II W 286/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Łańcucie skazał R.W. za jazdę pod wpływem alkoholu, orzekając karę grzywny i zakaz prowadzenia pojazdów.
Sąd Rejonowy w Łańcucie, w postępowaniu nakazowym, rozpoznał sprawę z oskarżenia Komendy Powiatowej Policji przeciwko R.W. Obwiniony został uznany za winnego popełnienia wykroczenia polegającego na kierowaniu pojazdem w stanie po użyciu alkoholu. Sąd wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 zł oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy.
Sąd Rejonowy w Łańcucie, II Wydział Karny, wydał wyrok nakazowy w sprawie sygn. akt II W 286/16, dotyczącej wykroczenia z art. 87 § 1 Kodeksu wykroczeń. Na posiedzeniu w dniu 19 maja 2016 r., bez udziału stron, sąd uznał obwinionego R.W. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, polegającego na kierowaniu samochodem osobowym w stanie po użyciu alkoholu (stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu wyniosło 0,10 mg/l, 0,07 mg/l, 0,00 mg/l). Na podstawie art. 87 § 1 kw, sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 400 zł. Ponadto, na podstawie art. 87 § 3 kw w zw. z art. 29 § 1 i § 2 kw, orzeczono wobec R.W. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu drogowym na okres 6 miesięcy. Zgodnie z art. 29 § 3 kw, sąd zaliczył obwinionemu na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 marca 2016 r. do daty prawomocności wyroku. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpow i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, obwiniony został zwolniony w całości z obowiązku zapłaty opłaty sądowej, a poniesione wydatki obciążyły Skarb Państwa. Do wyroku dołączono pouczenie dotyczące możliwości wniesienia sprzeciwu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, kierowanie pojazdem w stanie po użyciu alkoholu stanowi wykroczenie z art. 87 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego, w tym wyników badania alkomatem, uznał, że obwiniony popełnił zarzucane mu wykroczenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok nakazowy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komenda Powiatowa Policji w Ł. | organ_państwowy | oskarżyciel |
| R. W. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (19)
Główne
kw art. 87 § § 1
Kodeks wykroczeń
Kierowanie pojazdem w stanie po użyciu alkoholu.
kw art. 87 § § 3
Kodeks wykroczeń
Orzekanie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów.
kw art. 29 § § 1
Kodeks wykroczeń
Możliwość orzekania zakazu prowadzenia pojazdów.
kw art. 29 § § 2
Kodeks wykroczeń
Okres obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów.
kw art. 29 § § 3
Kodeks wykroczeń
Zaliczenie okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet orzeczonego zakazu.
Pomocnicze
kpk art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od opłat sądowych w sprawach, w których nie prowadzi się postępowania dowodowego.
kpow art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zasady ponoszenia kosztów postępowania.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 17 § ust. 1
Zasady zwalniania od opłat.
kpk art. 506 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Prawo do wniesienia sprzeciwu od wyroku nakazowego.
kpw art. 94 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Termin i sposób wniesienia sprzeciwu od wyroku nakazowego.
kpk art. 122 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Skutki prawne niedochowania terminu.
kpk art. 123 § § 1 i 3
Kodeks postępowania karnego
Obliczanie terminów.
kpk art. 124
Kodeks postępowania karnego
Sposoby zachowania terminu.
kpk art. 126 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przywrócenie terminu.
kpk art. 506 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Odmowa przyjęcia sprzeciwu.
kpk art. 506 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Skutek wniesienia sprzeciwu.
kpk art. 506 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Cofnięcie sprzeciwu.
kpk art. 506 § § 6
Kodeks postępowania karnego
Związanie sądu treścią wyroku nakazowego.
kpw art. 94 § § 3
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Prawomocność wyroku nakazowego.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
w stanie po użyciu alkoholu wykroczenie z art. 87 § 1 kw kara grzywny w wysokości 400,00 zł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu drogowym na okres 6 miesięcy zaliczono na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy zwolniono obwinionego w całości, z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa opłaty sądowej
Skład orzekający
Iwona Waltoś - Cioch
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących wykroczeń drogowych związanych z prowadzeniem pojazdu pod wpływem alkoholu oraz procedury wyroku nakazowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to rutynowa sprawa o wykroczenie drogowe rozstrzygnięta w trybie nakazowym, bez elementów budzących szczególne zainteresowanie.
Dane finansowe
grzywna: 400 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II W 286/16 WYROK NAKAZOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Łańcucie II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca – Sędzia Sądu Rejonowego Iwona Waltoś - Cioch Protokolant – K. Ś. bez udziału stron po rozpoznaniu dnia 19 maja 2016r. na posiedzeniu w postępowaniu nakazowym sprawy z oskarżenia Komendy Powiatowej Policji w Ł. przeciwko R. W. synowi S. i J. z domu M. urodzonemu (...) w Ż. obwinionemu o to, że: w dniu 14.03.2016 r. około godziny 12:20 w m. K. , kierował samochodem osobowym m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, będąc w stanie po użyciu alkoholu I – 0,10 mg/l, II – 0,07 mg/l, III – 0,00 mg/l, alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 kw I /. u z n a j e obwinionego R. W. za winnego popełnienia czynu zarzucanego wnioskiem o ukaranie, wyżej w wyroku opisanego, a stanowiącego wykroczenie z art. 87 § 1 kw i za to: na podstawie art. 87 § 1 kw w y m i e r z a mu karę grzywny w wysokości 400,00 zł ( czterysta złotych 00/100 ), II/. na podstawie art. 87 § 3 kw w zw. z art. 29 § 1 i § 2 kw o r z e k a w stosunku do obwinionego R. W. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu drogowym na okres 6 ( sześciu ) miesięcy, III/. na podstawie art. 29 § 3 kw z a l i c z a obwinionemu R. W. na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14.03.2016 r. do daty prawomocności niniejszego wyroku, IV/. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpow i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. - o opłatach w sprawach karnych z w a l n i a obwinionego R. W. , w całości, z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciąża Skarb Państwa. Sędzia POUCZENIE 1. Sąd na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Sąd orzeka bez udziału stron. Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie. Wyrokiem nakazowym można orzec również środek karny ( art. 93 § 1-3 k.p.w. ). b) 2. Postępowanie nakazowe jest niedopuszczalne, gdy obwiniony / obwiniony jest głuchy / głucha, niemy / niema lub niewidomy / niewidoma; zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego / jej poczytalności ( art. 93 § 4 k.p.w. ). 3. Obwiniony / obwiniona i oskarżyciel ma prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od doręczenia tego wyroku ( art. 506 § 1 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. .). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami ( art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). 4. Prezes sądu odmówi przyjęcia sprzeciwu, jeżeli sprzeciw zostanie wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną ( art. 506 § 2 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 5. W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc; sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych ( art. 506 § 3 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 6. Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej ( art. 506 § 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 7. Sąd rozpoznający sprawę po wniesieniu sprzeciwu nie jest związany treścią wyroku nakazowego, który utracił moc ( art. 506 § 6 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. ). 8. Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny ( art. 94 § 3 k.p.w. ). 9. (inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-8) b) Wyjaśnienie : W treści pouczenia, w nawiasach wskazano między innymi podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „ k.p.k. ” oznacza ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później; skrót „ k.p.w. ” oznacza ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 2013 r. poz. 395 oraz niektórych Dziennikach opublikowanych później a) stosuje się w sprawach o przestępstwa, z wyłączeniem spraw o przestępstwa skarbowe uwzględnia się, o ile sąd tak postanowi
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI