II W 526/19

Sygn. akt II W 526/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2020 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Joanna Herman Protokolant: st. sekr. sąd. Aneta Sawlewicz - Szydlik bez udziału oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 4.11., 16.12.2019r., 13.02.2020 r. sprawy przeciwko: T. D. , synowi C. i H. z domu S. , urodz. (...) w S. , obwinionemu o to, że: w dniu 7 czerwca 2019 r. pomiędzy godz. 09:00, a 11:00 na działce oznaczonej nr (...) w msc. Ł. , gm. W. , pow. (...) , (...)- (...) , wjeżdżając ciągnikiem wraz z pługiem czteroskibowym na grunt rolny zniszczył około 2 ha powierzchni zasiewów trawy na szkodę Z. S. , tj. o wykroczenie z art. 156 § 1 k.w. I. obwinionego T. D. w ramach zarzucanego czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 7 czerwca 2019 r. pomiędzy godz. 09:00, a 11:00 na nienależącym do niego gruncie rolnym - działce oznaczonej nr (...) w msc. Ł. , gm. W. , pow. (...) , woj. (...)- (...) , wjeżdżając ciągnikiem wraz z pługiem czteroskibowym na grunt rolny zniszczył zasiewy trawy na szkodę Z. S. , czym wyczerpał znamiona wykroczenia określonego w art. 156 § 1 kw i za to na podstawie art. 156 § 1 k.w. w zw. z art. 24 §1 i §3 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 400 (czterystu) złotych; II. na podstawie art. 156 § 3 k.w. orzeka wobec obwinionego nawiązkę w wysokości 500 (pięciuset) złotych na rzecz pokrzywdzonego Z. S. ; III. na podstawie art. 119 § 1 k.p.w. w zw. z art. 21 pkt 2 i art. 3 ust 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (stu) złotych oraz opłatą w kwocie 40 (czterdziestu) złotych. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: T. D. jest kawalerem, mieszka w Ł. (...) , prowadzi własne gospodarstwo rolne, z którego uzyskuje dochody w wysokości około 10 000 zł miesięcznie. (wyjaśnienia obwinionego k. 53) Z. S. , mieszkający w miejscowości O. , na podstawie umowy użyczenia korzysta z działek rolnych o nr (...) położonych w obrębie geodezyjnym (...) Ł. , oddzielonych od działek rolnych T. D. rowem melioracyjnym. Na gruntach tych, stanowiących łąki, wymieniony sieje trawę, którą następnie kosi z przeznaczeniem na siano lub sianokiszonkę dla zwierząt hodowlanych. (dowody: zeznania świadka Z. S. k. 54, kserokopia oświadczenia k. 15, mapka k. 48) W dniu 7 czerwca 2019 roku, około godziny 9.00 – 11.00 T. D. wyjechał ciągnikiem marki C. z dołączonym do niego pługiem czteroskibowym i udał się w kierunku gruntów rolnych w miejscowości Ł. . Następnie wymieniony wjechał ciągnikiem z pługiem na grunty rolne Z. S. przejeżdżając po zasiewach trawy i niszcząc je na obszarze o długości około 150 metrów i szerokości około 70 – 80 metrów. (dowody: zeznania świadków: Z. S. k. 54, 4 – 5, K. L. k. 54v., 19, M. K. k. 54v. – 55, 22, S. B. k. 57 – 57v., H. B. k. 60 – 61, dokumentacja fotograficzna k. 8 – 14, szkic k. 16) Obwiniony T. D. nie przyznał się do zarzucanego czynu. W swych wyjaśnieniach obwiniony zaprzeczył, by w dniu 7 czerwca 2019 roku jeździł ciągnikiem z przyczepionym do niego czteroskibowym pługiem. Jak podał, od kwietnia 2019 roku korzysta z użyczonego pługa trzyskibowego, nie posiada pługa czteroskibowego, w dniu zdarzenia zaś od godziny 10.00 jeździł ciągnikiem z przyczepioną prasą zwijającą. Obwiniony zaprzeczył, by pozostawał w konflikcie z pokrzywdzonym, wskazał nadto, że w dniu zdarzenia nie widział ani M. K. ani K. L. . (wyjaśnienia obwinionego k. 53 – 53v., 27) Sąd zważył, co następuje: Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy przekonuje, że obwiniony dopuścił się wykroczenia określonego w art. 156 § 1 kw na szkodę Z. S. . Jak wynika z zeznań Z. S. , gdy w dniu 7 czerwca 2019 roku jego syn udał się na użyczone mu grunty rolne w celu nawożenia trawy, zobaczył świeże ślady pługa czteroskibowego na gruntach rolnych pokrzywdzonego i zniszczone tym samym zasiewy trawy. Jak wskazał Z. S. , który po uzyskaniu tej informacji udał się bezpośrednio na działki rolne, wykonując dokumentację fotograficzną zniszczeń, na działce wyraźnie widać było układające się w kształt „ósemki” o długości około 150 metrów i szerokości 70 – 80 metrów ślady czteroskibowego pługa. Jak wynika natomiast z relacji świadka S. B. , gdy w dniu 7 czerwca 2019 roku naprawiał dach na posesji i oborę znajomego H. B. , widział znanego mu osobiście obwinionego, jadącego w godzinach porannych charakterystycznym ciągnikiem marki C. z doczepionym niebieskim, czteroskibowym pługiem w kierunku oddalonych o 1 km działek Z. S. . Podkreślić należy, że świadek ten nie miał żadnych wątpliwości co do osoby obwinionego, którego twarz wyraźnie widział, podobnie, jak M. K. , który będąc na swojej posesji widział jadącego ciągnikiem z takim pługiem obwinionego, a także K. L. , który widział obwinionego jadącego pługiem czteroskibowym w stronę swoich działek, do których, podobnie, jak do działek pokrzywdzonego dojeżdża się tą drogą. Wymienieni wyżej świadkowie w toku składanych zeznań nie mieli jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że w godzinach porannych między 9.00, a 11.00 widzieli obwinionego jadącego w stronę m.in. działek pokrzywdzonego ciągnikiem z pługiem czteroskibowym. Jak podkreślić przy tym należy, wszyscy wymienieni świadkowie, wbrew twierdzeniom obwinionego, zaprzeczającego, by posiadał pług czteroskibowy i podnoszącego, że ma użyczony jedynie pług trzyskibowy, wskazywali, że niejednokrotnie widzieli obwinionego korzystającego z pługa czteroskibowego zaznaczając jednocześnie, że nie mają wiedzy, by ktokolwiek inny w okolicy podobny pług posiadał. Co więcej, jak wskazali wymienieni świadkowie, nie widzieli oni nikogo innego jadącego w dniu zdarzenia w kierunku działek pokrzywdzonego. Również świadek H. B. , który wprawdzie nie widział ani zdarzenia ani samego obwinionego w dniu 7 czerwca 2019 roku, wskazał jednak, że z całą pewnością obwiniony wiosną 2019 roku był w posiadaniu pługa czteroskibowego, Z. S. zaś widział jak w maju 2019 roku obwiniony z takiego pługa korzystał przygotowując grunt pod uprawę kukurydzy. Wreszcie zaznaczenia wymaga, że wprawdzie świadek S. B. potwierdził – w ślad za T. D. , że widział obwinionego w dniu zdarzenia jadącego również ciągnikiem z prasą zwijającą, podkreślił jednak że było to dopiero 2 – 3 godziny po tym, gdy widział go jadącego pługiem czteroskibowym w stronę działek pokrzywdzonego. W świetle powyższych, zbieżnych zeznań wymienionych świadków nie sposób dać wiary obwinionemu w części, w której zaprzecza, by był w posiadaniu pługa czteroskibowego oraz, by w dniu zdarzenia takim pługiem jeździł. Zeznania wymienionych świadków K. L. , M. K. , H. B. i S. B. , wzajemnie się uzupełniające, zbieżne i tworzące jedną całość z relacją pokrzywdzonego, przekonują, że dokonanych pługiem czteroskibowym w dniu 7 czerwca 2019 roku zniszczeń zasiewów trawy na gruncie rolnym Z. S. dopuścił się obwiniony. Mając na uwadze powyższe dowody, uwzględniając okoliczność, że dostrzeżone w dniu 7 czerwca 2019 roku ślady zniszczeń dokonanych pługiem czteroskibowym były świeże i jednoznacznie, zdaniem pokrzywdzonego, powstać musiały w tym samym dniu, konieczne, w ocenie sądu jest przyjęcie, że obwiniony dopuścił się zniszczenia zasiewów trawy na działkach rolnych Z. S. . Jak wskazał przy tym Z. S. , działanie obwinionego spowodowało zniszczenie zasiewów trawy na będącej w jego użyczeniu łące. Okoliczności powyższe potwierdził świadek H. B. , który wskazał, że widział ślady zniszczeń rozciągające się na długości około 100 – 150 metrów o głębokości około 10 cm, które w tym miejscu całkowicie unicestwiły zasiewy trawy pokrzywdzonego. Zachowanie obwinionego polegające na zniszczeniu zasiewów trawy na gruncie rolnym – łąkach użytkowanych przez obwinionego wyczerpało znamiona wykroczenia określonego w art. 156 §1 kw. Wymierzając obwinionemu karę sąd miał na uwadze stosunkowo dużą szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu, który trawę na użyczonych łąkach uprawia w celu uzyskiwania siana i sianokiszonki dla zwierząt hodowlanych i który musiał na nowo dokonać zasiewów na zmienionym, zaoranym i pofałdowanym w wyniku działania obwinionego terenie, ponosząc z tego tytułu dodatkowe koszty. Jednocześnie sąd uwzględnił jako okoliczność łagodzącą brak trwałych zniszczeń gruntu rolnego pokrzywdzonego w wyniku zachowania obwinionego. W tym stanie rzeczy, zdaniem sądu, karą, która najpełniej spełni wobec wymienionego cele wychowawcze, zapobiegając ponownemu popełnieniu przez niego w przyszłości czynów zabronionych będzie kara grzywny w orzeczonym w wyroku wymiarze. Kara ta pozostaje nadto adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości społecznej czynu obwinionego. Mając na uwadze poniesioną przez pokrzywdzonego szkodę w bliżej nieokreślonej wysokości, którą wstępnie pokrzywdzony szacuje jako znaczną, konieczność nie tylko zakupu nasion trawy, ale również ponownego przystąpienia do jej zasiania i nawożenia, a także konieczność wyrównania terenu zniszczonego pługiem, celowe stało się zasądzenie na rzecz pokrzywdzonego nawiązki w kwocie 500 zł. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 119 § 1 kpw , mając na uwadze wysokość uzyskiwanych przez obwinionego dochodów z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym.