III A Uz 47/12

Sygn. akt III A Uz 47/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący SSA Barbara Ciuraszkiewicz (spr.) Sędziowie: SSA Irena Różańska-Dorosz SSA Barbara Staśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o odszkodowanie na skutek zażalenia E. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt V U 1997/11 p o s t a n a w i a: I. oddalić zażalenie, II. wniosek o podwyższenie emerytury przekazać do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. . UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Opolu odrzucił odwołanie E. G. od nieistniejącej decyzji w oparciu o art. 477 9 § 1 kpc . Wnioskodawca wniósł do Sądu Okręgowego, za pośrednictwem organu rentowego, odwołanie od nieistniejącej decyzji ZUS-u z dnia 24 sierpnia 2011 r., w którym domagał się zwrotu 576,- zł utraconych przez niego, w związku z transferem jego emerytury za sierpień 2011 r. na konto bankowe w Niemczech. Sąd Okręgowy ustalił, że E. G. pobiera emeryturę począwszy od 1994 r. W dniu 11 lipca 2011 r. ubezpieczony złożył w organie rentowym wniosek o przekazywanie jego świadczenia emerytalnego - zamiast na niemiecki (jak dotychczas) - na polski rachunek bankowy. Decyzją z 14 lipca 2011 r. ZUS przeliczył emeryturę ubezpieczonego w związku z osiągnięciem przez niego powszechnego wieku emerytalnego i podleganiem ubezpieczeniom przez ponad 30 miesięcy po dacie nabycia praw emerytalnych. W dniu 1 września 2011 r. wpłynęło do organu rentowego pismo E. G. (datowane na 24 sierpnia 2011 r.), w którym zarzucał, że pomimo założenia konta bankowego w Polsce i wniosku o przekazywanie nań emerytury, świadczenie za sierpień 2011 r. zostało przekazane na niemiecki rachunek bankowy z niekorzystnym przelicznikiem 4,23 zł za euro. Decyzją z 7 września 2011 r. Zakład wstrzymał wypłatę emerytury, by decyzją z dnia następnego wznowić jej wypłatę na konto w polskim banku. Decyzją z 8 września 2011 r. ustalono także zmianę terminu płatności emerytury na każdy 15 dzień miesiąca. W piśmie z 15 września 2011 r. zastępca dyrektora oddziału wyjaśnił ubezpieczonemu, dlaczego wypłata emerytury na rachunek w polskim banku była możliwa dopiero od września 2011 r. W tym stanie Sąd Okręgowy stwierdził, że 24 sierpnia 2011 r. ZUS nie wydał żadnej decyzji, w związku z czym E. G. nie przysługuje odwołanie do sądu ubezpieczeń społecznych. Sąd wskazał zarazem, że ubezpieczony może dochodzić odszkodowania w związku ze stratą, jaką poniósł tytułem niekorzystnego transferu, na drodze cywilnej. W zażaleniu, mylnie nazwanym apelacją, wnioskodawca zarzucił, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał jego żądania. Podniósł także naruszenie art. 477 kpc oraz przepisów art. 132 i 118 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wskazywał, że w wyniku błędnego działania organu rentowego w związku z wypłatą emerytury za sierpień 2011 r. jeszcze na konto bankowe w Niemczech, zamiast na polski rachunek bankowy, poniósł stratę w wysokości 576,94 zł. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie wnioskodawcy jest nieuzasadnione. Słusznie wskazuje Sąd I instancji, że organ rentowy nie wydał 24 sierpnia 2011 r. (jak podaje wnioskodawca) żadnej decyzji. Wnioskodawca skarży zatem decyzję nieistniejącą, w związku z czym jego odwołanie podlega odrzuceniu z mocy przepisu art. 477 9 § 1 kpc . Niesłusznie jednak stwierdził Sąd I instancji, że roszczenie wnioskodawcy ma charakter cywilny i przez ten sąd winno być oceniane. E. G. we wniosku z 15 września 2011 r. kwestionuje w zasadzie wysokości emerytury, a w szczególności domaga się jej wypłaty za sierpień 2011 r. w wyższej wysokości w związku z niekorzystnym przeliczeniem świadczenia na euro. Prawdą jest, że wnioskodawca złożył w lipcu 2011 r. wniosek o przekazywanie jego świadczenia emerytalnego - zamiast na niemiecki (jak dotychczas) - na polski rachunek bankowy. Emerytura za sierpień została jednak przekazana na rachunek niemiecki. Wnioskodawca dochodzi różnicy poniesionej przez niego w związku z niewłaściwym, jego zdaniem, przekazaniem świadczenia. Sprawa ma niewątpliwie charakter ubezpieczeniowy i Zakład winien wydać decyzję w zakresie wniosku ubezpieczonego. Przepisy dotyczące zasad wypłaty świadczeń zawierają zarówno ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 t.j.), jak i wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U.2011.237.1412). W związku z powyższym Sąd Apelacyjny zażalenie wnioskodawcy, jako nieuzasadnione, oddalił na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc , a wniosek o podwyższenie emerytury przekazał organowi rentowemu do rozpoznania.