II W 465/16

Sygn. akt II W 465/16 (...) -A- 638/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 listopada 2016r. Sąd Rejonowy w Raciborzu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Maksoń-Prach Protokolant: Marta Badura w obecności Prokuratora ----- po rozpoznaniu dnia 07.11.2016r. sprawy: B. U. s. J. i M. ur. (...) w R. obwinionego o to, że: W dniu 14.06.2016r. około godz. 12:25 w R. na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) kierował pojazdem marki M. (...) o nr rej. (...) nie korzystając z pasów bezpieczeństwa. tj. o czyn z art. 97 k.w. w zw. z art. 39 PoRD 1. uznaje obwinionego B. U. za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia i za to na podstawie art. 97 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (sto) złotych; 2. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie130 (sto trzydzieści) złotych. Sędzia: Sygn. akt II W 465/16 UZASADNIENIE W dniu 14 czerwca 2016 r. sierżant M. M. (2) , pełniący służbę wraz z młodszą aspirant A. B. , prowadzili kontrolę drogową w rejonie skrzyżowania ulicy (...) z ulicą (...) w R. . Około godziny 12:10 funkcjonariusze zauważyli kierującego pojazdem marki M. (...) o nr rej. (...) B. U. , który nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa. Obwiniony jechał w kierunku R. . Z uwagi na duży ruch w rejonie skrzyżowania funkcjonariusze nie mogli ruszyć w ślad za obwinionym. Około godziny 12:25 funkcjonariusze ponownie zauważyli samochód marki M. (...) kierowany przez obwinionego. B. U. nadal nie korzystał z pasów bezpieczeństwa. Funkcjonariusze udali się w ślad za obwinionym, którego zatrzymali na ul. (...) . W momencie zatrzymania do kontroli obwiniony miał już zapięte pasy bezpieczeństwa. Po wylegitymowani obwinionego oraz podaniu powodu kontroli i udzieleniu odpowiednich pouczeń, obwiniony B. U. skorzystał z prawa do odmowy przyjęcia mandatu karnego. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: - częściowo wyjaśnień obwinionego B. U. (k. 26) - zeznań świadków: M. M. (2) (k. 26v – 27) i A. B. (k. 27) Obwiniony B. U. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. W złożonych wyjaśnieniach stanowczo podkreślił, iż zarówno w trakcie jazdy, jak i podczas kontroli drogowej miał zapięte pasy bezpieczeństwa. Dodał, iż funkcjonariusz Policji przeprowadzający kontrolę drogową chciał ukarać go mandatem za jakiekolwiek wykroczenie drogowe. Obwiniony był w przeszłości karany za naruszenie przepisów ruchu drogowego, w tym za naruszenie obowiązku używania pasów bezpieczeństwa (art. 97 kw). Dowód: - wyjaśnienia obwinionego B. U. (k. 26) - informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (k. 6) Sąd zważył co następuje: Wyjaśnienia obwinionego są obszerne i szczegółowe, jednakże fakt nieprzyznania się do winy nie może zasługiwać na aprobatę Sądu. Zdaniem Sądu postawa obwinionego stanowi przyjętą przez niego linię obrony. Należy stwierdzić, że w zasadniczej części wyjaśnienia obwinionego stoją w sprzeczności z zeznaniami funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w R. – sierż. M. M. (2) , w związku z czym, w ocenie Sądu, nie zasługują na wiarę. Sąd ustalając stan faktyczny oparł się przede wszystkim na zeznaniu świadka M. M. (2) . M. M. (2) przyznał, iż w dniu 14 czerwca 2016 r. prowadził kontrolę drogową w R. w rejonie skrzyżowania ulic (...) . W pewnym momencie koło radiowozu przejechał samochód marki M. . Kierujący nie korzystał z pasów bezpieczeństwa. Świadek zeznał, iż nie udał się w pościg za kierującym, gdyż został zablokowany przez samochody skręcające w ulicę (...) . W krótkim odstępie czasu obwiniony wracał tą samą drogą. Nadal nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa. Za samochodem obwinionego jechały jeszcze dwa inne pojazdy. Świadek dodał, iż rozpoczął pościg za samochodem obwinionego w kierunku miejscowości L. . Po przejechaniu ok. 1 km obwiniony został zatrzymany do kontroli drogowej. W momencie kontroli miał zapięte pasy bezpieczeństwa. Równocześnie świadek przyznał, iż wspomniał obwinionemu, że mógł przekroczyć dozwoloną prędkość w obszarze zabudowanym. Nie mógł jednak stwierdzić tego wykroczenia, ponieważ nie miał miernika prędkości. Zeznania świadka zasługują na wiarę. Zeznania te są spójne, konsekwentne i układają się w logiczną całość. Zeznania świadka A. B. nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na upływ czasu świadek nie pamiętała zdarzenia z udziałem obwinionego. Wykroczenie z art. 97 kw ma charakter formalny. Do jego znamion należy skutek w postaci spowodowania jakiegokolwiek zagrożenia czy utrudnienia w ruchu. Można je popełnić zarówno przez działanie, jak i zaniechanie. Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym obowiązek używania pasów bezpieczeństwa dotyczy osób podróżujących pojazdami wyposażonymi w pasy bezpieczeństwa. Obowiązek ten istnieje w czasie jazdy zarówno na obszarze zabudowanym, jak i poza nim, na każdej drodze publicznej i w strefie zamieszkania, niezależnie od nawierzchni drogi. Obowiązek ten dotyczy także jazdy w strefie ruchu. W świetle poczynionych ustaleń Sąd uznał obwinionego B. U. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, a stanowiącego wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 39 ust. 1 PoRD. Na podstawie art. 97 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 100 zł. W przypadku B. U. wymierzenie kary grzywny jest w pełni zasadne i odpowiada charakterowi popełnionego wykroczenia, okolicznościom zdarzenia, umyślności działania oraz społecznej szkodliwości czynu. Nadto wzięto pod uwagę, iż obwiniony był w przeszłości karany za popełnienie wykroczenia z art. 97 kw. Dolegliwość wymierzonej kary grzywny spowoduje, że obwiniony będzie przestrzegał przepisów drogowych, szczególnie mając na uwadze bezpieczeństwo własne i innych uczestników ruchu. Przy wymiarze kary grzywny Sąd wziął pod uwagę warunki majątkowe i możliwości finansowe obwinionego, który pracuje na stanowisku kierowcy – operatora. Uzyskiwany comiesięczny dochód z pewnością pozwoli obwinionemu na spłatę orzeczonej wobec niego kary grzywny. Sąd uznał, że kara grzywny wpłynie w sposób wychowawczy na obwinionego, ponadto spełni swoje zadanie w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej oraz spowoduje, iż w przyszłości nie popełni on podobnego wykroczenia. Na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 119 kpw oraz art. 627 kpk Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 130 zł. Sędzia: