II W 523/22

Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim rozpoznał sprawę przeciwko K. B., obwinionej o dwa wykroczenia z art. 124 § 1 Kodeksu wykroczeń. Pierwsze wykroczenie miało miejsce 2 marca 2022 r., kiedy obwiniona rzuciła kamieniem w budynek, uszkadzając dwie szyby okienne o łącznej wartości 200 zł. Drugie wykroczenie miało miejsce 10 marca 2022 r., kiedy ponownie rzucając kamieniem, uszkodziła jedną szybę okienną o wartości 100 zł. Sąd, przyjmując zmodyfikowane ustalenia faktyczne co do liczby i wartości uszkodzeń, uznał obwinioną za winną popełnienia obu czynów. Na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw, sąd wymierzył K. B. łącznie karę 1000 zł grzywny. Dodatkowo, na podstawie art. 124 § 4 kw, orzeczono wobec obwinionej obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonej K. L. kwoty 300 zł tytułem równowartości wyrządzonej szkody. Sąd, opierając się na art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 121 § 1 kpw, zwolnił obwinioną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania i nie wymierzył opłaty, ze względu na brak możliwości ustalenia jej stałego źródła dochodu i konieczność poniesienia kosztów grzywny oraz odszkodowania. Uzasadnienie sądu wskazuje na wiarygodność zeznań świadka T. L., który był obecny podczas zdarzeń i wezwał policję. Motywem działania obwinionej miało być zakończenie związku z T. L. i żywiona uraza. Sąd uznał stopień społecznej szkodliwości czynów za znaczny, podkreślając złośliwość i lekceważenie porządku prawnego, zwłaszcza że jedno z wykroczeń miało miejsce w obecności małoletniego dziecka, a drugie pod wpływem alkoholu. Jako okoliczność obciążającą uwzględniono uprzednią karalność obwinionej za przestępstwa popełnione w Niemczech.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający