II W 895/16

Sąd Rejonowy w BrzeskuBrzesko2016-09-28
SAOSKarnewykroczenia drogoweŚredniarejonowy
wykroczenieprawo drogowealkoholprędkośćbrak uprawnieńgrzywnasąd rejonowykara

Sąd Rejonowy w Brzesku ukarał grzywną 1500 zł kierowcę, który przekroczył prędkość o 48 km/h, jechał pod wpływem alkoholu i bez uprawnień, odstępując od zakazu prowadzenia pojazdów ze względu na sytuację rodzinną obwinionego.

Sąd Rejonowy w Brzesku rozpoznał sprawę M.M. (1), który prowadził pojazd z prędkością 188 km/h w miejscu, gdzie dozwolona była prędkość 140 km/h, będąc pod wpływem alkoholu i bez uprawnień. Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych wykroczeń. Wymierzył karę grzywny w wysokości 1500 zł, odstępując jednocześnie od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych ze względu na trudną sytuację rodzinną obwinionego.

Sąd Rejonowy w Brzesku wydał wyrok w sprawie M.M. (1), który popełnił szereg wykroczeń drogowych. Obwiniony został uznany za winnego prowadzenia pojazdu z prędkością 188 km/h (o 48 km/h przekraczając dozwoloną prędkość), będąc pod wpływem alkoholu (stężenie 0,19 mg/l i 0,17 mg/l) oraz bez posiadania uprawnień do kierowania pojazdami. Sąd, wymierzając karę grzywny w wysokości 1500 zł, wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, dotychczasowy sposób życia obwinionego, jego przyznanie się do winy oraz skruchę. Jako okoliczność łagodzącą potraktowano również fakt, że obwiniony ubiegał się o prawo jazdy i nie był wcześniej karany. Sąd, kierując się zasadami współżycia społecznego i biorąc pod uwagę, że obwiniony jest jedynym żywicielem rodziny (żona i troje dzieci), odstąpił od wymierzenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, uznając, że pozbawienie go prawa jazdy mogłoby doprowadzić do utraty pracy i stanowiłoby nadmiernie dotkliwą karę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Sąd odstąpił od wymierzenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pozbawienie obwinionego prawa jazdy wiązałoby się ze znacznym utrudnieniem dotarcia do pracy i mogłoby doprowadzić do utraty zatrudnienia, co byłoby nadmiernie dotkliwą karą dla jedynego żywiciela rodziny z żoną i trójką dzieci na utrzymaniu. Pozytywna prognoza co do przestrzegania prawa przez obwinionego uzasadniała odstąpienie od zakazu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wymierzenie kary grzywny i odstąpienie od środka karnego

Strona wygrywająca

obwiniony (w zakresie odstąpienia od zakazu prowadzenia pojazdów)

Strony

NazwaTypRola
M. M. (1)osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (9)

Główne

k.w. art. 92a

Kodeks wykroczeń

PoRD art. 20 § 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

k.w. art. 94 § 1

Kodeks wykroczeń

k.w. art. 87 § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

k.w. art. 9 § 1

Kodeks wykroczeń

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 119

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.w. art. 39 § 1

Kodeks wykroczeń

k.w. art. 33

Kodeks wykroczeń

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sytuacja rodzinna i zawodowa obwinionego jako podstawa do odstąpienia od zakazu prowadzenia pojazdów. Dotychczasowa niekaralność obwinionego. Przyznanie się do winy i wyrażona skrucha.

Godne uwagi sformułowania

obwiniony stwarzał realne zagrożenie dla bezpieczeństwa w komunikacji odstąpienie od wymierzenia obwinionemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wiązałoby się ze znacznym utrudnieniem dotarcia do pracy, a nawet mogłoby doprowadzić do utraty zatrudnienia w sytuacji gdy dotychczasowy charakter i sposób życia obwinionego daje podstawę do pozytywnej prognozy i uznania, że odstąpienie od orzekania wobec obwinionego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jest uzasadnione albowiem obwiniony i tak będzie przestrzegał porządku prawnego.

Skład orzekający

Monika Wojtas-Zaleśna

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odstąpienia od zakazu prowadzenia pojazdów w szczególnych okolicznościach życiowych sprawcy wykroczenia."

Ograniczenia: Decyzja podejmowana indywidualnie w zależności od całokształtu okoliczności sprawy i sytuacji sprawcy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, że nawet w przypadku poważnych wykroczeń drogowych (prędkość, alkohol, brak uprawnień), sąd może odstąpić od obligatoryjnego środka karnego (zakazu prowadzenia pojazdów) ze względu na wyjątkową sytuację życiową sprawcy, co jest interesujące z perspektywy praktycznej i społecznej.

Prowadził 188 km/h pod wpływem alkoholu i bez prawa jazdy. Sąd odstąpił od zakazu prowadzenia pojazdów. Dlaczego?

Dane finansowe

grzywna: 1500 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 895/16 R. (...) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Brzesku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Monika Wojtas-Zaleśna Protokolant: st.sekr.sądowy Edyta Jaroszek w obecności oskarżyciela nie stawił się, zawiadomiony wokandą po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. w Brzesku sprawy M. M. (1) s. J. i M. ur. (...) w B. obwinionego o to, że: W dniu 15 maja 2016 roku około godziny 17:41 w B. , na autostradzie (...) kierując pojazdem m-ki P. o nr rej.(...) (...) przekroczył dopuszczalną prędkość o 48 km/h, to jest jechał z prędkością 188 km/h w miejscu, gdzie dozwolona prędkość wynosiła 140 km/h oraz nie posiadał do tego uprawnienia. Czynów dopuścił się będąc w stanie po użyciu alkoholu, przy stwierdzonym stężeniu I-0,19 mg/l, II-0,17 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu tj. o wykroczenie z art. 92a kw w zw. z art 20 ust.1 Ustawy PoRD, art.94 § 1 kw, art.87 § 1 kw. I. uznaje obwinionego M. M. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie, a stanowiącego wykroczenie z art.92a kw, art.94 § 1 kw, art.87 § 1 kw i za to na mocy art.87 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 1.500 (tysiąc pięćset) złotych, II. na mocy art.39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, III. na mocy art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego w całości od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania. POUCZENIE 1. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, strona, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony oraz pokrzywdzonego od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek powinien zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; treść wniosku; datę i podpis składającego pismo. Za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego przepisu. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy on całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił obwinionemu/obwinionej, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od obwinionego/obwinionej powinien również wskazywać obwinionego/obwinioną którego/której dotyczy( art. 119 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. i art. 422 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 k.p. w). 2. Od wyroku sądu pierwszej instancji służy stronom apelacja ( art. 103 § 2 k.p.w. ). b) 3. Wyrok można zaskarżyć w całości lub części ( art. 103 § 4 k.p.w. ). 4. Apelację wnosi się na piśmie w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem. b) W wypadku, gdy uzasadnienie wyroku zostało przedstawione wyłącznie w formie ustnej, apelację wnosi się na piśmie w terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty otrzymania wyroku wraz z przekładem tego uzasadnienia. Wniesienie apelacji przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku albo wniosku o przekład uzasadnienia wyroku przedstawionego w formie ustnej wywołuje skutki wskazane odpowiednio w art. 35 § 1 k.p.w. albo art. 82 § 7 k.p.w. (wniosek o uzasadnienie wyroku bądź sporządzenie przekładu uzasadnienia wyroku przedstawionego w formie ustnej, sporządzenie uzasadnienia bądź przekładu uzasadnienia przez sąd, doręczenie uzasadnienia bądź przekładu uzasadnienia) i podlega rozpoznaniu; można ją uzupełnić w terminie 7 (siedmiu) dni ( art. 105 § 1-2 k.p.w. i art. 122 § 2 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami ( art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). 5. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku ( art. 447 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 6. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych ( art. 447 § 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 7. Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego ( art. 447 § 3 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 8. 3W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia ( art. 447 § 4 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 9. Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu ( art. 447 § 5 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 10. Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy ( art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). Wyjaśnienie : W treści pouczenia, w nawiasach wskazano podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „ k.p.k. ” oznacza ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później; skrót „ k.p.w. ” oznacza ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 2013 r. poz. 395 oraz niektórych Dziennikach opublikowanych później. a) stosuje się w sprawach o wykroczenia, z wyłączeniem spraw o wykroczenia skarbowe b) uwzględnia się, o ile ustawa nie stanowi inaczej c) uwzględnia się, o ile sąd tak postanowi Sygn. akt II W 895/16 UZASADNIENIE WYROKU z dnia 28 września 2016r. w zakresie kary. Obwiniony M. M. (1) ma (...) lat. Posiada na utrzymaniu żonę i troje dzieci. Jest zatrudniony w firmie remontowo – budowlanej i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w kwocie (...) złotych. Nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Na dzień 20 maja 2016r. wyznaczono mu termin egzaminu na prawo jazdy. Nie był uprzednio karany za naruszenie przepisów drogowych. ( dowody: oświadczenie obwinionego k.12, informacja o wpisach w ewidencji kierowców k.9 ) Sąd zważył, co następuje: Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 33 kw. Sąd miał na uwadze przede wszystkim stopień społecznej szkodliwości czynu oraz dotychczasowy charakter i sposób życia obwinionego. Sąd wziął pod uwagę stopień stężenia alkoholu pod wpływem, którego obwiniony prowadził pojazd mechaniczny oraz prędkość z jaką poruszał się on po drodze mimo, iż nie posiadał do tego uprawnień. Bez wątpienia swoim zachowaniem obwiniony stwarzał realne zagrożenie dla bezpieczeństwa w komunikacji. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował fakt przyznania się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd miał na uwadze również fakt, iż stężenie alkoholu w organizmie obwinionego spadało, a do zdarzenia doszło w trakcie ubiegania się M. M. o prawo jazdy (zdarzenie miało miejsce 15 maja, a 20 maja obwiniony miał zdawać egzamin państwowy na prawo jazdy). Sąd miał na uwadze również fakt dotychczasowej niekaralności obwinionego i wyrażoną przez niego skruchę. Przy uwzględnieniu powyższych okoliczności, Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 1.500 złotych, jako adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia jego zawinienia, jak również do sytuacji majątkowej i możliwości finansowych obwinionego. Orzeczona kara grzywny w ocenie Sądu będzie wystarczająca, aby nakłonić obwinionego do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Zgodnie z treścią przepisu art. 39 § 1 kw w wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie można - biorąc pod uwagę charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy - zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary albo odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego. Podejmując decyzję o odstąpieniu od wymierzenia obwinionemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych Sąd miał przede wszystkim na uwadze fakt, iż pozbawienie go prawa jazdy nawet na najkrótszy przewidywana ustawą okres wiązałoby się ze znacznym utrudnieniem dotarcia do pracy, a nawet mogłoby doprowadzić do utraty zatrudnienia przez obwinionego, tymczasem jest on jedynym żywicielem rodziny, a na swoim utrzymaniu posiada zarówno małżonkę jak i troje dzieci. W ocenie Sądu w przedmiotowych okolicznościach poniesienie przez obwinionego takich konsekwencji byłoby karą zbyt dolegliwą, w sytuacji gdy dotychczasowy charakter i sposób życia obwinionego daje podstawę do pozytywnej prognozy i uznania, że odstąpienie od orzekania wobec obwinionego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jest uzasadnione albowiem obwiniony i tak będzie przestrzegał porządku prawnego. Dodać należy ,iż w związku z niniejszym postępowaniem od 15 maja 2016 roku M. M. (1) nie mógł przystąpić do egzaminu na prawo jazdy. Z: odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć oskarżycielowi, K. . 7 dni.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI