III A Pz 14/12
Podsumowanie
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu pozwu, uznając, że sprawa o to samo roszczenie była już w toku.
Powód S. F. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu pozwu przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. o uchylenie decyzji. Zarzucał naruszenie przepisów dotyczących odrzucenia pozwu, gdy sprawa jest w toku. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za bezzasadne, wskazując, że zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 kpc, pozew podlega odrzuceniu, jeśli o to samo roszczenie między tymi samymi stronami sprawa jest w toku. Ustalono, że wcześniejszy pozew powoda został doręczony stronie pozwanej wcześniej, co skutkowało zawisłością sprawy.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpatrywał zażalenie powoda S. F. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2012 r., które odrzuciło pozew przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. o uchylenie decyzji. Powód zarzucił błędną wykładnię art. 199 § 1 pkt 2 kpc i art. 262 pkt 1 i 2 kp, twierdząc, że sąd pierwszej instancji niesłusznie odrzucił pozew, mimo że sprawa nie była jeszcze prawomocnie osądzona ani w toku. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie, opierając się na art. 199 § 1 pkt 2 kpc, który stanowi, że sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku. Sąd wyjaśnił, że stan sprawy w toku powstaje z chwilą doręczenia pozwu stronie przeciwnej. Analizując akta, Sąd Apelacyjny ustalił, że powód złożył dwa pozwy dotyczące tej samej kwestii. Pierwszy pozew, złożony do Sądu Rejonowego w Oleśnicy, został przekazany do Sądu Okręgowego we Wrocławiu (sygn. akt VII P 132/11) i doręczony stronie pozwanej 17 listopada 2011 r. Drugi pozew, złożony do Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia, został przekazany do Sądu Okręgowego we Wrocławiu (sygn. akt VII P 705/11) i doręczony stronie pozwanej 6 czerwca 2011 r. Ponieważ drugi pozew został doręczony wcześniej, Sąd Apelacyjny uznał, że sprawa o sygn. akt VII P 705/11 była już w toku w momencie wniesienia pozwu w niniejszej sprawie (sygn. akt VII P 132/11), co uzasadniało odrzucenie pozwu przez sąd pierwszej instancji.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 kpc, odrzucenie pozwu jest obligatoryjne, gdy sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku. Stan sprawy w toku powstaje z chwilą doręczenia pozwu stronie przeciwnej, a nie z chwilą jego wniesienia. W analizowanej sprawie ustalono, że wcześniejszy pozew powoda został doręczony stronie pozwanej wcześniej, co skutkowało zawisłością sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Urzędowi Skarbowemu w O.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. F. | osoba_fizyczna | powód |
| Urzędowi Skarbowemu w O. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 199 § § 1 pkt.2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
k.p.c. art. 199 § § 1 pkt.2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
k.p.c. art. 192 § pkt. 1
Kodeks postępowania cywilnego
Niedopuszczalne jest wszczęcie pomiędzy tymi samymi stronami nowego postępowania o to samo roszczenie.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.
k.p.c. art. 262 § pkt. 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące właściwości sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami była już w toku w momencie wniesienia niniejszego pozwu, co uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 kpc.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 199 § 1 pkt 2 kpc i art. 262 pkt 1 i 2 kp przez błędną wykładnię. Domaganie się przeprowadzenia dowodu z akt innych spraw i zeznań stron na okoliczność błędnego pouczenia o właściwości sądu.
Godne uwagi sformułowania
samo wniesienie pozwu nie wywołuje jeszcze stanu sprawy w toku. Skutek ten wywołuje dopiero moment doręczenia pozwu stronie przeciwnej. niniejsza sprawa jest w toku od dnia 17 listopada 2011 r. pozwolenie jest obligatoryjne w przypadku, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku.
Skład orzekający
Irena Różańska Dorosz
przewodniczący
Maria Pietkun
sędzia
Ireneusz Lejczak
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie momentu zawisłości sprawy w kontekście art. 199 § 1 pkt 2 kpc oraz konsekwencji doręczenia pozwu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dwóch pozów o to samo roszczenie i ustalenia, który z nich został wcześniej doręczony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowy aspekt proceduralny dotyczący zawisłości sprawy, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Kiedy pozew jest naprawdę 'w toku'? Kluczowa data to doręczenie, nie złożenie!”
Sektor
administracyjne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III A Pz 14/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Irena Różańska Dorosz Sędziowie: SSA Maria Pietkun SSO del. Ireneusz Lejczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. F. przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. o uchylenie decyzji na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Okręgowego VII Wydziału Pracy we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt VII P 132/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 lutego 2012 r. w punkcie I na podstawie art. 199 § 1 pkt.2 kpc odrzucił pozew S. F. przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. i w punkcie II w oparciu o art. 102 kpc odstąpił od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. S. F. złożył zażalenie od punktu I powyższego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 199 § 1 pkt.2 kpc i art. 262 pkt. 1 i 2 kp przez ich błędna wykładnię. Nadto domagał się przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o sygn. IV P 480/11 i akt sprawy o sygn. VII P 70/11 i dowodu z zeznań stron, na okoliczność błędnego pouczenia przez stronę pozwaną, iż sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w Oleśnicy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie S. F. jest bezzasadne. Zgodnie z art. 199 §1 pkt 2 kpc sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Zatem w świetle tego przepisu odrzucenie pozwu jest obligatoryjne w przypadku, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku. Przy czym samo wniesienie pozwu nie wywołuje jeszcze stanu sprawy w toku. Skutek ten wywołuje dopiero moment doręczenia pozwu stronie przeciwnej. Od tej bowiem chwili zgodnie z art. 192 pkt 1 kpc niedopuszczalne jest wszczęcie pomiędzy tymi samymi stronami nowego postępowania o to samo roszczenie, a wniesiony później pozew w oparciu o art. 199 §1 pkt 2 kpc ulega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że S. F. przeciwko Urzędowi Skarbowemu w O. złożył dwa pozwy o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 4 kwietnia, w której nie uwzględniono jego sprzeciwu od oceny okresowej sporządzonej w dniu 17 marca 2011 r. S. F. pierwszy pozew złożył za pośrednictwem poczty w dniu 15 kwietnia 2011 r. (k. 8 akt niniejszej sprawy) do Sądu Rejonowego w Oleśnicy, a drugi złożył osobiście w dniu 18 kwietnia 2011 r. do Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu. Jak wyżej wskazano samo wniesienie pozwu nie decyduje jeszcze o zawisłości sprawy, dopiero doręczenie odpisu pozwu stronie przeciwnej ten skutek wywołuje. Zatem istotne jest ustalenie, w której sprawie pozew został wcześniej doręczony Urzędowi Skarbowemu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pozew złożony do Sądu Rejonowego w Oleśnicy, z uwagi na likwidację Wydziału Pracy, został przekazany Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia Śródmieścia IV Wydziałowi Pracy, który, uznając się niewłaściwy rzeczowo, postanowieniem z dnia 24 maja 2011 r. przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu Wydziałowi VII Pracy we Wrocławiu (sygn. akt IV P 480/11). Natomiast Sąd Okręgowy we Wrocławiu pozew S. F. doręczył stronie pozwanej w dniu 17 listopada 2011 r. (k. 62 – akt sprawy). Tym samym należy uznać, że niniejsza sprawa jest w toku od dnia 17 listopada 2011 r. Odnośnie drugiej sprawy, to Sad Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2011 r. uznał się niewłaściwym rzeczowo i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu VII Wydziałowi Pracy. Sąd Okręgowy we Wrocławiu doręczył odpis pozwu Urzędowi Skarbowemu w O. w dniu 6 czerwca 2011 r. (k. 21 – akt o sygn. VII P 705/11) i następnie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. uznał się niewłaściwy rzeczowo i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu we Wrocławiu IV Wydziałowi Pracy. W świetle cytowanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że niedopuszczalne jest wszczęcie pomiędzy tymi samymi stronami nowego postępowania o to samo roszczenie, a wniesiony później pozew ulega odrzuceniu (art. 199 § 1 pkt 2). Przy czym samo wniesienie pozwu nie wywołuje stanu sprawy w toku, lecz dopiero moment jego doręczenia stronie przeciwnej. W sprawie o sygn. akt VII P 705/11 pozew został doręczony Urzędowi Skarbowemu w dniu 6 czerwca 2011 r., co oznacza, że sprawa ta zawisła wcześniej niż niniejsza sprawa, w której pozew został doręczony stronie przeciwnej w dniu 17 listopada 2011 r. Zatem prawidłowo sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie odrzucił pozew S. F. na podstawie art. 199 § 1 pkt.2 kpc . Należy podkreślić, że przesłanka sprawy w toku o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami jest przesłanką obligatoryjną odrzucenia pozwu. Skoro więc przesłanka ta zachodzi w niniejszej sprawie, to podnoszone przez skarżącego zarzuty są chybione i nie podważają słuszności rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny we Wrocławiu na podstawie art. 385 kpc oddalił zażalenie S. F. jako bezzasadne. R.S.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę