II W 398/18

Sąd Rejonowy w LegionowieLegionowo2018-11-14
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
lasśmieciwykroczenieochrona środowiskauniewinnieniedowodyin dubio pro reo

Sąd uniewinnił obwinionego od zarzutu zaśmiecania lasu, uznając brak dowodów na jego bezpośredni udział w wyrzuceniu śmieci.

Obwiniony S.R. został oskarżony o wyrzucenie śmieci budowlanych i bytowych do lasu państwowego. Sąd ustalił, że śmieci zostały wyrzucone przez nieustalonego kierowcę, a obwiniony jedynie pilotował sprawę i doprowadził do ich usunięcia. Brak było bezpośrednich dowodów na winę obwinionego, dlatego na mocy zasady in dubio pro reo został uniewinniony.

Sprawa dotyczyła obwinionego S.R., który został oskarżony o zaśmiecenie lasu państwowego śmieciami budowlanymi i bytowymi. Z ustaleń sądu wynikało, że śmieci zostały wyrzucone przez nieustalonego kierowcę, który odbierał odpady z budowy, na której firma obwinionego wykonywała usługi. Obwiniony, po otrzymaniu informacji od strażnika leśnego, skontaktował się z nim i poinformował, że sprawca zobowiązał się do posprzątania śmieci, a on sam pilotuje sprawę. Ostatecznie śmieci zostały usunięte z lasu przez nieustaloną osobę. Sąd, opierając się na wyjaśnieniach obwinionego, zeznaniach świadków oraz korespondencji e-mailowej, uznał, że brak jest bezpośrednich dowodów na popełnienie przez S.R. zarzucanego mu czynu. Zastosowano zasadę in dubio pro reo, co skutkowało uniewinnieniem obwinionego od zarzutu. Koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, obwiniony nie ponosi odpowiedzialności, ponieważ brak jest bezpośrednich dowodów na jego udział w wyrzuceniu śmieci, a zastosowanie zasady in dubio pro reo przemawia na jego korzyść.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak jest dowodów na bezpośrednie działanie obwinionego polegające na wyrzuceniu śmieci. Kluczowe było ustalenie, że śmieci zostały usunięte po interwencji obwinionego, a sprawca nie został ustalony. Zastosowano zasadę domniemania niewinności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

S. R.

Strony

NazwaTypRola
S. R.osoba_fizycznaobwiniony
Nadleśnictwo J.instytucjapokrzywdzony
Ireneusz Kalinowskiosoba_fizycznaoskarżyciel publiczny
A. S.osoba_fizycznaświadek
P. T.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (4)

Główne

k.w. art. 162 § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

k.p.s. w. art. 119 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.s. w. art. 8

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak bezpośrednich dowodów na popełnienie czynu przez obwinionego. Obwiniony podjął działania zmierzające do usunięcia śmieci. Zastosowanie zasady in dubio pro reo.

Godne uwagi sformułowania

wina obwinionego S. R. nie została udowodniona konsekwencją domniemania niewinności jest zasada in dubio pro reo wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, rozstrzyga się na korzyść obwinionego

Skład orzekający

Tomasz Kosiński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Zastosowanie zasady in dubio pro reo w sprawach o wykroczenia, gdy brak jest bezpośrednich dowodów winy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie obwiniony nie był bezpośrednim sprawcą, ale podjął działania naprawcze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ilustruje zastosowanie fundamentalnej zasady prawa karnego procesowego (in dubio pro reo) w praktyce, co jest istotne dla prawników, ale sam stan faktyczny nie jest wybitnie ciekawy dla szerszej publiczności.

Las zaśmiecony, ale kto winny? Sąd rozstrzyga w oparciu o domniemanie niewinności.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 398/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Bożena Oblińska w obecności oskarżyciela publicznego starszego strażnika leśnego Ireneusza Kalinowskiego po rozpoznaniu dnia 09 listopada 2018 r. na rozprawie w Legionowie sprawy : S. R. , s. M. i K. z d. S. , ur. (...) w G. obwinionego o to, że : w dniu 7 sierpnia 2017 roku wyrzucił do lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. śmieci budowlane i śmieci bytowe przez co zaśmiecił las na szkodę Nadleśnictwa J. , tj. o czyn z art. 162 § 1 k.w. 1. Obwinionego S. R. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; 2. Na podstawie art. 119 § 2 k.p.s. w. koszty postępowania ponosi Skarbu Państwa. Sygn. akt II W 398/18 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Firma Usługi (...) , Wykopu , Rozbiórki , Handel S. R. z siedzibą K. ul. (...) reprezentowana przez obwinionego S. R. podpisała w grudniu 2016 r. z A. S. umowę na wywóz gruzu i odpadów budowlanych z budowy pensjonatu (...) w M. przy ul. (...) którego właścicielem jest A. S. . Firma Usługi (...) , Wykopu , Rozbiórki , Handel S. R. z siedzibą K. odbierała gruz i odpady budowlane z terenu tej budowy i przewoziła do siedziby firmy w miejscowości K. gdzie część tych odpadów była przetwarzana na kruszywo do budowy dróg . Pozostała część tych odpadów nie przerobionych na kruszywo odbierała firma (...) z którą obwiniony S. R. podpisał umowę na wywóz odpadów . W dniu 07 sierpnia 2017 roku nieustalony kierowca odbierający odpady budowlane z Firma Usługi (...) , Wykopu , Rozbiórki , Handel S. R. z siedzibą K. ul. (...) pochodzące z budowy pensjonatu (...) w M. wyrzucił te odpady do lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. przez co zaśmiecił las na szkodę Nadleśnictwa J. . Po ustaleniu iż odpady te pochodzą z budowy pensjonatu (...) w M. którego właściciele A. S. podpisał umowę na ich wywóz z Firmą Usługi (...) , Wykopu , Rozbiórki , Handel S. R. z siedzibą K. starszy strażnik leśny I. K. w dniu 15 listopada 2017 r. skontaktował się e-mailowo z obwinionym S. R. by ten wskazał kierowcę który wyrzucił te odpady w dniu 07 sierpnia 2017 r. ( k. 10 ) . W dniu 17 listopada 2017 roku obwiniony S. R. skontaktował się e-mailowo ze starszym strażnikiem leśnym I. K. i poinformował go iż sprawca wywozu tych śmieci zobowiązał się do soboty tego tygodnia te śmieci posprzątać , a on pilotuje tą sprawę ( k. 11 ) . Odpady te zostały usunięte lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. przez nieustaloną osobę która wcześniej te odpady tam wywiozła w dniu 07 sierpnia 2017 r. ( k. 52 ) . Nadleśnictwo J. jednak nie ustaliło kim była osoba która w dniu 07 sierpnia 2017 r. wywiozła te odpady do lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. , a która następnie te odpady posprzątała i wywiozła z tego lasu po interwencji obwinionego S. R. i skierowało wniosek o ukaranie za ten czyn z art. 162 § 1 k.w. wobec obwinionego S. R. . S. R. ma ukończone 43 lata , jest kawalerem , prowadzi własną działalność gospodarcza i uzyskuje dochód w wysokość 2500 zł , nie był karany ( k. 2 ) , nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnień obwinionego S. R. ( k. 51 i k. 52 ) , zeznań świadków : A. S. ( k. 4 i k. 51-52 ) i P. T. ( k. 6 i k. 52 ) oraz dokumentów w postaci karty karnej ( k. 2 ) , notatki urzędowej ( k. 3 ) , e-mail ( k. 10-12 ) , pisma Nadleśnictwo J. ( k. 14 ) , danych osobo – poznawcze ( k. 17 ) , fragmentu projektu ( k. 18 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 19 ) i sprzeciwu od wyroku nakazowego ( k. 35 ) . S. R. został obwiniony o to że , w dniu 7 sierpnia 2017 roku wyrzucił do lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. śmieci budowlane i śmieci bytowe przez co zaśmiecił las na szkodę Nadleśnictwa J. , to jest o wykroczenie z art. 162 § 1 k.w.. Obwiniony S. R. na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił iż jego firma prowadziła prace budowlane przy budowie pensjonatu (...) w Milanówki i miała podpisaną umowę na wywóz gruzu i odpadów z tej budowy z właścicielem tej nieruchomości A. S. . Wywożone przez jego firmę z tej budowy odpady w postaci gruzu były przerabiane w jego firmie na kruszywo wykorzystywane przy budowie dróg. Resztę tych odpadów z tereny jego firmy odbierała firma (...) ( k. 51 ) . Obwiniony S. R. stwierdził iż podejrzewa który z kierowców wyrzucił te śmieci do lasu w dniu 07 sierpnia 2017 r. i poinformował o tym fakcie Nadleśnictwo . Jednak na rozprawie przed Sądem obwiniony S. R. nie wskazał danych tej osoby . Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom obwinionego S. R. . W tym zakresie wyjaśnienia obwinionego S. R. są jasne , spójne , logiczne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków A. S. ( k. 4 i k. 51-52 ) i P. T. ( k. 6 i k. 52 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentów w postaci notatki urzędowej ( k. 3 ) , e-mail ( k. 10-12 ) i pisma Nadleśnictwo J. ( k. 14 ) . Należy wskazać iż z wyjaśnień obwinionego S. R. wynika wprost iż nie popełniła on zarzucanego mu czynu . Fakt ten potwierdza treść korespondencji e-mailowej pomiędzy starszym strażnikiem leśnym I. K. a obwinionym S. R. ( k. 10 i 11 ) z której wynika iż sprawca wywozu tych śmieci zobowiązał się do soboty tego tygodnia te śmieci posprzątać , a obwiniony pilotuje tą sprawę ( k.11 ) . Należy wskazać iż na rozprawie przed Sądem w dniu 09 listopada 2018 r. starszy strażnik leśny I. K. potwierdził iż po tym jak prowadził korespondencje e-mailowa z obwinionym S. R. odpady te zostały usunięte z terenu tego lasu ( k. 52 ) . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: A. S. i P. T. jako jasnym , dokładnym , spójnym i logicznym. Z zeznań świadka A. S. właściciela Pensjonatu (...) w Milanówki wynika iż od grudnia 2016 r. miał podpisaną umowę na wywóz odpadów z budowy tego pensjonatu z Firmą Usługi (...) , Wykopu , Rozbiórki , Handel S. R. z siedzibą K. ul. (...) reprezentowaną przez obwinionego S. R. . Firma ta wywoziła z tej budowy odpady ogólno-budowlane w kontenerach 7 na 10 m ( k. 4 i k. 51-52 ). Natomiast z zeznań P. T. – podleśniczego Nadleśnictwa J. wynika jakie odpady ujawnił w dniu 07 sierpnia 2017 r. w lesie państwowym Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. . Świadek ten wskazał iż ze śladów jakie znalazł na miejscu wyrzucenia tych odpadów wynika iż odpady te zostały tam przywiezione samochodem ciężarowym ( k. 6 i k. 52 ) . Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie. Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 162 § 1 k.w. stanowi , iż karze podlega , kto, w lasach zanieczyszcza glebę lub wodę albo wyrzuca do lasu kamienie, śmieci, złom, padlinę lub inne nieczystości, albo w inny sposób zaśmieca las . Przedmiotem ochrony wykroczenia z art. 162 k.w. jest należyty stan sanitarny lasów, innymi słowy - czystość lasu. Strona przedmiotowa wykroczenia z art. 162 § 1 k.w. polega na tym, że sprawca w lasach zanieczyszcza glebę lub wodę albo wyrzuca do lasu kamienie, śmieci, złom, padlinę lub inne nieczystości, albo w inny sposób zaśmieca las. Kwalifikowane zachowanie sprawcy polega na zakopywaniu, zatapianiu, odprowadzaniu do gruntu w lasach lub w inny sposób składowaniu w lesie odpadów. Miejscem popełnienia wykroczenia z art. 162 § 1 i 2 k.w. jest las, może nim być także las sprawcy. Wymienione w art. 162 § 1 k.w. przedmioty, tj. śmieci, złom, padlina, inne nieczystości, są odpadami w rozumieniu art. 162 § 2 k.w. . Znamiona czasownikowe strony przedmiotowej wykroczenia z art. 162 § 2 k.w. należy interpretować w potocznym ich rozumieniu. Zakopywanie to wykopanie dołu, wypełnienie go odpadami, a następnie zasypanie. Zatapianie to wrzucanie odpadów do wody w celu zatopienia. Odprowadzanie odpadów do gruntu oznacza przenoszenie odpadów do gruntu, z reguły są to ciecze. Wykroczenie z art. 162 § 2 można popełnić tylko przez działanie. Strona podmiotowa wykroczenia z art. 162 § 1 i 2 k.w. obejmuje umyślność i nieumyślność. Podmiotem wykroczenia z art. 162 § 1 i 2 k.w. może być każdy, w tym właściciel oraz posiadacz lasu. Jest to wykroczenie powszechne. ( za Komentarz do art. 162 kodeksu wykroczeń (M. Zbrojewska, Kodeks wykroczeń. Komentarz, LEX, 2013 ) . W świetle poczynionych przez Sąd ustaleń, wina obwinionego S. R. nie została udowodniona, a konsekwencją domniemania niewinności jest zasada in dubio pro reo. Zgodnie z treścią art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.s. w. wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, rozstrzyga się na korzyść obwinionego . Na wstępie należy zauważyć iż nie ma żadnych dowodów iż to obwiniony S. R. osobiście wyrzucił te odpady pochodzące z budowy pensjonatu (...) w M. na ternie lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. . Należy wskazać iż z korespondencji e-mailowej z dnia 15 i 17 listopada 2017 r. pomiędzy starszym strażnikiem leśnym I. K. a obwinionym S. R. wynika iż w odpowiedzi na e-mail wysłany do niego przez starszego strażnika leśnego I. K. ( k. 10 ) obwiniony S. R. poinformował go iż sprawca wywozu tych śmieci zobowiązał się do soboty tego tygodnia te śmieci posprzątać , a on pilotuje tą sprawę ( k. 11 ) . Odpady te zostały usunięte lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. przez nieustaloną osobę która te odpady tam wywiozła w dniu 07 sierpnia 2017 r. ( k. 52 ) . Fakt ten potwierdził na rozprawie przed Sadem starszy strażnik leśny I. K. ( k. 52 ) . Należy wskazać iż obwiniony S. R. nie był zobowiązany do wskazania sprawcy tego czynu , zwłaszcza iż z jego wyjaśnień wynika iż nie był pewny kto to zrobił . Należy jednak wskazać iż obwiniony S. R. podjął działania by te odpady zostały usunięte z tego lasu przez osobę która jej tam wywiozła i ta osoba rzeczywiście to zrobiła ( k 11 i k. 52 ) . Należy wskazać iż Nadleśnictwo J. nie ustaliło kim była osoba która w dniu 07 sierpnia 2017 r. wywiozła te odpady do lasu państwowego Nadleśnictwa J. Leśnictwo B. Oddział (...) działka nr (...) na gruntach wsi R. w gminie J. , a która następnie te odpady posprzątała i wywiozła z tego lasu po interwencji obwinionego S. R. i skierowało wniosek o ukaranie za ten czyn z art. 162 § 1 k.w. wobec obwinionego S. R. , a nie sprawcy tego czynu . Wyżej wskazane fakty wykluczają by obwiniony S. R. popełniła zarzucany mu czyn z art. 162 § 1 k.w.. Tym samym Sąd rozstrzygnął wszelkie wątpliwości na podstawie art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.s. w. na korzyść obwinionego i uniewinnił obwinionego S. R. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 161 § 1 k.w. . O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 119 § 2 k.p.w. i obciążył nimi Skarb Państwa . Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI