II W 287/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy skazał kierowcę za spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym poprzez zjechanie na przeciwległy pas i spowodowanie kolizji, orzekając karę nagany i zasądzając zwrot kosztów od obwinionej.
Sąd Rejonowy w Szczytnie rozpoznał sprawę przeciwko S. J. (1), obwinionej o spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym poprzez zjechanie na przeciwległy pas i doprowadzenie do kolizji z dwoma innymi pojazdami. Obwiniona twierdziła, że straciła przytomność, jednak sąd uznał jej wyjaśnienia za niewiarygodne. W konsekwencji uznano ją za winną wykroczenia z art. 86 § 1 kw, orzekając karę nagany, zwalniając od kosztów postępowania i zasądzając zwrot wydatków na rzecz pokrzywdzonego.
Sąd Rejonowy w Szczytnie, w składzie SSO Jan Steraniec, wydał wyrok w sprawie II W 287/17 przeciwko S. J. (1), obwinionej o wykroczenie z art. 86 § 1 kw. Do zdarzenia doszło 5 grudnia 2016 r., gdy obwiniona kierując samochodem marki N. z nieustalonych przyczyn zjechała na przeciwległy pas ruchu, powodując kolizję z samochodem marki R. kierowanym przez A. G. oraz z samochodem ciężarowym marki S. kierowanym przez P. N. Obwiniona twierdziła, że straciła przytomność podczas jazdy, jednak sąd, analizując całokształt materiału dowodowego, uznał te wyjaśnienia za niewiarygodne. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach świadków A. G. i P. N., notatce urzędowej oraz protokole oględzin miejsca wypadku. Uznano, że obwiniona swoim zachowaniem spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W związku z tym, sąd uznał S. J. (1) za winną popełnienia zarzucanego wykroczenia i na mocy art. 86 § 1 kw oraz art. 36 § 1 kw orzekł wobec niej karę nagany. Ponadto, na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw, obwinioną zwolniono od zapłaty kosztów postępowania, które przejął Skarb Państwa. Na rzecz oskarżyciela posiłkowego, A. G., zasądzono kwotę 1.080,00 zł tytułem zwrotu poniesionych przez niego uzasadnionych wydatków w toku postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zjazd na przeciwległy pas ruchu i spowodowanie kolizji stanowi wykroczenie z art. 86 § 1 kw, nawet jeśli obwiniony twierdzi, że stracił przytomność, jeśli jego wyjaśnienia są niewiarygodne i nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym.
Uzasadnienie
Sąd uznał wyjaśnienia obwinionej o utracie świadomości za niewiarygodne w świetle zeznań świadków i dokumentacji z miejsca zdarzenia. Bezsporne było zjechanie na przeciwległy pas i spowodowanie kolizji, co jednoznacznie wskazuje na popełnienie wykroczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uznanie za winnego i ukaranie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. J. (1) | osoba_fizyczna | obwiniona |
| A. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| P. N. | osoba_fizyczna | świadk |
Przepisy (4)
Główne
kw art. 86 § § 1
Kodeks wykroczeń
kw art. 36 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kpk art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpw art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zjazd na przeciwległy pas ruchu i spowodowanie kolizji jako dowód popełnienia wykroczenia.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie obwinionej o utracie świadomości jako okoliczność wyłączająca winę.
Godne uwagi sformułowania
wyjaśnienia obwinionej nie zasługują na wiarę nie budzi żadnych wątpliwości wina obwinionej
Skład orzekający
Jan Steraniec
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 86 § 1 kw w kontekście twierdzeń o utracie świadomości."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny wiarygodności zeznań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia drogowego, ale z elementem obrony opartym na utracie świadomości, co może być interesujące dla prawników procesowych.
“Czy utrata przytomności zwalnia z odpowiedzialności za spowodowanie kolizji? Sąd rozstrzyga.”
Dane finansowe
zwrot wydatków: 1080 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II W 287/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Jan Steraniec Protokolant : st. sekr. sąd. Aneta Sawlewicz-Szydlik bez udziału oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu na rozprawie dnia 7 czerwca i 28 czerwca 2017 r. sprawy przeciwko: S. J. (1) z domu C. córce M. i J. z domu S. , urodz. (...) w S. obwinionej o to, że: w dniu 05/12/2016 r. o godz. 06:50 w m. P. na ul. (...) II (...) 26hm/9hm kierując samochodem marki N. o nr rej. (...) spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że z nieustalonych przyczyn zjechała na przeciwległy pas ruchu i uderzyła w prawidłowo jadący samochód marki R. o nr rej. (...) kierowany przez A. G. , który wjechał do przydrożnego rowu melioracyjnego, a następnie samochód N. uderzył samochód ciężarowy marki S. o nr rej. (...) z przyczepą o nr rej. (...) kierowany przez P. N. , tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw I. obwinioną S. J. (2) uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej wykroczenia i za to z mocy art. 86 § 1 kw i art. 36 § 1 kw orzeka wobec niej karę nagany, II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinioną od zapłaty kosztów postępowania, które to koszty ponosi Skarb Państwa, III. zasądza od obwinionej S. J. (2) na rzecz oskarżyciela posiłkowego A. G. tytułem poniesionych przez niego uzasadnionych wydatków w toku postępowania kwotę 1.080,00 złotych. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił, co następuje: W dniu 5 grudnia 2016 r. o godzinie 06:50 w msc. P. na ul. (...) II obwiniona S. J. (2) kierowała samochodem osobowym marki N. (...) o nr rej. (...) . W tym samym czasie i miejscu, przeciwległym pasem ruchu poruszał się samochód osobowy marki R. (...) o nr rej. (...) kierowany przez A. G. . Bezpośrednio za wyżej wymienionym poruszał się samochód ciężarowy marki S. o nr rej. (...) kierowany przez P. N. . Obwiniona z nieustalonej przyczyn zjechała nagle na przeciwległy pas ruchu, A. G. , chcąc uniknąć zderzenia, kierowanym samochodem odbił w prawo w kierunku przydrożnego rowu melioracyjnego. Pomimo wykonania tego manewru doszło do zderzenia obu pojazdów. Samochód marki N. uderzył w lewą stronę pojazdu R. , pojazd kierowany przez A. G. przewrócił się na prawy bok, natomiast samochód kierowany przez obwinioną uderzył w hamujący pojazd ciężarowy marki S. . Obwiniona w wyniku wypadku doznała urazu jamy brzusznej, w związku z którym został przeprowadzony zabieg operacyjny. Dowód: zeznania świadków; A. G. z k. 37v-38 i 7-8, P. N. z k. 50-50v, notatka urzędowa z k. 2-2v, protokół oględzin miejsca wypadku drogowego z k. 3-4, dokumentacja medyczna dot. S. J. (2) z k. 42-49. Obwiniona S. J. (2) nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu. W składanych wyjaśnieniach podniosła, że w dniu zdarzenia, jadąc do pracy ze S. do O. , w pewnym momencie zrobiło się jej ciepło, jej świadomość została wyłączona, nie wiedziała co się z nią dzieje. Odzyskała przytomność dopiero po wypadku. Przed wyjazdem czuła się dobrze. Obwiniona starała się ustalić przyczyny omdlenia, wykonywała badania, które nie wykazały żadnych zaburzeń, jakkolwiek neurolog i kardiolog powiedzieli jej, że do omdlenia może dojść bez przyczyny – vide wyjaśnienia z k. 37-37v. W świetle oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i jednoznacznych, niewątpliwych wniosków, jakie należało wywieść z jego analizy, należy stwierdzić, iż wyjaśnienia obwinionej nie zasługują na wiarę, co do stwierdzenia, że kierując samochodem marki N. w momencie zdarzenia drogowego nie miała świadomości tego co się z nią dzieje. Bezspornym pozostaje fakt, że obwiniona S. J. (2) zjechała na przeciwległy pas ruchu i uderzyła w prawidłowo jądące na przeciwległym pasie ruchu pojazdy kierowane przez A. G. i P. N. , co potwierdzają zeznania wyżej wymienionych świadków oraz dokumenty w postaci notatki urzędowej i protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego a czemu nie zaprzeczają wyjaśnienia obwinionej. Wskazane powyżej dowody wzajemnie uzupełniają się i prowadzą do jednoznacznych oraz przekonywujących wniosków w zakresie odtworzenia przebiegu kolizji drogowej mającej miejsce z udziałem samochodu kierowanego przez obwinioną S. J. (2) i samochodów kierowanych przez pokrzywdzonych A. G. i P. N. . Z relacji S. J. (2) oraz z przedłożonej przez jej obrońcę dokumentacji medycznej nie wynika jaka miałaby być ewentualna przyczyna jej utraty świadomości w trakcie kierowania pojazdem. Obwiniona podała, że przed wyjazdem czuła się dobrze, jej stan zdrowia jest dobry. Przeprowadzone badania lekarskie nie uprawdopodobniły w najmniejszym nawet stopniu możliwości zaistnienia u S. J. (2) opisywanych przez nią objawów w postaci „wyłączenia świadomości” i braku wiedzy odnośnie tego co działo się wokół niej. W kontekście zebranych dowodów i wynikających z nich okoliczności kolizji, twierdzenie obwinionej stanowi niczym nie dającą się uzasadnić i potwierdzić tezę polegającą na bezpodstawnym twierdzeniu, że nie popełniła ona wykroczenia w związku z brakiem możliwości pokierowania swoim postępowaniem z uwagi na utratę świadomości. W tym stanie rzeczy, nie budzi żadnych wątpliwości wina obwinionej S. J. (2) , co do tego, że kierując samochodem marki N. spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że z nieustalonych przyczyn zjechała na przeciwległy pas ruchu i uderzyła w prawidłowo jadący samochód marki R. kierowany przez A. G. , który wjechał do przydrożnego rowu melioracyjnego, a następnie samochód N. uderzył w samochód ciężarowy marki S. kierowany przez P. N. . Tym samym, obwiniona dopuściła się wykroczenia określonego w art. 86 § 1 k.w. Ustalone okoliczności zawinionego przez obwinioną S. J. (2) zderzenia pojazdów, przy uwzględnieniu skutków kolizji dla jej zdrowia, doprowadziły Sąd do stanowiska o orzeczeniu kary nagany, w pełni spełniającej przesłanki jej wymiaru. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów powołanych w punkcie II wyroku. Nadto od obwinionej zasądzono na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 1080 zł. tytułem zwrotu poniesionych przez niego uzasadnionych wydatków w toku postępowania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI