SNO 37/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego, uznając, że prawomocny wyrok skazujący obwinionego sędziego stanowi podstawę do jego wznowienia.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie obwinionego G. W. na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie to zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania karnego. Po prawomocnym skazaniu G. W. przez Sąd Rejonowy, Sąd Apelacyjny podjął zawieszone postępowanie. Obwiniony kwestionował tę decyzję, wskazując na możliwość wznowienia postępowania karnego i odmienne zeznania świadków. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, podtrzymując stanowisko, że prawomocny wyrok skazujący jest wystarczającą podstawą do podjęcia postępowania dyscyplinarnego.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał zażalenie obwinionego G. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 5 marca 2015 r. o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie to zostało pierwotnie zawieszone postanowieniami z dnia 12 listopada 2007 r. i 9 czerwca 2008 r. do czasu zakończenia toczącego się wobec obwinionego postępowania karnego, w zakresie pokrywającym się z zarzucanymi mu przewinieniami służbowymi. Następnie, wyrokiem z dnia 9 października 2014 r., Sąd Rejonowy w [...] uznał G. W. za winnego zarzucanych czynów, wymierzając karę pięciu lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na dziesięć lat próby oraz zakaz zajmowania stanowiska sędziego na dziesięć lat. W związku z tym prawomocnym wyrokiem, Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne. Obwiniony G. W. złożył zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia o podjęciu postępowania. Argumentował, że skazanie w trybie art. 335 § 1 k.p.k. nie może stanowić podstawy do podjęcia postępowania, zwłaszcza w kontekście potencjalnych przesłanek do wznowienia postępowania karnego, na co miały wskazywać odmienne zeznania świadków w innej, równoległej sprawie. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny, powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 28 września 2006 r. (sygn. akt I KZP 8/06), stwierdził, że postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego. Podkreślił, że zawieszenie postępowania dyscyplinarnego jest uzasadnione do czasu ukończenia postępowania karnego, ale po zapadnięciu prawomocnego wyroku skazującego, ustaje przyczyna zawieszenia. Sąd uznał, że podnoszone przez obwinionego okoliczności nie uzasadniają dalszego zawieszenia postępowania dyscyplinarnego i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, prawomocny wyrok skazujący obwinionego sędziego w postępowaniu karnym stanowi podstawę do podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego.
Uzasadnienie
Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego. Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego do czasu zakończenia postępowania karnego jest uzasadnione, jednak po zapadnięciu prawomocnego wyroku skazującego, ustaje przyczyna zawieszenia, co pozwala na jego podjęcie. Podnoszone przez obwinionego okoliczności dotyczące potencjalnego wznowienia postępowania karnego nie są wystarczające do dalszego zawieszenia postępowania dyscyplinarnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. W. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (4)
Pomocnicze
p.u.s.p. art. 22 § 1
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Stosowany odpowiednio do zawieszenia postępowania dyscyplinarnego.
k.p.k. art. 335 § 1
Kodeks postępowania karnego
Tryb postępowania karnego, w którym zapadł wyrok skazujący obwinionego.
k.p.k. art. 22
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zawieszenia postępowania.
p.u.s.p. art. 108 § 4
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Instytucja, która mogła uzasadniać zawieszenie postępowania dyscyplinarnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawomocny wyrok skazujący obwinionego w postępowaniu karnym stanowi podstawę do podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych reguluje postępowanie dyscyplinarne niezależnie od postępowania karnego. Nie istnieją przesłanki do dalszego zawieszenia postępowania dyscyplinarnego po zapadnięciu prawomocnego wyroku skazującego.
Odrzucone argumenty
Skazanie w trybie art. 335 § 1 k.p.k. nie może stanowić podstawy podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Aktualny przebieg postępowania karnego wskazuje na zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania. Świadkowie w równoległym postępowaniu karnym zeznają odmiennie niż w postępowaniu przygotowawczym, twierdząc, że byli zmuszani.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie dyscyplinarne [...] toczy się niezależnie od postępowania karnego aktualny przebieg postępowania karnego wskazuje na zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Iwona Koper
sędzia
Anna Kozłowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego, co jest istotne dla prawników i środowiska sędziowskiego. Pokazuje relację między postępowaniem karnym a dyscyplinarnym.
“Czy wyrok karny automatycznie wstrzymuje postępowanie dyscyplinarne wobec sędziego?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt SNO 37/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2015 r. Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca) Sędziowie: SSN Iwona Koper SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu zażalenia obwinionego G. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 5 marca 2015 r., w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniami z dnia 12 listopada 2007 r. i 9 czerwca 2008 r. zawiesił postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia toczącego się wobec obwinionego G. W. postępowania karnego, cyt. „w zakresie pokrywającym się z przewinieniami służbowymi wyszczególnionymi we wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej sygn. […]”. Sąd Rejonowy w […] wyrokiem z dnia 9 października 2014 r., uznał G. W. za winnego dokonania zarzucanych mu czynów i wymierzył łączną karę pięciu lat pozbawienia wolności którą warunkowo zawiesił na okres dziesięciu lat próby, a także łącznie środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowiska sędziego na okres dziesięciu lat. Z uwagi na treść tego prawomocnego wyroku Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r., podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne. Na to postanowienie zażalenie złożył obwiniony G. W. wnosząc o jego uchylenie. Według obwinionego, cyt. „skazanie w sprawie o sygn. akt […] wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 października 2014 r. nie może stanowić podstawy podjęcia zawieszonego w sprawie […] postępowania, zwłaszcza, iż nastąpiło ono w trybie art. 335 § 1 k.p.k., a aktualny przebieg postępowania karnego wskazuje na zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania”. Obwiniony podnosi, że w toczącym się wobec pozostałych oskarżonych postępowaniu w sprawie II K 63/14, przesłuchani świadkowie zeznają odmiennie niż w postępowaniu przygotowawczym, cyt. „twierdząc, iż byli zmuszani przez przesłuchujących ich prokuratorów i agentów CBA”. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt I KZP 8/06, OSNKW 2006, z. 10, poz. 87, Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie dyscyplinarne unormowane w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) toczy się niezależnie od postępowania karnego, także w wypadku jednoczesności i podmiotowo – przedmiotowej tożsamości tych postępowań. W takiej sytuacji postępowanie dyscyplinarne należy jednak zawiesić do czasu ukończenia postępowania karnego, gdy przemawia za tym wzgląd na ekonomię procesową lub konieczność zastosowania instytucji określonej w art. 108 § 4 tego Prawa (art. 22 § 1 k.p.k. stosowany odpowiednio), chyba że wystarczające jest zarządzenie przerwy lub odroczenie rozprawy. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny zawieszając postępowanie dyscyplinarne w sprawie obwinionego G. W. kierował się właściwie poglądem wyrażonym w podanej wyżej uchwale Sądu Najwyższego. Aktualnie nie istnieje już powód zawieszenia postępowania dyscyplinarnego, gdyż wobec G. W. zapadł prawomocny wyrok skazujący, zaś podnoszone przez skarżącego okoliczności nie są tego rodzaju aby uzasadniały zawieszenie postępowania dyscyplinarnego. Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI