II W 233/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu wydał wyrok w sprawie T.R., obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń, polegającego na niestosowaniu się do znaku drogowego B-18 "zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 8 ton". Do zdarzeń doszło kilkukrotnie w lipcu 2019 roku na ulicy B. w G., gdzie obwiniony kierował samochodami marki S. i zaparkował je przy swojej posesji, ignorując obowiązujący zakaz. Sąd uznał obwinionego za winnego, wymierzając mu karę grzywny w wysokości 300 złotych. Uzasadnienie wyroku wskazuje, że obwiniony, jako wieloletni mieszkaniec osiedla, miał pełną świadomość wprowadzonego zakazu, który został wprowadzony na wniosek mieszkańców w celu ochrony osiedla domków jednorodzinnych przed ruchem ciężarowym. Obwiniony nie przyznał się do winy, twierdząc, że miał możliwość dojazdu do posesji z pominięciem zakazu, przedstawiając na to dowód w postaci nagrania trasy. Sąd jednak odrzucił te wyjaśnienia, stwierdzając, że proponowana trasa była drogą niedopuszczoną do ruchu kołowego i jej wykorzystanie stanowiłoby kolejne wykroczenie. Sąd podkreślił, że obwiniony był już wcześniej karany za podobne wykroczenia i jego zachowanie świadczy o lekceważeniu przepisów prawa oraz ignorancji. Wymierzona kara grzywny, opłata sądowa i zryczałtowane wydatki postępowania zostały zasądzone od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie interpretacji art. 92 § 1 kw w kontekście niestosowania się do znaków drogowych ograniczających tonaż pojazdów na terenach osiedlowych.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i lokalnych uwarunkowań (osiedle domków jednorodzinnych).
Zagadnienia prawne (2)
Czy niestosowanie się do znaku drogowego B-18 "zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 8 ton" stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, niestosowanie się do treści znaku drogowego stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obwiniony miał pełną świadomość obowiązującego zakazu, który był jasno oznakowany i wprowadzony od lat. Próba usprawiedliwienia się alternatywną trasą, która była drogą niedopuszczoną do ruchu, została odrzucona jako niewiarygodna i świadcząca o złej woli.
Czy obwiniony może być zwolniony z odpowiedzialności za wykroczenie drogowe, jeśli istnieje alternatywna trasa dojazdu do posesji, która omija zakaz, ale nie jest drogą publiczną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obwiniony nie może być zwolniony z odpowiedzialności w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powoływanie się na możliwość dojazdu drogą niepubliczną, niedopuszczoną do ruchu, stanowi próbę obejścia zakazu i jest sprzeczne z celem ustanowienia znaku drogowego. Wykorzystywanie takich dróg samo w sobie może stanowić kolejne wykroczenie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. R. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (3)
Główne
k.w. art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
Niestosowanie się do treści znaku lub sygnału drogowego.
Pomocnicze
k.w. art. 24 § § 1
Kodeks wykroczeń
Okoliczności wyłączające ukaranie lub wpływające na wymiar kary (w tym przypadku § 1 i 3 dotyczące wymiaru grzywny).
k.p.w. art. 119 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zasady orzekania o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obwiniony miał pełną świadomość obowiązującego zakazu wjazdu pojazdów o masie powyżej 8 ton. • Obwiniony był już wcześniej karany za podobne wykroczenia. • Alternatywna trasa dojazdu wskazana przez obwinionego była drogą niedopuszczoną do ruchu. • Zachowanie obwinionego było uciążliwe i niebezpieczne dla mieszkańców osiedla.
Odrzucone argumenty
Obwiniony twierdził, że miał możliwość dojazdu do posesji z pominięciem znaku B-18. • Obwiniony parkował pojazdy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Godne uwagi sformułowania
Doświadczenie życiowe i zawodowe obwinionego, jako kierowcy i mieszkańca osiedla, nakazuje przyjąć, że miał on pełną świadomość obowiązującego zakazu. • Powoływanie się na możliwość dojazdu do posesji drogą leśną, niedopuszczoną do ruchu i pełnej tego świadomości świadczy o złej woli i wyjątkowej ignorancji. • Rozumowanie przedstawione przez obwinionego stanowi w związku z tym wyraźną drwinę z ustanowionych zakazów.
Skład orzekający
Izabela Bejger
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 92 § 1 kw w kontekście niestosowania się do znaków drogowych ograniczających tonaż pojazdów na terenach osiedlowych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i lokalnych uwarunkowań (osiedle domków jednorodzinnych).
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest przykładem rutynowego wykroczenia drogowego, ale pokazuje, jak sąd podchodzi do prób obejścia przepisów i lekceważenia znaków drogowych, nawet jeśli obwiniony próbuje znaleźć 'lukę prawną'.
“Ignorowanie zakazu wjazdu dla ciężarówek na osiedlu zakończone grzywną. Sąd nie dał wiary "alternatywnej trasie".”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.