II W 437/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Łańcucie skazał kierowcę za spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym poprzez najechanie na tył poprzedzającego pojazdu, wymierzając karę grzywny.
Sprawa dotyczy wykroczenia z art. 86 § 1 k.w., gdzie obwiniony Z. P. kierując pojazdem nie dostosował prędkości do warunków na drodze, co doprowadziło do najechania na tył poprzedzającego pojazdu i spowodowania zagrożenia w ruchu drogowym. Sąd Rejonowy w Łańcucie, rozpoznając sprawę w postępowaniu nakazowym, uznał obwinionego za winnego i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 zł.
Sąd Rejonowy w Łańcucie, II Wydział Karny, wydał wyrok nakazowy w sprawie sygn. akt II W 437/16 przeciwko Z. P. Obwiniony został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń. W dniu 23 maja 2016 roku, około godziny 09:00, w miejscowości D. na drodze wojewódzkiej nr (...), kierując samochodem marki S. (...), nie zachował należytej ostrożności i najechał na tył poprzedzającego pojazdu marki R. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Sąd, działając w trybie postępowania nakazowego, wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 200,00 zł. Ponadto, na obwinionym ciąży obowiązek zwrotu na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowanych wydatków postępowania w kwocie 50,00 zł oraz opłaty w wysokości 30,00 zł.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, kierowca popełnił wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kierowca nie zachował należytej ostrożności, nie dostosował prędkości do warunków na drodze, co doprowadziło do najechania na tył poprzedzającego pojazdu i spowodowania zagrożenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok nakazowy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komenda Powiatowa Policji w Ł. | organ_państwowy | oskarżyciel |
| Z. P. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (5)
Główne
k.w. art. 86 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
k.p.w. art. 94 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do wydania wyroku nakazowego i pouczenia o sprzeciwie.
k.p.k. art. 506 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wniesienia sprzeciwu od wyroku nakazowego.
u.o.w.s.k. art. 21 § pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do zasądzenia zryczałtowanych wydatków postępowania.
u.o.w.s.k. art. 3 § ust 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do zasądzenia zryczałtowanych wydatków postępowania.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
nie dostosował prędkości do warunków na drodze nie zachował należytej ostrożności spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
Skład orzekający
Renata Jucha
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 86 § 1 k.w. w przypadku najechania na tył poprzedzającego pojazdu."
Ograniczenia: Orzeczenie wydane w trybie nakazowym, bez szczegółowego uzasadnienia i możliwości obrony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to rutynowe wykroczenie drogowe rozstrzygnięte w trybie nakazowym, bez szczególnych elementów prawnych czy faktycznych.
Dane finansowe
grzywna: 200 PLN
zryczałtowane wydatki postępowania: 50 PLN
opłata: 30 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II W 437/16 WYROK NAKAZOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Łańcucie II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca – Sędzia Sądu Rejonowego Renata Jucha Protokolant – st. sekr. sąd. J. J. (1) bez udziału stron po rozpoznaniu dnia 26 sierpnia 2016r. na posiedzeniu w postępowaniu nakazowym sprawy z oskarżenia Komendy Powiatowej Policji w Ł. przeciwko Z. P. synowi J. i U. z d. T. urodzonemu (...) w L. obwinionemu o to, że: w dniu 23 maja 2016r. około godz. 09.00 w miejscowości D. na drodze wojewódzkiej nr (...) , kierując pojazdem m-ki S. (...) o nr rej. (...) nie dostosował prędkości do warunków na drodze w wyniku czego najechał na tył poprzedzającego pojazdu m-ki R. (...) o nr rej. (...) przy czym czynem tym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. o wykroczenie z art. 86§1kw orzeka I/. W ramach czynu zrzucanego wnioskiem o ukaranie u z n a j e obwinionego Z. P. za winnego tego, że w dniu 23 maja 2016r. około godz. 09.00 w miejscowości D. na drodze wojewódzkiej nr (...) , kierując pojazdem m-ki S. (...) o nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności w wyniku czego najechał na tył poprzedzającego go pojazdu m-ki R. (...) o nr rej. (...) przez co spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. popełnienia wykroczenia z art. 86§1 kw i za to: na podstawie art. 86§1kw w y m i e r z a mu karę grzywny w wysokości 200,00zł (dwieście złotych) II/. na podstawie art. 118 § 1 k.p. ow i art. 3 ust 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. - o opłatach w sprawach karnych z a s ą d z a od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i opłatę w wysokości 30,00zł ( trzydziestu złotych). Sędzia POUCZENIE 1. Sąd na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Sąd orzeka bez udziału stron. Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie. Wyrokiem nakazowym można orzec również środek karny ( art. 93 § 1-3 k.p.w. ). b) 2. Postępowanie nakazowe jest niedopuszczalne, gdy obwiniony / obwiniony jest głuchy / głucha, niemy / niema lub niewidomy / niewidoma; zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego / jej poczytalności ( art. 93 § 4 k.p.w. ). 3. Obwiniony / obwiniona i oskarżyciel ma prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od doręczenia tego wyroku ( art. 506 § 1 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. .). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami ( art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). 4. Prezes sądu odmówi przyjęcia sprzeciwu, jeżeli sprzeciw zostanie wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną ( art. 506 § 2 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 5. W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc; sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych ( art. 506 § 3 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 6. Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej ( art. 506 § 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 7. Sąd rozpoznający sprawę po wniesieniu sprzeciwu nie jest związany treścią wyroku nakazowego, który utracił moc ( art. 506 § 6 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 8. Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny ( art. 94 § 3 k.p.w. ). 9. (inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-8) b) Wyjaśnienie : W treści pouczenia, w nawiasach wskazano między innymi podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „ k.p.k. ” oznacza ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później; skrót „ k.p.w. ” oznacza ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 2013 r. poz. 395 oraz niektórych Dziennikach opublikowanych później a) stosuje się w sprawach o przestępstwa, z wyłączeniem spraw o przestępstwa skarbowe uwzględnia się, o ile sąd tak postanowi
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI