Orzeczenie · 2018-01-29

II W 40/18

Sąd
Sąd Rejonowy w Brzegu
Miejsce
Brzeg
Data
2018-01-29
SAOSKarnewykroczeniaŚredniarejonowy
kradzieżwykroczenierecydywakara aresztukodeks wykroczeńsąd rejonowyalkohol

Sąd Rejonowy w Brzegu rozpoznał sprawę T.E., który dokonał kradzieży alkoholu o wartości 21,99 zł ze sklepu. Sąd ustalił, że obwiniony, będąc w stanie nietrzeźwości, schował butelkę wódki do kieszeni, a następnie, po zatrzymaniu przez ochronę, otworzył ją i zaczął pić. Sąd uznał T.E. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 Kodeksu wykroczeń. Wymierzając karę 30 dni aresztu, sąd kierował się przede wszystkim dyrektywą prewencji szczególnej, podkreślając wielokrotne karanie obwinionego za podobne czyny, jego demoralizację, brak chęci zmiany sposobu życia oraz fakt, że kary grzywny i ograniczenia wolności nie przynosiły rezultatów. Sąd stwierdził, że obwiniony z kradzieży uczynił sobie sposób na życie i nie wykazuje pozytywnej refleksji nad swoim postępowaniem. Izolacyjna kara aresztu w maksymalnym wymiarze została uznana za jedyną adekwatną reakcję, mającą wysłać sygnał, że kradzieże nie są opłacalne. Obwiniony został zwolniony z kosztów postępowania ze względu na jego trudną sytuację materialną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Uzasadnienie orzeczenia kary aresztu w przypadku recydywy wykroczeniowej i braku wykonywania wcześniejszych kar.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji obwinionego o niskim statusie społecznym i majątkowym, z wieloletnią historią wykroczeń.

Zagadnienia prawne (2)

Czy popełnienie wykroczenia kradzieży przez osobę wielokrotnie karaną za podobne czyny, która nie wykonuje orzeczonych kar, uzasadnia orzeczenie kary aresztu w maksymalnym wymiarze?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, w przypadku głębokiej demoralizacji sprawcy, jawnego lekceważenia prawa i braku pozytywnej refleksji nad swoim postępowaniem, izolacyjna kara aresztu w maksymalnym wymiarze jest adekwatną reakcją.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że dotychczasowe kary nie przyniosły skutku, a obwiniony traktuje kradzież jako sposób na życie. Kara aresztu ma zapobiec dalszym wykroczeniom i wysłać sygnał o nieopłacalności takich działań.

Czy obwiniony, który nie wykonuje kar grzywny i ograniczenia wolności, może zostać zwolniony z kosztów postępowania?

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli jego sytuacja osobista i dochody uniemożliwiają uiszczenie kosztów.

Uzasadnienie

Sąd zwolnił obwinionego z kosztów postępowania na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w., uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe lub niemożliwe.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Skazujący
Strona wygrywająca
T. E.

Strony

NazwaTypRola
T. E.osoba_fizycznaobwiniony
sklep (...)innepokrzywdzony
KPP Brzegorgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (7)

Główne

k.w. art. 119 § 1

Kodeks wykroczeń

Kradzież cudzej rzeczy ruchomej, jeżeli jej wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia.

Pomocnicze

k.w. art. 38

Kodeks wykroczeń

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych w sprawach o wykroczenia.

k.p.w. art. 119

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.w. art. 33 § 1 i 2

Kodeks wykroczeń

Dyrektywy wymiaru kary.

k.w. art. 47 § 6

Kodeks wykroczeń

Elementy oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu.

k.w. art. 35

Kodeks wykroczeń

Przesłanki orzeczenia kary aresztu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wielokrotne karanie obwinionego za podobne wykroczenia. • Niewykonywanie przez obwinionego orzeczonych kar grzywny i ograniczenia wolności. • Traktowanie kradzieży jako sposobu na życie przez obwinionego. • Głęboka demoralizacja sprawcy i jawne lekceważenie prawa. • Brak pozytywnej refleksji nad postępowaniem obwinionego. • Nieopłacalność kar łagodniejszych od aresztu w przypadku tego sprawcy.

Godne uwagi sformułowania

„mu to lata” • „nie ma pieniędzy na życie , bo jest bezdomnym i bezrobotnym” • „z kradzieży uczynił sobie sposób na życie i nie robi nic , żeby ten sposób zmienić” • „Powoływanie się przez obwinionego na bezdomność i pomoc państwa jest tylko wymówką i usprawiedliwieniem wybranej przez siebie drogi życiowej” • „jedynie bezwzględna kara aresztu w maksymalnym możliwym wymiarze będzie adekwatną reakcją” • „kradzieże nie są opłacalne , gdyż kończą się pobytem w izolacji”

Skład orzekający

Iwona Twardzik

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie orzeczenia kary aresztu w przypadku recydywy wykroczeniowej i braku wykonywania wcześniejszych kar."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obwinionego o niskim statusie społecznym i majątkowym, z wieloletnią historią wykroczeń.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje ekstremalny przypadek recydywy wykroczeniowej i trudności systemu prawnego w resocjalizacji osób głęboko zdemoralizowanych, co może być interesujące z perspektywy społecznej i prawniczej.

30 dni aresztu za kradzież wódki o wartości 21,99 zł – sąd nie miał litości dla notorycznego złodzieja.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst