II W 867/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd uniewinnił kierowcę od zarzutu przekroczenia prędkości, uznając, że pomiar dokonany przez policję był nierzetelny z powodu obecności innego pojazdu na drodze pomiaru i potencjalnych wad użytego urządzenia.
Obwiniony A.Z. został oskarżony o jazdę z prędkością 70 km/h w miejscu, gdzie dozwolona była prędkość 50 km/h. Kierowca od początku kwestionował pomiar, twierdząc, że jechał z dozwoloną prędkością, a zmierzona prędkość dotyczyła innego pojazdu jadącego przed nim. Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne, wskazując na wątpliwości co do rzetelności pomiaru prędkości wykonanego policyjnym miernikiem w obecności innego pojazdu.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim rozpoznał sprawę z oskarżenia Komendanta Komisariatu Policji w R. przeciwko A.Z., obwinionemu o wykroczenie z art. 92a kw, polegające na kierowaniu samochodem z prędkością 70 km/h w miejscu, gdzie obowiązywało ograniczenie do 50 km/h. Sąd, opierając się na wyjaśnieniach obwinionego oraz zeznaniach policjantów, ustalił, że w momencie dokonywania pomiaru prędkości przez patrol policyjny, między miernikiem a pojazdem obwinionego znajdował się inny pojazd. Obwiniony od początku konsekwentnie zaprzeczał popełnieniu zarzucanego mu czynu, twierdząc, że jego prędkość nie przekraczała dozwolonej. Sąd uznał jego wyjaśnienia za wiarygodne, podkreślając brak punktów karnych u obwinionego oraz wątpliwości co do rzetelności pomiaru dokonanego policyjnym miernikiem, zwłaszcza w sytuacji, gdy na drodze pomiaru znajdował się inny pojazd. Sąd powołał się na instrukcję obsługi miernika oraz orzecznictwo sądów wskazujące na problemy z wiarygodnością pomiarów w podobnych okolicznościach. Nie stwierdzono również, aby urządzenie spełniało wszystkie wymogi formalne określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki. W związku z powyższymi wątpliwościami co do prawidłowości pomiaru, Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pomiar nie jest wiarygodny w takich okolicznościach.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obecność innego pojazdu na drodze pomiaru oraz brak rejestratora identyfikującego pojazd dyskredytują wiarygodność i rzetelność pomiaru prędkości. Dodatkowo, sąd powołał się na instrukcję obsługi miernika oraz orzecznictwo wskazujące na potencjalne wady takiego pomiaru.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
A. Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. Z. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Komendant Komisariatu Policji w R. | organ_państwowy | oskarżyciel |
Przepisy (3)
Główne
kpsw art. 118 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Obciążenie Skarb Państwa kosztami postępowania w przypadku uniewinnienia.
kw art. 92a
Kodeks wykroczeń
Przepis dotyczący przekroczenia dozwolonej prędkości.
Pomocnicze
Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym § § 5, § 6, § 9, § 12 i § 15
Przepisy określające wymogi dla urządzeń do pomiaru prędkości, których niespełnienie dyskredytuje pomiar.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obwiniony od początku kwestionował pomiar prędkości. Obecność innego pojazdu na drodze pomiaru między miernikiem a pojazdem obwinionego. Wątpliwości co do rzetelności i prawidłowości pomiaru dokonanego policyjnym miernikiem. Niespełnienie przez urządzenie pomiarowe wymogów prawnych określonych w rozporządzeniu.
Godne uwagi sformułowania
Przemawia za tym postawa obwinionego, który od początku kwestionował, by sugerowana przez policjantów – wykazana miernikiem - prędkość 70 km/h mogła być prędkością jego samochodu. Z instrukcji używania miernika prędkości [...] wynika, iż pomiar nim może nie być pomiarem prawidłowym. nie spełniał warunków § 5, § 6, § 9, § 12 i § 15 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 17.02.2014r. [...] kierowanie sprawy do opiniowania przez biegłego byłoby tylko namnażaniem kosztów i rodziłoby prowadzącą do przedawnienia ścigania czynu, przewlekłość postępowania w sprawie. nie spełnianie przez sporne urządzenie warunków przepisanych prawem, czego negatywnych skutków nie może ponosić obywatel
Skład orzekający
Wojciech Baszczyński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wiarygodność pomiarów prędkości dokonywanych policyjnymi miernikami w obecności innych pojazdów oraz wymogi formalne urządzeń pomiarowych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego typu miernika i specyficznych warunków pomiaru. Interpretacja może być zależna od szczegółów technicznych urządzenia i okoliczności sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są dowody i ich rzetelność w postępowaniu wykroczeniowym, a także jak obywatele mogą skutecznie bronić się przed potencjalnie błędnymi pomiarami policji.
“Czy policyjny pomiar prędkości zawsze jest wiarygodny? Sąd uniewinnił kierowcę z powodu wątpliwości co do metody.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt II W 867/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ O. , dnia 30listopada 2017 roku Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Baszczyński Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Pecold przy udziale J. S. z KPP w O. W. . po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia Komendanta Komisariatu Policji w R. - przeciwko: A. Z. – synowi J. i J. , urodzonemu w dniu (...) 1963 r. w O. , PESEL (...) obwinionemu o to, że: w dniu 9 maja 2017 roku około godziny 19:10 w m. Z. , na ul. (...) kierował samochodem osobowym marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) jadąc z prędkością 70 km/h miejscu administracyjnego ograniczenia prędkości do 50 km/h tj. o wykroczenie z art. 92a kw 1. Obwinionego A. Z. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 92a kw i z mocy art. 118 § 2 kpsw kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. SSR Wojciech Baszczyński Sygn. akt II W 867/17 UZASADNIENIE W dniu 09 maja 2017r. obwiniony A. Z. około godz. 19:10, na ul. (...) w Z. , prowadził samochód osobowym marki V. (...) . Poruszał się na odcinku drogi, gdzie obowiązywała prędkość maksymalna 50 km/h. Przed obwinionym poruszał się w odległości rzędu 250-300 m samochód marki O. (...) . W pewnym momencie w odległości ok. 500 m obwiniony dostrzegł patrol policyjny dokonywujący pomiaru prędkości pojazdu ręcznym urządzeniem. Obwiniony w tym czasie i dalej aż do zatrzymania go, poruszał się z ustaloną na tempomacie prędkością około 50 km/h. Jeszcze przed patrolem policyjnym kierujący samochodem O. (...) ostro przyhamował i wykonał skręt w lewo na teren posesji. Po chwili patrol policyjny w składzie (...) zatrzymał pojazd obwinionego, twierdząc iż używany przez nich do pomiaru prędkości pojazdów miernik (...) (...) wykazał prędkość pojazdu prowadzonego przez obwinionego na 70 km/h, tj. o 20 km/h większą niż dozwolona. Obwiniony od razu oświadczył policjantom, iż nie jest to prędkość jego pojazdu, iż swój pojazd prowadził z prędkością nie przekraczającą dozwolonej, iż najprawdopodobniej jest to prędkość jadącego przed nim samochodu O. (...) , i że w związku z tym odmawia przyjęcia mandatu. Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w oparciu o wyjaśnienia obwinionego A. Z. k. 29-30. Obwiniony konsekwentnie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, utrzymując tak jak przyjął to w dokonanych ustaleniach stanu faktycznego Sądu. Zdaniem Sądu, wyjaśnienia obwinionego uznać należy za wiarygodne. Przemawia za tym postawa obwinionego, który od początku kwestionował, by sugerowana przez policjantów – wykazana miernikiem - prędkość 70 km/h mogła być prędkością jego samochodu. Zdaniem Sądu, obwiniony nie miał nadto szczególnego interesu w kwestionowaniu przypisywanej mu przez policjantów prędkości z uwagi na to, że na czas kontroli nie posiadał żadnych tzw. punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wersja obwinionego, iż w czasie kiedy dokonywany był pomiar prędkości jego pojazdu przed tym pojazdem, a więc między posiadanym przez policjantów miernikiem a pojazdem obwinionego, poruszał się innym samochód - O. (...) - jest potwierdzona zeznaniami samych policjantów świadków M. B. i M. F. . Świadkowie ci utrzymywali jednak, że obwiniony dojechał do jakiegoś poprzedzającego go pojazdu już po zmierzeniu jego prędkości miernikiem U. . Zdaniem Sądu z powyższego wynika, że między miernikiem a pojazdem obwinionego jakiś jednak pojazd (samochód) poruszał się . Zeznania policjantów nie pozwalają, więc skutecznie podważyć opisu wersji zdarzenia przedstawianego przez obwinionego. Wskazywana okoliczność - poruszanie się na odcinku między używanym przez policjantów miernikiem prędkości a pojazdem obwinionego innego pojazdu - to okoliczność dyskredytująca wiarygodność i rzetelność dokonywanego wówczas pomiaru wielkości 70 km/h jako mającą być uchwyconą prędkością poruszania się pojazdu obwinionego. Z instrukcji używania miernika prędkości, jakim w czasie kontroli posługiwali się policjanci ( (...) ), której Sąd z uwagi na jej objętość nie dołącza do akt sprawy, a która jest ogólnie dostępna w źródłach internetowych (np. (...) wynika, iż pomiar nim może nie być pomiarem prawidłowym. Jednoznacznie w ten sposób wypowiadają się też internetowi komentatorzy tematu, a także sądy powszechne publikowane w wielu orzeczeniach na ich portalach urzędowych, a oparte na opiniach biegłego. Sąd sprawy niniejszej nie przekazał do zopiniowania przez biegłego z uwagi na konsekwentną postawę obwinionego i oczywistość tego, że jeśli na drodze wysłanej w kierunku konkretnego, poruszającego się przedmiotu wiązki lasera znajduje się inny poruszający się przedmiot, to gdy jednocześnie źródła lasera trzymane jest w ręku (brak stabilności) nie można mieć pewności czy jego wiązka, a w zasadzie rozchodzący się koncentrycznie na wszystkie strony strumień, odbija się od pierwszej czy też drugiej poruszającej się przeszkody. Tak samo – jak wykazują przytaczane źródła – to, że używający przedmiotowego miernika widzi w jego celowniku punkt pojazdu, w który zgodnie z instrukcją należy ,,celować” wcale nie oznacza, iż wysłany z miernika strumień lasera odbija się – trafia właśnie w ten punkt. Jest tym bardziej prawdopodobne jeśli na drodze strumienia, a ,,celowanym” pojazdem poruszają się inne pojazdy. We wskazanej sytuacji, która w rozpoznawanej sprawie jawi się bezspornie, kiedy jednocześnie miernik prędkości używany przez policjantów nie posiadał rejestratora identyfikującego pojazd, którego prędkość została zarejestrowana, a więc nie spełniał warunków § 5, § 6, § 9, § 12 i § 15 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 17.02.2014r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym […] (Dz. U z 06.03.2014r.) kierowanie sprawy do opiniowania przez biegłego byłoby tylko namnażaniem kosztów i rodziłoby prowadzącą do przedawnienia ścigania czynu, przewlekłość postępowania w sprawie. Skala bowiem kwestionowania przed sądami rzetelności pomiarów prędkości pojazdów dokonywanych przez policję przy użyciu miernika (...) (...) jest tak duża, że jedyny w Polsce biegły specjalista z tej dziedziny wydaje opinie w terminie około 1,5 roku do 2 lat, które w miarę upływu czasu i tym samym ilości spraw będą jeszcze dłuższe. To stanowisko Sąd formułuje w oparciu o informację biegłego w jednej ze spraw zawisłych przed tutejszym Sądem o sygn. II W 818/16. Zważyć również należy, że instrukcja obsługi w/w urządzenia do pomiaru prędkości wymaga zachowania szeregu innych jeszcze warunków, jak m.in. odpowiedniego kąta między miejscem użycia miernika a pojazdem, niestosowania go w pobliżu sieci energetycznych czy też metalowych znaków lub barier drogowych. Mając więc na uwadze powyższe, w tym także orzeczenia sądów, m.in. SO w Zamościu w sprawie II Ka 779/13, czy SR w Złotoryji w sprawie II W 507/13, które wydane zostały właśnie na kanwie używania przez policję takie samego urządzenia jak stosowane wobec obwinionego w sprawie niniejszej (drugie z orzeczeń oparte na opinii biegłego), których rozstrzygnięcia i tezy sąd orzekający w sprawie niniejszej w pełni podziela, a także nie spełnianie przez sporne urządzenie warunków przepisanych prawem, czego negatywnych skutków nie może ponosić obywatel – Sąd obwinionego A. Z. uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu, i kosztami postępowania w sprawie, stosownie do art. 118 § 2 kpsw, obciążył Skarb Państwa. /-/ W. B.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI