II ZIZ 27/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie zezwolenia na pociągnięcie sędzi do odpowiedzialności karnej, uznając wniosek za oczywiście bezzasadny.
M. C. złożyła wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędzi Sądu Rejonowego do odpowiedzialności karnej za zarzucane przestępstwa, wskazując na nieprawidłowości w prowadzonym przez nią postępowaniu cywilnym. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku jako oczywiście bezzasadnego, uznając, że zarzuty dotyczące prowadzenia postępowania dowodowego i merytorycznej wadliwości wyroku powinny być weryfikowane w drodze kontroli instancyjnej, a nie w postępowaniu karnym. Zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku zostało utrzymane w mocy.
Wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2024 r. M. C. zwróciła się do Sądu Najwyższego - Izby Odpowiedzialności Zawodowej o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. za przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., art. 191 k.k. i art. 286 k.k. Wnioskodawczyni zarzuciła sędzi nadużycia i nieprawidłowości w prowadzonym przez nią postępowaniu cywilnym (sygn. akt I C […]/22), w tym niezasadne oddalenie wniosku dowodowego o badania DNA, co doprowadziło do wadliwego oddalenia jej powództwa. Wnioskodawczyni podniosła również zarzuty formalne dotyczące niedostatecznego podpisu i opieczętowania wyroku. Sąd Najwyższy, zarządzeniem z dnia 22 października 2024 r., odmówił przyjęcia wniosku jako oczywiście bezzasadnego. M. C. wniosła zażalenie, ponawiając swoje zarzuty. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej uznał zażalenie za niezasadne. Wskazał, że zarzuty dotyczące prowadzenia postępowania dowodowego i merytorycznej oceny wyroku mieszczą się w ramach swobodnego uznania sędziowskiego i podlegają kontroli instancyjnej, a nie weryfikacji w płaszczyźnie prawnokarnej. Ponieważ wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnych dowodów uprawdopodabniających popełnienie przez sędzię przestępstw, odmowa przyjęcia wniosku jako oczywiście bezzasadnego była prawidłowa, a zaskarżone zarządzenie zostało utrzymane w mocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te nie mogą być weryfikowane w płaszczyźnie prawnokarnej, lecz powinny być poddane ocenie sądu odwoławczego w ramach kontroli instancyjnej postępowania cywilnego.
Uzasadnienie
Działalność orzecznicza sędziego opiera się na zasadzie swobodnego uznania sędziowskiego, a sposób procedowania i wyrok kończący postępowanie podlegają kontroli instancyjnej. Zarzuty dotyczące tych kwestii nie uzasadniają wszczęcia postępowania karnego przeciwko sędziemu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (utrzymał w mocy zarządzenie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. C. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| sędzia Sądu Rejonowego w […]. D. L. | osoba_fizyczna | sędzia |
| K. C. | osoba_fizyczna | strona w sprawie cywilnej |
| W. C. | osoba_fizyczna | strona w sprawie cywilnej |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 191
Kodeks karny
k.k. art. 286
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty dotyczące postępowania dowodowego i merytorycznej oceny wyroku podlegają kontroli instancyjnej, a nie weryfikacji prawnokarnej. Brak dowodów uprawdopodabniających popełnienie przestępstwa przez sędziego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące wadliwości postępowania cywilnego i wyroku powinny skutkować pociągnięciem sędziego do odpowiedzialności karnej.
Godne uwagi sformułowania
Działalność orzecznicza oparta jest bowiem m.in. na zasadzie swobodnego uznania sędziowskiego, a sposób procedowania Sądu w określonej sprawie oraz wyrok kończący to postępowanie podlega kontroli instancyjnej. nie powinny zaś być weryfikowane w płaszczyźnie prawnokarnej. nie zasługiwał na uwzględnienie wobec nieprzedstawienia przez wnioskodawczynię jakichkolwiek okoliczności i dowodów, które uprawdopodabniałyby – choćby w minimalnym stopniu – popełnienie przez sędzię D. L. przestępstw wskazanych we wniosku.
Skład orzekający
Marek Motuk
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Granice odpowiedzialności karnej sędziego a kontrola instancyjna w postępowaniu cywilnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest rozróżnienie między błędami proceduralnymi lub merytorycznymi w postępowaniu sądowym a przestępstwem, a także jakie są granice odpowiedzialności karnej sędziego.
“Czy błąd sędziego to od razu przestępstwo? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice odpowiedzialności.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II ZIZ 27/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 23 grudnia 2024 r. zażalenia M. C. na zarządzenie z dnia 22 października 2024 r. o odmowie przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2024 r. M. C. wystąpiła do Sądu Najwyższego-Izby Odpowiedzialności Zawodowej o wydanie uchwały zezwalającej na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. za działania stanowiące, jej zdaniem, przestępstwa określone w art. 231 § 1 k.k., art. 191 k.k. i art. 286 k.k. Wskazała, że przed Sądem Rejonowym w […]. prowadzona była sprawa z jej powództwa przeciwko K. C. i W. C. o uznanie za niegodnego dziedziczenia (sygn. akt I C […]/22). Skład tego Sądu tworzyła sędzia D. L.. W ocenie M. C. w toku procesu doszło do nadużyć i nieprawidłowości, polegających m.in. na niezasadnym oddaleniu wniosku dowodowego o przeprowadzenie badań DNA. W efekcie Sąd ten wyrokiem z dnia 15 maja 2023 r. oddalił jej powództwo, dokonując wadliwego rozstrzygnięcia. Wskazała ponadto, że wyrok, który został jej doręczony, nie został podpisany i opieczętowany. Zarządzeniem z dnia 22 października 2024 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L., wobec uznania tego wniosku za oczywiście bezzasadny. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła M. C.. W środku odwoławczym ponownie podniosła zarzuty dotyczące sposobu procedowania przez Sąd Rejonowy w […]. w sprawie o sygn. akt I C […]/22 oraz wadliwości merytorycznej i formalnej wydanego w tej sprawie wyroku. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz o wydanie uchwały zezwalającej na pociągnięcie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. do odpowiedzialności karnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Należy dostrzec, że okoliczności podniesione przez Skarżącą w zażaleniu koncentrują się wokół kwestii związanych z prowadzeniem postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy w […]. w sprawie o sygn. akt I C […]/22 oraz dotyczą rozstrzygnięcia dokonanego przez ten Sąd w wyroku z dnia 15 maja 2023 r. Sędzia Sądu Rejonowego w […]. D. L. orzekając we wskazanej sprawie, sprawowała wymiar sprawiedliwości, realizując uprawnienia przysługującej jej z racji pełnienia urzędu sędziego. Działalność orzecznicza oparta jest bowiem m.in. na zasadzie swobodnego uznania sędziowskiego, a sposób procedowania Sądu w określonej sprawie oraz wyrok kończący to postępowanie podlega kontroli instancyjnej. Należy więc uznać, ze zarzuty formułowane przez Skarżącą mogły zostać poddane ocenie sądu odwoławczego, nie powinny zaś być weryfikowane w płaszczyźnie prawnokarnej. Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. do odpowiedzialności karnej nie zasługiwał na uwzględnienie wobec nieprzedstawienia przez wnioskodawczynię jakichkolwiek okoliczności i dowodów, które uprawdopodabniałyby – choćby w minimalnym stopniu – popełnienie przez sędzię D. L. przestępstw wskazanych we wniosku. W tej sytuacja odmowa przyjęcia wniosku – jako oczywiście bezzasadnego – była prawidłowa, a zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. ł.n [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI