Sygn. akt III A Pz 14/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Irena Różańska Dorosz Sędziowie: SSA Maria Pietkun SSO del. Ireneusz Lejczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. F. przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. o uchylenie decyzji na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Okręgowego VII Wydziału Pracy we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt VII P 132/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 lutego 2012 r. w punkcie I na podstawie art. 199 § 1 pkt.2 kpc odrzucił pozew S. F. przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. i w punkcie II w oparciu o art. 102 kpc odstąpił od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. S. F. złożył zażalenie od punktu I powyższego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 199 § 1 pkt.2 kpc i art. 262 pkt. 1 i 2 kp przez ich błędna wykładnię. Nadto domagał się przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o sygn. IV P 480/11 i akt sprawy o sygn. VII P 70/11 i dowodu z zeznań stron, na okoliczność błędnego pouczenia przez stronę pozwaną, iż sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w Oleśnicy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie S. F. jest bezzasadne. Zgodnie z art. 199 §1 pkt 2 kpc sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Zatem w świetle tego przepisu odrzucenie pozwu jest obligatoryjne w przypadku, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku. Przy czym samo wniesienie pozwu nie wywołuje jeszcze stanu sprawy w toku. Skutek ten wywołuje dopiero moment doręczenia pozwu stronie przeciwnej. Od tej bowiem chwili zgodnie z art. 192 pkt 1 kpc niedopuszczalne jest wszczęcie pomiędzy tymi samymi stronami nowego postępowania o to samo roszczenie, a wniesiony później pozew w oparciu o art. 199 §1 pkt 2 kpc ulega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że S. F. przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. złożył dwa pozwy o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 4 kwietnia, w której nie uwzględniono jego sprzeciwu od oceny okresowej sporządzonej w dniu 17 marca 2011 r. S. F. pierwszy pozew złożył za pośrednictwem poczty w dniu 15 kwietnia 2011 r. (k. 8 akt niniejszej sprawy) do Sądu Rejonowego w Oleśnicy, a drugi złożył osobiście w dniu 18 kwietnia 2011 r. do Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu. Jak wyżej wskazano samo wniesienie pozwu nie decyduje jeszcze o zawisłości sprawy, dopiero doręczenie odpisu pozwu stronie przeciwnej ten skutek wywołuje. Zatem istotne jest ustalenie, w której sprawie pozew został wcześniej doręczony Urzędowi Skarbowemu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pozew złożony do Sądu Rejonowego w Oleśnicy, z uwagi na likwidację Wydziału Pracy, został przekazany Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia Śródmieścia IV Wydziałowi Pracy, który, uznając się niewłaściwy rzeczowo, postanowieniem z dnia 24 maja 2011 r. przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu Wydziałowi VII Pracy we Wrocławiu (sygn. akt IV P 480/11). Natomiast Sąd Okręgowy we Wrocławiu pozew S. F. doręczył stronie pozwanej w dniu 17 listopada 2011 r. (k. 62 – akt sprawy). Tym samym należy uznać, że niniejsza sprawa jest w toku od dnia 17 listopada 2011 r. Odnośnie drugiej sprawy, to Sad Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2011 r. uznał się niewłaściwym rzeczowo i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu VII Wydziałowi Pracy. Sąd Okręgowy we Wrocławiu doręczył odpis pozwu Urzędowi Skarbowemu w O. w dniu 6 czerwca 2011 r. (k. 21 – akt o sygn. VII P 705/11) i następnie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. uznał się niewłaściwy rzeczowo i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu we Wrocławiu IV Wydziałowi Pracy. W świetle cytowanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że niedopuszczalne jest wszczęcie pomiędzy tymi samymi stronami nowego postępowania o to samo roszczenie, a wniesiony później pozew ulega odrzuceniu (art. 199 § 1 pkt 2). Przy czym samo wniesienie pozwu nie wywołuje stanu sprawy w toku, lecz dopiero moment jego doręczenia stronie przeciwnej. W sprawie o sygn. akt VII P 705/11 pozew został doręczony Urzędowi Skarbowemu w dniu 6 czerwca 2011 r., co oznacza, że sprawa ta zawisła wcześniej niż niniejsza sprawa, w której pozew został doręczony stronie przeciwnej w dniu 17 listopada 2011 r. Zatem prawidłowo sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie odrzucił pozew S. F. na podstawie art. 199 § 1 pkt.2 kpc . Należy podkreślić, że przesłanka sprawy w toku o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami jest przesłanką obligatoryjną odrzucenia pozwu. Skoro więc przesłanka ta zachodzi w niniejszej sprawie, to podnoszone przez skarżącego zarzuty są chybione i nie podważają słuszności rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny we Wrocławiu na podstawie art. 385 kpc oddalił zażalenie S. F. jako bezzasadne. R.S.
Pełny tekst orzeczenia
III APZ 14/12
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.