II W 482/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim, w składzie SSR Justyna Żbikowska, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II W 482/16 przeciwko A. K. Obwiniony został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92a k.w. w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, polegającego na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości w obszarze zabudowanym o 34 km/h. W dniu 14 września 2016 roku, kierując pojazdem marki V. z prędkością 84 km/h, obwiniony przekroczył dozwoloną prędkość 50 km/h. Sąd oparł swoje ustalenia na notatce urzędowej, świadectwie legalizacji urządzenia pomiarowego, zdjęciach, informacjach z ewidencji kierowców oraz zeznaniach funkcjonariusza policji A. P. Wyjaśnienia obwinionego, który kwestionował wynik pomiaru i sposób jego przeprowadzenia, zostały uznane za niewiarygodne i stanowiące linię obrony. Sąd podkreślił, że urządzenie pomiarowe było legalizowane, a zeznania świadka A. P. były spójne i logiczne. Obwinionemu wymierzono karę grzywny w wysokości 300 złotych, uznając ją za adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, zwłaszcza biorąc pod uwagę znaczące przekroczenie prędkości. Jednocześnie, ze względu na sytuację rodzinną i materialną obwinionego, sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwolnił go z kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie standardowej interpretacji przepisów dotyczących przekroczenia prędkości w obszarze zabudowanym i oceny dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej procedury pomiaru prędkości.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przekroczenie dopuszczalnej prędkości o 34 km/h w obszarze zabudowanym stanowi wykroczenie z art. 92a k.w. w zw. z art. 20 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przekroczenie dopuszczalnej prędkości o 34 km/h w obszarze zabudowanym stanowi wykroczenie z art. 92a k.w. w zw. z art. 20 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu stypizowanego w art. 92a k.w., ponieważ nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego ustawą (50 km/h w obszarze zabudowanym). Przekroczenie prędkości o 34 km/h zostało uznane za znaczące i świadome.
Czy wyjaśnienia obwinionego kwestionujące prawidłowość pomiaru prędkości i sposób jego przeprowadzenia są wiarygodne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyjaśnienia obwinionego kwestionujące prawidłowość pomiaru prędkości i sposób jego przeprowadzenia zostały uznane za niewiarygodne.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na zeznaniach funkcjonariusza policji, notatce urzędowej oraz świadectwie legalizacji urządzenia pomiarowego, uznając je za spójne i logiczne. Wyjaśnienia obwinionego potraktowano jako linię obrony zmierzającą do podważenia wiarygodności urządzenia i sposobu pomiaru.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (4)
Główne
k.w. art. 92a
Kodeks wykroczeń
p.r.d. art. 20 § ust. 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Pomocnicze
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia z kosztów sądowych.
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do zwolnienia z kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przekroczenie dopuszczalnej prędkości o 34 km/h w obszarze zabudowanym. • Wiarygodność zeznań funkcjonariusza policji i urządzenia pomiarowego. • Znaczące i świadome przekroczenie prędkości.
Odrzucone argumenty
Prędkość zmierzona przez policjanta była prędkością innego pojazdu. • Policjanci stali w sposób nieprawidłowy. • Urządzenie pomiarowe nie drukowało informacji o prędkości i nie identyfikowało pojazdu. • Pomiar był nieprawidłowy. • Zatrzymanie nastąpiło w miejscu niedozwolonym.
Godne uwagi sformułowania
wina obwinionego A. K. i okoliczności popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą żadnych wątpliwości • wyjaśnienia obwinionego dotyczące kwestionowania wyników pomiaru jego prędkości są w ocenie Sądu niewiarygodne • linia obrony obwinionego zmierzała przede wszystkim do udowodnienia, iż urządzenia pomiarowe typu ISKRA są urządzeniami niegodnymi zaufania • Do jego popełnienia wystarczające jest przekroczenie dopuszczalnej w danym miejscu prędkości, choćby w niewielkim zakresie.
Skład orzekający
Justyna Żbikowska
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej interpretacji przepisów dotyczących przekroczenia prędkości w obszarze zabudowanym i oceny dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej procedury pomiaru prędkości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego, a rozstrzygnięcie opiera się na standardowej ocenie dowodów. Brak nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.