III ARN 78/95

Sąd Najwyższy1996-03-21
SAOSRodzinneprawo rodzinneWysokanajwyższy
nazwiskorozwódurząd stanu cywilnegooświadczenieprawo rodzinneSąd Najwyższyrewizja nadzwyczajnaforma czynności prawnej

Sąd Najwyższy orzekł, że oświadczenie rozwiedzionego małżonka o powrocie do nazwiska noszonego przed ślubem musi być złożone osobiście przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, a nie przez pełnomocnika czy konsula.

Sprawa dotyczyła odmowy przyjęcia przez urząd stanu cywilnego oświadczenia rozwiedzionej małżonki o powrocie do nazwiska panieńskiego, złożonego pisemnie i poświadczonego przez konsula w Meksyku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to oświadczenie za skuteczne, jednak Sąd Najwyższy, rozpoznając rewizję nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości, uchylił wyrok NSA. Sąd Najwyższy stwierdził, że przepis art. 59 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wymaga osobistego złożenia oświadczenia przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, co wyklucza działanie przez pełnomocnika lub konsula.

Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła interpretacji art. 59 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.o.), który reguluje możliwość powrotu rozwiedzionego małżonka do nazwiska noszonego przed zawarciem małżeństwa. Dobrosława K. po rozwodzie chciała powrócić do swojego panieńskiego nazwiska, składając pisemne oświadczenie z podpisem poświadczonym przez konsula Ambasady RP w Meksyku, gdzie wówczas mieszkała. Urząd Stanu Cywilnego odmówił przyjęcia tego oświadczenia, powołując się na konieczność osobistego złożenia go przed kierownikiem urzędu. Wojewoda podtrzymał tę decyzję, wskazując na brak kompetencji konsula do przyjęcia takiego oświadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) we Wrocławiu uchylił jednak decyzje administracyjne, uznając, że pisemne oświadczenie z poświadczonym podpisem, złożone przez pełnomocnika, jest wystarczające. Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną, zarzucając NSA rażące naruszenie prawa przez błędną interpretację art. 59 k.r.o. Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska Ministra Sprawiedliwości. W uzasadnieniu podkreślono, że choć co do zasady czynności prawne mogą być dokonywane przez przedstawiciela (art. 95 § 1 k.c.), to art. 59 k.r.o. stanowi wyjątek od tej reguły. Wskazano, że przepis ten wymaga osobistego działania małżonka rozwiedzionego przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, co jest ściśle związane z ustaniem małżeństwa i stanowi swoistą procedurę powrotu do poprzedniego stanu cywilnego w zakresie nazwiska. Sąd Najwyższy uznał, że nie jest wystarczające złożenie pisemnego oświadczenia, nawet z poświadczonym podpisem, ani działanie przez pełnomocnika czy konsula, gdyż przepis wprost stanowi o złożeniu oświadczenia "przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego". W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok NSA i oddalił skargę Dobrosławy K.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Oświadczenie to musi być złożone osobiście przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego.

Uzasadnienie

Art. 59 k.r.o. stanowi wyjątek od ogólnej zasady dokonywania czynności prawnych przez przedstawiciela (art. 95 § 1 k.c.). Wymaga on osobistego działania małżonka rozwiedzionego przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, co jest ściśle związane z ustaniem małżeństwa i stanowi specyficzną procedurę powrotu do poprzedniego nazwiska.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku NSA i oddalenie skargi

Strona wygrywająca

Minister Sprawiedliwości

Strony

NazwaTypRola
Dobrosława K.osoba_fizycznaskarżąca
Minister Sprawiedliwościorgan_państwowywnioskodawca rewizji nadzwyczajnej
Wojewoda W.organ_państwowyorgan administracji
Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w W.organ_państwowyorgan administracji
Zbigniew K.osoba_fizycznabyły małżonek
Prokurator Włodzimierz Skoniecznyosoba_fizycznaprokurator

Przepisy (9)

Główne

k.r.o. art. 59

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Wymaga osobistego złożenia oświadczenia przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego.

Pomocnicze

k.c. art. 95 § § 1

Kodeks cywilny

Ogólna zasada dokonywania czynności prawnych przez przedstawiciela, z zastrzeżeniem wyjątków.

Ustawa o zmianie imion i nazwisk

Ogólne reguły zmiany nazwiska.

Prawo o aktach stanu cywilnego art. 6 § ust. 1

Możliwość złożenia oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński przez pełnomocnika.

Prawo o aktach stanu cywilnego art. 22 § ust. 1

Prawo o aktach stanu cywilnego art. 62 § ust. 1 pkt 5

Wpisanie ustalonego nazwiska do aktu małżeństwa.

Ustawa o funkcjach konsulów PRL art. 26 § ust. 1

Określa czynności konsula z zakresu rejestracji stanu cywilnego.

k.p.a. art. 207 § § 5

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do wniesienia rewizji nadzwyczajnej.

k.p.c. art. 422 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 59 k.r.o. wymaga osobistego złożenia oświadczenia o powrocie do poprzedniego nazwiska przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Oświadczenie złożone przez pełnomocnika lub konsula nie jest skuteczne w świetle art. 59 k.r.o. Jest to szczególna procedura związana z ustaniem małżeństwa, odmienna od ogólnych zasad zmiany nazwiska.

Odrzucone argumenty

Pisemne oświadczenie z poświadczonym podpisem konsula, złożone przez pełnomocnika, jest wystarczające do powrotu do poprzedniego nazwiska. NSA prawidłowo zinterpretował przepisy prawa.

Godne uwagi sformułowania

oświadczenie małżonka rozwiedzionego o powrocie do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa nie może być dokonane przez pełnomocnika jest to szczególna procedura umożliwiająca restytucję tego stanu rzeczy, który istniał - w zakresie nazwiska - przed zawarciem małżeństwa nie chodzi tu o sytuacje, w których wystarcza złożenie określonego dokumentu "do" określonego organu.

Skład orzekający

Janusz Łętowski

przewodniczący

Kazimierz Jaśkowski

sędzia

Adam Józefowicz

sędzia

Jerzy Kwaśniewski

sprawozdawca

Andrzej Wróbel

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 59 k.r.o. w zakresie wymogu osobistego złożenia oświadczenia o powrocie do nazwiska po rozwodzie."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji powrotu do nazwiska po rozwodzie i wymogu osobistego stawiennictwa przed kierownikiem USC.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne są formalne wymogi w prawie rodzinnym i jak drobne niedopatrzenie proceduralne może prowadzić do oddalenia wniosku, mimo dobrej woli strony.

Czy można wrócić do panieńskiego nazwiska po rozwodzie bez osobistej wizyty w urzędzie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Wyrok z dnia 21 marca 1996 r. III ARN 78/95 Oświadczenie małżonka rozwiedzionego o powrocie do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa musi być złożone osobiście przed kierow- nikiem urzędu stanu cywilnego (art. 59 K.r.o.). Przewodniczący SSN: Janusz Łętowski, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski, Adam Józefowicz, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel, Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Włodzimierza Skoniecznego, po roz- poznaniu w dniu 21 marca 1996 r. sprawy ze skargi Dobrosławy K. na decyzję Woje- wody W. z dnia 23 sierpnia 1994 r. [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia oświadczenia o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem małżeństwa, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Admi- nistracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 1995 r. [...]. 1) u c h y l i ł zaskarżony wyrok, 2) o d d a l i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Dobrosława Kl. przez oświadczenie złożone w dniu 26 listopada 1977 r. w Urzędzie Stanu Cywilnego w W. przy zawarciu małżeństwa ze Zbigniewem K. przybrała nazwisko męża. Małżeństwo to wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 19 kwietnia 1994 r. zostało rozwiązane przez rozwód. W dniu 25 lipca 1994 r. do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. wpłynął wniosek Dobrosławy K. o przyjęcie jej pisemnego oświadczenia z dnia 13 czerwca 1994 r. o powrocie do nazwiska "Kl.", które nosiła przed zawarciem małżeństwa. Oświadczenie to zostało sporządzone w Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w M. z poświadczeniem własnoręczności podpisu Dobrosławy K. gdyż - jak podano we wniosku - obecnie mieszka ona w Meksyku i nie może w wymaganym terminie tj. do dnia 11 sierpnia 1994 r. przyjechać do Polski. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w W. decyzją z dnia 27 lipca 1994 r. - odmówił wpisania do aktu małżeństwa [...] oświadczenia wnioskodawczyni o powrocie do nazwiska Kl., noszonego przed zawarciem małżeństwa. W uzasadnieniu tej decyzji wyrażony został pogląd, że - zgodnie z art. 59 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - aby można było uznać, iż oświadczenie małżonka rozwiedzionego złożone zostało przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, powinien on być obecny przy złożeniu tego oświadczenia i jego przyjęcie potwierdzić podpisem. Kierownik Wydziału Konsularnego Ambasady RP nie ma uprawnień do przyjęcia takiego oświadczenia i dokument taki nie może stanowić podstawy do uczynienia adnotacji w akcie małżeństwa. Wojewoda W. decyzją z dnia 23 sierpnia 1994 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, dodając, że przepis art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów PRL (Dz. U. Nr 9, poz. 34) określa jakie czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego, spośród czynności należących do właściwości kierowników USC, dokonuje konsul. Przyjęcie oświadczenia o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem małżeństwa nie należy do kompetencji konsula. Po rozpoznaniu skargi Dobrosławy K. Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 26 kwietnia 1995 r. uchylił decyzje Wojewody W. i Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. Wyrok ten wynika z przyjętego przez NSA założenia, iż mający w sprawie zastosowanie przepis art. 59 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie wymaga, aby oświadczenie rozwiedzionego małżonka o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem małżeństwa, musiało być, dla jego skuteczności złożone osobiście przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cy- wilnego. Oświadczenie takie Dobrosława K., sporządziła na piśmie i osobiście podpi- sała, co nie może nasuwać wątpliwości wobec potwierdzenia własnoręczności tego podpisu przez Kierownika Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w M. Tak sporządzone oświadczenie zostało przedstawione, z zachowaniem przewidzianego terminu Kierownikowi Urzędu Stanu Cywilnego przez właściwie umo- cowanego pełnomocnika. W tych okolicznościach NSA uznał, że Dobrosława K. dopeł- niła warunków określonych w powołanym art. 59 k.r.i o. oraz w art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 22 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. Nr 36, poz. 190 ze zm.) dla przyjęcia i zarejestrowania oświadczenia o powrocie do nazwiska, które nosiła przed zawarciem małżeństwa. Minister Sprawiedliwości w rewizji nadzwyczajnej zarzucił rażące naruszenie art. 207 § 5 k.p.a. w związku z art. 59 k.r. i o., z którego - zdaniem Ministra - jednoznacznie wynika, że osoba składająca przedmiotowe oświadczenie obowiązana jest uczynić to osobiście przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Brak jest bowiem regulacji odmiennej, z której - jak to ma miejsce w zakresie oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński (art. 6 k.r. i o.) - wynikałaby możliwość działania przez pełnomocnika. Wniosek rewizji nadzwyczajnej dotyczył uchylenia zaskarżonego wyroku i od- dalenie skargi Dobrosławy K. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do wynikającej z art. 95 § 1 k.c. ogólnej zasady czynności prawne mogą być dokonywane przez przedstawiciela. Jednakże w tym samym przepisie znaj- duje się zastrzeżenie wyjątków przewidzianych w ustawie albo wynikających z właściwości czynności prawnej. Sąd Najwyższy podziela wyrażony przez Ministra Sprawiedliwości pogląd, że przewidziane w art. 59 k.r.i o. oświadczenie małżonka rozwiedzionego o powrocie do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa nie może być dokonane przez pełnomocnika. Z regulacji tej wynika bowiem, że czynności zainteresowanego małżon- ka, które muszą być podjęte dla spowodowania zmiany nazwiska, zostały określone w sposób wskazujący na osobiste działanie przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Chodzi tu o wypadek zmiany nazwiska, ściśle związany z ustaniem małżeństwa. Jest to szczególna procedura umożliwiająca restytucję tego stanu rzeczy, który istniał - w zakresie nazwiska - przed zawarciem małżeństwa. Zgodnie z art. 25 k.r. i o. małżonkowie mogą przy zawarciu małżeństwa w określony sposób zmienić swoje dotychczasowe nazwisko i tak ustalone nowe nazwisko podlega na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. Nr 36, poz. 180) wpisaniu do aktu małżeństwa. Z kolei po ustaniu małżeństwa na skutek orzeczonego rozwodu ustawodawca przewidział ściśle sformalizowaną i połączoną z prowadzeniem czynności stanu cywilnego, procedurę umożliwiającą małżonkowi rozwiedzionemu powrót do poprzedniego nazwiska. Jest to procedura swoista zmiany nazwiska w porównaniu z ogólnymi regułami, które w sprawie zmiany nazwiska zostały określone w ustawie z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk (jednolity tekst: Dz. U. z 1963 r., Nr 59, poz. 328). Zgodnie z art. 59 k.r. i o. w ciągu trzech miesięcy od chwili uprawomocnienia się orzeczenia rozwodu małżonek rozwiedziony, który wskutek zawarcia małżeństwa zmienił swoje dotychczasowe nazwisko, może przez oświadczenie złożone przed kie- rownikiem urzędu stanu cywilnego powrócić do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa. Ma to więc być "oświadczenie" którego elementem formalnym jest złożenie go przed określonym organem. Z tego względu nie jest wystarczająca prze- prowadzona przez Naczelny Sąd Administracyjny analiza oświadczenia Dobrosławy K. co do zachowania warunków przewidzianych dla formy pisemnej. Zwrócić przy tym należy uwagę na to, że ustawodawca w art. 59 k.r. i o. zamieścił wymaganie, ażeby oświadczenie, o którym mowa zostało złożone "przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego", a więc nie chodzi tu o sytuacje, w których wystarcza złożenie określonego dokumentu "do" określonego organu. Wobec odrębności omawianej regulacji i jej ścisłego związania z instytucjami prawnymi z zakresu prawa rodzinnego słusznie zauważono w rewizji nadzwyczajnej, że w obrębie tego prawa przewidziane zostały szczególne uprawnienia ustawowe, np. w art. 6 k.r. i o., do złożenia określonego oświadczenia przez pełnomocnika. Natomiast konsekwentnie takiego upoważnienia nie przewiduje regulacja procedury powrotu do poprzedniego nazwiska małżonka rozwiedzionego. Z powyższych przyczyn uznając, że wykazane zostały podstawy rewizji nadz- wyczajnej, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku (art. 422 § 1 k.p.c.). ========================================