła, że z dokumentów otrzymanych z ZUS wraz z decyzją oraz z odpowiedzi na skargę wynika sprzeczność, co do rozliczeń środków i jej wpłat na konto ZUS. Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 8 maja 2012r. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za listopad 2002r. w kwocie 417,45 zł oraz za styczeń 2003r. w wysokości 433,20 zł i odsetek za zwłokę naliczanych do dnia 25 maja 2010r. od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za listopad 2002r. w kwocie 412 zł i styczeń 2003r. w kwocie 377 zł oraz ustalił wysokość należności J. K. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne za listopad 2002r. w wysokości 95,88 zł oraz odsetek od tej kwoty za zwłokę naliczonych do 25 maja 2010r. w kwocie 100 zł. W apelacji Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżył niniejszy wyrok w całości, zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego: - art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych , przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że należności z tytułu składek do których uregulowania zobowiązana była ubezpieczona w tym z tytułu nieopłaconych składek na: - ubezpieczenia społeczne za okresy kwiecień 2000r. – czerwiec 2000r., październik – grudzień 2000r., marzec – kwiecień 2001r., - na ubezpieczenie zdrowotne za grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r.; - Fundusz Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: listopad 2000r., grudzień 2000r., marzec 2001r., kwiecień 2001r. uległy przedawnieniu podczas gdy taki wniosek nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach niniejszej sprawy; - art. 24 ust.5b ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych , poprzez brak jego zastosowania i w konsekwencji błędne ustalenie, że nie wystąpiły okoliczności skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, a należności z tytułu składek uległy przedawnieniu; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. , poprzez nieuwzględnienie okoliczności wpływających na zawieszenie biegu terminu przedawnienia i bezpodstawne przyjęcie, że należności z tytułu składek za lata 2000 i 2001 uległy przedawnieniu, podczas gdy biorąc pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych sprawy, taki wniosek nie jest uprawniony. Wskazując na wyżej wymienione podstawy apelacji, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. Przedmiotem rozpoznania w sprawie z odwołania J. K. była decyzja ZUS dotycząca uregulowania zaległych należności składkowych i odsetek za okresy: kwiecień 2000r. – czerwiec 2000r., październik – grudzień 2000r., marzec – kwiecień 2001r., listopad 2002r., styczeń 2003r. Sąd Okręgowy natomiast w zaskarżonym wyroku odniósł się jedynie do kwestii należności składkowych za listopad 2002r. i styczeń 2003r. W tej sytuacji, gdy Sąd Okręgowy nie orzekł o oddaleniu odwołania w pozostałym zakresie a apelacja odnosi się także do kwestii należności składkowych i odsetek za pozostałe wskazane w zaskarżonej decyzji okresy, tj. dotyczy kwestii pominiętej w sentencji zaskarżonego wyroku, to apelacja została skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 367 k.p.c. w zw. z art. 369 § 1 k.p.c. apelacja przysługuje od wyroku wydanego, a więc istniejącego (por. post. SN z 11.09.2002r.; post. SN z 07.10.1998r. ). Wskazać przy tym należy, że w przypadku, gdy Sąd nie orzekł o całości żądania, stronie przysługuje prawo do złożenia w myśl art. 351 § 1 k.p.c. wniosku o uzupełnienie wyroku. W niniejszej sprawie organ rentowy w przewidzianym terminie wniosku takiego nie złożył. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI