II W 452/16

Sąd Rejonowy w Oleśnie rozpoznał sprawę przeciwko A. J., obwinionemu o wykroczenie z art. 96 § 3 Kodeksu wykroczeń. Czyn polegał na tym, że w dniu 26 maja 2016 roku, wbrew obowiązkowi, obwiniony nie wskazał na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd marki S. o nr rej. (...) w dniu 5 października 2015 roku. Obwiniony jest właścicielem firmy dysponującej około 30 pojazdami, w tym samochodem osobowym marki S. (...), który był przydzielony przedstawicielowi handlowemu P. S. W dniu 5 października 2015 roku pojazd ten przekroczył dozwoloną prędkość, co zostało zarejestrowane przez Straż Miejską. Straż Miejska wezwała A. J. do wskazania, komu powierzył pojazd, pouczając o konsekwencjach z art. 96 § 3 kw. Obwiniony nie udzielił odpowiedzi, a sprawa trafiła na Policję. Podczas przesłuchania w Komisariacie Policji w P. w dniu 26 maja 2016 roku, A. J. nadal nie podał, komu powierzył samochód, twierdząc, że nie jest w stanie wskazać pracownika, który kierował nim w dniu zdarzenia. Sąd uznał A. J. za winnego popełnienia wykroczenia, wymierzając mu karę grzywny w kwocie 300 złotych. Sąd podkreślił, że obowiązek wskazania osoby korzystającej z pojazdu spoczywa na właścicielu, a zwolnienie od tego obowiązku jest wyjątkiem. Właściciel dysponujący większą flotą pojazdów musi stworzyć system kontroli ich wykorzystania. Sąd uznał, że obwiniony mógł z łatwością ustalić, komu powierzył pojazd, poprzez rozmowę z kierownikiem hurtowni lub zapoznanie się z protokołem przekazania pojazdu. Niewskazanie tej osoby, nawet jeśli było nieumyślne, stanowiło wykroczenie. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zwrot zryczałtowanych wydatków oraz opłatę.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający