III A Ua 1782/11

Sygn. akt III A Ua 1782/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Barbara Staśkiewicz Sędziowie: SSA Stanisława Kubica SSA Barbara Pauter (spr.) Protokolant: Adrianna Szymanowska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. we Wrocławiu sprawy z wniosku (...) Sp. z o.o. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o ubezpieczenie społeczne na skutek apelacji (...) Sp. z o.o. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt VII U 1033/11 uchyla zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 13 kwietnia 2011 r. znak: (...) i sprawę przekazuje do rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu, a co do pozostałych decyzji sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskodawca (...) sp. z o.o. w Z. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 13 kwietnia 2011 r. nr (...) stwierdzającej, że J. K. jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym i wypadkowym za okres od 5 sierpnia do 31 grudnia 2004 r. oraz od 1 lipca 2005 r. u płatnika składek (...) sp. z o.o. oraz nr (...) i nr (...) ustalającej kwoty należnych składek na wymienione ubezpieczenie oraz Fundusz Pracy za okres od 5 sierpnia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. oraz od 1 lipca 2005 r. do 28 lutego 2011 r. Wyrokiem z dnia 7 września 2011 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy oddalił odwołanie od decyzji z dnia 13 kwietnia 2011r. nr (...) i zasądził od wnioskodawcy na rzecz organu rentowego kwotę 120,- zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sąd ten ustalił, że J. K. w dniu 16 grudnia 1998 r. zawiązał spółkę z o. o. (...) w Z. Śl. wraz ze wspólnikami B. K. i A. K. . W dniu 3 lipca 2001 r. wspólnicy B. K. i A. K. sprzedali swoje udziały J. K. , który został jedynym udziałowcem spółki wpisanej do KRS w dniu 17 marca 2003 r. J. K. od 7 listopada 2002 r. do 30 września 2005 r. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w (...) Centrum (...) we W. , przy czym w okresie od 5 sierpnia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. i od 1 lipca 2005 r. do 30 września 2005 r. przebywał na urlopie bezpłatnym. Jednocześnie od 1 sierpnia 2002 r. do 31 grudnia 2002 r. i od 1 października 2005 r. podlegał ubezpieczeniom społecznym rolników jako domownik. Decyzją Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 4 lutego 2003 r. J. K. został wyłączony z ubezpieczenia społecznego rolników w związku z podjęciem zatrudnienia w (...) . Spółka (...) nie dokonała zgłoszenia J. K. jako wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. do ubezpieczeń od 1 stycznia 2003 r. oraz nie złożyła za niego żadnych dokumentów rozliczeniowych. Po przeprowadzeniu kontroli organ rentowy wydał z urzędu zaskarżone decyzję i stwierdził, że J. K. jako wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu oraz ustalił podstawę wymiaru składek na te ubezpieczenia oraz na Fundusz Pracy za okres od 5 sierpnia do 31 grudnia 2004 r. oraz od 1 lipca 2005 r. do 28 lutego 2011 r. wskazując, że na podstawie art. 8 ust. 6 pkt. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu obowiązującym od 1stycznia 2003 r., który stanowi, że za osobę prowadzącą działalność gospodarczą uważa się m.in. wspólników jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, J. K. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom w wyżej wymienionych okresach. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. W ocenie Sądu wydanie decyzji przez organ rentowy w stosunku do spółki o objęciu ubezpieczeniem J. K. , który jest jednocześnie członkiem zarządu było słuszne. Ponadto członek zarządu jako osoba fizyczna odpowiada uzupełniająco za nieopłacone składki jako osoba trzecia, gdy dłużnik bezpośredni – płatnik, a więc spółka nie zapłaciła składek, a egzekucja w stosunku do spółki była bezskuteczna. Zaskarżone decyzje są zatem prawidłowe. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego złożyła (...) Sp. z o.o. , zarzucając: 1. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 6 ust. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez jego zastosowanie, podczas gdy przepis ten został uchylony; 2. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 16 ust. 1 powołanej ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Pana J. K. jako wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością łączył ze spółką stosunek prawny wymieniony w przedmiotowym przepisie, podczas gdy tak nie było; 3. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 16 ust. 4 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z przepisu jednoznacznie wynika, że składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe osób prowadzących pozarolniczą działalność, finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni; 4. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 8 § 1 kodeksu spółek handlowych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie odesłanie do spółki osobowej nie ma żadnego uzasadnienia; 5. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 201 kodeksu spółek handlowych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy w sprawie w ogóle nie ma on zastosowania; 6. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z niego wynika, że każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych; 7. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 5 i 10 , z zastrzeżeniem ust. 2 , należy do tych osób; 8. naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 328 § 2 kodeksu postępowania cywilnego poprzez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku wszystkich jego elementów; 9. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie przepisu art. 233 § 1 k.p.c. przez sprzeczność ustaleń faktycznych ze zgromadzonym materiałem dowodowym polegających na przyjęciu, że spółka nie zapłaciła składek, a egzekucja w stosunku do spółki była bezskuteczna, co uzasadniało wydanie przez organ rentowy decyzji w stosunku do spółki o objęciu ubezpieczeniem J. K. , który był jednocześnie członkiem zarządu spółki; 10. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, a polegające na niewyczerpującym przeprowadzeniu postępowania dowodowego ( art. 227 k.p.c. ) oraz na dowolnej ocenie wiarygodności i mocy dowodów ( art. 233 § 1 k.p.c. ); 11. naruszenie prawa procesowego poprzez niezbadanie istoty sprawy dotyczącej odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 13 kwietnia 2011 r. nr (...) . Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o zmianę wyroku, polegającą na uchyleniu zaskarżonych decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 13 kwietnia 2011 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania w sprawie według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył: Apelacja wnioskodawcy jest uzasadniona. W sprawie sporna była kwestia odpowiedzialności (...) Sp. z o.o. z tytułu nieopłaconych w okresie od 5 sierpnia do 31 grudnia 2004 r. oraz od 1 lipca 2005 r. do 28 lutego 2011 r. składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe oraz Fundusz Pracy za J. K. , będącego jedynym wspólnikiem spółki. W ocenie Sądu Okręgowego za zaległości te Spółka odpowiada jako płatnik, na zasadzie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). Trafnie zarzuca w apelacji skarżąca, iż stanowisko to nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Niesporne w sprawie jest, że (...) sp. z o.o. jest spółką jednoosobową, a J. K. jest jej jedynym wspólnikiem. Na podstawie art. 8 ust. 6 pkt. 4 powołanej ustawy wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej uważa się za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą. W myśl art. 16 ust. 4 ustawy, składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe osób prowadzących pozarolniczą działalność, finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni. Zgodnie z treścią art. 4 pkt 2 ppkt. d), ubezpieczeni zobowiązani do opłacenia składek na własne ubezpieczenia społeczne, są płatnikami składek. W świetle powyższego należy zatem przyjąć, iż w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, J. K. - jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą - podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i jest płatnikiem składek z tego tytułu. Zatem decyzja ZUS-u z dnia 13.IV. 2011 r. nr (...) , stwierdzająca, iż wnioskodawca (...) Spółka z o.o. jest płatnikiem składek za J. K. prowadzącego działalność gospodarczą jest błędna i niezgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 477 14a kpc uchylił zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję ZUS z 13.IV. 2011 r. nr (...) i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu. Rozpoznając sprawę ponownie organ rentowy rozważy wydanie decyzji o objęciu J. K. ubezpieczeniem społecznym (emerytalnym, rentowym, wypadkowym) z odpowiedniego tytułu i we właściwy sposób określi płatnika składek. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ rentowy będzie miał nadal na uwadze fakt, że decyzją KRUS z dnia 4.XI. 2005 r. o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników wnioskodawca podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników od IV kwartału 2005 r. (jako domownik). Do opłacania składek z tego tytułu w/w decyzją została zobowiązana G. K. . W pozostałym zakresie wyrok Sądu Okręgowego podlega uchyleniu na podstawie art. 386 § 4 kpc . Sąd Okręgowy nie zawarł bowiem w wyroku decyzji z dnia 13.IV. 2011 r., r. (...) i (...) , mimo że sprawy VII U 1034/11 i VII U 1035/11 połączył do wspólnego rozpoznania ze sprawą VII U 1033/11, a z uzasadnienia wyroku wynika, że w zakresie tych decyzji również rozstrzygał. Mając to na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji, na mocy art. 386 § 4 kpc i art. 477 14a kpc .