II W 523/22

Sąd Rejonowy w Lwówku ŚląskimLwówek Śląski2023-09-13
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczeniezniszczenie mieniauszkodzenie szybygrzywnaodszkodowanieprawo karnekodeks wykroczeńprzemoc domowakonflikt partnerski

Podsumowanie

Sąd Rejonowy skazał kobietę za dwukrotne uszkodzenie szyb w budynku byłego partnera, wymierzając jej grzywnę i nakazując zapłatę odszkodowania.

Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim wydał wyrok zaoczny wobec K. B., uznając ją winną dwukrotnego umyślnego uszkodzenia szyb w budynku należącym do matki byłego partnera. Pierwsze zdarzenie dotyczyło uszkodzenia dwóch szyb o wartości 200 zł, a drugie jednej szyby o wartości 100 zł. Sąd wymierzył obwinionej łącznie karę 1000 zł grzywny oraz nakazał zapłatę 300 zł tytułem równowartości wyrządzonej szkody. Obwiniona została zwolniona z kosztów postępowania.

Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim rozpoznał sprawę przeciwko K. B., obwinionej o dwa wykroczenia z art. 124 § 1 Kodeksu wykroczeń. Pierwsze wykroczenie miało miejsce 2 marca 2022 r., kiedy obwiniona rzuciła kamieniem w budynek, uszkadzając dwie szyby okienne o łącznej wartości 200 zł. Drugie wykroczenie miało miejsce 10 marca 2022 r., kiedy ponownie rzucając kamieniem, uszkodziła jedną szybę okienną o wartości 100 zł. Sąd, przyjmując zmodyfikowane ustalenia faktyczne co do liczby i wartości uszkodzeń, uznał obwinioną za winną popełnienia obu czynów. Na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw, sąd wymierzył K. B. łącznie karę 1000 zł grzywny. Dodatkowo, na podstawie art. 124 § 4 kw, orzeczono wobec obwinionej obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonej K. L. kwoty 300 zł tytułem równowartości wyrządzonej szkody. Sąd, opierając się na art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 121 § 1 kpw, zwolnił obwinioną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania i nie wymierzył opłaty, ze względu na brak możliwości ustalenia jej stałego źródła dochodu i konieczność poniesienia kosztów grzywny oraz odszkodowania. Uzasadnienie sądu wskazuje na wiarygodność zeznań świadka T. L., który był obecny podczas zdarzeń i wezwał policję. Motywem działania obwinionej miało być zakończenie związku z T. L. i żywiona uraza. Sąd uznał stopień społecznej szkodliwości czynów za znaczny, podkreślając złośliwość i lekceważenie porządku prawnego, zwłaszcza że jedno z wykroczeń miało miejsce w obecności małoletniego dziecka, a drugie pod wpływem alkoholu. Jako okoliczność obciążającą uwzględniono uprzednią karalność obwinionej za przestępstwa popełnione w Niemczech.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że umyślne uszkodzenie szyby okiennej kamieniem, powodujące straty, wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 kw.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na zeznaniach świadków i dowodach rzeczowych (protokół oględzin, notatka urzędowa), które potwierdziły fakt uszkodzenia szyb i wartość strat. Działanie obwinionej zostało ocenione jako umyślne i złośliwe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok zaoczny

Strona wygrywająca

Skarb Państwa / K. L.

Strony

NazwaTypRola
K. B.osoba_fizycznaobwiniona
K. L.osoba_fizycznawłaścicielka budynku / pokrzywdzona
T. L.osoba_fizycznaświadek / były partner
A. J.osoba_fizycznaświadek / funkcjonariusz Policji
K. S.osoba_fizycznaświadek / funkcjonariusz Policji

Przepisy (5)

Główne

kw art. 124 § 1

Kodeks wykroczeń

kw art. 124 § 4

Kodeks wykroczeń

Przepis dotyczący obowiązku naprawienia szkody.

Pomocnicze

kw art. 9 § 2

Kodeks wykroczeń

Sąd zastosował przepis do wymierzenia łącznej kary za zbiegające się wykroczenia.

kpk art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zwolnienia od kosztów postępowania.

kpw art. 121 § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Podstawa do zwolnienia od kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania świadka T. L. jako kluczowego dowodu potwierdzającego sprawstwo obwinionej. Korelacja zeznań świadków T. L. i K. L. z protokołem oględzin i notatką urzędową. Uznanie działania obwinionej za umyślne i złośliwe, motywowane urazą po rozstaniu. Ocena stopnia społecznej szkodliwości czynów jako znacznego.

Godne uwagi sformułowania

Nie ma przyzwolenia na to, aby jakiekolwiek urazy, pretensje usprawiedliwiały tego rodzaju zachowania. Swoim zachowaniem okazała rażące lekceważenie porządku prawnego. Kara w powyżej wskazanym wymiarze zdoła uzmysłowić nieopłacalność wchodzenia w konflikt z prawem i stanowi zasłużoną dolegliwość.

Skład orzekający

Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie kwalifikacji prawnej czynów z art. 124 § 1 kw oraz zasad wymiaru kary i obowiązku naprawienia szkody w przypadku wykroczeń."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych. Jest to typowe orzeczenie w sprawach o wykroczenia przeciwko mieniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca ze względu na kontekst osobisty (rozstanie, zemsta) i fakt, że dotyczy wykroczenia, które może mieć miejsce w codziennym życiu. Pokazuje konsekwencje impulsywnych działań.

Zemsta po rozstaniu: wyrok za wybite szyby byłego partnera.

Dane finansowe

WPS: 300 PLN

równowartość wyrządzonej szkody: 300 PLN

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II W 523/22 (...) WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2023 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska Protokolant Agata Kwiecień bez udziału oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu w dniach 31.05.2023 r. i 13.09.2023 r. sprawy K. B. ur. (...) w Z. córki T. i M. z d. C. obwinionej o to, że: w dniu 2 marca 2022 roku ok. godz. 18:00 w Ś. ul. (...) , pow. (...) , woj. (...) , rzucając kamieniem w budynek dokonała umyślnego uszkodzenia jednej szyby okiennej powodując straty w kwocie ok. 100 zł, czym działała na szkodę właściciela budynku K. L. tj. o czyn z art. 124 § 1 kw w dniu 10 marca 2022 roku o godz. 7:30 w Ś. ul. (...) , pow. (...) , woj. (...) , rzucając kamieniem w budynek dokonała umyślnego uszkodzenia dwóch szyb okiennych powodując straty w kwocie ok. 200 zł, czym działała na szkodę właściciela budynku K. L. tj. o czyn z art. 124 § 1 kw obwinioną K. B. uznaje za winną popełnienia czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku przyjmując, że uszkodzeniu uległy dwie szyby okienne i wartość strat wynosi 200 zł oraz za winną popełnienia czynu opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku przyjmując, że uszkodzeniu uległa jedna szyba okienna i wartość strat wynosi 100 zł, stanowiących wykroczenia z art. 124 § 1 kw i za to na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierza jej łącznie karę 1.000 (jednego tysiąca) złotych grzywny; na podstawie art. 124 § 4 kw orzeka wobec obwinionej obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonej K. L. kwoty 300 (trzystu) złotych tytułem równowartości wyrządzonej szkody; na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 121 § 1 kpw zwalnia obwinioną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania i nie wymierza opłaty. Sygn. akt II W 523/22 UZASADNIENIE SĄD REJONOWY USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: K. B. licząca 43 lata i T. L. liczący 45 lat do początkowych miesięcy 2022 r. pozostawali w związku partnerskim. W dniu 2 marca 2022 r., po rozstaniu, około godziny 18:00 K. B. przybyła do miejsca zamieszkania T. L. w Ś. przy ul. (...) i używając kamienia wybiła dwie szyby okienne o łącznej wartości 200 zł. Wówczas przebywający w mieszkaniu wraz z małoletnim synem T. L. wezwał patrol Policji, jednakże zaniechał złożenia formalnego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia wykroczenia. Następnie w dniu 10 marca 2022 r. K. B. ponownie przyjechała z miejsca zamieszkania w G. do miejsca zamieszkania T. L. . Będąc pod wpływem alkoholu około godziny 7:30 rzucając kamieniem dokonała uszkodzenia szyby okiennej w mieszkaniu zajmowanym przez wymienionego powodując starty w wysokości 100 zł. T. L. wezwał Policję i złożył zawiadomienie. Po przybyciu patrolu K. B. wsiadła do zamówionej taksówki i odjechała. ( dowód: zeznania świadka T. L. -k. 3-4, k. 70 nagranie od godz. 00:14:07 do godz. 00:20:45, zeznania świadka K. L. – k. 69 verte nagranie od godz. 00:07:31 do godz. 00:11:29, zeznania świadka A. J. k. 70 verte nagranie od godz. 00:30:30 do godz. 00:33:03, zeznania świadka K. S. k. 18, k. 82 verte nagranie od godz. 00:04:33 do godz. 00:06:31, notatka urzędowa -k. 1, protokół oględzin – k. 5, protokół badania trzeźwości – k. 6 ) K. B. działała z pokrzywdzeniem właścicielki budynku K. L. – matki byłego konkubenta. ( dowód: zeznania świadka K. L. – k. 69 verte nagranie od godz. 00:07:31 do godz. 00:11:29 ) K. B. była uprzednio pięciokrotnie karana sądownie za przestępstwa popełnione na terenie Niemiec, gdzie aktualnie zamieszkuje. ( dowód: dane o karalności – k. 21-23, zeznania świadka M. B. -k. 83 nagranie od godz. 00:12:50 do godz. 00:16:30, zeznania świadka M. S. – k. 83 nagranie od godz. 00:10:56 do godz. 00:11:19 ) K. B. nie złożyła wyjaśnień w sprawie zarówno na etapie czynności wyjaśniających, jak i przed sądem. SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał podstawy do poczynienia pozytywnych ustaleń w zakresie winy i sprawstwa K. B. . Treść dowodów zarówno osobowych, jak i nieosobowych uzupełnia się wzajemnie tworząc obraz zdarzenia. Niezmiernie wymowne i przekonujące okazały się zeznania T. L. , który to za każdym razem dostrzegał obwinioną w miejscu, gdzie doszło do wybicia szyb w zajmowanym przez niego budynku. Materiał zgromadzony w sprawie wskazuje, że motywem dla którego K. B. dopuścić się miała tego rodzaju wykroczeń było zakończenie związku z T. L. i żywiona do niego uraza. Nie istnieją żadne obiektywne powody, które nakazywałyby dyskredytować relację przedstawianą przez T. L. . Mimo zdarzenia zaistniałego w dniu 2 marca 2022 r. nie zdecydował się jeszcze składać formalnego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia wykroczenia. Uczynił to dopiero, gdy sytuacja się powtórzyła, co oznacza, że nie jest zainteresowanym bezpodstawnym pogrążeniem obwinionej. Ponadto skoro T. L. twierdzi, że dostrzegł obwinioną w pobliżu posesji po wybiciu szyb i była ona tam obecna według zeznań przybyłych z interwencją funkcjonariuszy Policji, to oznacza, że wersja T. L. zyskuje potwierdzenie w dalszych dowodach. Sąd zeznania uznał za w pełni wiarygodne. Dał sąd wiarę również zeznaniom K. L. , których treść w pełni koresponduje z wersją syna oraz zeznaniom policjantów A. J. i K. S. wskazujących na powody interwencji i osoby zastałe w momencie przybycia. Powyżej wskazane dowody korelują z protokołem oględzin, badania obwinionej w dniu 10 marca 2022 r. wskazującego na stan jej nietrzeźwości oraz z notatką urzędową. Nieprzydatne do czynienia ustalenia w zakresie zarzutów objętych wnioskiem o ukaranie okazały się natomiast zeznania świadków M. S. i M. B. , którzy to ponad informacje o zamieszkiwaniu obwinionej na terenie Niemiec, w ogóle nie byli zorientowani w miejscu pobytu obwinionej w dniach zdarzeń, a tym samym ( wbrew tezie dowodowej formułowanej przez obrońcę ) nie potrafili z braku wiedzy wskazać jej miejsca pobytu i wykluczyć jej pobyt pod budynkiem zamieszkiwanym przez T. L. , kiedy doszło do wybicia szyb okiennych. Zeznania są wiarygodne, lecz ich treść ma wyłącznie znaczenie porządkujące. Reasumując, skoro K. B. zarówno w dniu 2 marca 2022 roku, jak i 10 marca 2022 roku rzucając kamieniami wybiła szyby okienne wartości raz 200 zł, a raz 100 zł, wyczerpała dwukrotnie ustawowe znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. Zarzuty wymagały pewnej korekty, lecz wyłącznie w odniesieniu do liczby i wartości szyb uszkodzonych w poszczególnych dniach, co sąd uczynił w oparciu o treść zeznań T. L. , protokołu oględzin i notatki urzędowej. Stopień społecznej szkodliwości czynów jest znaczny. Obwiniona działała złośliwie. Nie ma przyzwolenia na to, aby jakiekolwiek urazy, pretensje usprawiedliwiały tego rodzaju zachowania. Za pierwszym razem obwiniona działa w chwili, gdy w mieszkaniu obok T. L. znajdował się jego niepełnoletni syn. Za drugim razem działała pod wpływem alkoholu. Swoim zachowaniem okazała rażące lekceważenie porządku prawnego. Za okoliczności obciążające wymiar kary sąd przyjął uprzednią karalność obwinionej za przestępstwa. Okoliczności łagodzących sąd się nie doszukał. Sąd wymierzył K. B. łącznie karę grzywny wysokości 1000 zł. Obwiniona biorąc pod uwagę jej wiek i doświadczenie życiowe potrafi wyciągnąć na przyszłość wnioski w zakresie zasadności i konieczności karania za tego rodzaju czyny. Kara w powyżej wskazanym wymiarze zdoła uzmysłowić nieopłacalność wchodzenia w konflikt z prawem i stanowi zasłużoną dolegliwość. Uwzględniając słuszne interesy pokrzywdzonej właścicielki budynku, w którym doszło do uszkodzenia mienia – K. L. , sąd stosując art. 124 § 4 k.w. orzekł wobec obwinionej obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę 300 zł. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o w art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 121 k.p.w. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie, czy obwiniona posiada stałe źródło dochodu, a ciąży na niej obowiązek zapłaty grzywny oraz zrekompensowania wyrządzonej szkody.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę