II W 776/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd uniewinnił właścicieli psów od zarzutu zakłócania ciszy nocnej, uznając, że szczekanie psów było naturalną reakcją obronną na bodźce zewnętrzne i nie stanowiło wykroczenia.
Sąd Rejonowy w Toruniu uniewinnił M. W. i J. P. od zarzutu zakłócania ciszy nocnej poprzez uciążliwe szczekanie psów w okresie od 27.02.2022 r. do 02.03.2022 r. Sąd uznał, że szczekanie psów było naturalną reakcją obronną na obecność obcych osób lub dzikich zwierząt, a nie celowym działaniem mającym na celu zakłócenie spokoju. Właściciele dbali o zwierzęta, a szczekanie było krótkotrwałe i spowodowane konkretnymi bodźcami. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Sąd Rejonowy w Toruniu, w składzie przewodniczący SSR Marek Tyciński, wydał wyrok uniewinniający M. W. i J. P. od zarzucanego im wykroczenia z art. 10 ust. 2a Ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, polegającego na nieeliminowaniu uciążliwego szczekania psów i zakłócaniu ciszy nocnej w okresie od 27 lutego do 2 marca 2022 roku. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na zeznaniach świadków oraz wyjaśnieniach obwinionych, uznając je za wiarygodne. Ustalono, że psy obwinionych, choć szczekały, robiły to w sposób naturalny, reagując na obecność obcych osób, dzikich zwierząt lub w celu obrony posesji i drobiu. Sąd podkreślił, że szczekanie było krótkotrwałe i nie stanowiło nadmiernej uciążliwości dla otoczenia, w przeciwieństwie do twierdzeń pokrzywdzonej A. Z. Zeznania sąsiadów, w tym M. O., M. W. (2) oraz funkcjonariusza Policji S. O., potwierdziły, że szczekanie psów nie było uciążliwe, a ewentualne reakcje psów były krótkie i związane z obecnością właścicieli lub konkretnymi bodźcami. Sąd uznał, że zachowanie obwinionych nie wypełniło znamion wykroczenia ze względu na nieszkodliwość społeczną czynu oraz naturalny charakter reakcji psów. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, uciążliwe szczekanie psów, będące naturalną reakcją obronną na bodźce zewnętrzne, nie stanowi wykroczenia z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, jeśli nie wypełnia znamion czynu o społecznej szkodliwości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że szczekanie psów było naturalną reakcją obronną na obecność obcych osób lub dzikich zwierząt, a nie celowym działaniem mającym na celu zakłócenie spokoju. Psy były zadbane, a szczekanie było krótkotrwałe i spowodowane konkretnymi bodźcami. Zeznania świadków potwierdziły brak nadmiernej uciążliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
obwinieni
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| J. P. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| A. Z. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| M. K. | osoba_fizyczna | narzeczony pokrzywdzonej |
Przepisy (3)
Główne
u.u.c.p.g. art. 10 § ust. 2a
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Przepis ten dotyczy obowiązku właścicieli posesji do eliminowania uciążliwego szczekania psów, które zakłóca ciszę i spoczynek nocny.
Pomocnicze
uchwała Rady Gminy O. art. 23
Uchwała Rady Gminy O.
Szczegółowe regulacje dotyczące zakłócania ciszy i spoczynku nocnego na terenie gminy.
k.p.w. art. 119 § § 2 pkt 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania w przypadku uniewinnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Szczekanie psów było naturalną reakcją obronną na bodźce zewnętrzne. Szczekanie było krótkotrwałe i spowodowane konkretnymi przyczynami. Brak nadmiernej uciążliwości dla otoczenia. Psy były zadbane i miały zapewnione odpowiednie warunki. Nieszkodliwość społeczna czynu.
Odrzucone argumenty
Uciążliwe szczekanie psów zakłócało ciszę i spoczynek nocny.
Godne uwagi sformułowania
psy są przyzwyczajone do swojego terenu i go bronią, jak również ich właścicieli mieszkanie na wsi wiąże się z pewnymi konsekwencjami takimi, jak np. ryczenie krów czy woń obornika
Skład orzekający
Marek Tyciński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wykroczeń związanych z zakłócaniem spokoju przez zwierzęta domowe oraz ocena uciążliwości szczekania psów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i lokalnych przepisów (uchwała rady gminy).
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o wykroczeniach w kontekście życia wiejskiego i relacji sąsiedzkich, co może być interesujące dla prawników zajmujących się prawem wykroczeniowym i cywilnym.
“Czy szczekanie psa to zawsze wykroczenie? Sąd wyjaśnia granice uciążliwości.”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyRsow 2/2022 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Marek Tyciński Protokolant st. sekr. sądowy Marcin Szymczak w obecności oskarżyciela publicznego ------------------------------------ po rozpoznaniu dnia 5 10 2023 r. , 9 listopada 2023r., 12 grudnia 2024r., 25 stycznia 2024r., 12 marca 2024r., 26 marca 2024r., 14 maja 2024r., 2 lipca 2024r. sprawy 1. M. W. (1) c. W. i R. z domu S. , ur. (...) w m. (...) 2. J. P. s. Z. i J. z domu W. , ur. (...) w L. obwinionym o to, że: w okresie od 27.02.2022r. do 02.03.2022r. właściciele posesji (...) w miejscowości Z. nie wyeliminowali uciążliwego szczekania psów, czym zakłócili ciszę i spoczynek nocny. tj. o wykroczenie art. 10 ust. 2a Ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w zw. z § 23 uchwały nr (...) z dnia 20.05.2015 r. orzeka: I. Uniewinnia obwinionych M. W. (1) i J. P. od popełnienia zarzucanych im czynów; II. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. sygn. akt II W 776/22 UZASADNIENIE Wyrokiem dnia z 11 lipca 2024, M. W. (1) oraz J. P. , zostali uniewinnieni od popełnienia zarzucanych im czynów, tj. wykroczenia z art. 10 ust 2a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości porządku w gminach w zw. z § 23 Uchwały Rady Gminy O. z dnia 20 maja 2015 nr (...) , polegającego na tym, że w okresie od 27 lutego 2022 roku do 2 marca 2022 roku właściciele posesji (...) w miejscowości Z. nie wyeliminowali uciążliwego szczekania psów, czym zakłócili ciszę i spoczynek nocny. Dowody : - zeznania A. Z. k. 4-7, 27-29, 65-65v akt, - wyjaśnienia M. W. (1) k. 15-18, 74-74v - wyjaśnienia J. P. k. 11-13, 64-64v, - zeznania M. K. k. 20-22 akt, 64v-65, - zeznania M. B. k. 24-26, 73v-74 akt, - zeznania M. O. k. 74 akt, - zeznania M. W. (2) k. 76v akt, - zeznania S. O. k. 88v-89 akt, - zeznania W. M. k. 108v akt, - zeznania D. C. k. 123v akt, - zeznania M. S. k. 123v-124 akt, - zdjęcia złożone do akt sprawy złożone przez obwinioną na rozprawie w dniu 14.05.2024r. k. 76 akt. M. W. (1) ma 53 lata, nie była dotychczas karana, stan cywilny – rozwiedziona. J. P. ma 64 lata, jest rolnikiem, nie był dotychczas karany, stan cywilny – kawaler, nie ma nikogo na utrzymaniu, ma pełnoletniego syna, uzyskuje dochód 500 zł i nie leczy się psychiatrycznie. Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie zeznań świadków wskazanych powyżej i dokumentów oraz wyjaśnień obwinionych. Wynikało z tego materiału dowodowego, że M. W. (1) na terenie swojej posesji nr (...) , położonej w miejscowości Z. posiadała 2 psy. Mniejszy z psów cały czas przebywał w domu, a drugi - duży biegał całą dobę po ogrodzonym terenie posesji obwinionej, by odstraszać potencjalnych włamywaczy i złodziei, oraz podchodzącą pod ogrodzenie posesji dziką zwierzynę. Psy były zadbane i zdrowe, zawsze posiadające dostęp do świeżej wody (k. 16-17 akt). M. W. (1) w toku postępowania nie przyznała się do zarzucanego jej wykroczenia. Wyjaśniła natomiast, że jej psy nie są agresywne i nie szczekają bez powodu. Ich szczekania można uświadczyć dopiero, gdy ktoś obcy zbliży się do posesji lub gdy psy wyczują dzikie zwierzęta, często podchodzące w pobliże gospodarstwa obwinionej. Dodała, że na terenie gospodarstwa ma wolno chodzący drób i większy z psów pilnuje go przed drapieżnikami. Obwiniona wyjaśniła, że mieszka odległości 500 m od posesji pokrzywdzonej i nikt z bliższych sąsiadów nie skarżył się na hałas spowodowany szczekaniem psów. Posesja znajduje się w sąsiedztwie otwartych pól uprawnych oraz lasku. J. P. , mieszkający na posesji nr (...) , położonej w miejscowości Z. , posiadał 3 psy, z których codziennie dwa zamykane były na noc, a trzeci, największy, który w dzień był zamknięty w kojcu był w nocy wypuszczany luzem (k. 11-13 akt). Obwiniony wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo rolne od ok. 40 lat i zawsze dbał o zwierzęta. Nikt nigdy nie zwrócił mu uwagi na szczekanie psów. Zwrócił uwagę, że jego duży pies pilnuje gospodarstwa przed złodziejami i dzikimi zwierzętami, które w nocy podchodzą pod budynki znajdujące się na terenie jego posesji. Dodał, że za każdym razem reagował na szczekanie psa i sprawdzał jego przyczynę. Jego nieruchomość znajduje się w odległości 500 m od posesji pokrzywdzonej. Jest usytuowana przy drodze krajowej nr (...) i wzdłuż jego płotu przebiega chodnik, po którym przemieszczają się ludzie, co powoduje krótkie reakcje psa. Pokrzywdzona A. Z. zeznała w sprawie, że w dniu 27 lutego 2022 r., około godz. 01:30 została wybudzona głośnym szczekaniem psa. Nie była w stanie sama określić kierunku, z którego dochodził hałas. Wraz pracownikiem firmy (...) ustaliła dwa adresy posesji, z których terenu dochodziło szczekanie. Okazało się, że były to nieruchomości należące do M. W. (1) i J. P. . Według jej zeznań szczekanie było uciążliwe i nie było normalnym zachowaniem się psów w odpowiednich warunkach. W trakcie postępowania przed Sądem zeznania złożyli, m. in.: M. O. (bliska sąsiadka obwinionej – ich posesje graniczą ze sobą), potwierdziła, że M. W. (1) ma 2 psy, ale nie uważała, żeby ich szczekanie było uciążliwe czy nawet hałaśliwe. Dodała, że do ogrodzenia jej nieruchomości podchodzą sarny i je niszczą. Dodała, że psy mają za zadanie szczekać i pilnować terytorium. J. P. natomiast mieszka w odległości 1 kilometra od M. O. i w tym przypadku świadek również zeznała, że jego psy nie są hałaśliwe; M. W. (2) , który jest sąsiadem M. W. (1) . Mieszkają w odległości ok. 100 m od siebie. Świadek zeznał, że nie niepokoiły go żadne hałasy, dot. szczekania psów. Dodał, że mieszkanie na wsi wiąże się z pewnymi konsekwencjami takimi, jak np. ryczenie krów czy woń obornika; S. O. (funkcjonariusz Policji – Dzielnicowy), zeznał, że w miejscowości Z. trwał konflikt od jakiegoś czasu, który dotyczył różnych rzeczy, np. szczekania psów, zakłóceń, gróźb. Osobami zgłaszającymi były zazwyczaj osoby A. Z. i jej narzeczonego, M. K. . Świadek zeznał, że był wielokrotnie na terenie posesji obwinionych i spotykał się ze szczekaniem psów, ale zaznaczył, że trwało to krótko i w efekcie na jego obecność, a gdy właściciele wychodzili z budynków szczekanie ustępowało. Wyjaśnienia obwinionych Sąd uznał za wiarygodne w świetle jasnych, zgodnych i spójnych zeznań większości świadków. Należy stwierdzić, że zarówno M. W. (1) , jak i J. P. , posiadając psy – zwierzęta domowe - nie doprowadzili do zagrożenia lub uciążliwości dla ludzi. Sąd nie przyznał racji pokrzywdzonej, która uważała szczekanie psów należących do obojga obwinionych za uciążliwe i przez to zakłócające jej normalne funkcjonowanie. Odwołując się do zebranego w sprawie materiału dowodowego, należało stwierdzić, że uciążliwe szczekanie nie występowało, a jeżeli już jakieś było, to krótko i spowodowane konkretną przyczyną. Sąd uznał zeznania świadków: M. O. , M. W. (2) i S. O. za wiarygodne, ponieważ był zgodne i spójne ze sobą, jak również z wyjaśnieniami obwinionych. Wszyscy stwierdzili, że szczekanie przeszkadza jedynie A. Z. i jej narzeczonemu, który z nią mieszka. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów zebranych w sprawie w toku postępowania, ponieważ nie znalazł podstaw do kwestionowania ich autentyczności. Zeznania świadków także zostały uznane za jasne, pełne i spójne. Nie ulega wątpliwości Sądu, że zachowanie obwinionych, objęte wnioskiem o ukaranie, nie wypełniło znamiona wykroczenia z art. 10 ust 2a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości porządku w gminach w zw. z § 23 ust. 2 Uchwały nr (...) Rady Gminy O. z dnia 7 czerwca 2022, ze względu na nieszkodliwość społeczna czynu. Ponadto, nie jest ich winą, że ich psy szczekają, przy czym robią to w sposób naturalny, zależny od sytuacji, reagując na zwykłe bodźce takie, jak obecność obcej osoby w pobliżu czy też dzikich zwierząt na terenie bezpośrednio sąsiadującym z ich posesjami. Psy są przyzwyczajone do swojego terenu i go bronią, jak również ich właścicieli. Sąd, na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 kpw , kosztami postępowania obciążył Skarb państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI