II W 39/24

Sąd Rejonowy w KaliszuKalisz2024-09-13
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczenie drogoweprzekroczenie prędkościteren zabudowanygrzywnakodeks wykroczeńsąd rejonowywyrok zaoczny

Sąd Rejonowy w Kaliszu skazał obwinionego za przekroczenie prędkości o 31 km/h w terenie zabudowanym, wymierzając karę grzywny w wysokości 800 zł.

Sąd Rejonowy w Kaliszu rozpoznał sprawę przeciwko B. K., który kierując pojazdem w miejscowości P. przekroczył dopuszczalną prędkość o 31 km/h (81 km/h w miejscu z ograniczeniem do 50 km/h). Obwiniony nie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień, nie stawił się na rozprawie. Sąd uznał go za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92a § 2 k.w., wymierzając karę grzywny 800 zł oraz zasądzając 200 zł kosztów postępowania.

Sąd Rejonowy w Kaliszu, II Wydział Karny, wydał wyrok zaoczny w sprawie B. K., obwinionego o przekroczenie prędkości o 31 km/h w terenie zabudowanym. Do zdarzenia doszło 30 listopada 2023 roku w miejscowości P., gdzie obwiniony kierował pojazdem z prędkością 81 km/h, podczas gdy obowiązujące ograniczenie wynosiło 50 km/h. Pomiaru prędkości dokonano przy użyciu miernika laserowego TruCam. Obwiniony odmówił przyjęcia mandatu karnego z powodu jego wysokości (800 zł). Na rozprawie obwiniony nie stawił się, usprawiedliwiając nieobecność zwolnieniem lekarskim niepochodzącym od biegłego. Sąd uznał zgromadzony materiał dowodowy za wiarygodny, w tym notatkę urzędową, świadectwo legalizacji miernika oraz dane z urządzenia pomiarowego. Obwiniony, 44-letni pracownik zarabiający ok. 2700 zł miesięcznie, utrzymujący dwoje dzieci, był już dwukrotnie karany za wykroczenia drogowe. Sąd uznał go za winnego popełnienia czynu z art. 92a § 2 k.w., podkreślając umyślność wykroczenia i znaczną społeczną szkodliwość, zwłaszcza w kontekście nagminności takich zdarzeń i warunków drogowych. Mimo to, wymierzył karę grzywny w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, tj. 800 zł, biorąc pod uwagę nieznaczne przekroczenie limitu ponad 30 km/h. Zasądzono również od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 200 zł tytułem kosztów postępowania, obejmujących zryczałtowane wydatki i opłatę od kary grzywny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, obwiniony popełnił zarzucane mu wykroczenie.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na pomiarze prędkości wykonanym przez policjantów przy użyciu certyfikowanego urządzenia laserowego, który wykazał prędkość 81 km/h w miejscu z ograniczeniem do 50 km/h. Obwiniony nie przedstawił dowodów kwestionujących ten pomiar ani nie usprawiedliwił swojej nieobecności na rozprawie w sposób wiarygodny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok zaoczny

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
B. K.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (2)

Główne

k.w. art. 92a § § 2

Kodeks wykroczeń

Kara nie niższej niż 800 zł podlega ten, kto prowadząc pojazd mechaniczny, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym, przekraczając je o ponad 30 km/h.

Pomocnicze

k.p.w. art. 119 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Podstawa do orzekania o kosztach postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pomiar prędkości dokonany przez policję przy użyciu certyfikowanego urządzenia. Obwiniony nie przedstawił wiarygodnych dowodów kwestionujących pomiar. Umyślność wykroczenia wynikająca z doświadczenia życiowego i posiadania prawa jazdy. Znaczna społeczna szkodliwość czynu. Uprzednia karalność obwinionego za podobne wykroczenia.

Godne uwagi sformułowania

Pomiaru prędkości dokonywali przy pomocy miernika laserowego z wizualizacją (...) 20/20 TruCam. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy jest wiarygodny. Społeczna szkodliwość czynu obwinionego jest znaczna z uwagi na nagminność tego typu wykroczeń. Sąd jednak wymierzył obwinionemu karę w dolnych granicach ustawowego zagrożenia z uwagi na nieznaczne przekroczenie limitu określonego w art. 92a § 1 k.w.

Skład orzekający

Agnieszka Wachłaczenko

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej interpretacji art. 92a § 2 k.w. w kontekście przekroczenia prędkości o 31 km/h w terenie zabudowanym oraz zasad wymiaru kary w takich przypadkach."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych. Dotyczy wykroczenia, a nie przestępstwa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowa sprawa wykroczeniowa dotycząca przekroczenia prędkości, która nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć. Standardowa interpretacja przepisów.

Dane finansowe

grzywna: 800 PLN

koszty postępowania: 200 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 39/24 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2024r Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Wachłaczenko Protokolant starszy sekr. sąd. Agnieszka Dębowa w obecności oskarżyciela publicznego--- po rozpoznaniu dnia 13.09.2024r sprawy B. K. syna M. i B. zd. (...) , ur. (...) w K. obwinionego o to, że: w dniu 30 listopada 2023 roku o godzinie 16:47 w miejscowości P. (...) , gm. Brzeziny, pow. (...) , kierując pojazdem marki V. o numerze rejestracyjnym (...) poruszając się po drodze publicznej w terenie zabudowanym, oznaczonym znakiem pionowym D-42, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h, przekroczył dozwoloną prędkość o 31 km/h, jadąc z prędkością 81 km/h. tj. o wykroczenie z art. 92a § 2 k.w. 1. obwinionego B. K. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 92a § 2 k.w. i za to na podstawie art. 92a § 2 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych, 2. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania. sędzia Agnieszka Wachłaczenko II W 39/24 UZASADNIENIE W dniu 30 listopada 2023 r. obwiniony B. K. w miejscowości P. na wysokości posesji nr (...) , na drodze publicznej na której prędkość została ograniczona znakiem D-42, ok. godz. 16:47 kierował pojazdem marki V. o numerze rejestracyjnym (...) . W tym czasie i miejscu funkcjonariusze Policji S. B. oraz B. P. prowadzili kontrolę prędkości pojazdów. Pomiaru prędkości dokonywali przy pomocy miernika laserowego z wizualizacją (...) 20/20 TruCam. W miejscu dokonywania pomiarów obowiązywała dopuszczalna prędkość 50 km/h. Pomiar prędkości pojazdu, którym kierował obwiniony wykazał wartość 81 km/h. Obwiniony odmówił przyjęcia mandatu karnego z uwagi na wysokość kary, tj. 800 zł (dowód: notatka urzędowa – k. 1-2, świadectwo legalizacji ponownej – k. 4, dane na płycie cd – k. 6). Obwiniony B. K. ma 44 lata. Pracuje i zarabia około 2700 zł miesięcznie. Jest stanu wolnego na utrzymaniu ma dwoje dzieci. Był dwukrotnie karany za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym (dane osobowe – k. 8, dane o karalności – k. 10-11). Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Na terminie rozprawy nie stawił się nadsyłając zwolnienie lekarskie niepochodzące od biegłego lekarza sądowego ani upoważnionego lekarza, nie wnosił o odroczenie rozprawy. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wiarygodny. Nie ujawniły się żadne okoliczności nakazujące zakwestionować autentyczność lub rzetelność dowodów, w szczególności nie wskazywał na takie okoliczności obwiniony. Zgodnie z treścią art.92a § 2 k.w. karze nie niższej niż 800 zł podlega ten, kto prowadząc pojazd mechaniczny, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym, przekraczając je o ponad 30 km/h. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przypisanie obwinionemu B. K. zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 92a § 2 k.w. Obwiniony kierując pojazdem mechanicznym przekroczył dopuszczalną prędkość określoną znakiem pionowym D-42, o 31 km/h. Wykroczenia tego obwiniony dopuścił się umyślne ponieważ z doświadczenia życiowego wiadomo, iż istotnie odmiennie jest odczuwalna prędkość 50 km/h. Obwiniony posiada prawo jazdy, zatem są mu znane reguły ruchu drogowego. Obwiniony nie znajdował się w żadnej szczególnej sytuacji uzasadniającej niedostosowanie się od obowiązujących reguł. Społeczna szkodliwość czynu obwinionego jest znaczna z uwagi na nagminność tego typu wykroczeń, warunki drogowe w jakich doszło do tego przekroczenia (teren zabudowany, po zmroku, tj. w warunkach ograniczonej widoczności). Nadto okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kary jest uprzednia karalność obwinionego za wykroczenie podobne, oraz znaczne przekroczenie dopuszczalnej prędkości. Sąd jednak wymierzył obwinionemu karę w dolnych granicach ustawowego zagrożenia z uwagi na nieznaczne przekroczenie limitu określonego w art. 92a § 1 k.w. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 119 § 1 k.p.w. Na koszty te złożyły się zryczałtowane wydatki w kwocie 120 zł ustalona na podstawie § 2 § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia, oraz opłata od kary grzywny w wysokości 80 zł. sędzia Agnieszka Wachłaczenko

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI