III A Ua 1079/12

Sygn. akt III A Ua 1079/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Irena Różańska-Dorosz Sędziowie: SSA Janina Cieślikowska (spr.) SSA Maria Pietkun Protokolant: Karolina Sycz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. we Wrocławiu sprawy z wniosku L. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o waloryzację emerytury na skutek apelacji L. R. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 13 czerwca 2012 r. sygn. akt V U 1064/12 oddala apelację. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił odwołanie L. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 1 marca 2012 r. waloryzującej przysługujące wnioskodawcy świadczenie emerytalne. Sąd ten ustalił, że L. R. pobiera emeryturę przyznaną mu decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. . Emerytura ta do dnia 29 lutego 2012 r. wynosiła 3.448,67 zł. Decyzją z dnia 1 marca 2012 r. organ rentowy zwaloryzował przysługujące wnioskodawcy świadczenie przez dodanie do kwoty emerytury przysługującej na dzień 29 lutego 2012 r. kwoty 71,- zł. Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. Organ emerytalny ustalając wysokość świadczenia emerytalnego poprzez zwaloryzowanie dotychczasowej wysokości świadczenia emerytalnego kwotą 71,- zł wydał decyzję zgodną z art. 4 ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 118). Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa. W razie stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności powyższego unormowania zasad waloryzacji w 2012 r. przepis art. 401 1 kpc będzie stanowić podstawę do skargi o wznowienie postępowania. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego złożył wnioskodawca, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 czerwca 2001 r. Podniósł, że waloryzacja kwotowa jest sprzeczna z celem waloryzacji, jakim jest zachowanie realnej wartości przyznanych świadczeń. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie jego odwołania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja wnioskodawcy jest nieuzasadniona. Trafnie wskazał Sąd Okręgowy, iż dokonana zaskarżoną decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. waloryzacja przysługującego wnioskodawcy świadczenia emerytalnego była zgodna z przepisami ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz.118). W myśl art. 4 ust. 1 powołanej ustawy w 2012 r. waloryzacja od dnia 1 marca polega na dodaniu do kwoty świadczenia, w wysokości przysługującej w dniu 29 lutego 2012 r., kwoty waloryzacji w wysokości 71,- zł. Zaskarżona decyzja organu rentowego jest zatem prawidłowa. Istotnie ustawa z dnia 13 stycznia 2012 r., z uwagi na szereg wątpliwości z nią związanych, została przedłożona Trybunałowi Konstytucyjnemu, celem jej oceny pod względem zgodności z Konstytucją . Należy jednak podkreślić, iż Sąd rozpoznając odwołanie wnioskodawcy zobligowany był wydać orzeczenie według stanu prawnego obowiązującego na dzień wyrokowania. Skutkowało to oddaleniem odwołania. Jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy, w przypadku orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności ustawy z dnia 13 stycznia 2012 r. z Konstytucją wnioskodawca będzie uprawniony do złożenia skargi o wznowienie postępowania w oparciu o art. 401 1 kpc . Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny oddalił apelację wnioskodawcy na podstawie art. 385 kpc .