II W 74/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Brzesku uznał obwinionego za winnego wykroczenia polegającego na niestosowaniu się do znaku podwójnej ciągłej linii i wymierzył mu karę grzywny.
Sąd Rejonowy w Brzesku rozpoznał sprawę G. M., obwinionego o wykroczenie z art. 92 § 1 kw, polegające na niestosowaniu się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" podczas wyprzedzania rowerzysty. Mimo zaprzeczeń obwinionego, sąd uznał go za winnego na podstawie zeznań policjantów, uznając jego wyjaśnienia za nieprawdziwe. Obwinionemu wymierzono karę grzywny w wysokości 100 zł oraz zasądzono koszty postępowania.
Sąd Rejonowy w Brzesku, w składzie SSR Monika Wojtas-Zaleśna, wydał wyrok w sprawie G. M., obwinionego o wykroczenie z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń. Zarzucono mu, że w dniu 2 października 2015 r. w Brzesku, kierując pojazdem marki B., nie stosował się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" podczas wyprzedzania rowerzysty. Sąd, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego czynu. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, który twierdził, że nie przekroczył linii podwójnej ciągłej i że pierwszeństwo przejazdu wymusił radiowóz policyjny. Sąd uznał te wyjaśnienia za nieprawdziwe i stanowiące linię obrony, sprzeczne z zeznaniami policjantów, którzy obserwowali zdarzenie. Na mocy art. 92 § 1 kw, sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 100 złotych. Dodatkowo, na mocy art. 118 § 1 kpw, zasądzono od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 130 złotych, uznając, że obwiniony jest w stanie je uiścić ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą i brak osób na utrzymaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, niestosowanie się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd uznał obwinionego za winnego, ponieważ jego wyjaśnienia były sprzeczne z zeznaniami policjantów, którzy byli naocznymi świadkami zdarzenia. Sąd uznał zeznania policjantów za wiarygodne i obiektywne, a wyjaśnienia obwinionego za linię obrony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uznanie za winnego i wymierzenie kary
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. M. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pokrzywdzony |
Przepisy (2)
Główne
k.w. art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
Niestosowanie się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" stanowi wykroczenie.
Pomocnicze
k.p.w. art. 118 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zasądzenie kosztów postępowania od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania policjantów jako wiarygodne i obiektywne świadectwo popełnienia wykroczenia.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia obwinionego, że nie przekroczył linii podwójnej ciągłej i że pierwszeństwo wymusił radiowóz.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom, uznając je za nieprawdziwe, stanowią przyjętą linię obrony, pozostają w rażącej sprzeczności z zeznaniami policjantów Sugerowanie przez obwinionego jakiegoś spisku policji wobec niego jest zupełnie niepoważne. Zeznania funkcjonariuszy policji jawią się jako szczere, obiektywne...
Skład orzekający
Monika Wojtas-Zaleśna
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisu dotyczącego niestosowania się do linii podwójnej ciągłej."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego, bez nowych lub kontrowersyjnych zagadnień prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to rutynowa sprawa wykroczeniowa dotycząca typowego naruszenia przepisów ruchu drogowego, bez elementów zaskoczenia czy szerszego znaczenia prawnego.
Dane finansowe
grzywna: 100 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II W 74/16 (...) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Brzesku Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Monika Wojtas-Zaleśna Protokolant: st.sekr.sądowy Edyta Jaroszek oskarżyciel nie stawił się, zawiadomiony wokandą po rozpoznaniu w dniach : 24.03.2016r, 14.04.2016r, 11.05. 2016r, 30.05. 2016 r. w B. sprawy G. M. s. T. i M. ur. (...) w B. obwinionego o to, że: w dniu 02 października 2015r. ok. godz. 17.05 w B. na ulicy (...) kierując pojazdem marki B. o nr rej. (...) nie stosował się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" tj. o wykroczenie art. 92 § 1 kw I. uznaje obwinionego G. M. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie, a stanowiącego wykroczenie z art. 92 § 1 kw i za to na mocy art. 92 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 100 (sto ) złotych, II. na mocy art. 118 § 1 kpw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 130 (sto trzydzieści) złotych. Sygn. akt II W 74/16 UZASADNIENIE wyroku z dnia 30 maja 2016 r. Sąd ustalił następującej treści stan faktyczny : Obwiniony G. M. w dniu 2 października 2015 roku , około godziny 17-ej, kierowała samochodem m-ki B. o nr rej. (...) ulicami (...) , jechał sam . Obwiniony zbliżał się do skrzyżowania ulicy (...) z ulicą (...) , przed pojazdem ulicą (...) jechał prawą stroną, bliżej prawej krawędzi jezdni, rowerzysta . W tym miejscu znajduje się podwójna linia ciągła ( dowód : wyj. obwinionego k- 11,32-33 , zezn. D. B. k-7,37-38, zezn. S. W. k-11,33-34 ) W tym samym czasie, ulicą (...) w kierunku skrzyżowania z ulicami (...) , jechał radiowóz policyjny, zatrzymał się przed skrzyżowaniem, a następnie przystąpił do wjazdu na skrzyżowanie. W tym momencie obwiniony zaczął gwałtownie wyprzedzać jadący przed nim rower, przekraczając linię podwójną ciągłą. Obwiniony widząc wjeżdżający na skrzyżowanie radiowóz zahamował , użył sygnału dźwiękowego na policjantów i wykonywał gesty rękoma w ich kierunku. Policjanci postanowili go zatrzymać do kontroli. Okazało się, ze ma on status o nr 4 tj. że wystosowano wniosek o sprawdzenie kwalifikacji, zatrzymano obwinionemu prawo jazdy za pokwitowaniem, co bardzo go wzburzyło. ( dowód: częściowo wyj. obwinionego k- 11,32-33 , zezn. D. B. k-7,37-38, zezn. S. W. k-11,33-34, częściowo zezn. B. O. k- 14, 35 ) Obwiniony był karany za wykroczenia drogowe, prowadzi własną działalność gospodarczą, nie posiada nikogo na utrzymaniu, nie posiada żadnego majątku (dowód : wyj. obwinionego k- 10 ). Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie przekroczył linii podwójnej ciągłej podczas wyprzedzania rowerzysty, ponieważ w tym miejscu można wyprzedzić peleton. Pierwszeństwo przejazdu wymusił radiowóz, dlatego użył sygnału dźwiękowego. Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom, uznając je za nieprawdziwe, stanowią przyjętą linię obrony, pozostają w rażącej sprzeczności z zeznaniami policjantów, którzy obserwowali sposób jazdy obwinionego, nie maja żadnego interesu w tym, by bezpodstawnie go oskarżać , zważywszy że w ogóle wcześniej go nie znali. Sugerowanie przez obwinionego jakiegoś spisku policji wobec niego jest zupełnie niepoważne. Zeznania funkcjonariuszy policji jawią się jako szczere, obiektywne, gdy czegoś nie pamiętają lub nie są pewni, to wyraźnie to stwierdzają. Przekonywujące są ich stwierdzenia odnośnie sposobu wykonania manewru wyprzedzania rowerzysty. Ich zeznania znajdują potwierdzenie w treści notatki sporządzonej po zdarzeniu. Natomiast zeznania świadka B. O. nie są istotne dla sprawy ,ponieważ nie jest on w stanie stwierdzić, czy obwiniony wyprzedzał rowerzystę ,czy nie. Mając na uwadze powyżej dokonaną analizę materiału dowodowego, wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a swoim zachowaniem polegającym na niestosowaniu się do znakuP-4 podwójna linia ciągła wyczerpał on znamiona wykroczeni z art. 92 § 1 k.w. Działał umyślnie , wiedział że w tym miejscu jest znak P-4 a mimo to wyprzedził rowerzystę, przekraczając linię podwójną ciągłą, narażając innych uczestników ruchu na niebezpieczeństwo. Przy wymiarze kary po stronie okoliczności obciążających Sąd uwzględnił dotychczasową karalność obwinionego . Sąd wymierzył obwinionemu karę 100 zł grzywny, kara ta winna spełnić cele wychowawcze i prewencyjne wobec niego, powstrzymać go przed podobnym zachowaniem w przyszłości. Ponadto zasądzono od obwinionego koszty postepowania w kwocie 130 zł., uznając że jest on w stanie je uiścić , ponieważ pracuje i nie posiada nikogo na utrzymaniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI