II W 653/16

Sąd Rejonowy w ŁańcucieŁańcut2016-12-05
SAOSKarnewykroczenia drogoweNiskarejonowy
wykroczeniedroganietrzeźwośćkolizjaprawo jazdygrzywnasąd rejonowypostępowanie nakazowe

Sąd Rejonowy w Łańcucie skazał obwinionego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości i spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym, orzekając karę grzywny.

Sąd Rejonowy w Łańcucie wydał wyrok nakazowy wobec D. K., obwinionego o prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości (0,81 mg/l) i spowodowanie kolizji podczas cofania, a także o brak dokumentu prawa jazdy. Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia obu wykroczeń i na podstawie art. 86 § 2 kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierzył karę grzywny w wysokości 500,00 zł. Dodatkowo, obwiniony został obciążony zryczałtowanymi wydatkami postępowania i opłatą w łącznej kwocie 100,00 zł.

Sąd Rejonowy w Łańcucie, II Wydział Karny, wydał wyrok nakazowy w sprawie sygn. akt II W 653/16 przeciwko D. K. Obwiniony został uznany za winnego popełnienia dwóch wykroczeń. Pierwsze wykroczenie polegało na kierowaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. samochodem marki R. po drodze publicznej, nie posiadając przy sobie prawa jazdy (art. 95 kw). Drugie wykroczenie, popełnione w tym samym miejscu i czasie, polegało na kierowaniu pojazdem w stanie nietrzeźwości (0,81 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) i nie zachowaniu należytej ostrożności podczas manewru cofania, co doprowadziło do zderzenia z innym pojazdem i spowodowania zagrożenia w ruchu drogowym (art. 86 § 2 kw). Na podstawie art. 86 § 2 kw w zw. z art. 9 § 2 kw, sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 500,00 zł. Ponadto, na mocy art. 118 § 1 kpow i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych, zasądzono od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz opłatę w wysokości 50,00 zł. Wyrok został wydany na posiedzeniu w postępowaniu nakazowym, bez udziału stron, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 86 § 2 kw.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że obwiniony kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości (0,81 mg/l) i nie zachował należytej ostrożności podczas cofania, co doprowadziło do kolizji i zagrożenia w ruchu drogowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok nakazowy

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
D. K.osoba_fizycznaobwiniony
Komenda Powiatowa Policji w Ł.organ_państwowyoskarżyciel

Przepisy (8)

Główne

kw art. 86 § § 2

Kodeks wykroczeń

kw art. 95

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

kw art. 9 § § 2

Kodeks wykroczeń

Dotyczy wymierzenia kary za zbieg przepisów.

k.p.w. art. 94 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy sprzeciwu od wyroku nakazowego.

k.p.k. art. 506 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy terminu wniesienia sprzeciwu.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 21 § pkt 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust. 1

k.p.a.

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, będąc w stanie nietrzeźwości nie zachował należytej ostrożności w trakcie wykonywania manewru cofania spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym nie posiadając przy sobie wymaganego w czasie kontroli dokumentu prawa jazdy

Skład orzekający

Renata Jucha

przewodnicząca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej interpretacji przepisów dotyczących wykroczeń drogowych, w tym prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości i braku dokumentów."

Ograniczenia: Orzeczenie wydane w trybie nakazowym, bez szczegółowego uzasadnienia, co ogranicza jego wartość dowodową w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowe wykroczenie drogowe rozstrzygnięte w trybie nakazowym, bez szczególnych elementów faktycznych czy prawnych.

Dane finansowe

grzywna: 500 PLN

wydatki_postępowania: 50 PLN

opłata: 50 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 653/16 WYROK NAKAZOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Łańcucie II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca – Sędzia Sądu Rejonowego Renata Jucha Protokolant – st. sekr. sąd. J. J. bez udziału stron po rozpoznaniu dnia 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu w postępowaniu nakazowym sprawy z oskarżenia Komendy Powiatowej Policji w Ł. przeciwko D. K. synowi K. i J. z d. K. urodzonemu (...) w D. obwinionemu o to, że: 1. w dniu 10 czerwca 2016 r. ok. godz. 20.40 w miejscowości B. woj. (...) na wys. posesji nr (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, będąc w stanie nietrzeźwości wynik badania: 0,81 mg/l, w taki sposób, że kierując samochodem m-ki R. (...) o nr rej. (...) , podczas wykonywania manewru cofania najechał na stojący za nim pojazd m-ki C. (...) o nr rej. (...) , przy czym czynem tym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. o wykroczenie z art. 86§2kw 2. w dniu 10 czerwca 2016 r. ok. godz. 20.40 w miejscowości B. woj. (...) na wys. posesji nr (...) kierował samochodem m-ki R. (...) o nr rej. (...) nie posiadając przy sobie wymaganego w czasie kontroli dokumentu prawa jazdy tj. o czyn z art. 95 kw orzeka I/. w ramach czynów zarzucanych wnioskami o ukaranie u z n a j e obwinionego D. K. za winnego tego, że: 1. w dniu 10 czerwca 2016 r. ok. godz. 20.40 w B. woj. (...) kierował po drodze publicznej samochodem m-ki R. (...) o nr rej. (...) nie posiadając przy sobie prawa jazdy tj. popełnienia wykroczenia z art. 95kw 2. w miejscu i czasie jak w pkt 1 kierując w stanie nietrzeźwości ( 0, 81mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) po drodze publicznej samochodem m-ki R. (...) o nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności w trakcie wykonywania manewru cofania w wyniku czego doprowadził do zderzenia z prawidłowo poruszającym się pojazdem marki C. (...) o nr rej. (...) przez co spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia wykroczenia z art. 86§2kw i za to: na podstawie art. 86§2kw w zw. z art. 9§2kw w y m i e r z a mu karę grzywny w wysokości 500,00zł (pięćset złotych) II/. na podstawie art. 118§1kpow i art. 3 ust 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. - o opłatach w sprawach karnych z a s ą d z a od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i opłatę w wysokości 50,00zł (pięćdziesiąt złotych). Sędzia POUCZENIE 1. Sąd na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Sąd orzeka bez udziału stron. Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie. Wyrokiem nakazowym można orzec również środek karny ( art. 93 § 1-3 k.p.w. ). b) 2. Postępowanie nakazowe jest niedopuszczalne, gdy obwiniony / obwiniony jest głuchy / głucha, niemy / niema lub niewidomy / niewidoma; zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego / jej poczytalności ( art. 93 § 4 k.p.w. ). 3. Obwiniony / obwiniona i oskarżyciel ma prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od doręczenia tego wyroku ( art. 506 § 1 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. .). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami ( art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). 4. Prezes sądu odmówi przyjęcia sprzeciwu, jeżeli sprzeciw zostanie wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną ( art. 506 § 2 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 5. W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc; sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych ( art. 506 § 3 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 6. Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej ( art. 506 § 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 7. Sąd rozpoznający sprawę po wniesieniu sprzeciwu nie jest związany treścią wyroku nakazowego, który utracił moc ( art. 506 § 6 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 8. Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny ( art. 94 § 3 k.p.w. ). 9. (inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-8) b) Wyjaśnienie : W treści pouczenia, w nawiasach wskazano między innymi podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „ k.p.k. ” oznacza ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później; skrót „ k.p.w. ” oznacza ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 2013 r. poz. 395 oraz niektórych Dziennikach opublikowanych później a) stosuje się w sprawach o przestępstwa, z wyłączeniem spraw o przestępstwa skarbowe uwzględnia się, o ile sąd tak postanowi

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI