II W 802/23

Sąd Rejonowy w GrudziądzuGrudziądz2024-10-29
SAOSKarnewykroczenia drogoweNiskarejonowy
ruch drogowywykroczenienieustąpienie pierwszeństwapieszystrefa zamieszkaniagrzywnakolizja

Sąd Rejonowy w Grudziądzu skazał kierowcę za stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym poprzez nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu w strefie zamieszkania, nakładając karę grzywny.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu rozpoznał sprawę przeciwko M. M. (1), obwinionemu o stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym poprzez nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu w strefie zamieszkania, co skutkowało potrąceniem. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego czynu z art. 86 § 1 kw. W konsekwencji orzeczono karę grzywny w wysokości 1500 zł oraz zasądzono koszty postępowania.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu, Wydział II Karny, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II W 802/23 przeciwko M. M. (1), obwinionemu o wykroczenie z art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń. Zarzucono mu, że w dniu 23 maja 2023 r. około godziny 8:30 na ul. (...) kierując pojazdem K. (...) stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, nie ustępując pierwszeństwa pieszemu poruszającemu się w strefie zamieszkania, co doprowadziło do potrącenia pieszego. Sąd, po przeprowadzeniu rozpraw w dniach 11 października 2023 r., 17 stycznia 2024 r., 24 kwietnia 2024 r. i 23 października 2024 r., uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego czynu. Na mocy art. 86 § 1 kw wymierzono mu karę grzywny w wysokości 1500 zł. Dodatkowo, obwiniony został obciążony kosztami postępowania, w tym opłatą sądową w wysokości 150 zł i zryczałtowanymi wydatkami w wysokości 100 zł. Uzasadnienie wyroku opiera się na ustalonych faktach, które potwierdziły popełnienie wykroczenia, w szczególności nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu w strefie zamieszkania. Sąd ocenił dowody, w tym wyjaśnienia obwinionego, zeznania świadków (pokrzywdzonego, kierowcy pojazdu ciężarowego, funkcjonariuszy policji), notatkę urzędową, szkic miejsca zdarzenia, zdjęcia pokrzywdzonego oraz opinię sądowo-lekarską. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w których próbował przerzucić winę na pokrzywdzonego, uznając je za irracjonalne i pozbawione logiki. Odmówiono również wiarygodności twierdzeniom pokrzywdzonego o poważnych obrażeniach, które miały być wynikiem zdarzenia, opierając się na opinii biegłego medycyny sądowej. Sąd podkreślił, że w strefie zamieszkania pieszy ma bezwzględne pierwszeństwo, a kierujący pojazdem musi dostosować się do jego zachowania. Kara grzywny została uznana za dostatecznie dolegliwą, a jednocześnie możliwą do zapłacenia, uwzględniając wcześniejsze wykroczenia obwinionego oraz jego niekaralność.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kierujący pojazdem, który nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu poruszającemu się w strefie zamieszkania, popełnił wykroczenie z art. 86 § 1 kw.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że obwiniony kierował pojazdem w strefie zamieszkania i nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu, co doprowadziło do potrącenia. W strefie zamieszkania pieszy ma bezwzględne pierwszeństwo, a kierujący pojazdem musi zachować szczególną ostrożność i dostosować się do jego zachowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. M. (1)osoba_fizycznaobwiniony
A. N.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. P.osoba_fizycznaświadek
M. K.osoba_fizycznaświadek
F. K.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (2)

Główne

k.w. art. 86 § § 1

Kodeks wykroczeń

Zachowanie polegające na nieustąpieniu pierwszeństwa pieszemu poruszającemu się w strefie zamieszkania, skutkujące potrąceniem, wypełnia znamiona wykroczenia polegającego na stworzeniu zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez niezachowanie należytej ostrożności.

Pomocnicze

k.p.w. art. 119 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Podstawa prawna do orzekania o kosztach postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu w strefie zamieszkania stanowi wykroczenie z art. 86 § 1 kw. Pieszy w strefie zamieszkania ma bezwzględne pierwszeństwo. Kierujący pojazdem w strefie zamieszkania musi zachować szczególną ostrożność i dostosować się do zachowania pieszego.

Odrzucone argumenty

Obwiniony twierdził, że wina leży po stronie pokrzywdzonego, który miał celowo 'obrzeć się' o jego samochód. Pokrzywdzony twierdził, że obrażenia (zerwanie przyczepu udowego więzadła, uszkodzenia chrzęstno-kostne) były wynikiem zdarzenia.

Godne uwagi sformułowania

w strefie zamieszkania pieszy bezwzględnie ma pierwszeństwo i to kierujący pojazdem musi się do jego zachowania dostosować trudno wyobrazić sobie osobę, która z premedytacją, celowo stanęłaby na drodze jadącego samochodu i naraziła się na obrażenia ciała spowodowane najechaniem pojazdu

Skład orzekający

Agnieszka Kucińska - Stanny

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących pierwszeństwa pieszych w strefie zamieszkania i odpowiedzialności za wykroczenia drogowe."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowej interpretacji przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy powszechnego wykroczenia drogowego, ale jej wartość contentowa jest ograniczona do przypomnienia o zasadach ruchu w strefie zamieszkania.

Kierowco, pamiętaj: w strefie zamieszkania pieszy zawsze ma pierwszeństwo! Sąd Rejonowy w Grudziądzu przypomina o konsekwencjach.

0

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 802/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2024 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Kucińska - Stanny Protokolant: sekretarz sądowy Aneta Gąsiorowska w obecności oskarżyciela ---- po rozpoznaniu w dniach 11 października 2023 r., 17 stycznia 2024r., 24 kwietnia 2024r. i 23 października 2024r sprawy: M. M. (1) - syna D. i K. zd. G. , ur. (...) w G. , PESEL: (...) obwinionego o to, że: W dniu 23.05.2023 r. około godziny 8:30 na ul. (...) kierując pojazdem K. (...) o numerze rejestracyjnym (...) stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu poruszającemu się w strefie zamieszkania, w wyniku czego doszło do jego potrącenia, tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw O R Z E K A 1. Obwinionego M. M. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to, na mocy art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 1.500 zł (tysiąc pięćset złotych). 2. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem opłaty sądowej oraz 100 zł (sto złotych) tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II W 802/23 USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Obwiniony Czyn przypisany obwinionemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. M. (1) w dniu 23 maja 2023r. około godziny 8:30 na ul. (...) kierując pojazdem K. (...) o numerze rejestracyjnym (...) stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu poruszającemu się w strefie zamieszkania, w wyniku czego doszło do jego potrącenia, tj. wykroczenie z art. 86 § 1 kw; Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. M. (1) w dniu 23 maja 2023r. poruszał się swoim samochodem marki K. (...) o nr rej. (...) ul. (...) w G. , znajdującej się w strefie zamieszkania; tą samą ulicą szedł z psem, mając założone słuchawki, A. N. , w ręku trzymał telefon komórkowy, z którego korzystał; poruszał się wzdłuż krawężnika, bezpośrednio przy nim na wprost; w kierunku przeciwnym do jazdy samochodu K. , a tym samym co pieszy, jechał pojazd ciężarowy, którym kierował A. P. ; wyminął on najpierw pieszego, a potem auto obwinionego; kierujący samochodem K. , nie mając miejsca by zjechać na sąsiedni pas, który zajmował samochód ciężarowy, potrącił pieszego prawym przednim błotnikiem, przejechał jeszcze kilka metrów i zatrzymał się; wyjaśnienia M. M. (1) 55v-56v, 17-20, zeznania A. N. zeznania A. P. zeznania M. K. zeznania F. K. notatka urzędowa szkic miejsca zdarzenia 3 zdjęcia pokrzywdzonego 5-6 opinia sądowo - lekarska i uzupełniająca 116, 90-92 obwiniony był dwukrotnie ukarany mandatem za wykroczenia drogowe; M. M. nie był karany sądownie; informacja o naruszeniach przepisów ruchu drogowego 22 dane o karalności 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Obwiniony Czyn przypisany obwinionemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. M. (1) j.w. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty pokrzywdzony A. N. , widząc nadjeżdżający pojazd, specjalnie nie zmienił toru swojego ruchu by zostać potrąconym; wyjaśnienia M. M. (1) 58 uderzenie samochodu obwinionego w udo i kolano pokrzywdzonego spowodowało u tego ostatniego poważne obrażenia, min. zerwanie przyczepu udowego więzadła i uszkodzenia chrzęstno - kostne w kości udowej zeznania A. N. 57 OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia M. M. (1) Obwiniony nie zaprzeczył, że w dacie wykroczenia kierował pojazdem K. na ul. (...) ; potwierdzili to też pozostali świadkowie w sprawie, w tym pokrzywdzony oraz kierowca (...) ; zeznania A. N. Za wiarygodne Sąd przyjął zeznania pokrzywdzonego w części opisującej przebieg zdarzenia odnośnie poruszania się z psem po ulicy i nieustąpienia pierwszeństwa mu przez auto obwinionego w ten sposób, że został przez nie potrącony, co przedstawiają załączone przez niego zdjęcia; zeznania A. P. Zeznania tego świadka są wewnętrznie spójne z relacjami przedstawionymi przez strony zdarzenia i nie budzą wątpliwości co do ich wiarygodności; zeznania M. K. Funkcjonariusz policji złożył zeznania korelujące z zeznaniami jego partnera, jak też pozostałych świadków, w tym pokrzywdzonego, są one w ocenie Sądu w pełni wiarygodne; zeznania F. K. Funkcjonariusz policji złożył zeznania korelujące z zeznaniami jego partnera, jak też pozostałych świadków, w tym pokrzywdzonego, są one w ocenie Sądu w pełni wiarygodne; notatka urzędowa Dokument ten został sporządzony w dniu zdarzenia, chwilę po jego zaistnieniu, pozostaje spójny z kolejnymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie w postaci przesłuchań świadków; szkic miejsca zdarzenia Dowód ten dokumentuje miejsca, w których znajdowały się osoby uczestniczące w zdarzeniu, nie kwestionowany w sprawie, zbieżny z pozostałymi dowodami; zdjęcia pokrzywdzonego Dokumenty dowodzące, że doszło do kontaktu pomiędzy pokrzywdzonym a pojazdem obwinionego, potwierdzające relację o potrąceniu A. N. przez pojazd K. ; opinia sądowo - lekarska i uzupełniająca Dokument sporządzony przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach i doświadczeniu zawodowemu, wydany w oparciu o zawarte w sprawie dowody i dokumenty, stwierdzający brak po stronie pokrzywdzonego urazów, które mogły spowodować u pokrzywdzonego naruszenia czynności narządu ciała czy rozstroju zdrowia, logicznie tłumaczący twierdzenia. N. jako jego subiektywne dolegliwości; w ocenie Sądu opinia jasna i pełna; 1.1.1 dane o karalności Dokument pochodzący od instytucji uprawnionej do gromadzenia takich danych, nie kwestionowany w sprawie; informacja o naruszeniach przepisów ruchu drogowego Dokument pochodzący od instytucji uprawnionej do gromadzenia takich danych, nie kwestionowany w sprawie; 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia M. M. (1) Sad nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, twierdzącego, że wina leży po stronie pokrzywdzonego, gdyż powinien on kontynuować swoją drogę wzdłuż krawężnika, ale tego nie uczynił i dodatkowo celowo „obtarł się o jego samochód”; Przytoczone argumenty są zdaniem Sądu irracjonalne, a także pozbawione logiki, trudno wyobrazić sobie osobę, która z premedytacją, celowo stanęłaby na drodze jadącego samochodu i naraziła się na obrażenia ciała spowodowane najechaniem pojazdu, co sugerował w swych wyjaśnieniach obwiniony; 1.2.1 zeznania A. N. Sąd odmówił wiarygodności twierdzeniom pokrzywdzonego, że ujawnione u niego podczas badania rezonansem magnetycznym schorzenia są wynikiem zdarzenia z 23.05.2023r. na ul. (...) w G. ; przeczy temu treść opinii biegłego z dziedziny medycyny sadowej, którą sąd uznał za jasną i zupełną w tej kwestii; PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Obwiniony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem M. M. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czynu z art.86 §1 kw dopuszcza się ten, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W ocenie Sądu, na podstawie przeprowadzonych dowodów, nie ma żadnej wątpliwości, że M. M. zachowaniem swym wypełnił znamiona tego wykroczenia, nie zachował ostrożności przy prowadzeniu swojego pojazdu i nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu poruszającemu się w strefie zamieszkania. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. M. (1) 1 1 Sąd wymierzył obwinionemu grzywnę w wysokości 1500 zł, biorąc pod uwagę takie okoliczności, jak wcześniejsze ukarania za wykroczenia, a także postawę obwinionego w trakcie procesu, nie uznającego oczywistych faktów, jak znajdowanie się w obszarze zamieszkania, gdzie pieszy bezwzględnie ma pierwszeństwo i to kierujący pojazdem musi się do jego zachowania dostosować; a z drugiej strony uwzględniono jego niekaralność; grzywna w orzeczonej wysokości będzie dostatecznie dolegliwa, jednakże możliwa do zapłacenia z uwagi na możliwości finansowe obwinionego; inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W przedmiotowej sprawie Sąd nie badał kwestii zachowania pokrzywdzonego po zdarzeniu, tj. czy doszło z jego strony do kopnięcia lusterka czy też nie. Zdaniem Sądu, kwestia ta może być przedmiotem rozstrzygnięcia, ale w innym odrębnym postępowaniu, dotyczącym czynu z art. 288§1 kk , a nie art. 86§1 kw. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 O kosztach orzeczono w myśl art. 119§1 kpw . Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI